Ik heb NaNoWriMo gewonnen! (NaNoWriMo Update #5)

Een dag voor het officiële einde van NaNoWriMo ben ik al klaar! Ik ben nu officieel een NaNoWriMo winnaar! Applaus voor mezelf! Toch smaakt deze overwinning bitterzoet na wat ik allemaal heb doorstaan deze afgelopen maand. Ik ben erg tevreden en trots op mezelf dat ik het vol heb gehouden, maar tegelijkertijd heb ik denk ik ook mezelf te hard gepusht. Zoals jullie eerder konden lezen had ik al twijfels over de kwaliteit van mijn werk en of ik wel goed op weg was. Maar dit is wel weer een prestatie die ik heb geleverd. Dus, laten we eens kijken naar het goede, het slechte en de lelijke stukken van NaNoWriMo nu ik mijn volledige maand aan ervaringen wil delen met jullie.

NaNo-2019-Winner-Congrats

Het goede

In totaal schreef ik deze maand tijdens NaNoWriMo 50.192 woorden voor mijn nieuwe boek. Dat is een hoop hoofdstukken die ik heb toegevoegd aan mijn verhaal, wat nu dertien hoofdstukken telt en voor zo’n 60% klaar is. Ik denk dat het verhaal zo’n twintig hoofdstukken nodig gaat hebben. Dat betekent dus dat ik nog zeven hoofdstukken te gaan heb na dit hoofdstuk. Een mooie boost voor het manuscript!

Elke dag schrijven heeft me ook wat bijgebracht over discipline en dat ik zeker dagelijks moet blijven schrijven, al zijn er al nauwelijks dagen dat ik niet schrijf. Het heeft me geleerd dat schrijven en doorzetten een belangrijk onderdeel zijn van het schrijver zijn. Het gevoel van trots en dat ik deze prestatie heb geleverd zijn ook erg fijn om te ervaren.

Graph Word Count.JPG

Klaar voor het officiële eind! 😉

Het slechte

Ik zei het al tijdens mijn vorige update toen ik tegen de spreekwoordelijke muur aan liep: Wat NaNoWriMo me geleerd heeft is dat het echt geen koud kunstje is om even 50K woorden te schrijven in een maand tijd! Het helpt ook echt niet als je dan ook nog eens een (zo goed als) fulltime baan hebt. Dus ik moest al mijn schrijfsessies in de avond houden, nadat ik al een dag op kantoor had gezeten. Ik denk dat ik het een stuk makkelijker had gevonden als ik gewoon fulltime schrijver was 😉

Iets anders wat me echt dwars zat was dat ik me mentaal ook behoorlijk uitgeput voelde en dat ik merkte dat mijn creativiteit er ook onder te lijden had. Geforceerd worden om te schrijven betekent niet per se dat je het beste op papier zet wat in je zit. Tenminste, voor mij voelde het vaak echt als een opgave. Vooral tijdens de laatste twee weken.

All Badges.JPG

Het lelijke

Het grappige is dat ze van NaNoWriMo je willen laten geloven dat als je wint dat je boek ook klaar is. 50.000 woorden is bij lange na niet genoeg voor dit boek, al was het zeker een mooie boost en het overgrote deel van het boek. Maar ik heb nog een lange weg te gaan naar het einde. Dit is ook deels de reden waarom de overwinning niet echt zo voelt toen ik eindelijk het schrijfdoel had bereikt van NaNoWriMo. Het is bitterzoet, maar ik geloof dat dat mijn verdiende loon is als gemene schrijver die niet lief is voor zijn hoofdrolspelers. 😉

Een andere overpeinzing die ik maakte is dat, hoewel deze hele ervaring intrigerend was, ik toch wel erg blij ben dat ik eindelijk van deze ellende af ben. Ik denk ook niet dat ik het ooit nog eens ga doen, tenzij ik fulltime schrijver ben. Het was te veel stress om te proberen twee banen tegelijk te hebben, helemaal als je dan ook nog andere (sociale) verplichtingen hebt.

I won NaNoWriMo.JPG

Was het maar waar dat het boek klaar was! xD

Dat was het… Ik heb iets gedaan wat ik nooit eerder gedaan heb en deze herinnering zal ik ook altijd koesteren. Het zal me nog lang bijblijven. Ik weet nu dat ik 50K woorden kan schrijven in een maand, als ik dat wil. Ga ik dat ooit nog eens doen? Hell no! Hahaha…

Bij deze neem ik dan ook pensioen van NaNoWriMo! 😉

Happy writing!

Jeffrey