Review: Life Love Books — Mark Manson

Genre:                    Non-Fictie / Zelfhulp
Uitgever:               Harper Collins
ISBN:                      9780063000681
Uitvoering:            Paperback
Aantal pagina’s:    85
Uitgave:                  Oktober 2019

Dit boekje kregen we gratis tijdens de “week van het Engelse boek”. Eerder had ik al “The Subtle Art of not Giving a Fuck” gelezen (snap nog steeds niet waarom dat sterretje er nou moet staan als je er geen fuck om geeft 😛 ) en dat beviel aardig, maar bevatte ook weer niets dat me omver blies. Gewoon gezond verstand en een stoïcijnse levenswijze erop na houden, dat was de insteek van het boek. Dit boekje behandelt drie onderwerpen en zijn diverse blogs gebundeld in een compact geheel. Kon dit me ook bekoren?

live_love_books_cover

Zoals gezegd, het boek is opgedeeld in drie delen, waarbij de onderwerpen van de kaft aangehaald worden. Er zit iets in over hoe het leven is opgebouwd in fases en wat er gebeurt met mensen die vast blijven zitten in een bepaalde fase. Het gaat over de liefde en hoe je hier het beste mee om kunt gaan. Als laatste geeft Manson een zevental boekentips die je absoluut gelezen moet hebben. Het grappige van dit laatste is dat ik dat artikel dus jaren geleden al eens had gelezen en ondertussen vijf van de zeven boeken heb gelezen! 🙂 Ze zijn inderdaad stuk voor stuk de moeite waard, al kon “Antifragile” me echt gestolen worden door de respectloze manier waar over anderen werd gesproken door de schrijver. Dit zegt Manson ook, las ik nu opnieuw, haha.

20200201_133403

Dit boekje is vermakelijk en ook de artikelen zijn goed gekozen, zijn lekker snel te lezen en zitten vol met wijsheden, tips en zo nu en dan een grap. Het enige wat me van de populaire schrijfstijl van Manson een beetje irriteert is dat hij vaak zoveel scheldt en dat vind ik jammer en onnodig, want het voegt geen kracht bij aan hetgeen hij over wil brengen. Dit was bij zijn boek ook al een ergernis van me. Het is vooral populair, maar in non-fictie zie ik liever geen gescheld om een boodschap over te brengen.

Als introductie voor zijn verdere werk is dit zeker een aanrader, dan kun je een beetje kijken of het wat voor je is! Vooral het artikel over liefde en vriendschap kwam bij mij wel even goed binnen. Wetende dat ik gewoon lekker bezig ben met Bren, door onze onvoorwaardelijke relatie en hoe dat mis is gelopen met sommige vriendschappen en relaties in het verleden. Verhelderend 🙂  Life Love Books krijgt van mij vier sterren.

Kaft: 🌟🌟

Papiergeur: 🌟🌟🌟

Print/Lettering: 🌟🌟🌟🌟

Originaliteit: 🌟🌟🌟

Informatie: 🌟🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy reading!

Liefs,

~Jeffrey

Een terugblik op 2019

Gelukkig nieuwjaar allemaal! Het is eindelijk 2020 en ik heb het gevoel dat veel mensen met smart hebben zitten wachten op het moment dat ze eindelijk 2019 achter zich konden laten. Het was me het jaar ook wel! Voor mij persoonlijk was het een jaar vol zelfontwikkeling en het jaar waarin ik eindelijk mijn scifi/fantasy trilogie The Shaedon Resurgence afsloot. Maar wat is er nou allemaal precies gebeurd dit jaar? En wat heb ik nog in petto voor het aankomende jaar? Ik heb behoorlijk grootse plannen, dat is wel duidelijk! Deze laatste week van mijn vakantie ga ik dan ook gebruiken om mijn persoonlijke doelen te stellen voor  dit jaar, maar je kunt er vanuit gaan dat ook dit jaar weer in het teken zal staan van schrijven, lezen en het delen van mijn gedachten op ons blog! 🙂

Lees verder

A Link to the Past

Vandaag eens even wat anders dan boeken, vandaag ga ik het eens hebben over een van de beste video games die er bestaat, die ik ieder jaar weer opnieuw speel rond kerst! Ik weet het nog als de dag van gisteren, toen ik nog een klein Jeffje was wilde ik zo graag een Super Nintendo hebben. De SEGA Master System was de eerste console die ik had als kind en ik was echt gek op dat ding, maar toen Nintendo hun 16-bit console aankondigde en ik de eerste beelden van Super Mario World zag, was ik verkocht. Ik moest en zou een SNES hebben! Nou was zo’n apparaat natuurlijk onbetaalbaar voor een klein jongetje als ik, dus dat hielp niet erg mee. Een van mijn beste vrienden, Wouter, die had de SNES voor mij en ik was stikjaloers op hem destijds. Het moest voor mij nog tot de kerst van 1993 duren dat ik mezelf eindelijk de trotse eigenaar van een SNES mocht noemen. Het was een bundel met Super Mario All-Stars, maar dat was niet de enige game die ik erbij kreeg, ik kreeg ook The Legend of Zelda: A Link to the Past.

zelda-alttp.jpg

Het startscherm. Dit is waar de nostalgie al begint voor mij 😛

Een avontuur wacht op je!

Ik vond Super Mario geweldig, maar waar ik echt helemaal idolaat van was, was die Zelda game. A Link to the Past was ook mijn eerste Zelda game. Ik had al vaak genoeg van schoolvriendjes met een NES gehoord dat Zelda echt top games waren. Maar dit was de eerste 16-bit Zelda game en de graphics ware geweldig en de muziek van de game ook echt van ongekende klasse. Het begin van het spel wekt een hoop verwachtingen, Prinses Zelda vraagt je om hulp en je bent achter je oom (die verdacht veel op Mario lijkt, overigens) aangegaan, die je nog had gezegd dat je binnen moest blijven. Als je dan eenmaal je oom vindt en het zwaard dat hij bij zich droeg van hem overneemt, dan begint het avontuur pas echt! Een blik op de landkaart van de game deed me toen al realiseren dat deze game ongekend groot was voor die tijd!

Lees verder