Review: De Laatste Getuige — Liv Constantine

Genre:                         Thriller
Uitgever:                     HarperCollins
ISBN:                            978 94 027 0272 9
Uitvoering:                 Paperback
Aantal pagina’s:         352
Uitgave:                       Mei 2019

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins en Leesclub De Perfecte Buren voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

Afbeeldingsresultaat voor de laatste getuige liv constantine

Lees verder

Review: Roest – Jasper Polane

Genre:                         Futuristische thriller

Uitgeverij:                  Quasis

ISBN:                           978-94-92099-41-9

Uitvoering:                Paperback

Aantal pagina’s:       202

Uitgave:                     Juli 2019

 

Met dank aan Quasis Uitgevers- Jasper Polane voor het beschikbaar stellen voor het recensie-exemplaar.

Roest 3.jpeg

Roest is het tweede deel in de serie die zich afspeelt in het universum van De Zwijgende Aarde. Alle boeken zijn als standalone te lezen. Al had ik soms het gevoel bij Roest dat ik toch bepaalde dingen miste. Het las soms erg verwarrend en dingen gingen soms zo rap in elkaar over leek het wel, dat ik het niet helemaal lekker kon volgen. Dat vond ik erg jammer, want juist het futuristische thriller genre leek me zo onwijs leuk. Nu is er niets mis met de schrijfstijl van Jasper Polane, hij schrijft vlot en beeldend. Daardoor kreeg ik een goed beeld van hoe de wereld op Mars eruit zou moeten zien. Sam Peeters is een geweldig personage en haar leven intrigeerde me gelijk. Sam is magistraat van het Internationale Mars Akkoord, dat de koloniën op de rode planeet overziet. Ze is een rode dochter: zeven jaar geleden werd zij geïnfecteerd met een virus dat haar DNA heeft herschreven, ze is daardoor niet helemaal menselijk meer, maar ook niet volledig in de macht van de mutatie. Haar gevecht tegen de mutatie die dit virus veroorzaakt komt erg goed naar voren in het boek. Haar angst, kracht, woede, verdriet en onmacht komen goed tot leven. Jasper heeft dit zeker goed weten neer te zetten.  Lees verder

Review: Ze zien mij niet- Alice Bakker

Genre:                     Young-Adult / Jeugdboek

Uitgeverij:              Godijn Publishing

ISBN:                       978-94-92115-89-8

Uitvoering:            Paperback

Aantal pagina’s:    210

Uitgave:                 Mei 2019

 

Met dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar. 😀

Ze Zien Mij Niet 1.jpeg

“Ik sta daar, ze zien mij niet. Ik ben niet bang dat ze me pakken, want ze zoeken mij niet. Ik weet zeker dat ze mij niet zoeken. Ik ben op tv geweest. Zie ik mezelf daar achter het afzetlint, koekeloeren naar die brand. Een mooie brand dit keer, mooier dan de vorige. Eentje van de afdeling “goed gelukt”, zeg maar. Stond er ineens iemand met een microfoon voor me. Bijna vroeg hij me wat. Hij zag mij niet. Logisch. Ze zien mij nooit. -blz.26-

Dit verhaal speelt zich af in het stadje Vierblad, een leuk stadje waar de laatste tijd alleen wel heel veel branden woeden. En een van die branden komt wel erg dichtbij het leven van Aaron en zijn vrienden. Het huis van de tante van Kira krijgt als eerste te maken met een behoorlijk heftige brand, er is bijna niets meer over van haar eigendommen. Aaron en zijn vrienden houden er zelf ook wel van om naar een brand te kijken, maar zelf aansteken gaat ze te ver. Of toch niet? Thomas, Aaron zijn beste vriend, komt wel heel erg verdacht over, zou hij de brandstichter zijn? Of als het Thomas niet is, is het dan een van de anderen uit de vriendengroep? De brandweer vind ze ook al verdacht, omdat ze vaak te vinden zijn op de plaatsen van de brand. Dit maakt de argwaan naar elkaar er niet beter op. Dan besluiten de vrienden om gezamenlijk op onderzoek uit te gaan, om zo erachter proberen te komen wie in Vierblad de pyromaan nou eigenlijk is.

“In de verte hoor ik weer stemmen. ‘De brand slaat over op de volgende auto, snel!’ Ik ben te nieuwsgierig wie het zijn. De jerrycan verstop ik in het fietsenhok. Mijn capuchon kan af, ik wandel terug naar de parkeerplaats. ‘Mijn god,’ stamel ik zachtjes. ‘Hoe kan dat?’ In de verte herken ik ze en weet ik direct wie mijn plannetje saboteert. Wat hebben zij hier te zoeken?” -blz. 132-

Ze zien mij niet  is het eerste boek dat ik van Alice Bakker heb gelezen. Eerst had ik mijn twijfels of dit boek nou wel echt iets voor mij zou zijn, want brandstichting is normaal niet echt een onderwerp waar ik zo snel over zou lezen. Maar soms moet je gewoon even buiten je comfortzone stappen en wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb. Want wat is dit een ongelooflijk leuk en goed boek! Alice heeft werkelijk een heerlijk verhaal neergezet, ze heeft een vlotte schrijfstijl waardoor ik het boek in een paar uurtjes uit had. Het verhaal zit erg goed in elkaar, is goed te volgen en houdt ook de spanning over wie het nou zou kunnen zijn er goed in. Ook wist ik eindelijk eens niet gelijk vrij in het begin al wie de brandstichter zou zijn, dat vond ik zo ongelooflijk fijn 😀 Het boek is ook nog eens op zo’n manier gedrukt en geschreven dat het voor mensen die dyslectisch zijn of moeite hebben met lezen door ander redenen, toch benaderbaar is. Het lettertype is zeer prettig en de witruimte tussen de regels helpt voor meer rust aan de ogen. Ook zijn de hoofdstukken kort, waardoor dat voor veel mensen erg vloeiend leest. Nu heb ik zelf geen dyslexie, maar ken genoeg mensen in mijn omgeving die dit wel hebben en die zouden dit boek zeer zeker kunnen waarderen.

Ze Zien Mij Niet 2.jpeg

Ze zien mij niet is werkelijk een heerlijke page turner, een boek over vriendschap en loyaliteit. Als je begint met lezen wil je het boek gewoon niet meer wegleggen. Alice weet je al snel mee het verhaal in te trekken en daar gaf ik me maar wat graag aan over. Een absolute aanrader voor de jeugd, de Young-Adult liefhebbers 🙂 en natuurlijk ook voor mensen met dyslexie. Ik raad dit boek absoluut aan 🙂

Dit boek krijgt van mij dan ook 4 sterren 🙂

Rating:  🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

Review: Het schooltje van Auschwitz — Mario Escobar

Genre:                     Roman / Waargebeurd verhaal
Uitgever:                 Kokboekencentrum Uitgevers
ISBN:                        9789043531382
Uitvoering:              Paperback
Aantal pagina’s:     302
Uitgave:                   2019

Met dank aan Uitgeverij Kokboekencentrum en leesclub De Perfecte Buren  voor het beschikbaar stellen voor het recensie-exemplaar.

Afbeeldingsresultaat voor het schooltje van auschwitz

Berlijn, 1943.
In Het schooltje van Auschwitz wordt het verhaal verteld van Helene Hannemann, een Duitse vrouw die getrouwd is met haar zigeunerman Johann. Samen hebben ze vijf kinderen. Ondanks dat het leven in Duitsland niet makkelijk voor ze is, zijn ze dolgelukkig met elkaar. Op een dag staat Helene op het punt haar kinderen naar school te brengen. Halverwege de trap naar beneden wordt als snel duidelijk dat dit niet zal gaan gebeuren. De Gestapo houdt ze tegen en dwingen ze mee terug te gaan naar boven hun appartement in. Hier wordt het gezin verteld dat Helene haar man en kinderen gedeporteerd zullen worden. Dit alleen omdat ze van Roma-afkomst zijn. Tegen Helene, die natuurlijk van Duitse afkomst is, wordt kort en hard medegedeeld dat ze thuis mag blijven en maar een nieuw leven met een Duitse man moet gaan beginnen en zo zuivere Arische kinderen op de wereld kan zetten. Hier moet Helene absoluut niets van weten en weigert dan ook haar man en kinderen mee te laten nemen, ze staat erop ze niet in de steek te willen laten en als ze hen mee willen nemen dan zullen ze Helene ook mee moeten nemen. Helene wordt hierdoor samen met haar gezin op transport gezet naar het helse Auschwitz.

“Op bevel van Reichsfuhrer-SS Heinrich Himmler moeten alle Sinti en Roma van het Rijk in speciale kampen ondergebracht worden. ‘declameerde de sergeant. Waarschijnlijk had hij de woorden de afgelopen dagen al tientallen keren herhaald.” -blz.16-

Bij aankomst in Auschwitz worden Helene en haar man van elkaar gescheiden, haar kinderen blijven wel bij haar. Ze kan nu alleen nog maar hopen dat de Nazi’s haar man niets aan zullen doen. Al snel wordt het in het kamp duidelijk dat Helene van beroep verpleegster is en wordt hierdoor gedwongen om te gaan werken onder de gevreesde kamparts Josef Mengele. Op het moment dat ze Mengele voor het eerst ontmoet kan ze zich nog lang geen voorstelling maken tot waar deze man later in staat blijkt te zijn. Josef Mengele vraagt Helene om een schooltje te starten voor de zigeuner kinderen in Auschwitz, ze kan het niet geloven dat hij dit meent, maar besluit uiteindelijk toch ja te zeggen. Ze hoopt hiermee het afgrijselijke leven in het kamp te kunnen verbeteren voor in ieder geval de kinderen.

Het Schooltje van Auschwitz.jpg

“Ik zou ervoor zorgen dat het schooltje het beste zou zijn wat een concentratiekamp ooit gezien had. Eindelijk begreep ik waarom het lot me naar Auschwitz had gebracht en vielen de stukjes op hun plek: de scheiding van mijn man, die afschuwelijke eerste dagen – misschien was het dan toch niet allemaal voor niets geweest. Ik kon nu een beetje hoop brengen in het zigeunerkamp in Birkenau. Ik kon proberen zoveel mogelijk kinderen in leven te houden, totdat deze vreselijke oorlog voorbij was. -Helene,blz.100-

Het verhaal van Helene Hannemann en haar vijf kinderen is echt gebeurd. Achterin het boek heeft de schrijver een stuk historische toelichting geschreven waar hij hier wat verder over uitweidt. Ik blijf het altijd een raar iets vinden om sterren te geven aan een boek als dit. Dit omdat het verhaal natuurlijk ongelooflijk heftig is, het is een deel uit onze geschiedenis die nooit had mogen gebeuren. Maar ook een die nooit vergeten mag worden in de hoop dat dit niet nog eens zal gebeuren. Mario Escobar heeft met dit boek een goed beeld gegeven van hoe het er toentertijd aan toe is gegaan. De kracht van Helene als echtgenote en moeder is zo ongelooflijk groot en mooi om te lezen, maar tegelijkertijd is het zo intens triest en verdrietig als je leest over wat al die mensen hebben moeten meemaken in dat verschrikkelijke kamp. En dat allemaal doordat iemand zijn haat zo nodig moest verspreiden. Ik zal en wil dat nooit begrijpen. Maar ondanks dat ik het moeilijk vind om sterren te geven voor een boek als dit, omdat ik het afschuwelijk vind wat er is gebeurd, ga ik dat natuurlijk wel doen. Mario heeft namelijk een enorm goed boek geschreven, het is intens verdrietig en ik heb het dan ook een aantal keren weg moeten leggen omdat ik er niet meer tegen kon, maar hij heeft absoluut laten overkomen wat hij wou bereiken met dit boek. Helene haar verhaal zal op deze manier nooit vergeten worden. Daarom ook een dikke 5 sterren!

“Alles loopt ten einde, als in een toneelstuk van Shakespeare. Het noodlot is onvermijdelijk, alsof de schrijver van dit macabere theatrale werk wilde dat bij het hele publiek de monden open zouden vallen. Onverbiddelijk tikken de minuten naar het laatste bedrijf weg. Nadat het doek is gevallen, blijft Auschwitz verder schrijven aan zijn verhaal van terreur en kwaad, maar zijn wij nog slechts zielen in het hellevuur die rondspoken in Hamlets kasteel, zij het zonder het vermogen om iemand te vertellen over de misdaden die tegen de zigeuners begaan zijn. Ik mis Johann. Ik heb geen idee wat er met hem is gebeurd, maar in de chaos die Auschwitz is geworden, vrees ik dat de nazi’s alle hinderlijke getuigen van hun misdaden uit de weg zullen ruimen.” -stuk uit het dagboek van Helene Hannemann, blz.278-

Rating:  🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

 

Review: Duistere Troon – Kendare Blake

Genre:                     Young Adult / Fantasy
Uitgever:                 HarperCollins
ISBN:                       978 94 027 0283 5
Uitvoering:             Paperback
Aantal pagina’s:    383
Uitgave:                  april 2019

Hartelijk dank aan Uitgeverij HarperCollins en Boeken- en leesclub De Perfecte Buren voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

duistere troon.jpg

 

“Drie duistere koninginnen.
een drieling, onschuldig en klein.
Samen ter wereld gekomen,
maar niet om vriendinnen te zijn.

Drie duistere zussen,
alle drie beeldschoon.
Twee van hen zullen sneuvelen.
Slechts een verdient de troon.”

Duistere Troon speelt zich af op het eiland Fennbirn, een geheimzinnig eiland wat ver verborgen ligt van de gewone kust. Elke generatie wordt er door de regerende koningin een drieling gebaard, drie meisjes, de drie erfgenamen van de troon. Arsinoe, Mirabella en Katherine zullen het gevecht om deze troon met elkaar aan moeten gaan, zoals vele generaties koninginnen hen voorgingen. Het is geen simpel spelletje, maar een gevecht van leven en dood. Maar een van de zusjes kan de uiteindelijke koningin worden, maar daarvoor zal zij wel het leven moeten nemen van haar zusters. Wie van de Koninklijke zusjes zal het aankunnen en zal bereid zijn om haar gezusters te vermoorden, wie zal er als overwinnaar uit de bus komen en de troon bestijgen?

Mirabella, de Elementaliste lijkt voorbestemd te zijn als winnares in de ogen van het volk, haar gaven zijn zo ontzettend sterk dat men zegt dat ze de heftigste stormen kan oproepen en de absolute controle heeft over het vuur. Maar wil Mirabella die troon wel? Het zou toch geen enkel probleem moeten zijn voor haar, met haar intens sterke en machtige gave om haar zusters te verslaan en zo de troon op te eisen?

Duistere Troon 1

Arsinoe zou een Naturaliste behoren te zijn. Ze heeft alleen nog steeds geen krachtdier en kan geen bloem tot bloei brengen in haar eentje, terwijl dat toch juist een van de krachten is van een Naturaliste, hoe zit dit? Arsinoe weet dondersgoed waarom, niet lang geleden is ze achter een goed bewaard geheim gekomen en beseft dat dit enorm in haar voordeel zou kunnen werken.

Katherine, naar zeggen de gifmengster, maar oh zo zwak dat ze was. Ze zou de gevaarlijkste giffen tot zich kunnen nemen zonder daar ook maar last van te krijgen, toch werd Katherine altijd flink ziek van het vergif, dit geheim hebben de Arrons, de familie gifmengers die de koningin met de toxische gave beschermen, die om haar heen staan altijd verborgen weten te houden. Katherine was altijd een lieve meid en werd door ieder gezien als de zwakste van de drie koninginnen, maar niets is minder waar. Katherine is totaal veranderd en er is niets meer over van het eens zo onschuldige lieve meisje. Ze is kil en berekenend, neemt grote hoeveelheden gif tot zich en haar enige droom is de volledige macht over het gehele eiland, ze wil dan ook niets liever dan haar zusters zo snel mogelijk om het leven brengen. Wat is er in vredesnaam met Katherine gebeurd dat ze zo haatdragend is geworden?

“Ooit was ik een grijze muis,’ zegt ze en ze trekt een van haar handschoenen uit. Ze steekt haar hand in de kooi om over het kleine achterlijfje te aaien. ‘Maar nu niet meer.’ – Katherine.blz,20-

Nog nooit eerder is het er zo anders dan alle voorgaande generaties aan toe gegaan tijdens de jaarlijkse troonsbestijging. De mensen vragen zich zelfs af of deze koninginnen wel geschikt zijn om over het eiland te heersen. Toch woedt de strijd voort, wie van de meiden zal heersen?

Duistere Troon 2.jpg

“Weet je wat ik vind? Vraagt Katherine. ‘Ik vind je zonde. Een verspilling.’ Haar vingers glijden over Mirabella’s aderen en benijden haar om haar gave huid. ‘Jij bent de sterkste’, zegt ze. ‘Jij zou de uitverkorene kunnen zijn. Maar van dichtbij ben je zo’n teleurstelling. Je ogen staan zo behoedzaam als die van een mishandelde hond en dat terwijl jij en ik allebei weten dat je nog nooit van je leven bent geschopt. Heel anders dan ik. Ik ben mishandeld met gifstoffen, met opengeknepen blaren, ik moest kotsen tot ik ervan huilde. ‘Ik mag dan de zwakste zijn, maar ik ben een koningin, door en door.- Katherine. Blz.280-

Duistere Troon is het tweede deel in de ‘Three Dark Crowns’ serie, geschreven door Kendare Blake. Een aparte serie die mij al vrij snel in zijn greep wist te krijgen, zij het dat ik het eerste deel een langzaam verloop vond hebben, wat uiteindelijk tegen het einde helemaal goed kwam en ervoor zorgde dat ik absoluut verder wou lezen. En dat maakte ze in dit boek helemaal goed. Wat een heerlijk vervolg, de spanning zit er al vanaf het begin goed in. Je wil gewoon niet anders dan verder lezen om er zo achter te gaan komen hoe het de drie koninginnen en hun gevolg vergaat.

Kendare Blake heeft een vlotte, vloeiende schrijfstijl waardoor ze je al snel in deze wereld meetrekt. De personages weet ze zo neer te zetten dat je er een band mee krijgt, zo had ik in het eerste deel nog niet helemaal een idee wie nou precies mijn favoriet was, elke koningin heeft wel iets en ook weer niet, maar ik denk nu wel echt dat de Elementalistische koningin Mirabella mij voor zich heeft weten te winnen. Het verhaal is uniek in zijn soort, ik heb nog niet eerder iets in deze context gelezen. Gewelddadig, bloederig maar ook zeker teder en mooi, heerlijk verslavend. Ik wil zeker meer lezen van deze serie, ik heb genoten! Ik geef de Duistere Troon dan ook 4 sterren en kijk erg uit naar het derde deel.

Rating:  🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren