Review: Er was eens iets anders — Danielle Teller

Genre:                       Fantasy/ Sprookje
Uitgeverij:                Ambo|Anthos
ISBN:                         978 90 263 4646 0
Uitvoering:               Paperback
Aantal pagina’s:      370
Uitgave:                    12 juli 2019

Met dank aan Uitgeverij Ambo|Anthos en Boeken & Leesclub Perfecte Buren voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Er was eens iets anders 1

“Achter een meeslepend verhaal gaat vaak een nederige waarheid schuil.”
—blz.8

Er was eens iets anders is een hervertelling van het o zo bekende sprookje van Assepoester. Alleen dit keer vanuit het perspectief van haar stiefmoeder Agnes. Er doen allerlei nare geruchten de ronde over dat de nieuwe prinses Assepoester wel een heel wrede jeugd zou hebben gehad. Agnes besluit hierdoor haar eigen verhaal uit de doeken te doen en neemt je mee in een toch wel heel andere wereld dan dat tot nu toe altijd werd verteld. Het verhaal van Agnes start bij hoe ze als jong meisje van amper tien jaar al moest vertrekken van haar thuis en aan het werken wordt gestuurd op de Manor. Haar moeder is een paar jaar daarvoor komen te overlijden tijdens de geboorte van haar broertje. Haar vader heeft te weinig land en geld om twee dochters van een bruidsschat te kunnen voorzien en het huis was zo klein dat het genoeg had aan een paar meisjeshanden. Ze komt in de Manor terecht in de wasserij op het landgoed. De wasvrouw is een afschuwelijk mens en behandelt Agnes verschrikkelijk. Na jaren deze ellende te hebben meegemaakt weet ze er eindelijk van te ontsnappen als ze zwanger is geraakt.

Er was eens iets anders 4.jpg

“Ik drukte mijn gezicht tegen zijn schouder en probeerde de golven van paniek die in me opwelden te onderdrukken. Ik had al een keer eerder het gevoel gehad dat ik in de val zat en had gedacht dat de wereld me niets meer zou kunnen ontnemen. Nu begreep ik dat ik me had vergist.” —blz.131

Agnes bouwt een leven voor haar en haar dochters op als alleenstaande moeder, het leven is misschien niet makkelijk, maar absoluut beter dan wat ze hiervoor op de Manor heeft moeten doorstaan. Maar ook aan dit leven komt een eind. Het ongeluk lijkt Agnes maar te achtervolgen en zo belandt ze uiteindelijk terug in de Manor, al is het dit keer als het kindermeisje voor Assepoester, dan nog de verwaarloosde dochter van de landheer en landvrouw. Agnes zit behoorlijk met zichzelf in de knoop, haar gevoelens voor het meisje gaan van pure afkeer naar intense liefde. De beeldschone, maar behoorlijk afstandelijke en kinderachtige Assepoester wordt uiteindelijk de stiefdochter van Agnes. Het verhaal laat je inzien dat lang niet alles altijd is zoals het lijkt. Het neemt je mee in een totaal andere wereld dan die je tot nu toe kende. Dit is het nooit eerder vertelde verhaal van Assepoesters stiefmoeder en dit verhaal moet je gewoon gelezen hebben!

Er was eens iets anders 2.jpg

“Ik ben niet ondankbaar voor het wonderbaarlijke geluk dat ons ten deel is gevallen, maar door dit soort onrechtvaardigheid zou ik willen ontsnappen uit onze vergulde kooi, wij met z’n drietjes, om ergens anders in vredige afzondering te kunnen leven. Ondanks onze verheven omstandigheden hebben we geen zeggenschap over ons lot.” —blz.189

Wat heb ik ontzettend uitgekeken naar dit boek zeg. Ik ben groot fan van sprookjes, maar niet per se van degene met de “ze leefden nog lang en gelukkig” eindes. Nee, ik hou van de verhalen van de “Villains”, de slechteriken in de verhalen. Want net als in het echte leven, zit er vaak een heel verhaal achter het gedrag, of zit het zelfs heel anders in elkaar dan tot nu toe altijd werd gedacht. En dat laatste is precies het geval hier in Er was eens iets anders.

Danielle Teller weet je het verhaal van de stiefmoeder te vertellen waardoor je volledig anders over haar gaat denken. Ze heeft de gave om je de persoon waar je altijd een hekel aan had, van gevoelens en liefde te voorzien, van twijfels en menselijkheid, van kracht en een hele mooie sterke persoonlijkheid, dus helemaal niet zo slecht zoals we dachten. Het goed en kwaad in de wereld wordt in deze prachtige hervertelling duidelijk neergezet en laat je goed nadenken over hoe het er in werkelijkheid aan toe is gegaan, maar geeft ook duidelijk de boodschap mee dat je in het echte leven ook niet zomaar klakkeloos moet aannemen wat je aan geruchten hoort. Want wie zegt dat degene die dat verspreidt de waarheid wel echt spreekt en zit er misschien wel een heel ander verhaal achter. Ik vind dit zo knap verwerkt in het boek en hoop dat mensen deze raad dan ook ter harte zullen nemen.

Er was eens iets anders 3.jpg

“Nadat ik was terug geslopen naar mijn eigen bed, lag ik wakker in het donker te staren. Ik zou nooit meer een bediende zijn. Ik was Agnes Vis-de-Loup, Lady van Aviceford Manor.”
—blz.280-

Danielle Teller heeft een heerlijk vloeiende, vlotte en beeldende schrijfstijl. Ze weet je mee te nemen in deze wereld en het voor je ogen tot leven te laten komen. Ik kon dit boek gewoon niet meer wegleggen, ik moest en zou verder lezen en weten hoe het nou allemaal in elkaar zat. Ik hou daarvan als een auteur dat voor elkaar kan krijgen. Het is werkelijk een onwijs gaaf boek dat door elke sprookjesliefhebber gelezen zou moeten worden. Maar ook als je niet van sprookjes houdt, maar wel van een goed verhaal in een ruwe wereld, waar pracht en praal toch heel niet zo mooi is als dat het doet lijken, je weet wel ‘het gras is altijd groener bij de buren’, dan zou je dit boek ook echt moeten lezen. Ik heb er zo van genoten. En als ik dan een minpuntje heb dan is het dat ik niet goed snapte waarom er in het begin wordt verteld dat haar moeder zou zijn komen te overlijden tijdens de geboorte van haar broertje, maar op de bladzijde daarna wordt gezegd dat Agnes de jongste is van het drietal kinderen… Daar zat ik toch even van, euhm okay…hoe zit dit dan? Maar al snel was ik daar overheen en zat ik weer vol in het verhaal. Een verhaal dat het lot belicht van vrouwen die nauwelijks zeggenschap hebben over hun eigen leven en eenieder laat zien dat lang niet alles is zoals het lijkt.

“Omdat het ongeluk in een klein hoekje zit en we ons daarop moeten voorbereiden, wilde ik zeggen. Omdat er een moment kan komen dat we geen geld meer hebben, of geen eten. Omdat de wereld misschien niet eeuwig aardig blijft voor je geliefde dochter. Al die dingen wilde ik zeggen, maar ik hield mijn mond.”
—blz.294

Danielle Teller heeft met haar debuutroman mij voor zich weten te winnen. Ik houd van haar schrijfstijl en dit verhaal. Ik hoop dan ook dat er in de toekomst nog veel meer van haar hand te kunnen lezen. Kijk er nu al naar uit. Dit boek krijgt van mij dan ook 4 en een halve ster!

Rating: 🌟🌟🌟🌟½

Happy Reading!!

Liefs,

Bren

Review: De Uitverkorene — Taran Matharu

Genre:                      Young-Adult / Fantasy
Uitgever:                  Best of YA / Van Goor
ISBN:                         978 90 00 36575 3
Uitvoering:              Hardcover
Aantal pagina’s:      320
Uitgave:                    juni 2019

Met dank aan Uitgeverij Van Goor en Boeken leesclub De Perfecte Buren voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

De Uitverkorene 1.jpg

“Ze keken vanuit de schaduwen toe, zagen hoe de mensen op aarde hun leven leidden, zich niet bewust van de sluwe blik waarmee ze werden gevolgd. Zo veel kandidaten om uit te kiezen. Zo veel mogelijkheden. Toch aarzelden ze. Dit zou waarschijnlijk de laatste van hun mededingers zijn, dus paste het niet een overhaaste beslissing te nemen. Daarom wachtten ze. Peinsden ze. Totdat ze het zeker wisten. Een jongen. In veel opzichten onopvallend en toch op de een of andere manier ideaal voor de wedstrijd die hij binnenkort gedoemd zou zijn te spelen. Met zijn brein was hij in staat hun spel te waarderen. Te begrijpen. Misschien zelfs…te winnen. Wellicht stierf hij al bij de eerste horde. Maar hij had de potentie om groots te worden. Ja. Hij. Ze kozen: Cade Carter.”
— inleiding blz.6

Cade is een jongen die het niet al te makkelijk heeft. Hij woont op een internaat voor kinderen die iets op hun kerfstok hebben. Alleen Cade is onschuldig, hij gaat behoorlijk gebukt onder het verdriet dat zijn ouders hem niet geloven en hij is verre van populair op school. Cade is erg slim en dat wordt niet gewaardeerd,hij houdt zich dus maar vaak van de domme zodat het hopelijk niet te veel opvalt en ze hem ook nog eens gaan pesten. Dan wordt Cade van het ene op het andere moment naar een andere wereld getransporteerd. Hier komt hij in aanraking met monsters, dinosaurussen en mensen uit allerlei verschillende tijdperken. Tijd om te wennen aan zijn nieuwe omgeving heeft hij niet, want er wordt al snel duidelijk dat hij samen met een groep andere jongeren mee moet doen aan een gemeen en vuil spel. Dit toernooi wordt georganiseerd door een stel mysterieuze opperheren. Wie zij zijn, weet niemand. Waarom ze zijn uitgekozen weet ook niemand. Toch zullen ze het spel moeten meespelen, een andere uitweg is er niet. Gaat het Cade en de anderen lukken om het toernooi door te komen en weten ze zich er levend uit te krijgen?

De Uitverkorene 3.jpg

“Het verdriet om wat er was gebeurd leek door zijn schedel te stuiteren, terwijl paniek zich als een bankschroef om zijn borstkas sloot. Hoe liefdevol zijn ouders ook waren, ze hadden de school geloofd. De politie. Dat hij het had gedaan.”
—blz.52

De Uitverkorene op zich is absoluut een leuk verzonnen verhaal, alleen het wist
mij verder niet heel erg te raken. Ik stoorde me behoorlijk aan het continue gewissel van de ene naar de andere tijd. Dat werd op een gegeven moment vervelend en verwarrend voor me. Het zorgde er jammer genoeg voor dat ik onnodig lang over het boek heb gedaan, terwijl ik echt dacht dat dit juist een goed boek zou zijn. Taran Matharu heeft namelijk een heerlijk vloeiende en vlotte schrijfstijl en kan zo beeldend schrijven. Dit bewees hij in zijn vorige reeks Summoner, die ik zo onwijs leuk vond. Maar helaas had ik te hoge verwachtingen bij dit boek en viel het me juist heel erg tegen.

De Uitverkorene 2

Bij de inleiding van het verhaal zat ik nog echt van ‘Oh yes, dit wordt leuk’, maar jammer genoeg werd dat hoe verder ik in het boek kwam het toch net niet voor mij. Taran schrijft absoluut nog steeds heel vlot, waar ik ook erg blij om ben. Er werd voor mijn gevoel eigenlijk te weinig informatie losgelaten, terwijl er wel heel veel gebeurt, waardoor het voor mij warrig werd en zelfs niet zo heel erg interessant meer. Dat vind ik zo jammer, want deze schrijver is absoluut goed.

Ik heb het boek met moeite uitgelezen, op het einde werd het verhaal ook duidelijker. Alleen had dat beter al wat meer door het verhaal zelf heen kunnen laten lopen. Natuurlijk hoeft niet gelijk alles prijs gegeven te worden, maar om een verhaal vloeiender en boeiend te laten verlopen had ik dat zeker meer kunnen waarderen. En dan had ik er ook van kunnen genieten, wat nu jammer genoeg niet echt het geval is geweest. Dit kan natuurlijk volledig aan mij liggen, want dit boek wordt door velen ook goed ontvangen. Alleen voor mij deed dit deel het ‘m niet. Hopelijk weet hij dat wel weer voor elkaar te krijgen met het tweede deel, want natuurlijk wil ik ‘m die kans echt geven. Maar voor nu krijgt dit boek van mij 2 sterren. Het verhaal is leuk verzonnen, vlot geschreven en ook heus wel vermakelijk, maar het was het net niet voor mij.

Rating: 🌟🌟

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

Review: De Verminkte Koning — Leigh Bardugo

Genre:                      Fantasy
Uitgever:                  Blossom Books
ISBN:                         978463491709
Uitvoering:              Hardcover
Aantal pagina’s:      524
Uitgave:                    Juni 2019

Met dank aan Uitgeverij Blossom Books en Leesclub de Perfecte Buren voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

De Verminkte Koning Kaft.jpg

 

“En ondanks het koele gewicht van de zilverstukken in zijn handpalm wist Dima dat hij moest dromen, want de man zei niet tegen het monster: Opschieten, beest! Of, Val deze mensen nooit meer lastig!, zoals een held in een sprookje zou doen. In plaats daarvan hoorde Dima onder de donkere schaduwen van de zwaaiende dennenbomen de man van de koets zeggen:’ Pas op uw hoofd, majesteit.” -blz.21-

Ik heb lang naar dit boek uitgekeken en daar was ‘ie dan eindelijk. Als een kind zo blij ben ik er in begonnen met lezen en ik werd wederom betoverd door de wereld van de Grisha’s. Wat hou ik toch onwijs veel van dit universum. Opnieuw wist Leigh Bardugo me vanaf de eerste bladzijdes te boeien en me te laten verlangen naar meer.

De Verminkte Koning 1

“Sommige geheimen zijn niet gemaakt om begraven te blijven – En sommige wonden zijn niet bedoeld om te helen”

Nikolai Lantsov, de jonge koning van Ravka is altijd al iemand geweest die het onmogelijke waar weet te maken. Het is alsof hij er een gave voor heeft de meest onmogelijke dingen naar zich toe te trekken. Nikolai is flink gehavend geraakt tijdens het gevecht tegen de Duisterling. Zijn handen zitten vol littekens, maar in hem schuilt een nog veel erger iets. Niemand weet exact wat er is gebeurd tijdens de burgeroorlog die zijn land heeft geteisterd en dat zouden Nikolai en zijn gevolg ook maar wat graag zo houden. Vooral nu zijn vijanden uit buurlanden zich beginnen te roeren rondom zijn zwaar verzwakte grenzen. Er moet een manier gevonden worden om Ravka te redden van de ondergang en Nikolai zal niet rusten totdat hem dat gelukt is. Er zullen allianties gesloten moeten worden en hij zal er waarschijnlijk aan moeten geloven om een bruid te gaan vinden. Maar hoe lang kan Nikolai de duistere kracht die in hem schuilt nog verborgen houden? Elke dag wordt het monster sterker en dreigt zijn hele wereld te verwoesten. Hij moet het zien te overwinnen en hij trekt erop uit met zijn bevelhebber Zoya Natzyalenski en de monnik Yuri, op zoek naar de oplossing om hem voor eens en altijd te bevrijden van het monster dat in hem schuilt. Hij zal alles op alles moeten zetten om zijn land en zichzelf te redden. Gaat dit hem lukken, of gaat deze beproeving zelfs Nikolai te zwaar worden?

De Verminkte Koning 2.jpg

“Angst is als een feniks. Woorden die Liliyana jaren geleden tegen haar zei en die Zoya vaak tegen anderen herhaald had. Je kunt hem duizenden keren zien branden, maar altijd keert hij terug.” – blz.188- 

De Verminkte koning is het eerste deel uit een duologie. Dit zal volledig in het teken staan van de oh zo bekende en geliefde Nikolai Lantsov. In dit boek wordt er vaak in herinneringen teruggeblikt naar eerdere gebeurtenissen uit de vorige boeken van Leigh Bardugo. Zowel de Grisha trilogie als de Kraaien duologie. Het is niet perse nodig om deze boeken al gelezen te hebben om dit boek te kunnen lezen, maar persoonlijk zou ik het wel aanraden. Op deze manier zal je leesgenot namelijk wel worden verhoogd en snap je ook daadwerkelijk waar ze het nou over hebben. Je komt vele bekenden uit de vorige boeken tegen, wat het voor mij dubbel zo geweldig maakte, zo kwamen er een aantal van mijn geliefde personages er ook weer in voor, Nina Zenik, de eerder genoemde Zoya Natzyalenski en Dzenja Safin. Sowieso heb ik nogal wat favoriete personages in de boeken zitten en is Leigh Bardugo niet voor niets een van mijn meest favoriete schrijfsters. Ze heeft een heerlijk vlotte, vloeiende en beeldende schrijfstijl waardoor de hele wereld zich voor je ogen ontvouwt. Je krijgt een hechte band met de personages, zij het dat je van ze houdt of dat je ze intens haat. Ik hou ervan als een auteur dat voor elkaar krijgt; gelukkig heeft Leigh Bardugo me nog nooit teleurgesteld. De Grisha’s zullen bij mij altijd een plek in mijn hart houden en door het lezen van dit boek heb ik enorm zin gekregen om de eerdere boeken weer opnieuw te gaan lezen.

De Verminkte Koning 3.jpg

“Genoeg politiek gedoe. Genoeg diplomatie. Willen ze duisternis? Dan geef ik ze die toch.” -Zoya, blz. 263-

Nu is het dan toch echt wachten op het tweede deel van deze duologie, wat kijk ik ernaar uit. Ik heb werkelijk genoten van dit boek en ben zo benieuwd hoe het allemaal gaat aflopen. Maar ondanks dat geduld niet mijn sterkste kant is, zal ik toch braaf wachten, want ik weet zeker dat het boek het waard zal zijn. De Verminkte Koning was voor mij een heerlijk verslavend boek met een goede, spannende en op zijn tijd humoristische verhaallijn, waarin ik vanaf de eerste bladzijdes al werd meegezogen de wereld in. Ik geef dit boek dan ook 5 sterren. Gun jezelf het universum dat Leigh Bardugo heeft geschapen en ik wens je onwijs veel leesplezier !

De Verminkte Koning 4.jpg

“Hoe meer ik van je weet,’ zei hij, ‘hoe zekerder ik weet dat jij precies bent wat Ravka nodig heeft.’ Op dat moment wenste hij dat alles anders was geweest. Dat hij morgen niet zou sterven. Dat hij zich door zijn hart kon laten leiden in plaats van door zijn plicht. Want ……. Was niet vriendelijk en ze was niet gemakkelijk. Maar ze was allang een koningin.” -blz.426-

Rating : 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy reading!

Liefs,

Bren

Review: The Jedi Doth Return — Ian Doescher

Genre:                       Scifi

Uitgever:                   Quirk Books

ISBN:                          9781594747137

Uitvoering:               Hardcover

Aantal pagina’s:       165

Uitgave:                     Juli 2014

Het laatste deel van de originele Star Wars trilogie in Shakespeare stijl! Zoals jullie weten ben ik een enorme Star Wars fan, hoewel de Ewoks van mij wel weg hadden mogen blijven en wat mij betreft net even een iets te grote rol speelden in Return of the Jedi. Maar goed, genoeg over die teddyberen met speren. Hoe was dit laatste deel in Shakespeare stijl?

Rancor:  [sings] They shriek at my mystique,
my teeth they’ll die beneath,
A feast made for a beast,
A treat that I may eat!

The Jedi Doth Return 1.jpg

Lees verder

Review: Warrior Cats – De Wildernis In — Erin Hunter

Genre:                       Fantasy

Uitgever:                   Fantoom

ISBN:                         9078345179

Uitvoering:               Hardcover

Aantal pagina’s:       327

Uitgave:                     Januari 2003

Bij ons thuis in de boekenkast pronkt de serie Warrior Cats op een mooie, zichtbare hoogte in de nieuwe boekenkast. Bren is helemaal weg van deze serie, dus het werd hoog tijd dat ik eens ging checken waarom zij het nou zo’n geweldige serie vindt!

De Wildernis In.jpg

Lees verder

Review: De Eindeling – Opgejaagd — Katherine Applegate

Genre:                     Jeugd, Fantasy
Uitgever:                Billy Bones
ISBN:                       9789030504351
Uitvoering:            Hardcover
Aantal pagina’s:   397
Uitgave:                 Februari 2019

Met dank aan Uitgeverij Billy Bones en Leesclub de Perfecte Buren voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

Byx is een Dariene, een dier dat je zou kunnen verwarren met een hond, maar dat zal ze je niet in dank afnemen als je dat zou doen. Er zijn namelijk aardig wat verschillen tussen een Dariene en een hond zoals wij die kennen.

“Darienen werden vaak verward met honden. We lijken op het eerste gezicht ook erg op elkaar. Maar honden kunnen hun duim niet bewegen zoals wij. Ze kunnen niet rechtop lopen. Ze kunnen niet van boom naar boom zweven. Ze kunnen niet met mensen praten. En – sorry hoor – honden zijn niet bepaald de scherpste klauwen in een jachtpartij, als je begrijpt wat ik bedoel. Byx, blz 18/19 –

Lees verder

Verslag: Castlefest zomereditie 2019

Vorig weekend was het weer tijd voor de zomereditie van Castlefest, ieder jaar kijken we er weer naar uit, want wat is het toch altijd gezellig daar rond het kasteel in Lisse! Hoewel de week daarvoor Nederland nog getroffen was door een hittegolf, hadden we het gelukkig een stuk aangenamer qua temperatuur in dit weekend, en op wat spetters na, was het heerlijk zonnig!

IMG_20190802_105352_886.jpg

Op weg naar onze eerste dag Castlefest! Van links naar rechts: Bren, Salem en Jeffrey 😉

Jeffrey stond op vrijdag en zaterdag bij de stand van Celtica Publishing, wat altijd weer erg leuk is. Dit jaar kwamen er aardig wat mensen om de vervolgen op de trilogie te halen en zijn er ook weer mensen blij gemaakt met het eerste deel van The Shaedon Resurgence! Hopelijk zien we die volgende keer weer terug voor de rest 😉

Lees verder