Review: De Uitverkorene — Taran Matharu

Genre:                      Young-Adult / Fantasy
Uitgever:                  Best of YA / Van Goor
ISBN:                         978 90 00 36575 3
Uitvoering:              Hardcover
Aantal pagina’s:      320
Uitgave:                    juni 2019

Met dank aan Uitgeverij Van Goor en Boeken leesclub De Perfecte Buren voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

De Uitverkorene 1.jpg

“Ze keken vanuit de schaduwen toe, zagen hoe de mensen op aarde hun leven leidden, zich niet bewust van de sluwe blik waarmee ze werden gevolgd. Zo veel kandidaten om uit te kiezen. Zo veel mogelijkheden. Toch aarzelden ze. Dit zou waarschijnlijk de laatste van hun mededingers zijn, dus paste het niet een overhaaste beslissing te nemen. Daarom wachtten ze. Peinsden ze. Totdat ze het zeker wisten. Een jongen. In veel opzichten onopvallend en toch op de een of andere manier ideaal voor de wedstrijd die hij binnenkort gedoemd zou zijn te spelen. Met zijn brein was hij in staat hun spel te waarderen. Te begrijpen. Misschien zelfs…te winnen. Wellicht stierf hij al bij de eerste horde. Maar hij had de potentie om groots te worden. Ja. Hij. Ze kozen: Cade Carter.”
— inleiding blz.6

Cade is een jongen die het niet al te makkelijk heeft. Hij woont op een internaat voor kinderen die iets op hun kerfstok hebben. Alleen Cade is onschuldig, hij gaat behoorlijk gebukt onder het verdriet dat zijn ouders hem niet geloven en hij is verre van populair op school. Cade is erg slim en dat wordt niet gewaardeerd,hij houdt zich dus maar vaak van de domme zodat het hopelijk niet te veel opvalt en ze hem ook nog eens gaan pesten. Dan wordt Cade van het ene op het andere moment naar een andere wereld getransporteerd. Hier komt hij in aanraking met monsters, dinosaurussen en mensen uit allerlei verschillende tijdperken. Tijd om te wennen aan zijn nieuwe omgeving heeft hij niet, want er wordt al snel duidelijk dat hij samen met een groep andere jongeren mee moet doen aan een gemeen en vuil spel. Dit toernooi wordt georganiseerd door een stel mysterieuze opperheren. Wie zij zijn, weet niemand. Waarom ze zijn uitgekozen weet ook niemand. Toch zullen ze het spel moeten meespelen, een andere uitweg is er niet. Gaat het Cade en de anderen lukken om het toernooi door te komen en weten ze zich er levend uit te krijgen?

De Uitverkorene 3.jpg

“Het verdriet om wat er was gebeurd leek door zijn schedel te stuiteren, terwijl paniek zich als een bankschroef om zijn borstkas sloot. Hoe liefdevol zijn ouders ook waren, ze hadden de school geloofd. De politie. Dat hij het had gedaan.”
—blz.52

De Uitverkorene op zich is absoluut een leuk verzonnen verhaal, alleen het wist
mij verder niet heel erg te raken. Ik stoorde me behoorlijk aan het continue gewissel van de ene naar de andere tijd. Dat werd op een gegeven moment vervelend en verwarrend voor me. Het zorgde er jammer genoeg voor dat ik onnodig lang over het boek heb gedaan, terwijl ik echt dacht dat dit juist een goed boek zou zijn. Taran Matharu heeft namelijk een heerlijk vloeiende en vlotte schrijfstijl en kan zo beeldend schrijven. Dit bewees hij in zijn vorige reeks Summoner, die ik zo onwijs leuk vond. Maar helaas had ik te hoge verwachtingen bij dit boek en viel het me juist heel erg tegen.

De Uitverkorene 2

Bij de inleiding van het verhaal zat ik nog echt van ‘Oh yes, dit wordt leuk’, maar jammer genoeg werd dat hoe verder ik in het boek kwam het toch net niet voor mij. Taran schrijft absoluut nog steeds heel vlot, waar ik ook erg blij om ben. Er werd voor mijn gevoel eigenlijk te weinig informatie losgelaten, terwijl er wel heel veel gebeurt, waardoor het voor mij warrig werd en zelfs niet zo heel erg interessant meer. Dat vind ik zo jammer, want deze schrijver is absoluut goed.

Ik heb het boek met moeite uitgelezen, op het einde werd het verhaal ook duidelijker. Alleen had dat beter al wat meer door het verhaal zelf heen kunnen laten lopen. Natuurlijk hoeft niet gelijk alles prijs gegeven te worden, maar om een verhaal vloeiender en boeiend te laten verlopen had ik dat zeker meer kunnen waarderen. En dan had ik er ook van kunnen genieten, wat nu jammer genoeg niet echt het geval is geweest. Dit kan natuurlijk volledig aan mij liggen, want dit boek wordt door velen ook goed ontvangen. Alleen voor mij deed dit deel het ‘m niet. Hopelijk weet hij dat wel weer voor elkaar te krijgen met het tweede deel, want natuurlijk wil ik ‘m die kans echt geven. Maar voor nu krijgt dit boek van mij 2 sterren. Het verhaal is leuk verzonnen, vlot geschreven en ook heus wel vermakelijk, maar het was het net niet voor mij.

Rating: 🌟🌟

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

Review: Er was eens — Dutch Venture Publishing

Auteurs:                              Jen Minkman, Cathinca van Sprundel, Marijke F. Jansen,                                                           Miranda Peters, Suzanne Peters

Genre:                                 Young-Adult sprookjes

Uitgeverij:                          Dutch Venture Publishing

ISBN:                                   978 94 92585 39 4

Uitvoering:                         Paperback

Aantal pagina’s:               250

Uitgave:                             14 oktober 2019

 

Met dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

Er Was Eens Cover.jpg

“Er was eens… vele fantastische sprookjes beginnen zo. Maar ken jij deze al?

Laat je meevoeren naar werelden waar Assepoester tegen loverboys strijdt, waar social media nog gevaarlijker is dan een spinnewiel, waar inhalige fey muzikanten je opsluiten in torens, waar oma’s gered moeten worden van iets ergers dan een boze wolf en waar twee zusters door yeti’s op de proef worden gesteld. Verhalen vol magie, verraad, vriendschap en liefde.” 

Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik gek ben op sprookjes. Dus toen het bekend werd dat dit boek uit zou komen bij Dutch Venture Publishing was ik al helemaal enthousiast. Hoe leuk is het dan ook om mee te mogen doen aan de blogtour.

Het boek bevat vijf verschillende verhalen die ieders gebaseerd zijn op een sprookje dat iedereen wel kent, maar dan zijn ze niet herverteld maar gewoon in een volledig nieuw jasje gestoken. Hoe leuk is dat! Ik vond het zeker vermakelijk om te lezen. De verhalen zijn kort maar hebben ieder zo hun eigen charme en de auteurs weten het ook zo neer te zetten dat het ook echt af voelt. Het verhaal van Jen Minkman had ik het allermeeste mee, dit ook omdat er een proloog en een epiloog bij zat, waardoor ik nu helemaal de hoop heb dat er een vervolg op komt, of gewoon een heel boek op zichzelf. Lijkt me echt geweldig! Natuurlijk wist het ene verhaal me meer te raken dan het andere, maar dat lijkt me niet meer dan logisch met een bundel.

Er Was Eens 2

Niettemin is dit onwijs leuk en absoluut onwijs origineel gedaan en mag dit boek natuurlijk niet in je boekenkast ontbreken als je van sprookjes houdt. Ik zal het zeker nog eens lezen 🙂 En wat is er nou heerlijker met het herfstweer, dan lekker op de bank met een kleedje, een warme bak thee, wat lekkers en een sprookje ( of vijf ) erbij 😀 Niet dan? 

“Vijf sprookjes, vijf heldinnen, vijf keer ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’. Of toch niet?”

Rating: 🌟🌟🌟🌟 sterren

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

 

 

 

Review: Het 6 minuten dagboek — Dominik Spenst (Het Theorie deel)

Ik ben dol op productiviteit boosters en toen ik ‘Het 6 minuten dagboek’ zag liggen in de winkel was ik direct verkocht. Het boek begint met een theoretische achtergrond met daarin uitleg en wetenschappelijke onderbouwing over het dagboek. Omdat het boek begint met een flinke introductie heb ik besloten om een review in twee delen te doen voor dit boek. Het theoretische deel en als ik over een half jaar klaar ben, het praktische deel. Zullen we maar eens beginnen?

Dominik Spenst is de bedenker van ‘Het 6 minuten dagboek’. Waar het om draait in dit dagboek is dat je elke dag zes minuten de tijd neemt om in het boek te schrijven. Drie minuten in de ochtend en drie minuten in de avond. Er staan ook elke week andere vragen in het boek die je kunt beantwoorden. Dit zijn vragen die je nieuwe inzichten moeten geven, of je bepaalde zaken van een ander gezichtspunt te bekijken. Ook zijn er maandelijkse trackers die je kunt gebruiken om bij te houden of je nieuwe gewoontes aanleert. Het duurt volgens het boek ongeveer 66 dagen om een nieuwe gewoonte aan te leren. Kortom; trackers, vragen, allerlei dingen om even met jezelf bezig te zijn en je eigen ontwikkeling. Heerlijk! 🙂

20190924_211511

De theorie achter het zes minuten dagboek

Als een dagboek een introductie heeft van negenenzestig pagina’s dan weet je dat het niet zomaar een dagboek is. Je hoeft niet perse de complete introductie te lezen om van start te gaan, maar je snapt dan wel veel beter waarom je het doet. Alles wordt onderbouwd met behulp van psychologisch en wetenschappelijk onderzoek en dat is echt een verademing! Ik vond zo’n grote introductie aanvankelijk wel wat imponerend, maar toen ik eenmaal las over de theorie werd ik alsmaar enthousiaster.

De start van je dag

Elke dag heb je een pagina in het dagboek waarin je twee rituelen volgt. Het ochtend- en avondritueel. Als je dag start, moet je deze drie dingen opschrijven:

  1. Noem 3 dingen waar je dankbaar voor bent
  2. Zo ga ik van vandaag een geweldige dag maken
  3. Positieve affirmatie

Volgens de theorie is het starten van je dag met het opschrijven van deze dingen een perfecte manier om jezelf een positieve mindset te krijgen voor de dag. Dankbaarheid bevordert je welzijn en door drie dingen op te schrijven waar je dankbaar voor bent, begin je al direct met iets positiefs. Er is een enorme hoeveelheid onderzoek gedaan op dit gebied en al deze drie dingen zijn ook wetenschappelijk onderzocht en hebben bewezen een positief effect te hebben op mensen.

Het einde van je dag

Op het einde  van de dag zijn er nog drie dingen die je moet opschrijven:

  1. Mijn goede daad van vandaag
  2. Wat ik aan mezelf kan verbeteren
  3. Leuke dingen die ik heb meegemaakt

Het laatste stukje van de dag ben je bezig met zelfreflectie. Ik hou hiervan, omdat het je wederom laat focussen op de positieve dingen die gebeurd zijn die dag. Als je je dag eindigt met iets positiefs, zou je ook een betere nachtrust moeten hebben (aldus de theorie van het boek).

20190930_190202.jpg

Wekelijkse en maandelijkse dingen

Naast de dagelijkse items zijn er ook nog een aantal zaken die wekelijks en maandelijks terugkeren in dit dagboek. Deze items zijn bedoeld om je inzicht te geven in jezelf en je psyche. Maandelijkse “trackers” kun je gebruiken om je persoonlijke geluk te beoordelen op verschillende gebieden, zoals werk, vrienden, familie, gezondheid, etc. Ook kun je bijhouden of je netjes elke dag bezig bent geweest met een nieuwe gewoonte aan te meten. Je kunt dan elke dag dat je dit gedaan hebt een kruisje zetten. Hierdoor ben je veel bewuster van je voortgang als je een nieuwe goede gewoonte wilt kweken!

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben klaar voor de start!

Wat ik enorm waardeer aan ‘Het 6 minuten dagboek’ is dat het niet is gebaseerd op pseudowetenschappelijke theorieën die je een soort “Tjakkaa”-gevoel moeten geven en je het gevoel moeten geven dat alles mogelijk is, als je het maar hard genoeg wilt, zoals sommige zelfhulpboeken die ik gelezen heb. Alles is gebaseerd op degelijk onderzoek en het dagboek is een goede mix van filosofie en psychologie. De lijst me bronmateriaal dat gebruikt is om dit dagboek op te baseren is ook flink aan de lengte, helemaal voor een dagboek met ene introductie van negenenzestig pagina’s! Ik was in ieder geval onder de indruk.

Vandaag ben ik begonnen met mijn eerste dag schrijven in dit dagboek. Daarom wil ik over een half jaar nog een aparte review gaan schrijven over het praktijkdeel van dit dagboek. Even geduld dus nog aub voor een volledige review van dit boek 😉 Maar mocht je nu al enthousiast zijn door mijn review, dan kun je natuurlijk zelf ook een dagboek op de kop tikken en me vertellen hoe jouw ervaringen zijn!

Happy journaling!

Jeffrey

Review: Stof – Joanne Carlton

Genre:                     Thriller , Dystopie

Uitgeverij:              Hamley Books

ISBN:                       978 90 829863 5 8

Uitvoering:             Hardcover ( Special Golden Edition)

Aantal pagina’s:    286

Uitgave:                  5 September 2019

 

Met dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van dit prachtige recensie-exemplaar.

“One life is all we have and we live it as we believe in living it. But to sacrifice what you are and to live without belief, that is a fate more terrible than dying. 

-Joan of Arc- 

Stof 3.jpg

Wat was ik onwijs benieuwd naar dit boek zeg, dus wat was ik blij dat ik mee mocht doen aan de blogtour 🙂 Maar bracht dit boek mij ook waarvan ik hoopte dat het deed? Lees gezellig door en je komt erachter 🙂

In het boek volgen we het verhaal van Simon James. Een man die tot voor kort nog intens tevreden was met zijn leven. Hij had een gezin waar hij zielsgelukkig mee was en een baan waar hij zich helemaal in kon vinden, hij genoot van zijn leven. Maar dan valt alles in elkaar. Een giftige stofwolk trekt over de wereld en verwoest voor velen hun leven, zo ook dat van Simon. Hij blijft alleen over, heeft niets meer om voor te leven. De wereld lijkt tot zijn einde te komen en drie weken na de eerste gifwolk en ontelbaar miljoenen mensen en dieren levens later is Simon er klaar voor om te sterven. Het is 24 augustus 1996, oftewel, de laatste dag van zijn leven. Tenminste zo had Simon het wel gepland. Doodgaan in zijn eigen huis, waar hij zo lang en gelukkig met zijn gezin heeft geleefd, om daar te sterven vlakbij de graven van zijn gezin. Maar dat gaat niet gebeuren. Er komen mensen in speciale pakken zijn huis binnen en daar krijgt hij het ultieme dillema voorgeschoteld. Of hij dit alles, het vergaan van de wereld zoals wij die kennen, wil overleven als ‘Adam’ aan de zijde van een onbekende vrouw “Eva” om zo het voortbestaan van de mensheid te redden, of wil hij toch liever sterven. Simon wil niets liever dan dat laatste, maar het blijkt geen vraag te zijn. Simon heeft geen keuze en zal mee moeten werken aan het plan van Kim om zo de mensheid tegen uitsterven te bedreigen, goedschiks of kwaadschiks.

Stof 2

 

“Mijn naam is niet Adam. Ik heet gewoon Simon, ‘fluister ik. ‘Simon James, timmerman. Vader van Charlie, echtgenoot van Lisa, baasje van Max en Quinns beste vriend.’ ‘Dat is wie je ooit was, maar niet wie je vandaag wordt. Je ziet het nu nog niet zo, maar jij redt de mensheid. Jij wordt de grondlegger van een nieuwe, sterkere soort die onze planeet opnieuw zal bevolken.” -blz.63-

Heeft dit boek mij gegeven wat ik ervan hoopte? Ohw yes, zeker weten! Wat is dit een ongelooflijk geweldig boek. Wat een verhaal! Eerst was ik al volledig verliefd op deze prachtige uitgave met de gouden cover, maar ook het verhaal heeft me te pakken. Joanne Carlton heeft zo’n heerlijk vloeiende, vlotte en beeldende schrijfstijl dat je niets anders kan dan je mee laten voeren in het verhaal. Ik zag alles voor me en man, wat leefde ik mee met Simon. Soms vloekte ik hardop tegen sommige personages in het boek dat ze hem met rust moesten laten, hahaha. En als een auteur dat weet te bereiken, dat je alles zo intens mee beleefd en al die gevoelens door je lijf razen tijdens het lezen, dan heb je het gewoon over een topper! Want wat is dit goed. Het verhaal is onwijs spannend en zit zo goed in elkaar, ik kan dit elke dystopie en thriller lezer aanraden om dit boek te kopen en er lekker voor te gaan zitten en te gaan lezen. Want dat is wat dit verhaal verdient!

“Deze planeet is beter af met enkel dieren. Zij bouwen geen machines en fabrieken, starten geen oorlogen of discussiëren niet over territorium. Zij doen niet aan oorlogsvoering omdat ze wat meer grond willen veroveren. Ze weten niet wat een wapen, zwaard of bijl is. Dieren vechten en doden enkel omdat het de natuurlijke cyclus is, maar nooit uit machtslust.” -blz.158-

Stof 1.jpg

Dit verhaal geeft je gelijk ook een flinke dosis “stof” tot nadenken. 😉 Want de mensheid is al zo lang bezig met onze prachtige planeet te verzieken. Stel dat dit ons echt overkomt, wat dan? Hoe kunnen we dit voorkomen en ga zo maar door. Ik vind het zo knap gedaan dat Joanne dit als rode draad door het hele verhaal heen heeft laten lopen, want het is iets waar we allemaal mee te maken hebben. Onze wereld is aan het sterven als we zo doorgaan, dit mogen we toch niet toelaten? Nu ben ik altijd al “into nature” geweest en vind ik dat men goed moet zijn voor het milieu, de dieren en elkaar. Maar ik hoop dat meer mensen dit, als ze het al niet deden, echt gaan doen. Want we zijn er om elkaar te helpen, we willen toch niet dat onze prachtige aarde naar de verdoemenis gaat door de zoveelste fout van de mens?

“By far, the greatest danger of artificial intelligence is that people conclude too early that they understand it.”

-Elezier Yudkowsky- 

 

Rating: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

Stof blogtour.jpg

“Het is me duidelijk dat zelfs de keuze om te leven, of in vrede te sterven, me op bevel van Kim is afgenomen. Zelfs op onze allerlaatste dag, nadat ze ons allemaal heeft uitgeroeid, heerst ze nog steeds. Beslist zij alles. 

Misschien was uitroeiing altijd al haar plan.” -blz.147-

Review: Houden van dingen die niet perfect zijn – Haemin Sunim

Genre:                    Non fictie / zelfhulp

Uitgeverij:             Boekerij

ISBN:                      978 90 225 8372 2

Uitvoering:           Hardcover

Aantal pagina’s:  272

Uitgave:                 Januari 2019

 

“Als je een kat mee naar huis neemt en ervoor zorgt,
zelfs al is dat een kat die verlaten is en vies,
duurt het niet lang voordat het de leukste kat ter wereld wordt.” -blz.74-

Houden van dingen die niet perfect zijn.jpg

Ik heb dit boek gelezen op aanraden van Jeffrey, hij leest vaak non-fictie en vond dit boek echt eentje voor mij. Ik ben normaal eigenlijk helemaal niet zo van de zelfhulpboeken, maar na zijn enthousiasme en alles was ik toch wel heel erg benieuwd geraakt naar deze en ben ‘m dus ook gaan lezen. Met ook duidelijk in m’n hoofd dat er misschien wel hele fijne adviezen in zouden staan hoe ik misschien beter weerbaar zou zijn tegen de depressies die ik mijn hele leven bevecht. Want daarbij is het natuurlijk altijd fijn om even wat meer vangnet op te kunnen bouwen. Zoals deze tekst bijvoorbeeld, die houd ik me al mijn hele leven voor, vond het ook zo gaaf dat dat erin staat 🙂 :

“Het leven is niet wachten tot de storm voorbij is, het is leren dansen in de regen.” – Vivian Greene. blz.163- 

Houden van dingen die niet perfect zijn 2.jpg

Het boek “Houden van dingen die niet perfect zijn” is geschreven door de Koreaanse boeddhistische monnik Haemin Sunim, die al eerder de bestseller “Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt” heeft geschrevenDat boek hebben we ondertussen ook in huis gehaald om te gaan lezen. Want wat zijn we daar benieuwd naar geraakt na het lezen van dit boek. Haemin heeft een zeer prettige schrijfstijl. Hij laat je bij elk hoofdstuk een stuk uit zijn eigen leven leren kennen en zo maak je lezenderwijs steeds meer mee hoe hij,onder andere door die levenservaringen tot bepaalde inzichten en wijsheden is gekomen. Na het stuk uit zijn leven krijg je in elk hoofdstuk ook allemaal teksten te lezen van hemzelf en soms van anderen die je meer inzicht kunnen geven in jezelf, maar ook de mensen in het algemeen, of om je heen. In dit boek geeft hij je handvatten mee in allerlei verschillende levenskwesties die een ieder in zijn leven wel meemaakt, van werk tot vriendschap en liefde, spiritualiteit en levensdoelen behalen. 

“Ware vrijheid is vrij zijn van de angst om niet perfect te zijn.” -zenmeester Sengchan. blz.218-

Heb ik wat aan dit boek gehad? Ja, dat heb ik zeker. Het heeft me tot nadenken gezet en dingen laten inzien. Er staan absoluut hele mooie teksten in waar ik dingen van heb opgestoken, of die ik ook wil gaan proberen uit te voeren in mijn eigen leven. Zo gaat er bijvoorbeeld een hoofdstuk over dat de mens zich zorgen kan maken over wat een ander wel of niet van ze denkt, hetzij door verleden aangepraat, meegemaakt, ervaringen en/of vastgeroeste angsten. Dit hoofdstuk was voor mij heel erg herkenbaar. Ik ben namelijk iemand die vaak de angst heeft dat mensen me niet zullen accepteren of denken dat ik me maar aanstel. En dit is niet zomaar gekomen. Dit is uit mijn verleden ontstaan en uit ervaringen. 

Ik ben afgekeurd en mag niet meer werken. Ik ben ziek, geestelijk maar ook lichamelijk, al ga ik met dat laatste een stuk makkelijker om, hoe moeilijk en pijnlijk het ook kan zijn. Vroeger werd mijn geestelijke ziekte Manisch Depressief genoemd, tegenwoordig Bipolair, en ik heb type 1, dat is de zwaarste soort van mijn ziekte. Hierbij heb ik ook nog PTSS, paniek en een angststoornis en heb ik pleinvrees ontwikkeld, dat laatste heb ik niet altijd last van, maar als het slecht met me gaat, dan absoluut. En hierop werd en word ik vaak beoordeeld, mensen willen niets met me te maken hebben of mogen me op voorhand al niet. En waarom? Ze lezen dingen op internet over de ziekte en nemen klakkeloos alles aan voor waarheid, zonder mij persoonlijk te vragen hoe het voor mij nou echt gaat en hoe ermee om te kunnen gaan.

Eeyore.jpg

Laten we eerlijk zijn, geen mens is gelijk, voor iedereen gaan dingen anders, zo ook bij bipolair. Zo ben ik ook talloze “vrienden” kwijt geraakt op momenten dat het zwaar ging met me, als ik een periode met een zware depressie doorging. Mensen wilden daar niets mee van doen hebben, er geen moeite voor doen om het te begrijpen of nog erger natuurlijk, proberen je te helpen. Er zijn mensen geweest die heel dichtbij stonden en mij niet wilden accepteren, omdat ik ziek ben. En dit vormt je in je leven. Want het leven gaat niet alleen over rozengeur en maneschijn en dat weet ik als geen ander. Maar ik ben er wel als iemand het moeilijk heeft en vind het dan ook erg moeilijk te bevatten dat dat andersom niet kan, want ineens hield ik maar weinig mensen over.

Depressief zijn is zwaar, het is een gevecht waar je voornamelijk alleen voor staat en alleen moet bevechten, maar het zou een heel stuk fijner zijn als mensen er op zijn minst begrip voor konden opbrengen in plaats van je erop neer te kijken of maar gelijk een mening te stellen als ze verzint het maar, of dingen zeggen als: “Zet dat knopje dan eens om.” Lieve mensen als ik die had, denk je dan niet dat ik die allang omgezet zou hebben?

Maar goed, onder andere dit hoofdstuk was juist voor mij zo belangrijk, Want ik merk dat door wat ik heb meegemaakt dat ik bijvoorbeeld doodsbang wordt hoe bijvoorbeeld Jeffrey zijn vrienden over mij kunnen gaan denken, als ik eens niet mee kan of als ik depressief ben en me terugtrek. Dit niet omdat ik ze niet mag, want dat doe ik juist wel, hij heeft enorme lieverds van vrienden. Maar omdat juist dat terugtrekken mij kan helpen alles op een rijtje te zetten weer en tot rust te komen, zonder al die triggers die het juist kunnen verergeren. Dit hoofdstuk geeft daarin adviezen, door niet gelijk jezelf nog verder in dat zwarte gat te trekken door er bijna vanuit te gaan dat mensen toch wel weer hetzelfde zullen reageren als hiervoor mensen hebben gedaan. Maar ook inzichten als dat het niet aan jezelf ligt, maar dat het veel meer zegt over de mensen die zomaar oordelen over je.

Houden van dingen die niet perfect zijn 3.jpg

“Als iemand die jou nog nooit heeft ontmoet van alles over je verteld, en razendsnel observaties uit zijn mouw schudt, is het duidelijk wat er gebeurt: hij projecteert alleen maar. -blz. 137-

Dit boek was voor mij dus ook een eyeopener en dat vond ik echt heel erg fijn. Natuurlijk zal ik altijd momenten houden dat die angst de kop weer opsteekt. Zo afgelopen weekend namelijk nog. Maar toen kreeg ik zo’n onwijs lief appje van een goede vriendin van Jeffrey met zo’n lieve, warme tekst erin, waardoor dat ene lichtpuntje van hoop en vertrouwen in de mensheid zich weer heeft laten opbloeien. Want ja, ik zit weer in een depressie, nog niet intens zwaar en ik hoop ook dat dat niet zover komt, maar zwaar genoeg om me behoorlijk rot te voelen. En dat het zwaarder wordt, hou ik altijd rekening mee, want het zou kunnen. Die kans bestaat altijd, maar door de liefde en het begrip van mensen als Jeffrey, mijn vrienden en de zijne zal ik het een stuk beter aankunnen. En met boeken als deze, blijf je handvatten krijgen die je soms even zo hard nodig kan hebben en je kunnen helpen om verder te gaan 🙂 

“We dragen allemaal geheimen in ons hart die we niet gemakkelijk met anderen kunnen delen.
Het kunnen geheimen zijn over ziekte, geld, seksualiteit, relaties of familie. Ze kunnen een diep gevoel van minderwaardigheid, schaamte, angst of schuld oproepen.
Maar door het gewicht van die geheimen worden we nederiger en leren we beter te begrijpen.
Beoordeel mensen niet op hoe ze lijken te zijn, want ze kampen misschien met moeilijkheden die niemand kan zien.” -blz.23- 

Dit boek kan ik zeker ten volle aanraden, het biedt troost als je troost nodig hebt ( al gaat er natuurlijk niets boven een vriendelijk woord of een knuffel van dierbaren, je diertjes of je geliefde ), het moedigt je bijvoorbeeld aan om dingen te gaan doen die je altijd al wilde en het brengt je wijsheid en kracht. Haemin Sunim laat zien waarom het zo belangrijk is om liefdevol en mild te zijn naar jezelf en voor anderen. Respect te tonen maar ook hoe te ontvangen. Vriendelijker zijn naar jezelf helpt je ook om vriendelijker te zijn naar anderen op deze wereld. Hij probeert je handvatten te geven om weer meer zelfvertrouwen te krijgen en om eens echt bezig te gaan met wat jou als persoon nou echt gelukkig maakt.

Dit boek kan je helpen om beter naar jezelf te kijken en naar anderen, het kan je helpen te leren hoe je van jezelf en anderen kan houden zonder dat daarbij perfectie komt kijken, want laten we eerlijk wezen, niemand is perfect, maar absoluut uniek in zijn of haar eigen zijn! Het leert je compassie te hebben voor jezelf, maar ook voor anderen. Ik geef toe ik stond eerst ook twijfelachtig tegenover dit boek, ik ben normaal niet van de zelfhulp boeken, maar dit boek komt ook totaal niet zo over en er worden ook geen verplichtingen in gegeven. Gewoon wijsheden die je zou kunnen toepassen in je eigen leven, niets moet, je mag. En misschien helpt het je, misschien ook niet. Ik weet dat ik er absoluut iets aan heb gehad. Ik ben omdat ik ziek ben nooit een zwak schaap geweest, ondanks dat mensen dat vaak genoeg zeiden. Ik ben er juist sterker door geworden en heb mezelf er juist heel erg goed door leren kennen. Natuurlijk is dat niet de leukste weg om te volgen, maar ik ben wel van mening dat je door te kijken naar je verleden ervan kan leren en je jezelf ook sterker kunt maken, al kun je het niet ontvluchten. Maar je kunt leren hoe jij ook echt jezelf mag zijn en van jezelf mag houden. En ik durf te zeggen dat dit boek absoluut mensen hierbij kan helpen. En natuurlijk gaat dat niet zonder slag of stoot, zo is het leven nou eenmaal. Maar soms is juist het lezen of horen hoe het een ander is vergaan of de adviezen opvolgen waarbij jij een goed gevoel krijgt, net dat ene kleine stapje wat je nodig had om weer wat verder te komen 🙂 Ik raad dit boek dan ook zeer zeker aan om eens te gaan lezen. Want het hoeft niet rot met je te gaan om toch dit boek met open armen te kunnen ontvangen en er toch iets aan te hebben. Of geef het cadeau aan iemand van wie je houdt. Ik ben in ieder geval heel erg dankbaar dat dit boek bestaat en dat Uitgeverij Boekerij het heeft laten vertalen en uitgebracht in ons land, maar ook onwijs dankbaar dat Jeffrey me zover heeft gekregen met zijn enthousiasme en liefde en steun dat ik het ben gaan lezen. 

En dan moet ik echt even deze tekst ook met jullie mede boeken liefhebbers delen, want kom op, dit is toch gewoon een geweldige tekst! 😀

“Als ik een boek zie dat ik wil lezen, koop ik het gewoon.
Ik hoef het niet meteen te lezen; als het maar op mijn boekenplank staat doe ik dat vanzelf.
Ook al is het een boek dat je beter als deurstopper zou kunnen gebruiken of een ingewikkeld filosofisch werk, er komt een moment waarop ik ervan zal kunnen genieten.” -Haemin Sunim. blz. 265-

Dit boek krijgt van mij dan ook…

Rating:  🌟🌟🌟🌟🌟 sterren

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

“De liefde heeft geen andere reden nodig dan de liefde zelf.” blz.67-

Review: Wervelstof — Suzanna Esther

Genre:                   Roman / Waargebeurd

Uitgeverij:            Ambilicious

ISBN:                     978 94 92551 61 0

Uitvoering:          Paperback

Aantal pagina’s: 151

Uitgave:               Tweede druk, 2019

 

Met dank aan Suzanna Esther en Uitgeverij Ambilicious voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

Wervelstof 4.jpeg

“Wat je niet kent, kun je niet missen, maar wat je hebt gekend en verliest wel.” -blz.18-

Deze novelle vertelt je het verhaal over de vierentwintig jarige Suzan uit Amsterdam. Een jonge vrouw die nog niet al te stevig in het leven staat, ze weet niet heel goed hoe en wat met haar toekomst, dit mede door haar verleden en twijfelachtigheid. Ze staat op het punt haar kappersopleiding af te ronden als ze de Amerikaanse Steve ontmoet in het Amsterdamse Vondelpark. Hier raken ze met elkaar aan de praat en spreken af om elkaar de volgende dag weer te ontmoeten, voordat hij aan zijn terugreis naar Amerika begint. De twee kunnen het leuk met elkaar vinden en besluiten vrienden te blijven. Ze beginnen elkaar brieven te schrijven, maar dan ontvangt Suzan, nadat ze in een van haar brieven aan Steve heeft verteld zich erg eenzaam te voelen een brief met daarin een ticket, waarin Steve haar uitnodigt om bij hem langs te komen, gewoon als vrienden. Suzan twijfelt, aan de ene kant lijkt het haar geweldig om te gaan en alles zo te laten, maar aan de andere kant wil ze toch ook wel haar school afronden en daarna een vaste baan zoeken. Ze besluit uiteindelijk om eerst haar kappers diploma te behalen en daarna naar Steve te gaan.

Wervelstof 1

“Haar woorden raakten me. Hoe wist je hoe volwassenheid voelde als je er te jong toe werd gedwongen? -blz.24-

Eenmaal in Amerika groeit er langzaam aan een relatie tussen de twee. Maar ook Amerika voelt voor Suzan niet als een thuis. Steve vertelt zo min mogelijk tot niets over zijn verleden en gedraagt zich steeds vreemder en erg bezitterig. Suzan begint zich steeds ongelukkiger te voelen, ook ontvangt ze maar geen post vanuit Nederland, en die green card… die is er dus ook nog steeds niet. De vragen beginnen te rijzen en als Suzan langzamerhand steeds meer achter de waarschijnlijke ware aard en het verleden van Steve komt neemt ze een beslissing die ieders leven zal veranderen.

Wervelstof 2.jpeg

“Het leek alsof ik altijd op meer hoopte dan anderen konden geven. Tegelijkertijd versterkte daardoor het besef dat ik niets te verliezen had.” -blz.65-

Wervelstof  is een spannend verhaal dat is gebaseerd op deels waargebeurde feiten. De schrijfstijl van Suzanna Esther is zeer vlot en vloeiend, waardoor ik me al makkelijk kon laten mee voeren in het verhaal. Een verhaal dat je wel even aan het denken zet en voor mij ook op sommige punten erg herkenbaar was. Het is mooi geschreven en al miste ik soms nog ietwat diepgang in sommige personages als Steve, had toch graag wat meer nog geweten over zijn leven ook, deed dat absoluut niet af aan het verhaal. Suzan sprong er voor mij het meeste uit, ik leefde met haar mee en kon me goed in haar verplaatsen. Ik ben blij dat ik dit boek heb mogen lezen in deze blogtour en ben zeker benieuwd naar meer boeken van haar hand 🙂

Wervelstof 3.jpeg

“Toen ik die avond naast mijn bed het ‘lampje’ bestudeerde, vlogen de vuurvliegjes paniekerig tegen het glas. Hun licht doofde beetje bij beetje uit door hun benauwde inperking. Het stemde me triest. Soms ging dat bij mensen ook zo.”-blz.92-

Rating: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

 

 

Review: Evolutie — Ursula Visser

Genre:                   Sci-Fi

Uitgeverij:            Perubo Publishing

ISBN:                     978-94-92702-06-7

Uitvoering:          Paperback

Aantal pagina’s:  300

Uitgave:                April 2018

 

Met dank aan Uitgeverij Perubo Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

Evolutie 1.jpeg

“Zacht stamelend bekende ze dat ik het product van een experiment was. Ze was uitgekozen omdat ze een briljant studente was. Ze had geld nodig en hoewel ze nog jong was, wilde ze dolgraag een kind.” — blz.7-

John Water weet al vanaf zijn geboorte af aan dat hij anders is dan anderen. Dit beseft hij zich maar al te goed en gedraagt zich daar dan ook aardig naar. Hij is kil en berekenend en kan behoorlijk arrogant zijn. Het ontbreekt hem in ieder geval niet aan een flinke dosis zelfvertrouwen. Zijn moeder Claire, voelt voor hem niet als zijn echte moeder ondanks dat hij weet dat zij hem wel degelijk gebaard heeft. John wil weten wat er aan de hand is, wat hem nou zo anders maakt dan andere mensen. Zijn moeder  gedraagt zich vaak ook nog eens geheimzinnig, raar en nerveus en wil amper iets loslaten. John neemt het besluit om achter zijn oorsprong te komen en gaat op queeste. Tijdens zijn zoektocht komt hij erachter dat er meer als hem zijn, maar toch ook weer niet helemaal. Hij trekt op met de rest om zo achter de waarheid te komen. John komt er al snel achter dat hij het product van een genetisch experiment blijkt te zijn. En niet zomaar een, nee hij is de enige in zijn soort. Hij is het prototype dat perfect geslaagd is. Zijn zelfverzekerdheid begint langzaamaan deukjes te vertonen, want wie is hij nou eigenlijk en wat is het doel van zijn bestaan? Kan John het allemaal aan? De zoektocht gaat niet zonder slag of stoot en ze komen heel wat moeilijkheden tegen op hun weg naar de waarheid, toch zetten ze door, met alle gevolgen van dien.

Lees verder