Review: Drakenhart — Nanouk Kira

Genre: Fantasy
Uitgever: Uitgeverij Macc
Serie: Drakenhart #1
ISBN: 978-90-78437-796
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 327
Uitgave: December 2020

Met dank aan Nanouk Kira voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

Drakenhart - Kaft

Flaptekst:

In Dremséa werkt Durégo Eron eraan om drakenridder te worden, een titel die hem de kans geeft om zijn familie trots te maken en zijn verleden achter zich te laten. Als hij bijna zijn titel krijgt, wordt Ydrá, de dochter van de stadsheer, ontvoerd. Om haar vrij te krijgen zal Durégo een reeks opdrachten moeten voltooien. Hij doet zijn best, al krijgt hij steeds meer het idee dat er een achterliggende reden is voor Ydrá’s gevangenneming. Haar ontvoerder kent geheimen die zelfs voor Durégo onbekend waren. Om Ydrá te redden zal Durégo deel moeten nemen aan een spel waarvan hij de regels niet kent. Een spel waarin hij net zo gevangen lijkt als de drekar die hij wil bevrijden. Drakenhart is het eerste deel van de Drakenhart-serie.

En toen waren er ineens twee boeken met de titel Drakenhart die heel kort op elkaar zijn uitgegeven! Eentje van Ursula Visser van Perubo Publishing en eentje van Nanouk Kira van Uitgeverij Macc. Ik mocht die van Nanouk lezen en was erg nieuwsgierig, mede door de cover die mij zeker aansprak.

Drakenhart is gelukkig weer geen epische strijd van goed tegen kwaad, maar het is wel een queeste. Durégo Eron wordt op pad gestuurd om de dochter van de stadsheer te zoeken, nadat zij ontvoerd is. Zijn tocht leidt hem al snel naar het Broederbos waar hij de ruïnes van een oude oorlog treft en verwikkeld raakt in een spel. In ruil voor drie opdrachten van de mysterieuze Róbin mag hij Ydrá weer meenemen. Maar hoe langer hij aanwezig is in de oude gebouwen, hoe meer Durégo begint te twijfelen aan zichzelf. Als dan ook nog blijkt dat zijn bondgenoten lang niet allemaal betrouwbaar zijn, begint dat gevoel alleen maar sterker te groeien.

Wat heb ik genoten van dit verhaal. Nanouk heeft een plezierige schrijfstijl. In het begin van het verhaal werd je overstelpt met namen en allemaal met een accent op de naam, wat het voor mij erg lastig maakte om iedereen uit elkaar te halen, maar na een paar hoofdstukken zat ik dan toch echt in het verhaal en vanaf het moment dat Durégo het Broederbos in gaat, ben je echt in voor een flink avontuur vol misleiding en intrige. Echt een ding voor mij. Vooral de enigmatische Róbin maakte het verhaal de moeite waard. Hij wordt in het begin neergezet als Durégo’s tegenstander, maar al snel kom je erachter dat er meer schuil gaat achter de jongen dan het uiterlijke doet vermoeden.

Durégo is, ondanks dat hij de hoofdrol speelt een antiheld. Hij wordt eigenlijk onvrijwillig betrokken in een situatie waar hij niet in wil zitten en ook ontbreekt het hem regelmatig aan motivatie om iets te willen doen aan de situatie waarin hij zit. Dat maakt hem absoluut geen slecht personage, maar juist erg interessant. Geen held kan zonder twijfel zichzelf zomaar in het avontuur storten en vooral op psychisch vlak gebeurt er in Drakenhart heel veel.

Dat Drakenhart onderdeel van een serie is, dat wordt richting het einde wel duidelijk. Het verhaal laat een hoop open voor het vervolg en doet ook flink wat beloftes. Wat ik zelf ook erg fijn vond aan dit verhaal was dat het niet het zoveelste drakenrijders verhaal was, want eigenlijk is dat in dit verhaal bijzaak. Wat het wel is, is een mooie reis door de wereld die Nanouk goed heeft neergezet en waar zeker nog meer in te beleven zal zijn. Het enige minpuntje voor mij, naast de accenten op de namen, was dat de hoofdstukken redelijk aan de lange kant waren, waardoor ik het boek niet even kon oppakken om even een hoofdstukje tussendoor te lezen. Als ik ging lezen moest ik dus echt het leesmoment even pakken. Veel lezers zullen dat echter geen probleem vinden, vooral fantasylezers niet 😉

Cover: 🌟🌟🌟🌟½
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟½
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟½
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟½
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟½

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

Review: De weg van de heks – Lunadea

Genre: Non fictie / Spiritualiteit
Uitgever: AnkHermes
ISBN: 9789020216547  | E-book: 9789020216547
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 175
Uitgave: April 2020

“Heb jij altijd al het idee dat je anders bent dan anderen?
Voel je een diepe verbondenheid met de natuur?
Ben je geïnteresseerd in spiritualiteit?
Grote kans dat jij een heks bent!”

De weg van de heks - kaft

‘De weg van de Heks’ was echt een boek die ik gewoon moest en zou hebben. Want ik en hekserij gaan al vele jaren hand in hand, het maakt mij tot de persoon wie ik ben. Eerst had ik het boek via Story Tell gelezen en toen wist ik het helemaal zeker, ik moest dit boek in de papieren vorm hebben. Dus heb ik het boek besteld op de website van Lunadea zelf en kreeg ik het gesigneerd in huis. Heks zijnde vind ik het heerlijk om te lezen over hekserij en natuurlijk vind ik sowieso dat je nooit genoeg boeken kan hebben als mens, maar als heks kun je dat gewoon ook niet over dit onderwerp en als je er daardoor nog iets bij leert is dat natuurlijk helemaal mooi. Dit boek geeft je daar dan ook alle ruimte voor.

De weg van de heks 3

Ik was zelf heel erg gaan twijfelen over mijzelf en mijn spiritualiteit, ondanks dat dit al vanaf kinds af aan bij mij aanwezig is, ik zag entiteiten en voelde van alles aan, de binding met de natuur is er altijd al heel diep geweest en ga zo maar door. Maar de twijfel om er nog voor uit te komen dat ik een heks was kwam door verkeerde relatiekeuzes en zelfs sommige familieleden (waar ik dus ook geen contact meer mee heb) die me niet lieten zijn wie ik echt ben, het afkeurden, er belachelijk over deden. mij mijn zelfvertrouwen afnamen en ga zo maar door. Op school extreem gepest worden, zonder dat ze dit überhaupt van me wisten, hielp toen ook niet bepaald mee. Maar na nogal wat ellende te hebben meegemaakt besloot ik na een ernstig ziekbed in 2017/2018 dat het genoeg was geweest. Ik beloofde mijzelf dat als ik het zou overleven, ik er alles aan zou doen om de persoon die ik echt ben weer tot uiting te laten komen. En ik overleefde het….mijn pad strekte zich voor mij uit en een van de boeken die daar een extreem grote rol in heeft gespeeld, is toch echt dit boek. Tijdens het lezen ervan gaf zij mij weer de handvatten die ik kwijt was, nam mijn onzekerheden weg en heeft mij dat oh zo gemiste en belangrijke stuk van mijzelf weer terug gegeven. Mijn heks zijn…ik.. oftewel, mijn mij zijn! Het meest kostbare goed dat je als mens hebt, jezelf zijn en de vrijheid om dat ook daadwerkelijk te mogen en kunnen zijn.

In dit boek vertelt de schrijfster je via haar persoonlijke ervaringen wat hekserij is, hoe zij dat heeft ervaren door de jaren heen en hoe zij ermee omgaat. Hoe het toe te passen in je leven, hoe magisch denken werkt en hoe je dat in de praktijk kan brengen. Ze laat je kennismaken met de jaarfeesten en het voor ons zo belangrijke jaarwiel. Geeft wat informatie over rituelen, de maanfasen, kruiden en zo nog heel wat meer. Ook staat er een stukje in over de geschiedenis van de hekserij, waarvan een ieder weet dat dit absoluut heel wat zwarte bladzijdes in onze geschiedenis inneemt. Ze neemt je stap voor stap mee op het pad der hekserij. Lunadea haar schrijfstijl is ontzettend vlot, spontaan en zeer toegankelijk. Ik zat er gelijk vanaf de allereerste bladzijde in en las het in no time uit. Dus zeker een aanrader voor als je eens iets over dit onderwerp zou willen lezen. Ook staan er oefeningen en tips in het boek die je mag doen (niets moet) om te ervaren hoe jij je daarbij voelt en of het iets voor je is. Dit maakt het niet alleen een ontzettend fijn boek om te lezen, maar ook een erg nuttig werkboek. Daarbij kun je ook als naslagwerk gebruiken, wat hartstikke handig is 🙂

De weg van de heks 1

“Hekserij is leven vanuit je eigen, natuurlijke, bezielde kern.”

In de meeste boeken over hekserij staan vaak veel regeltjes, trust me, ik kan het weten ik heb er namelijk nogal wat verzamelt in mijn leven. Dit moet je doen, dat mag niet, dit is de enige manier en ga zo maar door….Soms zat ik echt wel eens van ‘nou…nog ff en we hebben een bijbel of streng lesboek onderhand voor ons liggen’ (niets mis met de bijbel mensen, ieder zijn geloof en levenswijze, helemaal prima wat mij betreft). En als iets mij tegenhoudt, is het dat opgelegde wel. Want hekserij is voor mij juist die vrijheid van hoe je in jouw leven staat en wat jij ermee kan en mag doen, zolang je er natuurlijk een ander geen schade mee doet. Het leven met de natuur en de seizoenswisselingen, de maan en zo nog meer. Al die opgelegde dingen weerhielden mij dan vaak om verder te lezen of het als serieus op te vatten. Het belemmerde mij vaak dan, want het voelde gewoon niet prettig en niet vertrouwd en als iets belangrijk is in de hekserij is het wel dat vertrouwen in de natuur en jezelf. Daarom is de moderne hekserij, zoals Wicca, voor mij persoonlijk niets, ik ben toch echt een traditionele heks en sta ook met beide voeten op de grond. Te zweverig is voor mij niet iets, maar dat is natuurlijk voor een ieder verschillend. Jij moet jezelf er prettig bij voelen en het ervaren als iets eigen, niet iets dat is opgelegd, want dat is absoluut niet de bedoeling.

En dat is iets wat Lunadea in dit boek zo ontzettend goed weergeeft ook. Zij doet niet aan “moeten“, ze zegt jou niet wat te doen, maar geeft juist adviezen en tips die je aan kan nemen en kan toepassen in je leven als jij dat als prettig ervaart. Ze legt op een heerlijk nuchtere manier uit wat hekserij is, vanuit haar nu al meer dan twintig jaar aan levenservaring als heks. Haar motto: “Do no harm, but take no shit.” zou wat mij betreft inderdaad de enige echte regel in de hekserij horen te zijn. Lunadea gaf mij tijdens het lezen van haar boek echt het volledige gevoel van “thuis” komen weer terug. Alles viel terug op zijn plaats en ik voelde de heks in mij weer wakker worden, ik kwam eindelijk weer echt tot bloei en dat gevoel was voor mij echt zo ontzettend fijn en zo vertrouwd. Voor het eerst in tijden voelde ik mij niet meer alleen erin, niet meer tegengehouden en alles was zo ontzettend herkenbaar. Nu weet ik dat het lang niet voor iedereen zo is om er openlijk voor uit te kunnen komen dat je een heks bent, dit kan door verschillende factoren zijn, maar ik heb eigenlijk mijn hele leven al geweten dat ik anders was en ben dan anderen. Zo hou ik van rust en stilte en een fijne wandeling door de natuur, daar kom iik pas echt tot rust van. Ik ben geen uitgaanstype, maar toch echt een huismus en spiritualiteit is al van jongs af aan een passie van mij geweest en zo nog veel meer. Gelukkig is dit nog steeds zo en had ik alleen weer even een “wake up call’ nodig en heb ik eindelijk weer de heks in mijzelf toegelaten, #trotsop. En daar ben ik Lunadea zo ontzettend dankbaar voor, het liefste zou ik haar zo’n dikke knuffel willen geven daarvoor 🙂

“Gedurende het jaar verandert de temperatuur doordat de zon op een andere plek ten opzichte van de aarde komt te staan. Dat heeft invloed op het weer, wat weer invloed heeft op de natuur en zo zie je dat alles met elkaar is verbonden.”

Heb jij interesse in hekserij, al zou het alleen zijn om er gewoon wat meer over te willen weten, of ben je op zoek naar een fijn en handig naslagboek? Of ben jij misschien wel zoekende, stop dan met zoeken en schaf dit boek aan. Zet een lekkere kop warme thee, zet er gezellig wat kaarsjes bij aan en nestel je heerlijk op de bank met dit boek. Wie weet is hekserij ook wel het pad dat bij jou hoort. Ik wens je in ieder geval alvast heel veel lees en leerplezier! Ik kijk in ieder geval alweer ontzettend uit naar haar volgende boek!

Je kunt het boek natuurlijk bij Bol bestellen, maar nog beter zou zijn bij je plaatselijke boekhandel, de Uitgeverij of gewoon echt bij Lunadea zelf en dat kan via deze link: https://www.lunadea.nl/

Cover: 🌟🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!Liefs,

Bren

Review: Sluimerend Vuur – Johanna Lime

Genre: Sci-Fi / Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: De vergeten vloek #1
ISBN: 9789463080873
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 493
Uitgave: April 2016
Met dank aan Johanna Lime voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.
Flaptekst:
Jima Revaldesh-Morane moet kroonprins van Laskoro zijn, maar hij is een dromer. Hoe kan hij dan de beschermheer worden van het grote koninkrijk? En hoe komt hij erachter waardoor de disharmonie in de bevolking is ontstaan?
De Wanzjen van Chyndyro heeft hoge verwachtingen van zijn jongste zoon. Maar Lucian wil zijn oudere broers niet in de weg staan. Hij leidt de vertalingscommissie, waar alleen mannen lid van zijn, totdat Kamilia zich aanmeldt.
Franck Gettferdrey, de oudste zoon van Norman, merkt dat zijn vader er vreemde ideeën op nahoudt. Na een schokkend voorval wordt hij de leider over de Ruiters en besluit bovendien de politiek in te gaan.
De drie dynastieën van Laskoro moeten na eeuwen weer samenkomen, maar kunnen ze met hun magie en met de technieken van het moderne Laskoro de dreigende oorlog voorkomen? Hoe stop je een vijand die zelfs voor magiërs onzichtbaar blijft?
In het verhaal volg je vier personages, Jima, Lucian, Franck en Kamilia. Deze personages hebben elk een eigen levenspad die in het boek met elkaar verweven raken. Maar wat moeten een kroonprins, een Wanzjen, een ruiter en een ‘gewoon meisje’ met elkaar?
Het begin van het boek roept gelijk vragen bij mij op. Een raadselachtig proloog is de start van dit verhaal. Een kijkje in het hoofd van Jima, de kroonprins. Je maakt op deze manier kennis met deze bijzondere jongen. Een jongen geboren in een koninklijke familie, die ineens voor het blok gezet word en kroonprins wordt. Maar hij heeft iets bijzonders: hij is volgens zijn familie en het volk namelijk een dromer. Maar is dat ook echt zo?
Dat is een vraag die meteen in je hoofd terecht komt. Tijdens de eerste hoofdstukken word je  meegenomen in de omgeving van Yokan. Deze wordt goed omschreven en dat zorgt ervoor dat je je bij de omgeving een duidelijk beeld kunt vormen. De schrijvers hebben duidelijk voor ogen hoe het eruit ziet en weten dat ook duidelijk te maken. Daar waar de omgeving zo goed omschreven wordt mist de duidelijke uitleg helaas bij het uiterlijk van de personages. Dit komt omdat de personages afzonderlijk van elkaar worden neergezet en het even duurt voordat de verhaallijnen door elkaar gaan lopen. Hierdoor mis je als lezer een duidelijk beeld van de hoofdpersonages.
Doordat je als lezer de karakters eerst afzonderlijk volgt komt het verhaal traag op gang. Dit zorgde ervoor dat ik moeite moest doen om het verhaal door te komen. Het schoolleven van de kroonprins wordt afgewisseld met het traject van de Wanzjen, het leven van de ruiter en de opleiding van de jonge meid.
De verhaallijn vult zich met namen, terminologie en plaatsnamen. Dit alles zorgt ervoor dat het voor de lezer belangrijk is zijn hoofd erbij te houden of zelfs een papiertje naast je neer moet leggen om alles op te schrijven.
In de dynastie waarin geleefd wordt is magie een niet bekend gegeven. Een oud gegeven, iets wat vroeger was. Niet nu meer, althans dat is wat het volk gelooft, lang geloof je dat tijdens het lezen ook, want wat moet je als volk met magie terwijl je beschikt over vergevorderde technologie?
“Lucian, je bent klaar voor je eerste Wanzjen-test. Ik verwacht je morgen.”
Langzaam maar zeker bouwt het verhaal zich duidelijker op. Hier heeft de schrijfster het zeker niet laten liggen. Stap voor stap komen de personages in elkaars leven en delen vele gevoelens en gedachtes. Deze samenkomst van personages en omstandigheden monden uit in kleine schermutselingen die snel afgehandeld lijken te zijn en die maken de spanningsboog voor de lezer wiebelig.
Na de helft van het boek word je toch gegrepen door deze schermutselingen, waarom gebeuren deze vreemde dingen? Wat betekent dit voor de nieuwe koning? Waarom willen deze mensen juist het koninkrijk aanvallen? Deze vragen bleven ook nog wel even hangen, want het einde van dit eerste deel van de serie zorgt ondanks de langzame start toch wel dat je door wilt lezen.
De langzame start nam duidelijke wendingen. Al met al een verrassend boek, een verhaal met wendingen die nog niet helemaal duidelijk zijn. Ik ben benieuwd naar wat de rest van de serie zal doen.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟

Happy Reading!

~Lisa

Review: Koninklijke magie — Petra Doom

Genre: Urban Fantasy
Uitgever: Hamley Books
Serie: Overstekers #3
ISBN: 9789463967570
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 636
Uitgave: 15 januari 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Screenshot_20210201-115235_bolcom

“Jij bent aleitona. Als iemand het evenwicht kan bewaren, dan ben jij het.”

En daar was ‘ie dan, het derde deel in de Urban Fantasy trilogie “Overstekers”. Ik keek hier echt ontzettend naar uit en ben er ook zo snel mogelijk in begonnen met lezen toen ik het tweede deel uit had. Echter door een vijf daagse migraine aanval werd het lezen me eventjes nogal lastig gemaakt (als in: niet mogelijk) maar zodra dat weer kon ben ik gelijk weer verder gegaan met lezen. En ook dit deel wist me vanaf de allereerste pagina tot aan de laatste te boeien en vast te houden. Want dit boek zat boordevol gebeurtenissen, avontuur, hof intriges en spanning. Heerlijk!!!

“Omdat de troon de werelden regeert en de werelden het fundament zijn van de troon.”

Nadat er op de mensenwereld een magisch Portaal wordt vernietigd zit er niets anders op voor Mirabel dan terug te keren naar haar eigen wereld Aeterna. Ze moet zien uit te vinden wat er gebeurd is en hoe. Ze ziet er enorm tegenop, ondanks haar belofte aan haar zus Brumi om eens langs te komen, want ze is er niet voor niets vertrokken. De troon, het hof, het is gewoon niet haar ding, ze heeft een nieuw leven opgebouwd en wil dan ook niets liever dan zo snel mogelijk weer terug te kunnen keren naar haar leven in de wereld van de mensen.  Dan wordt het terugkeren naar Aeterna  nog urgenter als ze het verschrikkelijke nieuws van Ris hoort over zijn moeder en staat haar plan helemaal vast. Ze zal gaan en uitzoeken wat er nou precies in vredesnaam allemaal aan de hand is.

Daar aangekomen is echter niets meer zoals het was aan het Hof…haar moeder, de Koningin, heeft zich teruggetrokken uit de troonzaal en haar oom Helios lijkt zich er juist uitermate te amuseren… De troon zelf is volledig leeg, maar hij heeft zich de stoel eigen gemaakt waar Brumi hoort te zitten en dat pikt Mirabel niet, wat denkt die hooghartige eikel wel niet! Ze moet en zal met haar zus en de Koningin praten over alles wat er aan de hand is, maar de Koningin weigert elk bezoek en Brumi is in geen velden of wegen te bekennen…en de geruchten die ze opvangt over Brumi haar welzijn, zijn niet al te best. Kortom, nog meer problemen.. Maar Mirabel zou zichzelf niet zijn als ze hier niets aan zou willen doen. Ze zal Brumi vinden en ervoor zorgen dat alles weer zo wordt zoals het was op Aeterna, voordat zij er wegging. De balans tussen de werelden zal hersteld moeten worden en snel ook…Alleen gaat dit haar lukken zonder dat zij de gave hoeft te gebruiken die zij nooit had mogen accepteren? Of is die gave op dit moment nog het enige waardoor zij het zou kunnen redden? De werelden en alle levens daarin, staan op het spel en het lijkt erop dat Mirabel de enige is die hier iets aan kan en wil gaan doen, want aan Helios lijkt ze ook niet veel te hebben.

20210126_220241

“Stel je eens voor dat je zou weten dat je een paar decennia zou leven en dat daarna de dood je komt halen. En dan komt iemand je aanbieden om daar verandering in te brengen. Zou dat je niet in de verleiding brengen?”

Wat heb ik weer genoten van dit verhaal en wat ga ik dit missen. Dat gevoel dat je krijgt als je een serie uit hebt wat je onwijs goed vindt…en dan…stilte…het besef dat het nu echt voorbij is en dan begint het gemis. Zo, dat had ik best wel even met deze trilogie. Natuurlijk heb ik de boeken in mijn kast staan, dus kan ze gelukkig altijd nog herlezen. Maar toch had ik echt even dat moment van boekenrouw. Elke fervent lezer weet vast waar ik het over heb 🙂 Petra Doom heeft met deze trilogie echt een onwijs gaaf Urban Fantasy verhaal weten neer te zetten en wat heb ik er weer veel van genoten. Geen standaard verhaal, maar heerlijk origineel. Alles wat ik zocht in een Urban Fantasy zit in deze trilogie, het was echt onwijs genieten. Ik hoop dan ook echt veel meer van haar in de toekomst te kunnen lezen, want met mij heeft ze er absoluut een fan bij!

20210122_162548

“Ik verzette me tegen de kilte die zich over mijn lichaam verspreidde, maar de paniek had me te lang geparalyseerd: ik kon geen vin meer verroeren. Mijn gedachten vochten nog even, maar moesten het toen ook opgeven…”

Dus ben jij op zoek naar een goed Urban Fantasy verhaal en lijkt deze serie jou helemaal geweldig…dan hebben we iets onwijs leuks voor jullie 😀 Want deze week komt er een hele gave give-away online op ons blog waarbij je het eerste boek kunt winnen. Hoe gaaf is dat?! Hou ons blog en onze insta & facebook pagina dan ook goed in de gaten, want dit wil je toch niet missen!
Mijn recensies naar de eerste twee delen vind je hier :

Een kracht ontwaakt

De schaduw van de Sha

Cover: 🌟🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

De laatste loodjes voor ‘Stempels’

Op het moment dat ik dit blog schrijf ben ik in een ver gevorderd stadium met mijn manuscript voor ‘Stempels’, mijn eerste Nederlandstalige roman. Dit boek begon als uitlaatklep voor mij tijdens mijn burn-out en ik ben ondertussen bij het laatste hoofdstuk aanbelandt met schrijven. Het is een enorme weg geweest, met de nodige uitstapjes omdat ik zoveel inspiratie had om ook aan de Kevar boeken te beginnen van mijn scifi universum Ley Lines, maar toch nu bijna een jaar verder is het boek dan toch echt bijna klaar.

sun-wax-seal-stamp

Wat voor mij dit boek ook een enorme reis heeft gemaakt, is dat ik zo diep ben gedoken in wat nou belangrijk is in ons leven als mens en daarbij ook veel gebruik heb gemaakt van mijn eigen ervaringen. Relaties met mijn ouders, mijn zus, mijn vrienden en oude jeugdliefde. Daarbij komt ook dat een van de hoofdpersonages een eerbetoon is aan de beste vriendin van Bren, die we helaas vorig jaar hebben verloren. Kortom, er zit zoveel van mijzelf in, dat ik het best eng vind om het straks eerst aan de redactie (Bren dus) te overhandigen en daarna nog aan een paar andere proeflezers te laten lezen. Schrijven is jezelf blootgeven, helemaal als je ook nog eens in de ik-vorm schrijft.

Hoe pak je het nou aan als je een manuscript af hebt?

Met een complete trilogie op mijn naam weet ik ondertussen natuurlijk wel iets over het reilen en zeilen van het schrijven van een boek! Geen een methode zal hetzelfde zijn denk ik, maar een ding vind ik altijd super belangrijk en dat is dat het manuscript al zo goed mogelijk wordt opgeleverd voor het naar de uitgever gaat. Als ik klaar ben met het schrijven van een verhaal, dan laat ik het zelf liever eventjes berusten allemaal. Het is namelijk niet zo’n goed idee om direct als je klaar bent nog een keer door het verhaal te gaan, want dan kun je last krijgen van tunnelvisie en vaak slaat bij mij dan de twijfel zo hard toe dat je niks meer goed genoeg vindt. Ik ben zelf mijn grootste criticus en om me er dan van te behoeden dat het verhaal niet goed genoeg is, geef ik het liever alvast uit handen.

Keyboard.jpg

Het is super belangrijk dat niet alleen jij naar je manuscript hebt gekeken voor je het naar een uitgever stuurt. Goede proeflezers zijn een must-have als je iets goeds wilt opleveren. Wat maakt een goede proeflezer? Nou, niet iemand die alles wat je hebt geschreven zonder meer geweldig vindt, want dan kunnen ze net zo goed niet proeflezen. Nee, je wilt het liefst mensen die op twee manieren kritisch naar je werk kijken. Allereerst is het belangrijkste dat de inhoud van het verhaal goed is. Is het pakkend, loopt het lekker, is het een pageturner, klopt het plot? Dat zijn allemaal dingen waar rekening mee gehouden moet worden. Op de tweede plaats, maar zeker niet minder belangrijk, is dan de spelling/grammatica. Hoe meer fouten er al op voorhand uitgehaald zijn, hoe serieuzer een uitgever je manuscript zal benaderen. Schrijven is teamwork, onthoud dat goed 😉

En dan?

Als dat allemaal klaar is en je met tevredenheid naar je eigen werk kunt kijken, dan is het hoog tijd om een uitgever te zoeken. Ik kijk straks enorm uit naar het moment dat het manuscript dan helemaal opgepoetst en wel is om vervolgens te zoeken naar een uitgever. Dit gaat heel erg spannend worden, denk ik, want ik heb best een paar uitgevers die hoog op mijn lijstje staan waar ik het geweldig van zou vinden als ik daar het boek onder zou kunnen brengen. Maar of zij het dan goed genoeg gaan vinden? Dat is natuurlijk altijd maar de vraag. Uiteraard houden we jullie via het blog op de hoogte van alle vorderingen omtrent ‘Stempels’!

Happy reading!

~Jeffrey

review: Overstekers #2 – de schaduw van de Sha

Genre: Urban Fantasy
Uitgever: Lannoo
Serie: Overstekers #2
ISBN: 9789401450133
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 510
Uitgave: Juni 2018

Flaptekst:
Wanneer Mirabel haar huis en bedrijf dreigt te verliezen, neemt ze noodgedwongen een nieuwe opdracht aan. Snezana, de machtigste Oversteker in de onderwereld van Westpoort, ligt onder vuur. Een signaal voor Mirabel om te bemiddelen. Terwijl Mirabel Westpoort tracht te behoeden voor een bendeoorlog, moet ze ook nog de daimonische invloed in haar leven onder controle krijgen.

Overstekers - Kaft

Mirabel zit aardig met zichzelf in de knoop sinds ze erachter is dat zij beschikt over daimonische krachten. Ze moet hier echt haar weg nog in vinden, wil ze dit echt wel en hoe gaat ze hier precies mee om…en nog meer…haar vrienden, het hof, nee, niemand mag erachter komen dat zij deze macht bij zich draagt. En dat is niet gemakkelijk om zo’n geheim met je mee te dragen. Ronban is de enige die het weet, wat ook logisch is, hij heeft het haar geschonken. Maar gaat het Mirabel lukken om dit geheim voor haar beste vrienden en familie te blijven verbergen?

” Hij leek vastbesloten me die gave verder te leren gebruiken. Ik wist alleen niet of ik dat wel wilde. Ik wist ook niet zeker dat ik het niet wilde.” 

Dan dreigen Mirabel en haar huisgenote en beste vriendin, Terya, hun huis kwijt te raken. En daarmee ook het bedrijf dat Mirabel runt, de pluktuin die aan het perceel verbonden is. Dit mag gewoon niet gebeuren, haar ziel en zaligheid ligt in haar bedrijf. Het zorgt ervoor dat ze een doel heeft en het maakt haar wie ze wil zijn. Er moet een manier te vinden zijn om het huis zelf te kunnen kopen. Maar dat gaat nog heel wat voeten in aarde hebben. Er is maar een manier hoe Mirabel hun thuis kan behouden… alleen de prijs die daar tegenover staat, is erg hoog. Ze zal de opdracht die Snezana haar aanbied aan moeten nemen, alleen dan zou ze het voor elkaar kunnen krijgen…Dit is echter geen gemakkelijke opdracht en zeker niet ongevaarlijk. Is de prijs die Mirabel hiervoor moet betalen misschien wel te hoog?

Overstekers 1

“Als hij me hierom zou haten, dan moest dat maar. Ik kon niet langer doen alsof ik geen verantwoordelijkheid droeg als ik niets deed. Alles was een keuze. En elke keuze had gevolgen.”

Het tweede boek in de Overstekers trilogie, is wederom een heerlijk Urban Fantasy verhaal. Van begin tot eind heeft het verhaal me weten vast te houden. Vanaf de eerste pagina waande ik me gelijk weer in de wereld van Mirabel. Waar het in deel een al een aardige flow had qua verhaalsopbouw, bouwde Petra met dit deel de boel nog even verder uit. De spanning spatte echt van de bladzijdes af. Ik wou gewoon niet stoppen met lezen, ondanks dat het vaak allang tijd was om te gaan slapen…maar ja…een goed verhaal en slapen…die twee dingen gaan gewoon niet samen, dan moet het ene gewoon even voor het andere wijken. De schrijfstijl van de schrijfster is zo prettig, vloeiend en heerlijk spontaan, het boek leest echt als een trein en dat is ontzettend fijn. Je verslindt gewoon het ene na het andere hoofdstuk en als je eenmaal het boek dichtslaat, wil je alleen maar meer. Wederom een heerlijk, leuk, spannend en gaaf Urban Fantasy verhaal, ik hou er gewoon van en ik hoop dat Petra Doom nog vele verhalen blijft schrijven in werelden als deze. Ik zal me er nooit in gaan vervelen. Ondanks dat de boeken echt dikke pillen zijn, zijn de hoofdstukken voor een fantasy vrij kort, dus je kan een pauze inlassen (als dat je lukt dan), waardoor dat ook veel prettiger te handelen is. Het lettertype is ook erg fijn, waardoor je ogen niet snel moe worden. Ik vind het zo ontzettend fijn lezen dan gewoon 🙂 Ik ben zeker fan van haar schrijven!

“Macht, hoe tijdelijk die ook is, werkt verslavend.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: De Laatste Strijd – Thorian & Kristian

Genre: Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: De laatste strijd #3
ISBN: 9789463080774
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 345
Uitgave: Maart 2017

Mint is al eeuwenlang gescheiden van de Andere Wereld die aan de andere kant van de bergen ligt. Deze bergen vormen een natuurlijke grens. Volgens de Minti woont er een barbaars volk zonder ziel en zonder respect voor het leven die hun Martazu-kaili-h’ina willen vangen en doden en om deze reden willen de Minti niets met hen te maken hebben. Het oversteken van de bergen is dan ook verboden en de straffen die erop staan zijn gruwelijk. Koning Perrel is een hardvochtige heerser die zijn rijk streng beveiligd.

Screenshot_20210127-103610_bolcom

Kristan is een Martazu-kaili-h’ina, een geschubde diersoort die kan vliegen en via telepathie met Thorian spreekt, zijn soort wordt in het kort ook wel Martes genoemd. Hij is Thorians beste vriend en zielsverwant. De Martazu-kaili-h’ina en de Minti zijn vanaf de geboorte verbonden met elkaar. Thorian heeft een jongere zus Ahuvah. Zij wil aan het hof van koning Perrel werken, omdat ze het geld goed kunnen gebruiken. Thorian en Ahuvah wonen samen met hun moeder. Hun vader is tijdens zijn werk omgekomen. Thorian werkt op het land om het gezin in hun levensonderhoud te voorzien, dit is echter niet voldoende en ook zijn zus zal aan de slag moeten. Ahuvah wordt aangenomen, echter tot haar schrik in een gevaarlijkere functie dan zij had verwacht.

Als Thorian op een dag door Kristan wordt gewezen op een dreigende lucht die boven de bergen hangt, besluit Thorian ondanks het verbod de Andere Wereld te betreden om samen met zijn Mart om uit zoeken wat er aan de hand is. Als zij samen eenmaal over de bergen heen zijn gevlogen en over de verboden wereld vliegen, verbaast Thorian zich over hoe mooi en vredelievend dat land er uit ziet. Hij ziet geen gruwelijke zaken zoals zijn koning Perrel het altijd doet voorkomen. Thorian ziet een stadje en besluit daar een kijkje te gaan nemen. Het is bedekt met een dikke laag stof en er is in eerste instantie geen teken van leven. Zodra Thorian echter een groepje met voor hem onbekende wezens ziet, besluit hij samen met Kristan terug te gaan naar Mint. Thorian is echter nieuwsgierig geworden naar wat hij heeft gezien en is benieuwd naar wie de wezens zijn. Ze zien er anders uit dan de volkeren waarmee de Minti handel drijven. Thorian gaat daarom voor een tweede keer naar de Andere Wereld, dit keer zelfverzekerder. Hij wil erachter komen waarom de stad verlaten is, welke wezens er leven in de voor hem onbekende wereld en waarom het al eeuwen verboden is deze wereld te betreden. Tot zijn schrik wordt hij al gauw ontdekt door een groep aanwezigen en is hij zijn leven niet zeker.

Ondertussen krijgt Obulon, de Duistere Heer en Heerser van het Zuiden, steeds meer macht en brengt zijn pionnen in beweging. De naderende oorlog krijgt steeds meer vorm. De leden van de Gezworen raad proberen met alle macht Obulon te verslaan en krijgen hierbij uit onverwachte hoek hulp.

20210127_103136

De cover is erg mooi en vooral indrukwekkend, omdat je door een mannelijk personage, zo te zien een strijder, strak wordt aangekeken. De cover past bij het genre, het is gelijk duidelijk dat het om een fantasy verhaal gaat. Het derde en laatste deel van De laatste strijd begint met een spannende proloog met een kleine terugblik wat er in de eerdere delen is gebeurd.

Als Thorian de Andere Wereld betreedt, beschrijft Arwen Mannens erg goed hoe hij het verschil tussen het rijk van koning Perrel en de Andere Wereld ervaart. Samen met Thorian verbaas je je over de schoonheid van de stad ondanks dat deze door stof bedekt is. Het contrast is namelijk erg groot tussen de twee rijken. Daarnaast zijn haar beschrijvingen van de diverse landen en landschappen en de volkeren die er wonen net als in de eerste twee boeken van trilogie wederom erg mooi. Ook was ik onder de indruk van de sterke band tussen Thorian en Kristan. Ze passen uitstekend bij elkaar, ze behandelen elkaar als gelijken en vullen, waar nodig, elkaar aan. Echte zielsverwanten dus.

De schrijfster brengt de diverse personages overtuigend tot leven. Vooral de hoofdpersonages zijn goed uitgewerkt. Naast de strijd tegen de Duistere Heer hebben diverse personages hun eigen demonen waarmee ze moeten leren zien om te gaan. Sommige bestaan alleen in hun hoofd, anderen zijn maar al te reëel, maar beide soorten van lijden vergen echter het uiterste van het desbetreffende personage en zij zullen de kracht moeten opbrengen hiertegen weerstand te bieden.

Het was een aangenaam weerzien met de personages uit de vorige delen, zoals bijvoorbeeld Xiandrei en Xenia uit Liourain. Verder was ik onder de indruk van de Martazu-kaili-h’ina, wat een prachtige en wijze wezens zijn dit. Wat moet het bijzonder zijn om zo een zielsverwant te hebben.

Thorian en Kristan is een magisch avontuur met bijzondere wezens, een heerlijke fantasy met strijd tussen goed en kwaad, waar de nadruk niet zozeer op de strijd tegen het kwaad ligt, maar meer op de personages en de zaken waar zij persoonlijk mee te maken krijgen. Het boek heeft een verrassend einde, dat een opening laat voor een eventuele vervolgserie. Ik hoop van harte dat Arwen Mannens binnenkort weer gaat schrijven.

Ik geef De laatste strijd 3: Thorian en Kristan graag 4 sterren.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Jeanine

Review: De komeet 1 – Doktoren van de staat – Johan Lubbers

Genre: Young Adult / Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: De Komeet #1
ISBN: 9789463081283
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 405
Uitgave: Augustus 2018

Hartelijk dank aan Johan Lubbers voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De Komeet - Kaft

Flaptekst:
Myrthe leeft in een afgelegen dorpje en is sinds haar beste vriend door haar schuld is gestorven vaak alleen. Wanneer ze ontdekt dat ze een magiër is, besluit ze die krachten ten goede te gebruiken. Zelfs als dit haar veel strijd met haar vader oplevert.
Ver weg van haar verbaast de dokter Leon zich over de hoge prijzen die zijn patiënten moeten betalen, wil de inquisiteur Oswald magiërs ten koste van alles in het gareel houden en luistert de dief Thoran een gesprek af dat hij nooit had mogen horen.
In een land waar magiërs alleen mogen genezen, de staat hier totale controle over heeft en rebellen voor onrust zorgen, moeten ze alle vier beslissen aan welke kant ze nu echt staan.

Toen Johan mij vroeg of ik zijn tweeluik De Komeet wou lezen en mee wou doen aan zijn blogtour, leek me dat echt een ontzettend leuk idee. Al eerder las ik het boek “Vergane Glorie” van hem en dat was me echt goed bevallen. Ik was dan ook razend benieuwd naar zijn debuut. En die heb ik dan nu gelezen…

De cover verraad eigenlijk nog niet erg veel van het boek zelf, je ziet een meisje (Mirthe) vanaf de achterkant en hoog in de lucht komt een komeet voorbij. De komeet die in het boek een mega belangrijke rol speelt. Op het eerste gezicht dacht ik eerder dat het daardoor misschien wel iets met science fiction te maken had. Maar zodra ik het boek opensloeg en begon met lezen, was het me gelijk volkomen duidelijk dat dit toch echt fantasy was. Myrthe stal eigenlijk al vrij snel mijn hart, ondanks dat ze soms wat naïef en goedgelovig is, zit er toch ook een enorme kracht in haar. Ze is ontzettend lief en weet heel duidelijk wat ze wil. Vanaf het moment dat ze erachter komt dat ze een magiër is, wil ze nog maar een ding en dat is naar de stad Wavelingen, waar magiërs tot doktoren geschoold worden. Ze wil een doktor worden en mensen helen. En of haar ouders het hier nou wel of niet mee eens zijn, Mirthe laat zich niets anders vertellen en gaat alleen op weg naar haar doel. Eenmaal daar gekomen en op school zittende vallen haar al snel wat dingen op. Als eerste vindt ze het eigenlijk best wel saai, waar zij verwacht had lessen in de magie te krijgen, gaat het vooral over andere dingen rondom het doktor worden heen…Ze wil magie leren, haar gave tot uiting brengen en mensen helen. Waarom duurt het allemaal zo lang? Hiervoor zitten ze toch niet op school? Ook hoort ze soms dingen waardoor de woorden van haar vader, die tegen magiërs en de staat is, omdat volgens zijn zeggen het mensen onrecht aandoet en ze in de schulden brengt, toch meer en meer waarheid lijken te worden. En dit is toch iets wat niet zou moeten horen…toch?

De Komeet - 1

“Hij had gelijk. In theorie is het goed om je aan de regels te houden. Als die regels het gehele systeem echter oneerlijk maken, is het juist fout om ze te blijven volgen.”

Doktoren van de staat is een boek dat je als je er eenmaal in begint met lezen, niet snel zomaar weer even naast je neer legt. Johan zijn schrijfstijl is spontaan en het is een ontzettend meeslepend verhaal. Het hele boek leest ontzettend lekker vlot weg en ik zat al snel in het verhaal. Er zit een fijne dosis spanning in, die zich hoe verder het verhaal vordert steeds meer en meer opbouwt. Gaandeweg leer je de personages steeds beter kennen. Myrthe en Thoran nog het beste, de manier hoe hun vriendschap ontstaat is misschien niet zo heel erg aardig van Thoran, maar zeker begrijpelijk en al snel zijn de twee toch echt heel hecht samen. Hoe magiërs worden behandeld is eigenlijk tenenkrommend gemeen, misschien te snappen door wat er heel lang geleden is gebeurd, maar dan nog… niet bepaald fair. Je leeft daarom ook echt onwijs met ze mee en hoopt dat alles anders zal worden op een dag. De rebellen zeggen dit te willen doen, maar of die nou ook echt de oplossing zijn…tsja, dat is natuurlijk altijd nog maar de vraag. Uiteindelijk zal een ieder zijn of haar eigen keuze moeten maken. Want welke kant is nou echt de beste en gaat ervoor zorgen dat het er eerlijker voor de gewone mens, maar ook de magiër aan toe zal gaan?

De Komeet - 2

“Magie is om te helen en niemand houdt me meer tegen.”

Ik heb zeker genoten van dit verhaal en ben dan ook echt ontzettend benieuwd naar het tweede deel. Waar ik  binnenkort ook in zal gaan lezen, want in februari zal mijn recensie in de blogtour daarvan online komen te staan. Johan’s eigen vlotte manier van schrijven, de worldbuilding, de spanning, de plottwists en de werking naar het eind van het boek toe maken gewoon dat je door moet lezen. Je wilt gewoon weten hoe het allemaal af gaat lopen. De oneerlijkheid van sommige dingen maakt je laaiend, maar ook weet hij je soms op een dwaalspoor te zetten. De personages komen zo goed over dat je ook daadwerkelijk een band met ze krijgt. Dat alles samen maakt het gewoon tot een heel plezierig verhaal om te lezen en maakt je ontzettend nieuwsgierig naar hoe het zich verder gaat ontwikkelen in het tweede deel 🙂

Cover: 🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟🌟Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Vlucht naar Libanon

Genre: Roman
Uitgever: Droomvallei
ISBN: 9789492844477
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 267
Uitgave: April 2019

Allereerst, bedankt Droomvallei Uitgeverij voor het beschikbaar stellen van een recensie exemplaar.

Vlucht naar Libanon - Kaft

Dit boek lag al een tijdje te wachten en eindelijk was het dan zover. Dit verhaal over twee zussen die zover uit elkaar staan op zoveel manieren. Welke kant zal dit opgaan en wat betekent dit voor hen?

Achterflap:
Vlucht naar Libanon Twee zussen die vluchten … maar waarvoor en hoe lang? Rosa boekt een vlucht naar Libanon. Ze gaat hiermee haar grote droom achterna: lesgeven op een basisschool in een vluchtelingenkamp. Maar tegelijk vlucht ze voor haar ex-vriend Jacques. Wanneer houdt Rosa op met vluchten voor haar gevoelens en durft ze de waarheid onder ogen te zien? Haar zus Sylvie heeft alles perfect voor elkaar: een goede baan bij een bank, vriendjes bij de vleet en luxe feestjes met veel champagne en kaviaar. De wereldproblemen zullen haar een zorg zijn, totdat ze door haar zus met de neus op de feiten wordt gedrukt en moet gaan kijken wat echt belangrijk is. Waarvoor kiest ze? Vluchten of blijven? Roman door Esther van der Ham en Elsbeth de Jager

Allereerst de kaft, deze verklapt eigenlijk niets over het boek. Ja, uiteindelijk als je het boek hebt gelezen zal je de kaft begrijpen. Dit boek was een rollercoaster aan emoties. Irritatie, frustratie, verdriet, boosheid, ongeloof passeerden de revue. Het boek is in twee perspectieven geschreven. Het perspectief van Rosa in Libanon en het perspectief van haar ‘o zo perfecte zus’ Sylvie in Nederland.

Sylvie is een dame die houdt van luxe en vooral het soort dat heel veel geld kost. In tegenstelling tot haar zus Rosa zullen wereldproblemen haar een rotzorg zijn, want wat kan zij daar nou aan doen. Gucci en Prada zorgen voor haar mooie uiterlijk en werken bij de bank zorgt voor alles waar ze ooit van heeft gedroomd.

“Geen champagne? Wat een slechte zaak!”

Rosa daarentegen is heel anders. De wereld verbeteren en mensen helpen is wat ze ademt en leeft. Alle problemen in Nederland achterlaten was een bijkomend pluspunt.

‘Wanneer gaan jullie me eindelijk eens voor vol aanzien?’

Het verhaal is door de twee perspectieven makkelijk te volgen en zorgt ook voor een duidelijke beeldvorming van de dames. Je houdt van ze of niet. Elk hebben ze hun plus- en minpunten. De personages spreken de lezer aan op hele bekende emoties. Emoties waar mensen zich voor schamen, die als taboe worden beschouwd en ook weinig besproken onderwerpen komen aan het licht.
Onzekerheid, oneerlijkheid, schenden van vertrouwen en vele zondes zijn terug te vinden in passages van Rosie en Sylvie. Een boek vol verandering en afwisseling.
De verhaallijn is in het begin verrassend en neemt een loopje met de emotie van de lezer. Wat kun je je soms op zitten vreten als lezer.

“Zeg James Bond, je hebt je roeping gemist.”

Vlucht naar Libanon

Helaas wordt de verrassende verhaallijn aan de wilgen gehangen en doet daarna het plot precies wat je zou kunnen verwachten. Een echte dooddoener aan de goede start waaraan je als lezer gretig begint. Een start die zo voorbij vloog wordt uiteindelijk opgeslokt door de duidelijke clichés van de mens . Dit maakt het voor de lezer makkelijker om je te verplaatsen in de personages en er verschijnt regelmatig een glimlach bij het lezen van bepaalde uitspraken, een grinnik bij dingen die gebeuren en een zucht bij domme acties. Acties die je herkent omdat je ze zelf ook maakt, gedachtes waar menig persoon zich schuldig aan maakt en ga maar door.

Een mooie start veranderde helaas in een hobbelige weg. Dit maakt dat het boek voor mij uitkomt op twee sterren.

Cover: 🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟

~Happy Reading

Lisa

Review: Overstekers 1 – Een kracht ontwaakt – Petra Doom

Genre: Urban fantasy
Uitgever: Lannoo
Serie: Overstekers #1
ISBN: 9789401446280
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 395
Uitgave: September 2017

Flaptekst:
Vijf jaar geleden kwam Mirabel van de magische wereld Aeterna naar de aarde om er een nieuw leven te beginnen, een stap die vele zogenaamde ‘Overstekers’ wagen. Samen met haar huisgenoot -vormveranderaar Terya- runt ze een fruitbedrijfje. Officieus heeft ze nog een tweede baan: het bemiddelen wanneer Overstekers in conflict raken met elkaar of, nog vervelender, met mensen. Maar dan krijgt Mirabel onverwacht bezoek uit Aeterna en moet ze bemiddelen in een zeer ingrijpende zaak. Er is namelijk een moord gepleegd…

Overstekers kaft

Al een paar jaar geleden had ik dit boek gelezen, maar door heftig geheugenverlies na ziekte in 2018 wist ik buiten dat ik het leuk vond, niet veel meer van het verhaal. Dus toen Hamley Books aankondigde dat ze voor het derde deel gingen samenwerken met Petra Doom en ik mee kan doen aan de blogtour daarvan, greep ik mijn kans om het boek fijn te kunnen herlezen. Heel lief kregen de bloggers van Hamley Books de gehele trilogie opgestuurd…(waardoor ik het eerste deel nu dubbel heb en die ga ik weggeven in een winactie binnenkort!)

De cover valt gelijk op, ik vind ‘m echt zo mooi gewoon. Het verschil van de twee werelden is duidelijk zichtbaar en laat gelijk zoveel fantasie in je los komen dat je niets liever wilt dan beginnen met lezen. En dat heb ik dan ook weer gedaan, ik ben gelijk begonnen met lezen en al snel zat ik weer in het verhaal. Wat heeft Petra Doom een fijne en toegankelijke schrijfstijl! De personages komen echt tot leven in je hoofd en je krijgt een band met ze, een van de dingen die ik zo ontzettend belangrijk vind bij een goed boek. En dan is het ook nog eens Urban Fantasy, een fantasy stroming waar ik echt dol op ben. Het speelt zich af in het hier en nu, maar wel met een wereld ernaast, waar de voor ons Fantasy / Mythologische wezens vandaan komen. Alleen zijn de ‘Overstekers’ allen om eigen reden weggegaan van Aeterna en maakten de overstap naar onze wereld om zich tussen ons te begeven. Stel je eens voor hoe gaaf dat eigenlijk zou zijn, dat je buurman of buurvrouw of misschien wel iemand van je vrienden eigenlijk helemaal geen mens is, maar een faun, vormveranderaar, incubus, succubus of wat dan ook…in het echt is. Ik zou het geweldig vinden in ieder geval!  In de wereld van Mirabel is dit dan ook volkomen normaal. Maar de mensheid mag dat natuurlijk niet weten…want de mens en dingen die ze niet begrijpen… Toch heeft Petra het voor elkaar gekregen deze twee werelden samen te voegen en leven mens en Oversteker naast elkaar. Dit kan natuurlijk wel eens voor de nodige problemen zorgen en daarvoor wordt Mirabel vaak gevraagd als bemiddelaar om de boel weer te sussen.

Overstekers 1

“Het leek alsof er geen manier was om te ontsnappen aan mijn verleden. Hoe harder ik ervan weg probeerde te komen, hoe sneller ik het in de armen liep.” 

Het verhaal heeft een fijne opbouw en laat je kennismaken met de personages en hoe het er precies aan toe gaat. Gaandeweg kom je achter hun karakters en de schaduw die ze als rugzak met zich meedragen. Mirabel haar strijd om haar verleden achter zich te willen laten, maar wat haar toch elke keer weer inhaalt is herkenbaar, maar ook goed geschreven. Mirabel is heel niet zo gewoontjes als dat ze denkt en heeft heel wat geheimen die ze het liefste niet uit zou willen zien komen. Het verhaal verveelde mij geen moment, ik heb het echt met plezier gelezen. Geen queeste zoals je normaal in Fantasy verhalen tegen komt, maar een moord die opgelost moet worden… Er zit humor in verwerkt, maar ook een fijne spanningsboog. Er gebeurt genoeg om je als lezer elke keer weer vast te laten bijten in het verhaal. Dit boek is het debuutverhaal van Petra Doom en ik vind het zeker geslaagd, het vraagt om meer en gelukkig is dat er. Ik ben dan ook na het lezen van dit deel, gelijk doorgegaan met lezen in het tweede boek. En start later deze week in het derde deel.

“De wassende maan scheen over de boomgaard, maar die bracht me niet tot rust zoals gewoonlijk. Vreemde schaduwen leken mee te bewegen.”

Dus ben jij op zoek naar een leuk, spannend en constant in beweging zijnde Urban Fantasy verhaal, zoek dan niet verder en bestel dit boek bij je lokale boekhandel, it’s so worth it!

Cover: 🌟🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren