Review: De verdwenen burcht – Sandra J. Paul

Genre: Jeugdthriller
Uitgever: Hamley Books
Serie: De duistere School #4
ISBN: 9789464208399
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 219
Uitgave: 4 november 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley BooksΒ  voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Screenshot_20211124-122337_Chrome

Flaptekst:
HEKSEN TEGEN KINDEREN.
EEN EEUWENOUDE STRIJD BARST LOS.
Binnenkort vieren de inwoners de vierhonderdste verjaardag van het rustige Kraaidorp. Iedereen is druk bezig met het organiseren van de festiviteiten. Tot een heksenjager verschijnt, die beweert alles af te weten van een heks die ooit in Kraaidorp leefde, Haar naam was Colette Zwart, en ooit was ze onsterfelijk.
Volgens een legende ligt de bron van Colettes zwarte magie verborgen binnen de muren van een burcht die vierhonderd jaar geleden spoorloos verdween. Degene die de bron vindt, wordt de machtigste mens ter wereld.
Quinten, die ooit al met Colette te maken heeft gehad, besluit om in het grootste geheim samen met de heksenjager op zoek te gaan naar de mysterieuze burcht, zonder te beseffen wat hij daarmee aanricht.

Na De Duistere School, Het Verlaten Huis en De Vergeten Tuin is er nu dan het vierde deel De Verdwenen Burcht in deze razendspannende jeugdthriller serie van Sandra J, Paul. Wat heb ik hier weer naar uitgekeken. Sandra heeft tot nu toe voor mij nog geen boek geschreven dat ik van haar gelezen heb dat ik helemaal niets vond, ze is echt zo’n creatieve duizendpoot en ook nog eens ontzettend goed ook. En ook van dit boek heb ik wederom genoten. Quinten, zijn vader en hun vrienden dachten nu toch eindelijk weleens van dat gedoe met de duistere zwarte heks Colette af te zijn, maar jammer genoeg is niets minder waar. Er verschijnt een heksenjager in het dorp die met een verhaal komt waar Quinten toch wel erg van schrikt. En ondanks dat hij zijn vader beloofd zich er niet mee te bemoeien kan hij het niet laten om dat wel te doen, hij kan toch zeker niet zijn vader en vrienden en zelfs heel het dorp Kraaidorp naar de verdoemenis laten gaan?!

20211118_212020

“Ze is in staat ons hele dorp over te nemen. We kunnen niet niets doen!”

Wederom zit de verhaallijn van dit boek weer supergoed in elkaar. De personages zijn benaderbaar en de meesten ken je natuurlijk al uit de vorige delen, dus daar heb je ook al een band mee gekregen. Je volgt het verhaal verder van het wel en wee in het, normaal gesproken, zo rustige Kraaidorp. Maar wederom is de zwarte heks Colette Zwart van plan om hier voor eens en voor altijd een einde aan te maken. Ze staat op het punt oppermachtig te worden en er moet echt iets aan gedaan worden om dat tegen te houden anders zal niemands leven meer veilig zijn. Maar is het nou wel zo slim dat Quinten zich wederom geroepen voelt om te gaan helpen, of is dat deze keer toch echt geen verstandige zet? Je leest het allemaal in dit deel van deze superleuke en spannende jeugdthriller serie. De schrijfstijl van Sandra neemt je wederom vanaf de allereerste bladzijde mee het verhaal in en ook de art binnen in het boek past weer zo ontzettend goed bij het verhaal. Je wilt nadat je begonnen bent met lezen, gewoon echt niet meer stoppen. Ik kijk nu alweer onwijs uit naar het volgende deel in de serie en kan een ieder deze boeken dan ook aanraden om te gaan lezen. Maar hou wel in je achterhoofd dat er ook echt heel veel wel lieve heksen bestaat op onze wereld πŸ™‚ Trust me πŸ™‚

FB_IMG_1635948423772

“Er is een ding dat je moet weten over heksen, mijn beste jongen. Ze zijn overal, dat zijn ze altijd al geweest. Duizenden jaren leefden ze al in ons midden en vandaag doen ze dat nog steeds. Er wonen er verschillende in jouw dorp, maar ook in alle naburige dorpen en steden. In landen aan de andere kant van de wereld. Ze zijn overal en ze zullen er altijd zijn.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Bren

Review: De tranen van de eenhoorn β€” Ronald van Assen

Genre: Fantasy
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 978-94-93157-90-3
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 255
Uitgave: November 2020

Hartelijk dank aan Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De tranen van de eenhoorn - Kaft

Flaptekst:

De bevolking van Invisia staat op het punt te worden uitgeroeid. Legers afzichtelijke wezens trekken op naar de hoofdstad Amarena. Als de troonopvolgster wordt vergiftigd, is de chaos compleet. Slechts de tranen van de eenhoorn bieden uitkomst. Vier personen zetten hun leven op het spel om het kostbare vocht te bemachtigen. Als alles verloren lijkt voor de bevolking van Amarena, komt er hulp uit onverwachte hoek.

Het verhaal speelt zich af in Invisia, een verborgen deel van de aarde. Invisia wordt bevolkt door bekende rassen als mensen, elfen, dwergen, aardmannen en trollen, maar ook door andersoortige wezens zoals smorgels, arachnieten en mockels. Het lijkt op de aarde zoals wij haar kennen met steden, bossen, bergen en akkers, maar pas op … in Invisia is niets wat het lijkt.

De tranen van de eenhoorn is een spannend en soms ontroerend verhaal waarin alles draait om klassieke fantasy thema’s als de strijd tussen goed en kwaad, opoffering en vriendschap.

Toen ik de achterflap van dit boek las, wist ik van tevoren al dat ik op weinig verrassingen hoefde te rekenen; klassieke fantasy thema’s en een redelijk standaard fantasywereld met rassen die we al sinds Tolkien kennen. Hierdoor waren mijn verwachtingen van het boek in ieder geval niet hoog, maar of het ook goed is om op de achterflap al de verwachtingen zo te temperen?

Het verhaal begint op Aarde en we volgen een jonge meid genaamd Linda die met haar tante Sofie in een klein huisje in het bos woont. Ze is bijna jarig en wordt dan achttien, voor velen natuurlijk een magische leeftijd! Echter nog voor ze jarig is blijkt haar hele leven een leugen te zijn en wordt ze door haar twee hartsvriendinnen meegesleurd naar Invisia, de wereld waar ze een prinses blijkt te zijn. Nadat we Linda een hele tijd volgen verandert het perspectief van het boek vrij abrupt. We volgen vervolgens haar twee vriendinnen Masha en Miranda die samen met een Smorgel genaamd Smorgy (hoe verzin je het…) op pad moeten om een tegengif te zoeken voor de vergiftigde Linda, die er nu bij ligt als een soort Doornroosje.

De tranen van de eenhoorn - 1

Uiteraard is er ook een kwaadaardige koningin, Morissa, die roet in het eten gooit. Ze wil niets liever dan Amarena met de grond gelijk maken met haar leger van aardmannen, trollen en mockels (nogmaals, hoe verzin je het…). Kortom, alle vinkjes voor een klassieke fantasy setting kunnen gezet worden. Uiteraard met de nodige veldslagen en overwinningen/verliezen aan beide kanten.

De tranen van de eenhoorn staat bol van de clichΓ©s en hoewel het verhaal prettig weg leest werd ik soms gek van de onnodige herhalingen in de tekst. Eerst gebeurt er iets, waarna een ander het vervolgens ook nog eens zegt, of benadrukt. Ook vond ik veel van de gekozen namen erg ongelukkig, of in ieder geval onorigineel. Nu hoeft dat allemaal geen probleem te zijn, maar zoals de achterflap al zegt hoeven we niet verrast te worden met een origineel fantasy verhaal. Het lijkt dan in veel opzichten ook op een hervertelling van veel fantasyverhalen zoals we die al kennen. Ronald van Assen schept een mooie wereld en heeft een beeldende schrijfstijl, maar origineel is het werk absoluut niet en dat vind ik best jammer, want vooral de eigen elementen uit het verhaal hadden meer potentie. Het verhaal is vermakelijk en leest lekker soepel weg, maar ik vrees dat het geen blijvende indruk heeft gemaakt.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

Review: Unwritable – Lotte van den Noort

Genre: Young Adult
Uitgever: Uitgeverij Hamley Books
ISBN: 9789464208047
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 355
Uitgave: 21 Oktober 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley BooksΒ  voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Unwritable kaft

Flaptekst:
New Orleans, 1930.
Een grote kloof tussen de rijke en arme inwoners van de stad zorgt voor veel spanning. De wees Abbigail Barlow heeft zich noodgedwongen aangesloten bij de verzetsgroep Monte Carlo, die bestaat uit de laatste strijders voor gelijkheid.
Het dagelijks leven van Abbigail is gevuld met vermommingen en gevaarlijke missies, waarnaast ze haar grote geheim moet bewaren voor haar medeverzetsstrijders. Alsof dat nog niet zwaar genoeg is, moet ze dit alles doen in samenwerking met de onuitstaanbare, arrogante Jae Hawkins.
Abbigail vecht hard voor haar geliefde stad. Alles lijkt volgens plan te gaan, tot er duistere geheimen aan het licht komen. Een leven als verzetsstrijder is knap lastig, vooral omdat Jae er opeens zo irritant aantrekkelijk uitziet, gebogen over zijn nieuwe typemachine.

Na haar debuut “Unsinkable” komt Lotte van den Noort met dit boek, “Unwritable“, dat al eens eerder was uitgegeven onder de naam Typewriter. Met haar vorige boek wist Lotte mij volledig voor zich te winnen en ik was dus ook razend benieuwd of dat haar deze keer ook weer zou lukken.
Lotte haar schrijfstijl is heerlijk vlot en al snel wist ze me mee te nemen het verhaal in en wou ik weer fijn blijven doorlezen. Het is een mooi, krachtig, emotioneel, verdrietig, maar gek genoeg ook op sommige momenten een romantisch verhaal, dat zich afspeelt in het New Orleans van 1930. Ik hou echt van verhalen die zich in de geschiedenis afspelen of echt hebben afgespeeld. Al lezend meer te weten komen over hoe het er toentertijd uitzag, hoe het eraan toeging en ga zo maar door, interesseert me gewoon echt veel. Lotte weet dat in dit boek op een ontzettend geloofwaardige manier neer te zetten. En ook de personages zijn zeer goed neergezet. Het was een harde wereld waarin Abby moest zien te overleven, als vrouw tussen al die mannelijke verzetsstrijders en toch weet ze het voor elkaar te krijgen. Ondanks dat er dingen zijn die ze moet doen waar ze echt van gruwelt. De anderen weten echter haar grootste geheim niet en dat moet ook echt verborgen blijven, want als dat uit zou komen zou zelfs tussen de hechte verzetstrijdersgroep best een hoop ellende kunnen uitbreken. Je leert Abby, hoe verder je in het verhaal komt, steeds beter kennen en leeft ook echt met haar mee. Ze is best onzeker, maar tegelijkertijd ontzettend stoer, want doe dat maar eens elke dag wat zij allemaal doet. En dan is Jae ook nog eens onwijs irritant bezig tegen haar, waar ze dat aan verdiend heeft is haar echt een raadsel, maar het lijkt er op dat hij haar absoluut niet mag en hij laat geen gelegenheid voorbij gaan om dat aan haar te laten merken. Maar waarom? Dat weet ze niet…het ergert haar dan ook behoorlijk als ze hem toch stiekem best wel aantrekkelijk vind, misschien zelfs wel meer dan dat…

Unwritable

“Ze wilde dat van Jae horen. Van de arrogante kwal die ze wel achter het behang kon plakken, Jae, die het bloed onder haar nagels vandaan haalde, elke keer weer.’

Het verhaal zit erg goed in elkaar, je moet en zal gewoon weten hoe het af zal gaan lopen. En eigenlijk wou ik dat ook weer niet omdat ik er stiekem voor vreesde. Het verhaal is ontzettend mooi en weet je zo aan te grijpen dat op sommige momenten bij mij de tranen over m’n wangen liepen. Het is geen boek dat je na het uit te hebben gelezen zo weer naast je neerlegt en gelijk weer vergeet, het blijft zeker nog wel een tijdje door sluimeren in je gedachten en juist dat vond ik er toch ook wel weer ontzettend mooi aan.

Unwritable Blogtour Banner

“Hoelang je ook nodig hebt om jezelf te vergeven, zoek me op als je er klaar voor bent. Als dat niet in dit leven is, dan maar in het volgende.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Bren

De Kunst Van Het Laten Gaan

Een tijdje geleden hadden Bren en ik het erover dat we met The Book Dragon’s Nook veel meer willen doen dan alleen maar boekreviews. We willen dingen delen uit ons leven, zoals hoe we steeds duurzamer proberen te leven en wat ons verder naast lezen allemaal bezighoudt. Dit doe ik op mijn eigen blog al, waar ik veel schrijf over schrijven, videogames, maar ook mindfulness en zelfhulp tips deel. Vandaag deel ik dan ook graag een vertaald blog met jullie!

Een aantal jaar geleden schreef ik op mijn blog een artikel met de titel “The Art Of Letting Go”. Nadat ik deze nog eens had nagelezen kwam ik tot het besef dat ik enorm gegroeid ben in de tussentijd. Wat me vooral opviel was dat ik een enorme zenuwpees was die enorm overdacht. Mede door mijn burn-out van vorig jaar sta ik nu heel anders in het leven en is het veel gemakkelijker geworden voor mij om dingen los te laten. Makkelijker, maar soms blijkt dat ook nog steeds best lastig te zijn, ik ben immers ook maar een mens. Toch wilde ik heel graag dit artikel schrijven, omdat het zo’n universeel ding is, veel mensen willen graag dat ze iets los kunnen laten wat ze in de weg zit. Of het nou het idee is dat je vast zit in je leven, je relatie naar de knoppen is gegaan, iemand die je verloren hebt, of het niet behalen van een bepaald doel dat je voor ogen had. Kortom, alles waar wij in het leven zo mee kunnen worstelen.

De Kunst Van Het Laten Gaan

Hoe mindfulness kan helpen met laten gaan

Vijf jaar geleden begon ik met mediteren, elke dag zo’n 10 Γ‘ 15 minuten, hoewel ik in het weekend de noodzaak vaak wat minder zie, omdat ik dan vaak al veel meer ontspannen de dag begin. Door meditatie meet je je brein een belangrijke vaardigheid aan, namelijk het laten gaan van gedachten die afleiden en jezelf focussen op het hier en nu, waardoor je echt “in het moment” bent. Dit betekent dat je door training merkt dat je aan het denken bent, dit kunt identificeren en jezelf weer kunt focussen op je ademhaling. Je zegt dus continu tegen jezelf: “Hee, ik denk.” Door deze bewustwording kun je deze afleiding laten gaan en jezelf weer focussen op je meditatie. Soms gaat dit heel erg goed en andere dagen kan je hoofd vol zitten met afleidende gedachten. Maar met genoeg training door meditatie merk je dat je brein dit ook gaat toepassen op momenten dat je niet mediteert, waardoor je je dus beter kunt focussen op de activiteit waar je mee bezig bent. Betekent dit dan dat ik niet meer snel afgeleid ben? Helaas niet, want als je mij bijvoorbeeld achter een computer zet, heb ik vaak tientallen programma’s openstaan, om maar niet te spreken van de hoeveelheid tabbladen in mijn browser. Maar toch, ik krijg wel veel sneller het besef dat ik ben afgeleid en kan daar dan actief iets mee doen!

Denken is niet slecht, maar…

Door al mijn focus te leggen op het laten gaan van gedachten kwam ik erachter dat ik hierdoor ook buiten meditatie om minder snel geneigd ben om gedachten te volgen, helemaal als ze nergens toe leiden. Denken is natuurlijk geen slecht ding, het is een van de dingen die ons mens maakt, maar als je net als ik vroeger geneigd bent om te blijven malen als je ergens mee zit, dan kan dat ontzettend veel energie vreten. Het hebben van non-constructieve gedachten is zonde van je tijd. In het verleden kon ik als ik met iemand ruzie had soms urenlang “het gesprek” dat ik dan later met ze zou hebben oefenen in mijn hoofd, bijna altijd liepen de gesprekken uiteindelijk anders dan ik ze voor ogen had. Het is dus ontzettend zonde om zo te malen met je gedachten. Het beste dat je kunt doen is het “laten gaan”.

Yoda Meditating

Ik weet dat dat veel makkelijker klinkt dan het is, maar toen ik mijn eerdere artikel van 2019 terug las zag ik pas hoe anders ik toen in het leven stond en vooral wat voor pad ik ondertussen heb bewandeld. Hierdoor kwam ik tot de conclusie dat meditatie een enorme impact heeft gemaakt op mijn leven, wie ik ben en hoe ik in het leven sta en daarom kan ik het iedereen aanbevelen om het eens te proberen. Al moet ik dan meteen aan Yoda denken met zijn uitspraak: β€œDo or do not, there is no try.” Meditatie is Γ©cht niet zweverig, zoals sommige mensen denken en ik kan het beamen, want ik laat me altijd door de wetenschap leiden. πŸ˜‰ Uiteraard zijn er ook andere methoden om te stoppen met malen en overdenken.

Je gedachten opschrijven en een dagboek bijhouden

Een geweldige manier om die razende gedachten en dingen los te laten is door simpelweg te schrijven. Ik houd ook al jaren actief een dagboek bij en het geeft zo’n heerlijk gevoel als je je diepste gedachten toevertrouwd aan het papier, voor jezelf. Als je denkt dat je je er beter door gaat voelen, kun je zelfs overwegen om iemand het te laten lezen. Soms kan ik mijzelf beter uiten op papier dan met het gesproken woord en het kan mij enorm helpen om dan mijn gedachten op papier te zetten en het Bren dan eens te laten lezen, in de hoop dat ze me dan beter begrijpt dan toen ik het onder woorden probeerde te brengen. Hierdoor waren we beiden in staat elkaars kant van het verhaal te begrijpen. In relaties, of het nou je partner, vrienden of familie zijn, blijft communicatie een vaardigheid die je moet blijven oefenen. Soms werkt praten alleen niet, het is ook niet altijd de meest efficiΓ«nte methode om je gedachten te delen.

20200103_163305

Waar een dagboek bijhouden vooral bij helpt is je eigen gedachten op een rijtje zetten. Door te lezen wat je geschreven hebt kun je soms identificeren waar je problemen liggen, of bij wie. Soms pak ik wel eens oude dagboeken uit de lade van mijn bureau en herlees ik een aantal fragmenten om te zien wat me destijds bezig hield en waar ik mee worstelde. Precies zoals ik eerder al zei kan dat je echt goede inzichten geven, waarbij je kunt zien dat je gegroeid bent, of misschien nog steeds met dezelfde dingen worstelt als nu. Soms zul je versteld staan van de dingen die destijds een van je grootste zorgen waren en nu ontzettend triviaal lijken.

Loslaten door middel van een ritueel

Bren heeft me met zoveel mooie dingen kennis laten maken en een van die dingen is een ritueel om dingen los te laten. Het idee is eigenlijk heel simpel, maar ook heel effectief. Zoek allereerst iets waar je de dingen die je los wilt laten op kunt schrijven. Het meest logische is gewoon een stuk papier, maar je kunt bijvoorbeeld ook een mooi groot herfstblad nemen, wat ik zelf symbolisch vind, omdat herfstbladeren immers terugkeren naar de aarde. Als je dan klaar bent met schrijven kun je kiezen of je het stuk papier of het blad verbrandt, of in kleine stukjes scheurt en het mee laat voeren door de wind. Voor je echter een van die twee opties kiest moet je bewust nadenken over hetgeen je los wilt laten. Als je ze dan verbrandt of door de wind mee laat voeren, beeld je dan in dat ze verdwijnen.

The Art of Letting Go #2 2

Ik ben absoluut geen mega spiritueel persoon en zoals ik eerder zei laat ik me door de wetenschap leiden in het leven, maar de symboliek en de mindfulness die komen kijken bij dit ritueel zijn sterk en ik moet toegeven dat het mij echt hielp om een schakelaar om te zetten in mijn hoofd toen ik bezig was met dit ritueel. Afgelopen keer dat we dit ritueel deden wilde ik mijn angst loslaten dat ik geen uitgever zou vinden voor mijn nieuwe boek ‘Stempels’ en ik wilde loslaten dat ik zo enorm lijdt aan uitstelgedrag. Door er op zo’n manier bij stil te staan zet je dingen in perspectief en het bevestigen naar jezelf toe, dat maakt dat je dan los kunt laten. Het is een mooie eerste stap om er in ieder geval mee bezig te zijn!

Laat het gewoon gaan!

Dat waren ze! Al mijn tips om los te laten. Ik weet dat jarenlang ervaring met mediteren mij enorm geholpen heeft en dat dit ook mijn grootste troef is om dingen los te laten. Dit gaat me dan ook echt veel beter af dan jaren geleden. Het feit dat ik mijzelf een moderne stoΓ―cijnse leefstijl heb aangemeten helpt ook. Daar ga ik ook zeker meer over schrijven. Ik weet hoe erg het kan zijn om maar te malen en met je gedachten in de knoop te zitten, omdat ik het zelf ook jarenlang heb ervaren. Het kunnen identificeren van nuttige en niet nuttige gedachten is wat mij nu helpt om sneller los te laten.

Heb jij nog tips voor het loslaten van nare gewoonten of gedachten? Of heb je nog een vraag aan mij over dit onderwerp? Laat het weten in de commentaren!

Happy reading!

~Jeffrey

Review: Ask Iwata

Genre: Non-fictie / Biografie
Uitgever: Viz Media
ISBN: 978-1-9747-2154-2
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 160
Uitgave: Mei 2021

Ask Iwata - Kaft

Satoru Iwata, een naam die bij veel mensen niet direct een belletje zal doen laten rinkelen. Voor mij is hij een van mijn grootste persoonlijke helden. Waarom? Omdat deze beste man zo veel invloed op mijn leven heeft gehad en dat nog steeds elke dag heeft. Sinds 2002 was hij de president van Nintendo en verantwoordelijk voor zoveel mooie dingen. Maar zijn geschiedenis met Nintendo gaat veel verder terug.

Dit boek is een soort biografie over Iwata, zowel vanuit hemzelf verteld als aan de hand van allerlei interviews en gesprekken uit de befaamde “Iwata Asks” filmpjes, waarin hij in gesprek ging met game developers. Het is een boek dat gaat over zijn geschiedenis en hoe hij de president van Nintendo werd, maar ook wat zijn werkethiek is, wat hij wilde bereiken. In de basis was dat een heel mooi uitgangspunt: Hij wilde zoveel mogelijk mensen laten gamen en ze plezier laten beleven met deze vorm van vermaak.

Ask Iwata - 1

In mijn geval is hij daar zeker in geslaagd, maar ik probeer ook altijd mensen enthousiast te krijgen over hoe leuk gamen kan zijn. Bren is bijvoorbeeld ook helemaal geen gamer, maar toch kan ze heel erg genieten van Animal Crossing en andere games op haar Switch. Nintendo is ook altijd vrij uniek, in het feit dat ze games voor alle leeftijden maken. Ik noem ze dan ook vaak de Disney van gaming, omdat ze zo’n eigen en unieke kijk hebben op wat gaming leuk maakt en ze doen vooral hun eigen ding. Dat komt zeker ook door de invloed van Satoru Iwata.

Het mooiste, maar tegelijkertijd het meest verdrietige stuk van het boek is het laatste stuk waarin Shigeru Miyamoto (de geestelijk vader van Super Mario en Zelda, o.a.) vertelt over zijn unieke vriendschap met Iwata san. Shigesato Itoi was een andere hele goede vriend van hem en diende lang als voorbeeld voor Iwata, dit komt ook vaker terug in het boek. Helaas is Satoru Iwata veel te jong van ons heen gegaan, op 55 jarige leeftijd. Maar zijn nalatenschap is ongekend. Het onderstaande filmpje werd destijds als eerbetoon gemaakt en laat goed zien wat een cultureel erfgoed we te danken hebben aan Satoru Iwata. Ik zal in ieder geval nooit vergeten wat hij voor mij allemaal gedaan heeft en mede door dit boek ben ik hem alleen nog maar meer gaan bewonderen.

https://www.youtube.com/watch?v=9YG9INjO91Y

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

Review: Het Tango algoritme – Heleen van den Hoven

Genre: Thriller
Uitgever: De Crime Compagnie
ISBN: 9789461095183
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 414
Uitgave: mei 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Het Tango Algoritme - Kaft

Flaptekst:
Zoek…en je zult gevonden worden.
Tot groot plezier van haar huisgenoten Grace en Florence behandelt wiskundelerares Emmy het zoeken naar een nieuwe danspartner als een wiskundig probleem. Ze besluiten Emmy, die dating-apps verschrikkelijk vindt, een handje te helpen. Ondertussen verbergen de vrouwen alle drie hun eigen geheim, Tot de aankoop van een paar dansschoenen de verkeerde mensen naar hun huis in Nieuwegein leidt…

In 2019 maakte Heleen van den Hoven haar thriller debuut metΒ  Het Carpa Complot en inmiddels is Het Tango Algoritme alweer haar derde thriller. Ik las dit boek voor De Crime Compagnie omdat de flaptekst me best wel aansprak. Ik ken deze schrijfster nog niet dat maakte me nog nieuwsgieriger. Bracht dit boek mij dan ook waar ik naar zocht?

“Mam, waarom laat je niets horen?
Mam, is alles goed met je?
Mam, waar ben je?”

De schrijfster heeft een ontzettend fijne, beeldende schrijfstijl waardoor je de gebeurtenissen makkelijk voor ogen haalt tijdens het lezen. De personages worden goed neergezet, waardoor je een binding met ze krijgt naarmate je vordert in het boek. Wel wordt het boek vanuit de verschillende karakters verteld door middel van wat hun denken of zien en hier moet je natuurlijk tegen kunnen. De namen staan netjes vermeld bij de hoofdstukken, dus mocht je even de weg kwijt raken is het snel terug te vinden. Ik was soms even kwijt wie nou precies aan het woord was, maar echt storend vond ik het nou ook weer niet.Β  Daarvoor zat ik echt teveel in het verhaal.

“De tonen van de bandoneon resoneren in mijn lijf en ik voel tot in het diepst van mijn ziel dat ik in het leven niet aan de kant moet blijven zitten. En niet moet wachten tot het noodlot weer toeslaat. Het is tijd om passen te zetten.”

Emmy is echt een superleuk personage en ik kon me erg goed in haar verplaatsen, nou ja… niet in het wiskundige deel want daar snap ik serieus geen hout van met mijn dyscalculie, hahaha. Maar gelukkig hoef je geen rekenwonder te zijn om Emmy te mogen πŸ™‚ Emmy is helemaal gek op dansen en dan vooral op het dansen van de Tango. Maar haar vaste danspartner is ermee gestopt waardoor ze heeft besloten om op zoek te gaan naar een nieuwe. Want niet kunnen dansen zou ondraaglijk zijn. Eigenlijk heeft ze een gloeiende hekel aan dating-apps, maar als haar huisgenootjes Florence en Grace haar genoeg weten te overtuigen geeft ze uiteindelijk toch toe en besluit op deze manier op zoek te gaan. Toch blijft ze heel strikt in wat ze wel en niet over zichzelf naar buiten brengt, ze is namelijk geen voorstander van het verstrekken van je persoonlijke gegevens op het world wide web en dat is natuurlijk ook behoorlijk logisch als je weet wat er allemaal mee gedaan kan worden. Dit maakt echter het zoeken naar de juiste danspartner er niet makkelijker op. Maar dan besluit Florence Emmy zonder haar weten te helpen en voegt allerlei persoonlijke weetjes over haar toe op haar profiel. Iets wat Emmy zelf nooit zou hebben gedaan, want Emmy is niet alleen de lieve wiskundelerares, maar brengt onder een volledig andere naam en algoritme allerlei zaken naar buiten over het misbruik van persoonlijke gegevens door grote bekende bedrijven aan het licht via haar blog/site. Zonder het te weten en te willen heeft Florence er nu voor gezorgd dat de prijs op Emmy haar hoofd makkelijker te innen gaat worden en brengt haar hiermee in gevaar. De jacht is geopend…en de drie huisgenoten zijn hun leven niet zeker meer… En als dan ook Florence zomaar uit het niets verdwijnt, er alleen geen enkele aanknoping is waarom en hoe… begint de ellende pas echt.

Het Tango Algoritme 1

Het Tango Algoritme heeft me absoluut weten te vermaken. Of ik het echt “een op het puntje van m’n stoel zitten boek van de spanning” verhaal vond? Nee, dat ook weer niet. Maar het verhaal zit wel echt heel erg goed in elkaar en je wilt al snel meer lezen omdat je gewoon moet weten hoe het af gaat lopen en hoe dit in vredesnaam allemaal in elkaar zit. Het houdt zich een beetje tussen een roman en een thriller in dan eerder denk ik. Maar wat ik al zei, ik heb me er zeker mee vermaakt en heb het met plezier gelezen. Het is geen boek dat je na het lezen zo weer vergeet, want als dit boek je voor een ding wel wakker maakt is het wel de vraag….Weet jij eigenlijk wel welke en wat jij allemaal voor sporen achter laat op het internet?

“Spijt is een woord voor wegen waar je niet kunt keren.”

Cover: 🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟1/2
Happy Reading!
Liefs,

Bren

Review: Ellowyns Toren – Cathinca van Sprundel

Genre: Fantasy YA / Sprookje
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN: 9789492585
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 237
Uitgave: Oktober 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Ellowyn's Tower - Kaft

Flaptekst:

Een eenzame toren, een versteend leger en een prinses die haar broer zoekt, maar de liefde vindt.
Merryns broer Arthen hoeft maar een ding te doen om koning te worden, zichzelf bewijzen door naar het verloren domein te gaan en daar een bruid of een wonder te vinden. Merryn wacht gespannen op zijn terugkeer, totdat ze ontdekt dat enkele hovelingen Arthens ondergang beramen. Merryn reist zelf naar het verloren domein om Arthen te waarschuwen.Β 
Eenmaal daar sluit ze echter op een toren, waarin het wereldvreemde meisje Ellowyn woont. Wie is Ellowyn en kan Merryn haar misschien ook redden…?
Een verhaal over dapperheid, je angsten overwinnen en queer liefde.

Zoals de meesten wel zullen weten ben ik niet echt fan van personages op een cover, omdat dit vaak heel veel wegneemt van je eigen fantasie tijdens het lezen van een boek. Bij dit boek had ik dat eerst ook wel een beetje, maar toch is de kaft echt wel een plaatje. Het prachtige kasteel op de achtergrond met de mooie Ellowyn op de voorgrond roept gelijk vragen op. Je wilt toch gelijk wel meer weten. En gelukkig stelde het verhaal dan ook zeker niet teleur πŸ™‚ Al snel werd ik meegezogen de wereld van Merryn in die op zoek gaat naar haar broer in het gevaarlijke Verloren Domein, althans de mensen vinden het gevaarlijk en komen er dan ook niet, want wie daarbinnen gaat is het nog maar de vraag of die ook weer terug zal keren. Toch gaat Merryn achter haar broer aan om hem te waarschuwen van het gevaar dat hem te wachten kan staan als hij terugkeert. Merryn is een lieve, gevoelige meid die gek is op dieren en eigenlijk helemaal niets heeft met het gekonkel aan het hof. Dat haar de kans staat om uitgehuwelijkt te worden aan een ploert van een oude vent staat haar ook echt totaal niet aan, nog meer redenen om haar broer te vinden dus.

Ellowyn's Tower - 1

“De gedachte aan het leven dat nu op me wachtte, maakte me echt ziek.”

Het verhaal leest ontzettend fijn weg en ik had het dan ook in no time uitgelezen. Het voelde voor mij echt als een sprookjeswereld en daar hou ik zo van! Cathinca haar schrijfstijl neemt je al vanaf de eerste bladzijde mee het verhaal in en ze weet je aandacht ook echt tot het allerlaatste moment vast te houden. De personages zijn goed neergezet en de worldbuilding was ook erg fijn. Ik kon al lezende makkelijk alles voor me zien. Ik hou van zulke boeken, een fijn en goed verhaal (in dit geval ook nog eens een sprookjesachtige) een vlotte en vloeiende schrijfstijl en met mooie subtiele lessen erin verwerkt. Ik leefde ook zo mee met Merryn en Ellowyn, die twee zijn zo voor elkaar gemaakt, maar de toekomst ziet er niet rooskleurig uit voor ze. Dat verscheurde niet alleen hun harten maar ook die van mij. Maar gelukkig ligt een toekomst nooit volledig vast en kan er altijd nog van alles gebeuren…toch?

“Uit onwetendheid en angst veroorzaken jullie mensen zo ongelooflijk veel leed. Zelfs als je onbekend bent met iets kan je proberen om er begrip voor te hebben, of om meer te leren.”Β 

Ik heb absoluut genoten van het lezen van dit verhaal en als jij net als ik van sprookjes houdt dan moet je dit boek gewoon echt gaan lezen, want het is zo leuk. Vertrouwen, vriendschap, liefde, avontuur en ga zo maar door, komen in het verhaal voor. En wat ik echt zoiets mooi vond is dat Merryn laat zien dat het zo ontzettend belangrijk is om altijd bij jezelf te zijn en je je daar niet voor moet schamen als je anders bent dan anderen. Dat juist dat een van de dingen is die je zo uniek en mooi maken als mens. Het is een prachtig, mooi, fijn en zeker ook met de nodige dosis humor erin verwerkt, verhaal. En dit keer een die niet over het standaard riedeltje met een jongen en een meisje die verliefd worden en samen oh zo gelukkig oud worden. Cathinca heeft echt een tof verhaal neergezet en ik hoop er nog vele van haar hand te kunnen lezen in de toekomst.

Ellowyn's Tower - 2

“Er zijn plekken op de wereld waar dat vaker voorkomt, waar het niet uitmaakt of je een man of vrouw bent, als je maar echt van iemand houdt. En die gedachte vind ik mooi.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟1/2
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Bren

Review: Demonen van MyradΓ© β€” Patrick Berkhof

Genre: Fantasy
Uitgever: Uitgeverij Versa
Serie: Dizary #2
ISBN: 978-90-825668-3-3
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 339
Uitgave: 2019

Hartelijk dank aan Uitgeverij Versa voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Dizary 2 - Kaft

Flaptekst:

Aster Vermelie is de enige tovenares tussen de duizenden warrige uitvinders van Pling Ploing. Ze hoopt er magie een bespreekbaar onderwerp te maken, maar er gaat iets gruwelijk mis. Haar magische uitvinding raakt ontregeld en brengt de wijde omgeving in gevaar. Dit is de kans voor het jonge vredesgilde van Moed en Daad om zich te bewijzen. Helaas heeft de wijk het onervaren gilde al laten vallen. Ileas, Arak, Jinasum, Rudarg, Ylly en de poes Zeliska laten het erbij zitten. Als Ileas dan een belangrijk sieraad in handen krijgt, loopt alles anders dan gedacht. Maar zijn deze zes gezellen opgewassen tegen het probleem dat in Pling Ploing met het uur groter wordt? Een spel van macht is daar losgebarsten. Wat zou jij doen als je de macht bezat om vreselijke dingen te doen – met een eenvoudig handgebaar jezelf in rijkdom hullen, de wereld naar je hand zetten, mensen doden. Macht is een merkwaardig ding en in de verkeerde handen meer dan een dodelijk wapen.

Mijn eerste ervaring met Dizary was een goede (zie review) en ik wilde dan ook graag verder lezen in deze rare, maar goed neergezette fantasywereld. Het verhaal begint meteen met een hoop actie en we zien de oude bekenden uit het eerste deel terug, hard bezig met het vechten tegen een trol die de wijk terroriseert.

Ondertussen is Aster Vermelie, een nieuw personage, druk om haar uitvinding tentoon te stellen inΒ Pling Ploing, een regio waar allemaal uitvinders wonen. Helaas gaat er iets gruwelijk mis en slaat haar machine op hol, met alle gevolgen van dien.

Deze twee verhaallijnen zijn degene die we als lezer volgen en ik moet eerlijk toegeven dat ik me na 200 pagina’s een beetje afvroeg waar het nou precies heen ging met het verhaal. De pacing is een beetje traag in de eerste helft en er gebeurt niet bijster veel, waardoor ik soms moeite had om door te lezen en het boek regelmatig even aan de kant legde.

Dizart 2

Als dan eenmaal alles een beetje samen begint te komen, komt de vaart ook echt goed in het verhaal en is er lekker veel actie, iets wat ik in het eerste stuk van het verhaal erg miste. De personages uit het eerste deel worden verder uitgediept en de nieuwe personages zorgen voor een frisse wind, niet dat dat nodig was, maar ze zijn goed uitgewerkt en voegen ook echt iets toe aan de diversiteit aan personages.

De worldbuilding van Dizary is erg leuk, al had ik soms wel wat moeite met alle zelfverzonnen woorden en termen, vooral omdat nergens goed uitgelegd wordt wat ze nou precies betekenen, al is het in de context vaak wel te raden, maar een woordenlijst achterin het boek, of iets dergelijks zou geen kwaad kunnen. De wereld wordt op een levendige manier beschreven en doet heel erg aan als een mix van fantasy met steampunk. Patrick Berkhof heeft echter niet het geijkte pad gevolgd en echt een originele, vaak maffe wereld neergezet waarin van alles mogelijk is en het verhaal ook niet een standaard goed tegen kwaad clichΓ© is.

Daar waar het eerste deel me eigenlijk vanaf het begin wist te grijpen kostte het me met Demonen van Myradé veel langer voor ik echt door wilde lezen om erachter te komen hoe het verhaal verder zou gaan. Ik denk dan ook dat als de pacing wat beter was geweest, dat ik het boek hoger zou beoordelen dan ik nu doe. Maakt dat het boek slecht? Nee, dat absoluut niet, maar het boek was voor mij soms net iets te traag, helemaal met de verwachtingen na het eerste boek. Desondanks heb ik me absoluut  vermaakt met Demonen van Myradé en is het zeker de moeite waard om te lezen als je, net als ik, genoten hebt van het eerste deel.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

Review: De Internauten: Oorsprong β€” R. Wade

Genre: Scifi / Young Adult
Uitgever: Hamley Books
Serie: De Internauten #1
ISBN: Β 9789464208030
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 446
Uitgave: September 2021

Hartelijk dank aan Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De Internauten - Kaft

Flaptekst:

De wereld heeft nood aan nieuwe helden. Sky, Wolf, Phoebe, Harper, Florence, Aurora en Charlie zijn hun namen. Als digital natives worden ze klaargestoomd om op het internet een machtige, maar onbekende vijand te stoppen.

Hun mythische strijd wordt een odyssee vol gevaren waarin ze niet enkel elkaar maar ook zichzelf leren kennen. Het lot van de mensheid ligt in hun handen. Slagen ze niet in hun missie dan zal er geen morgen meer zijn.

Mijn eerste kennismaking met het schrijversduo R. Wade was met hun boek “Team Internet: Mission One” , een jeugdboek wat mij een beetjeΒ Power Rangers vibes gaf, op een goede manier. Ik was dan ook erg nieuwsgierig naar dit young adult verhaal van dit duo.

Het boek begint met een kennismaking van alle personages die net als in het eerdergenoemde ‘Team Internet: Mission One’Β allemaal een videogame gespeeld hebben waardoor ze uitgekozen zijn om onderdeel uit te maken van een speciaal team. Een ding waar ik me heel erg aan ergerde was dat de personages continu in de clinch met elkaar liggen en ze allemaal even sarcastisch overkomen, waardoor je aanvankelijk lastig onthoudt wie wie nu precies is. Het begin van het verhaal lijkt dus heel erg op het vorige boek en nu is de doelgroep natuurlijk wel anders, maar het had best wat origineler gemogen van mij.

De Internauten - 1

Als de missie dan eindelijk begint komen de zeven helden van het verhaal al snel vast te zitten in het internet en verandert het verhaal van scifi naar een herbeleving van de Odyssee uit de Griekse mythologie. Dit had ik totaal niet aan zien komen en zorgde ervoor dat mijn interesse in het boek af begon te nemen, ik wilde namelijk scifi lezen. Het boek kampt ook met de nodige pacing issues, waarbij sommige hoofdstukken kort zijn en andere maar liefst veertig pagina’s of meer. Hierdoor merkte ik dat ik regelmatig even stopte met lezen, als ik zag dat het volgende hoofdstuk lang was. Deze hoofdstukken hadden volgens mij prima in stukken kunnen worden gehakt. Ook waren er best wat dingen ongeloofwaardig in het verhaal, zo waren de personages op een bepaald punt in het verhaal gedrogeerd door het eten van bloemen en werden ze in een klap nuchter toen ze geforceerd werden te braken. Zo werkt het helaas in het echt niet, want het duurt best een tijd voor alles uit je bloedbaan is verdwenen.

De personages worden naarmate het verhaal vordert gelukkig een stuk verder uitgediept en allemaal kampen ze zo met hun eigen problemen die horen bij een jonge leeftijd, de worsteling met uitzoeken wie je bent. Dat we allemaal verschillend zijn en iedereen zijn zwakke en sterke punten heeft. Dit is goed verwerkt in het verhaal. Vooral Phoebe die in het begin als oppervlakkige Instagrammer wordt neergezet blijkt toch veel meer in haar mars te hebben dan je aanvankelijk denkt. Ook is het taalgebruik van de jongeren goed bestudeerd, met veel Engelse woorden erdoorheen. Het zijn stuk voor stuk geloofwaardige personages. Vooral Charlie vond ik een erg leuk personage, met zijn gekke ideeΓ«n en rare humor.

De Internauten - Blogtour Banner

Overall vind ik het lastig te zeggen wat ik nu precies van het verhaal vond. Ik had gehoopt op veel meer scifi en was onaangenaam verrast toen het verhaal ineens veranderde in een herbeleving van de Odyssee. Pas tegen het einde werd het weer echt spannend en toen was het verhaal ineens afgelopen en stond er met grote letters “WORDT VERVOLGD…” Ik weet alleen niet of De Internauten: Oorsprong erin is geslaagd of ik wil weten hoe het verder gaat. Voor een debuut van de serie vond ik hem namelijk niet bijster sterk, wat ik erg jammer vind, want het concept is erg leuk, maar de uitwerking helaas wat minder.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

Review: #IkDateThuis – Lily Frank

Genre: Feelgood
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN: 9789403631950
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 335
Uitgave: Oktober 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Ik Date Thuis - Kaft

Flaptekst:

Het valt niet mee om je liefdesleven weer op te pakken als je hart aan diggelen is gegooid. En het valt al helemaal niet mee om te daten als je door een intelligente lockdown aan huis hebt gekluisterd.

Samyra is het zat om te kniezen om een ex die haar gedumpt heeft. Ze is 24 jaar en heeft een leuke baan bij het theater, maar mist desondanks iemand in haar leven. Net als ze besloten heeft om weer te gaan daten, gooit het coronavirus roet in het eten. Toch geeft Samyra de moed niet op. Met alle online datingmogelijkheden moet ze vast ook thuis kunnen daten, mits haar irritante buurman het niet steeds verpest voor haar. Alles is in ieder geval beter dan accepteren dat haar ex Sander groot gelijk had dat hij haar verliet…

Ik was echt zo ontzettend benieuwd naar dit boek, ik had online op de FB-pagina die Lily aan had gemaakt tijdens de Corona tijd al veel stukjes gelezen over #IkDateThuis en die vond ik echt geweldig. Het beurde je gewoon echt even op tijdens de toch wel heavy tijd die we met zijn allen hebben meegemaakt. Dat vond ik al echt een ontzettend gaaf initiatief en toen dit verhaal dan ook echt in boekvorm verscheen werd ik helemaal happy. Ondanks dat ik persoonlijk zo niet zit te wachten op allemaal boeken over COVID-19, maar dit boek leek me op voorhand dan al wel helemaal leuk. Daarbij vind ik Lily ook echt een goede schrijver en heb ik tot nu toe haar boeken altijd met veel plezier gelezen. En gelukkig is dat ook deze keer weer het geval. De personages zijn goed uitgewerkt en tijdens het lezen lijkt het echt alsof je ze echt een beetje kent. Alsof je bevriend met ze raakt en dat is ontzettend leuk natuurlijk. Ik heb zelf nog nooit aan online daten gedaan, leek me altijd erg lastig en een hoop gedoe, maar dan ook nog in de tijd dat COVID-19, de wereld in zijn greep heeft, leek het me helemaal lastig. Al hebben wij wel twee vrienden die in deze gekke tijd via online daten een nieuwe liefde hebben gevonden waar ze echt een leuke relatie mee hebben gekregen, dus het kan wel echt! Ik hoopte dan ook zo dat het Samyra ook gegund zou worden.

Ik Date Thuis - 01

Natuurlijk is het niet echt een onderwerp perse waar iedereen nou echt behoefte aan heeft, het beheerst ieders leven al zo erg. Maar juist daarom kan dit boek ook echt een steuntje in de rug zijn voor een ieder die dit leest. Het is echt een heerlijk verhaal, met natuurlijk ook serieuze momenten en dingen die men in het leven meemaakt die gewoon echt niet tof zijn, maar over het algemeen is het een geweldig, grappig en vrolijk verhaal. Ik leefde echt zo mee met de personages en kon me zoveel levendig voor de geest halen tijdens het lezen. Ik heb ook echt keihard moeten lachen om bepaalde stukken. Ondanks dat Corona erin voorkomt en het ook heel dichtbij komt voor de personages. Maar dat maakt dit boek extra goed, of je nou wel of niet gedatet hebt in deze tijd, het is voor zoveel mensen zo herkenbaar. Dit is een boek dat je absoluut kan opvrolijken tijdens moeilijke tijden en wat ervoor zal zorgen dat je weer een lach op je gezicht krijgt. Die lach die elk mens gewoon wel eens nodig heeft in het leven. Dat je doet geloven dat liefde ondanks wat er ook in deze wereld gebeurd, altijd zal blijven bestaan. En vaak is het al zo dichtbij en hoef je er alleen maar even je ogen voor open te doen. Ik kan dit boek daarom alleen maar aanraden, laat je meevoeren in dit heerlijke feelgood verhaal en je zult er echt geen spijt van krijgen. Loved it!

Covers: 🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Bren