Review: Ik zie je in Cockleberry Bay – Nicola May

Genre:                     Feelgood
Uitgever:                 Zomer & Keuning
Serie:                       Cockleberry Bay #2
ISBN:                       9789020537635
Uitvoering:             Paperback
Aantal pagina’s:    333
Uitgave:                  Mei 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Zomer & Keuning voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Ik zie je in Cockleberry Bay - kaft

Ik zie je in Cockleberry Bay is het tweede deel van de populaire feelgood serie over het fictieve Britse kustdorpje Cockleberry Bay en haar inwoners. Na het lezen van het eerste boek “Het winkelje in Cockleberry Bay”, was ik natuurlijk razend benieuwd naar hoe het allemaal verder zou gaan en ik ben dan ook zo snel als ik kon opnieuw Cockleberry Bay ingestapt om te kunnen zien hoe het iedereen vergaat.

“De zieligste op de wereld is hij die zijn dromen inlevert voor zilver en goud.”-blz.20-

Rosa heeft het helemaal voor elkaar in het prachtige kustdorpje. Ze runt met veel plezier haar winkeltje “The Corner Shop” waar ze producten voor de huisdieren in het dorp verkoopt. Het loopt geweldig en ze voelt zich er helemaal thuis. Zij en haar teckel Hot vermaken zich prima. En natuurlijk heeft ze dan ook nog eens de liefde van haar leven van heel dichtbij leren kennen. Je zou denken dat ze haar geluk niet meer op kon en helemaal happy de peppy zou zijn. Echter gaat de liefde jammer genoeg niet altijd over rozengeur en maneschijn. Rosa kan nog zo gelukkig zijn met haar liefde, maar toch begint ze steeds meer en meer te vermoeden dat zijn intenties helemaal niet zo zuiver zijn als dat hij ze wil laten overkomen…ze vermoedt dat hij haar bedriegt en dit trekt ze absoluut niet. Ook al probeert hij haar keer op keer te zeggen dat er niets aan de hand is, toch vertrouwt Rosa er maar niets van. Als ze uiteindelijk zijn mail checkt en daar voor haar het ultieme bewijs van zijn ontrouw heeft gevonden en hem daarmee confronteert loopt het uit op een fikse ruzie. Maar is Rosa zelf ook wel zo trouw gebleven? Want dat is ook nog maar de vraag. Uiteindelijk lopen de gemoederen en de jaloezie zo hoog op dat hij besluit dat het beter is om elkaar een tijd niet te zien of te spreken…

Ik zie je in Cockleberry Bay - 1

“Toen ze zag dat haar fantastische man moederziel alleen en met schokkende schouders naar de zee liep, voelde ze een pijnlijke steek in haar hart.”-blz.150-

Rosa probeert zichzelf staande te houden en denkt in het begin dat het vast allemaal nog wel mee zal vallen. Maar hij houdt voet bij stuk, neemt de telefoon niet meer op, beantwoord haar voicemail en berichten niet. Rosa begint hem nu toch echt te missen, hoe zelfstandig ze ook kan zijn, zonder hem voelt ze zich verloren. Ze begint, mede door de hulp van haar vrienden, te beseffen dat er toch echt iets moet veranderen wil ze dat haar huwelijk nog te redden is. Maar daarvoor zal ze zelf heel veel offers moeten brengen, de drank laten staan is daar een van en haar verleden onder ogen komen en zich er niet meer door laten lijden ook. En tegelijkertijd ook nog de shop draaiende houden, haar klanten tevreden houden en met het leven dealen. Gaat dit Rosa allemaal lukken en gaat het lukken om weer samen te zijn met de liefde van haar leven? Een ding is zeker, makkelijk zal het pad niet zijn….maar het zou toch absoluut wel waard moeten zijn. Toch?!

Wat denk jij soms toch een belachelijke dingen! Straks beweer je nog dat ik stiekem op vrouwen val.” -blz.173-

Wederom kreeg Nicola May het voor elkaar om me de wereld van Cockleberry mee in te nemen en me er geen moment te laten vervelen. Wat een rollercoaster was dit weer, een heerlijk feelgood verhaal met onwijs veel geweldige sarcastische humor en personages die zich nog dieper in je hart weten te verankeren. Dat het leven niet altijd makkelijk is en zal zijn, maar dat er voor bijna alles wel een oplossing te vinden is, laat dit verhaal perfect overkomen. Allerlei emoties en blokkades komen er wel voorbij, waar menig mens in zijn of haar leven wel voor komt te staan. En juist die dingen maken een verhaal als dit ook zo geloofwaardig. Het geeft je het gevoel dat je ze echt kent, het zouden je buren kunnen zijn. En wat wil je ze graag helpen om de juiste keuzes te maken, maar net als in het echte leven zal ook Rosa daar ( met wat hulp van haar intens lieve vrienden) toch echt zelf achter moeten komen.

Ik zie je in Cockleberry Bay - 2

“Soms is het beter om rustig af te wachten en niks te zeggen. Toen dacht ze aan wat haar moeder altijd zei. Vraag je eerst eens af of je iets aardigs te zeggen hebt. En zijn je woorden überhaupt nodig?” -blz.306-

Hou jij van een goed verhaal met veel humor, dat je hardop laat lachen en soms doet huilen, je echte vriendschappen laat zien en offers laat maken voor de ware liefde, zonder dat het een klef verhaaltje wordt? Dan is deze serie absoluut voor jou! Nicola May heeft met dit tweede deel in de serie weer een geweldig boek neergezet en ik durf me absoluut fan te noemen. Want wat is dit weer een heerlijk verhaal. Ik kijk enorm uit naar het derde deel in deze trilogie, maar gelukkig heb ik het manuscript al liggen, dus ik waan me al snel weer in het prachtige pittoreske kustdorpje Cockleberry Bay. En ik raad je aan om dat ook te doen. Pak een lekkere mok thee of iets anders lekkers, een stuk chocolade en ga lekker in die zon zitten of op de bank met de boeken uit deze serie en voor je het weet zet je je zorgen opzij en geniet je. Want deze trilogie is werkelijk verslavend goed!

Je bent niet bang om lief te hebben – je bent bang om liefgehad te worden.”-blz.200-

Cover: 🌟🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

 

 

Review: Kies voor mij — Stefanie van Mol

Genre :                    New Adult
Uitgever:                 Dutch Venture Publishing
Serie:                       Full Moon #1
ISBN:                       9789492585066
Uitvoering:             Paperback
Aantal pagina’s:     213
Uitgave:                   Juni 2017

In dit boek volgen we de verhalen van Jonathan en Camille. Vroeger waren ze elkaars buren, nou ja niet alleen dat, ze waren elkaars beste vrienden. En voor Camille is Jonathan de eerste jongen waar ze onwijs verliefd op werd. Samen waren ze onafscheidelijk en hadden ze een diepe, vriendschappelijke band. Tot die ene dag aanbrak die alles op zijn kop zette. Jonathan speelt drums en heeft nooit iets anders gewild dan de muziek wereld ingaan om het helemaal te gaan maken. Echter is zijn vader het hier allesbehalve mee eens en dwingt Jonathan om te kiezen tussen zijn familie en zijn muziek. Dat deed voor hem de deur letterlijk dicht, hij pakte zijn koffers en vertrok voor altijd uit zijn ouderlijk huis. Camille wil niets liever dan met Jonathan mee gaan, maar dat laat hij niet doe.

Kies voor mij - kaft

“Hij drukt zijn lippen nog een keer tegen de mijne en laat me dan los. Hij grijpt zijn rugzak, kijkt me nog een keer aan en zegt: ‘Vaarwel, Camille.” -blz.12-

Nooit heeft Jonathan, die beter bekend staat onder zijn bijnaam Sticks, spijt gehad van zijn keuze. Hij zit in een populaire rockband, genaamd Full Moon en ze zijn wereldberoemd. De vrouwen zijn gek op hem, maar hij heeft zichzelf opgelegd zich nooit meer te binden aan iemand.

Camille is Jonathan echter nooit vergeten en denkt nog vaak aan hem en hoe het zou zijn geweest misschien als ze wel met hem zou zijn meegegaan. Maar aan zulke gedachtes heeft ze jammer genoeg niets. Voor ze met haar studie begint gaat ze met haar beste vriendin, Karen, op vakantie waar ze naar een concert van Full Moon gaan. Hier ontdekt Camille al snel dat haar gevoelens voor Jonathan absoluut niet verdwenen zijn. Hij herkent haar echter niet als de Camille van vroeger, maar een blik op haar en hij wil alleen haar nog maar en zal alles op alles zetten om te krijgen wat hij wil….Gaat het ze lukken om toch weer samen te zijn? Of is hun leven zo vervreemd van elkaar dat er geen enkele kans van slagen kan zijn?

Kies voor mij 1

“Camille lacht. Niet zomaar een lach, maar een stralende, oogverblindende lach en ik besef op dat moment dat ik verloren ben. Deze meid gaat mijn leven op zijn kop zetten.” -blz.144-

Wat was dit een onwijs gaaf verhaal, ik heb het boek echt in no time verslonden en ben toen meteen in het tweede deel verder gegaan. Stefanie heeft zo’n onwijs fijne en vlotte schrijfstijl, de personages zijn geweldig leuk en het verhaal is ook echt goed. Verslavend goed zelfs! In het begin vroeg ik me nog een beetje af of dit het nou wel echt voor mij was, maar al snel herzag ik mijn mening en vloog ik door de rest van het boek heen. De liefde tussen Camille en Jonathan is duidelijk voelbaar en je wil niets liever dan dat die twee gewoon weer voor elkaar kiezen, maar of dit ze dan ook echt gaat lukken….hun levens zijn totaal verschillend geworden en de tijd heeft natuurlijk ook niet stil gestaan met de dingen die ze beide hebben meegemaakt. Continue zat ik maar van “come on people” !!! En op het moment dat je denkt Yes….komt er dat einde van het boek…..hoezo cliffhanger? Ik moest dan ook echt gelijk doorlezen in het tweede deel. Maar mijn recensie daarover komt volgende week online 🙂

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟🌟1/2

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

 

 

Review: Ik mis je — Gillian King

Genre:                     Feelgood
Uitgever:                 Zomer & Keuning
ISBN:                      9789020535600
Uitvoering:            Paperback
Aantal pagina’s:   297
Uitgave:                 Juni 2019

Ik mis je - kaft

“Bo draaide een pluk haar om haar vinger. ‘Ik weet het wel: ooit krijgen jullie verkering, ik durf mijn leven erom te verwedden.”-blz.33-

Bo en Charlie zijn elkaars hartsvriendinnen en delen lief en leed met elkaar. Charlie is al jaren verliefd op de oudere broer van Bo, Carsten. Maar hij vindt haar nog te jong, al maakt hij op een gegeven moment wel de opmerking dat als ze achttien zou zijn hij zo die ring aan haar vinger zou schuiven. Maar tot die tijd zou er niets anders dan vriendschap zijn. Maar dan wordt Charlie achttien en inderdaad Carsten lijkt wel degelijk gek op haar te zijn en eindelijk is het dan zover, ze zoenen met elkaar. Charlie is in de zevende hemel, eindelijk heeft ze wat ze altijd al wou, haar geluk kan niet op zou je denken, toch?! Niets is echter minder waar, want tijdens het stappen wordt Charlie niet zo lekker en zou graag naar huis gaan. Bo heeft duidelijk teveel op, maar staat erop om het “samen uit, samen thuis”-principe aan te houden en wil haar naar huis brengen, met de auto…Charlie probeert haar nog tegen te houden, maar Bo wil er niets van horen, ze is nog nuchter genoeg om te kunnen rijden. Dit loopt al heel snel zo fout af….Ze krijgen een zwaar ongeluk en Bo is op slag overleden….

“Soms heb ik zo’n dwangmatig gevoel dat ik alles uit het leven wil halen. Dan is het alsof er een stemmetje in mijn hoofd zit dat tegen me zegt: geniet van het leven, voor je het weet is het voorbij. Haal eruit wat erin zit.” -blz.277-

Charlie is er helemaal kapot van als ze in het ziekenhuis te horen krijgt dat Bo het ongeluk niet heeft overleefd. Ze wordt verteerd door schuldgevoelens en kan voor haar gevoel ook niet meer in Wassenaar blijven wonen, ze moet er weg en wel zo snel mogelijk. Ze vertrekt naar Hilversum om bij haar vader in te trekken, maar dat loopt heel anders dan gepland. Gelukkig kan ze wel terecht bij haar stiefzusje Claire. Ze mist Carsten verschrikkelijk, maar ze kan niet anders dan bij hem uit de buurt blijven. Dan ontmoet ze James en dat is zo’n beetje een van de grootste hufters die er bestaat, al komt ze daar jammer genoeg pas later achter. Hij weet haar zelfs te overtuigen dat haar schuldgevoel omtrent de dood van Bo wel degelijk haar schuld is en dat ze daarom alleen al nooit meer samen met Carsten zou kunnen zijn, want kom op, wie zou haar nou niet voor altijd blijven zien als degene die verantwoordelijk is voor de dood van zijn zusje. Zo breekbaar en naïef als Charlie is, gelooft ze elk woord dat James haar vertelt. En zo raakt ze steeds meer en meer verwijderd van haar oude vertrouwde leven, van alles wat haar lief is. Haar liefde voor Carsten verdwijnt echter niet, ze mist het leven zoals het was en Bo verdwijnt geen dag uit haar gedachten, hoeveel tijd er ook voorbij gaat. Maar is er nog wel een weg terug, kan Charlie nog wel de persoon worden die ze altijd is geweest? Of is het daarvoor inmiddels veel te laat en is er te veel gebeurd….

Ik mis je 1

“En nog lang en gelukkig leven? Ik geloof niet in sprookjes.” -blz.215-

Dit was mijn eerste kennismaking met het werk van Gillian King, ik had al zoveel over haar boeken gehoord dat ik natuurlijk er wel kennis mee moest maken van mezelf. En wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb, want wauw, wat is dit goed! Van begin tot eind werd ik gelijk het verhaal ingezogen. Je beleeft tijdens het lezen de ene na de andere emotie en leeft zo ontzettend mee met Charlie. Want wat heeft ze veel voor haar kiezen gehad. Gillian heeft hele geloofwaardige personages weten neer te zetten, waar je of een band mee krijgt, of bijna onmiddellijk haat. Ik vind dat altijd onwijs knap als dat een schrijver lukt, want het zorgt absoluut voor een hele hoge dosis leesplezier. En buiten dat dit boek je ook echt wel wat heftige momenten laat meemaken in het leven van Charlie, is het ook echt onwijs mooi. Het verhaal laat je na het lezen ervan ook niet snel los. Je blijft er echt nog even over nadenken, loved it. Ik ben hierdoor natuurlijk alleen nog maar meer nieuwsgieriger geworden naar de andere boeken van Gillian King, dus hoop ze dan ook aan mijn collectie te kunnen toevoegen. Want dit boek was echt geweldig!! Een heerlijke feelgood met een mooi, emotioneel, aangrijpend en liefdevol verhaal over echte vriendschap en liefde, maar ook met de nodige humor op zijn tijd, I loved it!!!

“Oke, vooruit, ik ga mee.’ Ik negeerde het gevoel dat ik beter thuis kon blijven. ‘Yes, het wordt vast een fantastische avond. Een avond om nooit meer te vergeten.” -blz.278-

Cover: 🌟🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟1/2
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

Gastreview: Find Me Gone — Sarah Meuleman

Genre:                     Mysterie
Uitgever:                 Harper Collins
ISBN:                       978-0-06-283465-2
Uitvoering:             Paperback
Aantal pagina’s:    400
Uitgave:                  Oktober 2018

Dit boek heb ik gekregen van een Engelse klant van mij, vandaar dat ik de Engelse versie heb gelezen. Oorspronkelijk is dit een Nederlands/Vlaams (ik twijfel omdat de schrijfster Belgisch is) boek geschreven door Sarah Meuleman, de originele titel is “De zes levens van Sophie” deze titel vind ik wel beter bij het boek passen dan de vertaling “Find me gone”.

Find me Gone kaft

Het boek begint in 2014 en vertelt je het verhaal over Hannah een meisje uit België (Bachte) die woont en werkt in New York. Hannah schrijft al tien jaar columns over de sterren van Amerika maar zij is op zoek naar een nieuwe uitdaging en besluit haar goedbetaalde baan op te geven. Haar droom is om een boek te schrijven over haar drie favoriete schrijfsters; Agatha Christie, Barbara Follet en Virginia Woolf. Alle drie getalenteerde, wijze vrouwen met een boodschap, die plotseling van de radar verdwenen.

‘Sophie looks down at the tender hand on her knee, happy and sad at the same time. It’s a felling she doesn’t understand, so she opts for happy and nods.’ -Blz. 82-

Boven ieder hoofdstuk staat het jaartal waarover geschreven wordt en de plaats. Regelmatig vertelt Hannah over haar verleden, omdat dat een grote invloed heeft gehad op de persoon die zij is geworden. Ook worden een aantal hoofdstukken van het boek wat Hannah aan het schrijven is, verwerkt in dit boek. Door het hele boek komen er verhalen uit Hannahs jeugd voorbij. Hannah en Sophie maken de periode van Marc Dutroux mee tijdens hun jeugd, een verschrikkelijk drama wat heel België in zijn greep houdt. Veel ouders zijn bezorgd om hun jonge dochters en proberen hun angstvallig te beschermen tegen deze vreselijke man. Hannah en Sophie zijn beste vriendinnen maar je komt er ook achter dat er meer dan vriendschap speelt tussen deze twee jonge meisjes. Uiteindelijk verwaterd hun relatie, doordat de vader van Sophie achter hun ‘geheimpje’ is gekomen en de meisjes verbiedt om contact met elkaar te hebben.

‘A kiss, tentative at first, then firm. Lipstick thick on a moist tongue. Hannah tastes the sweetness of saliva, the bitterness of the lipstick.’ -Blz. 131-

Hannah heeft geen familie in Amerika, maar Irminia kent zij al jaren en voelt als een moeder voor haar. Zij woont in Noank ongeveer drie uur met de trein van New York. Hannah bezoekt Irminia regelmatig en komt er achter dat Irminia borstkanker in een vergevorderd stadium heeft, de dokter geeft aan dat zij nog maar twee tot zes maanden te leven heeft.

Find me Gone

“No tears, Hannah, not now. She felt Irminia take her hand and squeeze gently. No, Hannah thought, that should be my hand squeezing, I should be the shoulder to cry on. Everything’s different now.” -Blz. 101-

Hannah heeft een lange relatie achter de rug met Boy, zij heeft nog steeds moeite met deze beëindigde relatie en de miskraam die zij heeft gehad. Daarna heeft zij een korte relatie met Bashful, die zij heeft ontmoet tijdens het uitgaan.

Max, de uitgever van Hannah’s boek zit haar regelmatig achter haar vodden aan, hij is benieuwd wanneer zij nu eindelijk haar eerste boek zal gaan afmaken. Hannah heeft regelmatig last van een writersblock en haar verleden die haar niet met rust wil laten. Uiteindelijk besluit Hannah te stoppen met schrijven…

Hannah raakt steeds meer van haar pad af door de dood van Irminia, de verbroken relaties, haar miskraam en haar mislukte leven zorgen ervoor dat zij verslaafd raakt aan de drugs. Ondanks pogingen van haar vriendin Bee, haar ex-vriend Boy en Irminia lukt het Hannah niet om van de drugs af te blijven.

Plotseling krijgt Hannah een telefoontje. Het blijkt niemand minder dan Sophie te zijn! Hannah besluit terug te gaan naar België om Sophie te ontmoeten. Daar bespreken zij het geheim wat zij al die jaren met zich mee hebben gedragen. Dit geheim ga ik niet verklappen maar zodra je dit ontdekt, vallen alle puzzelstukjes uit dit spannende maar soms ook verwarrende boek eindelijk in elkaar.

Door de manier van vertellen is dit een nogal verwarrend verhaal en ik moest er echt weer inkomen als ik het een paar dagen niet had gelezen. Het was wel spannend, maar door de vele wisselingen in de tijd kwam ik lastig in het verhaal. Ook vond ik de vertaling niet altijd kloppen en er stond zelfs een keer een woord nog gewoon in het Nederlands tussen (armband i.p.v. bracelet). Ik denk dat het beter was geweest als ik de originele versie had gelezen. Er is denk ik veel verloren gegaan in de vertaling, daarom kom ik niet zo hoog uit qua cijfer voor dit boek.

Cover: 🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟
Print/Lettering: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟

Overall rating 🌟🌟1/2

Liefs,

~Marsha

Caturday Post: Het Dieet

Ooit, ongeveer een week geleden denk ik, was het leven heerlijk. Ik at alles wat ik wilde en zodra ik dan even wakker werd stond ik op uit mijn mandje, liep ik naar ons eethoekje en at ik weer mijn buikje vol. Dat eindigde helaas deze week, want tot mijn grote verbazing was het schaaltje waar ons eten in zit ineens weggehaald en wat nog veel erger was, toen ik naar boven klom naar de tweede voederplaats haalde mijn vader voor mijn neus zomaar het eten weg en zette het achter slot en grendel!
“Nee,” zei hij, “je moet even wachten nog en dan krijg je weer eten, Bobbie.”
Waarom dit lot mij nu is toebedeeld weet ik niet, want ik heb elke keer een partij trek nu en van zowel papa en mama hoef ik niks meer te verwachten. Het is zwaar om een kat te zijn, kan ik jullie vertellen.

Daar stond ik dan, op de krabpaal. De voerbak was nergens te bekennen…

Nu ik minder tijd krijg om te eten, heb ik wel meer tijd om te slapen en dat doe ik dan ook maar, want ja, wat moet je immers met je vrije tijd als kat? Ik moet wel toegeven dat ik misschien wat pondjes minder mag wegen, mijn vriend Blix is bijvoorbeeld ook al flink afgevallen en toen we laatst ’s ochtends eventjes in gesprek waren vertelde hij dat hij zich ook weer een heel stuk fitter voelt. Daarna moest hij het zelfs laten zien door van de bank op het dressoir te springen! Toen hij de sprong maakte hield ik mijn hart vast, want ik had verwacht dat hij net als in oude tekenfilms naar beneden zou storten de diepte in. Maar hij draaide zich trots om en zei: “Kijk, zie je nu, Bobbie? Ik voel me weer bijna als een kitten zo fit!”
Vervolgens nam hij mijn mand in. Daar was ik dan weer wat minder blij mee, maar hij had het verdiend, want het was een hele prestatie.

Wat is ‘ie mooi zo hè? Ben helemaal trots op m’n ventje!

Omdat Blix zoveel is afgevallen heb ik dus maar besloten dat ik ook op dieet moet, papa en mama halen immers toch het eten al weg en ik ben te lui om het te stelen, al ben ik daar prima toe in staat. En anders kan ik het Medusa wel vragen, want zij is een behendig opener van deuren!
Er kwam namelijk nog een besef bij me en dat was dat het weer bijna zomer is en dan lig ik graag op het balkon en als er dan mensen ons balkon op kijken, dan moet ik natuurlijk wel een mooie summer bod hebben! Het is niet meer genoeg om alleen maar een prachtige vacht te hebben zoals ik, nee, ik heb me laten vertellen dat als je iets slanker bent, dat het niet alleen goed is voor je gezondheid, maar ook voor je zelfvertrouwen. Eigenlijk heb ik allebei in overvloed, maar wat slanker zijn zou niet verkeerd zijn, als je begrijpt wat ik bedoel. Misschien dat ik toch wat meer mijn best moet doen voor Blix ook, aangezien hij zo goed bezig is!

Soms denk ik wel eens: Was die banaan maar echt en een stuk kip.

Kortom, we zijn bezig met afvallen! Dat betekent wel dat er straks minder van mij is om van te houden, maar laten we eerlijk zijn, een gezonder en fitter leven, dat wil iedereen toch?

Happy Caturday!

~Bobbie

Review:Het eerste Eiland – Garvin Pouw

Genre:                          Fantasy
Uitgever:                      Godijn Publishing
ISBN:                            978 94 92115 84 3
Uitvoering:                  Paperback
Aantal pagina’s:         509
Uitgave:                      Maart 2019

Kronieken van Azeria 2

“Voordat onze helden hun reis naar Vyrendia voltooien wacht hen een laatste obstakel in Azeria: het raadselachtige woud van Shim. Onder die donkere bomen kan de schaduwdemon hen niet volgen, maar hun eigen magie zal daar onbruikbaar zijn. Het woud van Shim oogt op het eerste gezicht als een wonder, maar al snel blijkt dat er duistere spreuken tussen de stammen dwalen. Slagen ze erin om ongeschonden het woud te doorkruisen? En wanneer Azeria eindelijk wordt achtergelaten, wie zal dan de donkere zee bedwingen? Wie van hen is de gezochte derde magiër?”

Het eerste eiland is het tweede deel in de Valtada serie van Garvin Pouw. En wat voor eentje! In dit deel leer je als lezer de hoofdpersonages nog beter kennen en dat vond ik echt heel erg fijn. Het verhaal begint rustig en pikt gelijk op waar het eerste deel eindigde, het neemt je steeds verder mee de wereld van Valtada in en voor je het weet wordt het steeds lastiger om het boek even naast je neer te leggen. Okay, af en toe moest dat echt wel vanwege het gewicht, het is namelijk nogal een dikke pil, maar lang leve de bookseat!!! 😀 Maar wat een verhaal weer, Garvin zijn geheel eigen manier van schrijven brengt je al snel in hoge fantasy sferen en laat de wereld voor je ogen tot leven komen. Bij sommige stukken merkte je ook dat Garvin Pouw enthousiast was bij het schrijven, dan hoorde ik zelfs zijn stem in mijn hoofd! Worldbuilding is aan deze auteur wel besteedt! Prachtige, betoverde wouden, een gruwelijke schaduwdemon, elfjes en zo nog heel veel meer. Nu ben ik zelf geen groot elfjes fan, maar in de wereld van Pouw hoort het er simpelweg gewoon bij en zijn ze ook nog eens heerlijk bijdehand. Waardoor je stiekem toch wel een zwak voor ze begint te krijgen 🙂 Hoe verder het verhaal zich ontplooide hoe spannender het voor de personages werd. Ik leefde zo ontzettend met ze mee, heb af en toe een traan gelaten, maar heb ook momenten gehad dat ik heel hard heb zitten mee lachen om dingen die er gebeurden.

Kronieken van Azeria 2 foto

“Het is een litteken, achtergelaten door de waanzin van een bezweken ziel.” -blz.121-

Mijn favo’s zijn dan ook echt Vantraxis, Yivenna en de elf Nikara. Wat zijn deze personages onwijs gaaf. Niet dat Shutai en Aresta dat niet zijn hoor, maar de andere twee helden springen er voor mij gewoon echt uit door hun karakter. Yivenna met haar rode haren en vurige karakter, maar ook met een intense droefheid in zich wat ik zo goed kon begrijpen. En Vantraxis is gewoon helemaal gaaf en mysterieus. Nikara maakt in dit boek een gigantische karakterontwikkeling door die ik absoluut kan waarderen. I like it 🙂

“Wij zijn veranderd. jij en ik. Vroeger, toen ik nog aan de voet van de Zilverbergen leefde, dacht ik altijd dat jij degene was die in een droomwereld leefde. Ik had genoeg aan ons leven samen, ons huis en onze liefde. Jij moest altijd in die bergen op zoek naar dromen, maar nu zie ik dat het precies andersom was. Jouw droom werd de realiteit en mijn realiteit bleek een droom.” -blz.352-

Het was absoluut weer genieten dit verhaal. Het enige minpuntje dat ik dan heb is dat het iets fijner zou zijn als het lettertype ietsje groter zou zijn, dat zou nog prettiger lezen zijn dan. Verder, loved it! Kijk uit om over een tijdje in het derde boek in de Valtada wereld te gaan starten. Want als deze wereld iets kan, dan is het wel je dagelijkse problemen en dingetjes laten vergeten en je meesleuren in een wereld hier ver vandaan. En dat is echt onwijs fijn! Ik raad deze boeken dan ook echt aan aan de high fantasy lezers, want in deze wereld wil je gewoon verdwalen met personages die je al rap in je hart zult sluiten en nooit meer zal willen laten gaan.

“Je moet zijn wie je in je hart voelt dat je bent,’ sprak Aresta vanachter haar tranen. ‘Ik mag je daar niet in tegenhouden.” -blz.334-

Cover: 🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟1/2
Happy Reading!!!
Liefs,
Bren

 

Review: Pillow Thoughts — Courtney Peppernell

Genre:                      Poëzie
Uitgever:                  Andrews McMeel Publishing
ISBN:                        978-1-4494-8975-5
Uitvoering:              Paperback
Aantal pagina’s:     256
Uitgave:                   Augustus 2017

Pillow Thoughts is een gedichtenbundel van Courtney Peppernell. Het bevat diverse soorten gedichten voor bepaalde stemmingen. Zo is het boek opgedeeld in tien delen, elk met een bepaald onderwerp. Afhankelijk van je stemming kun je kiezen wat voor soort gedichten je wilt lezen.

Pillow Thoughts kaft

Deze bundel heb ik van Bren gekregen en ik kende al een paar gedichtjes van Courtney Peppernell. Poëzie is redelijk buiten mijn comfortzone en ik kan er dan ook lang niet altijd wat mee. Dat komt denk ik ook omdat wat mensen mooi vinden in poëzie veel subjectiever is dan bij een gewoon boek. Ik heb deze bundel wel gewoon in de normale volgorde gelezen. Hij lag op mijn nachtkastje en vaak las ik er dan een paar voor het slapen gaan.

Ik blijf het lastig vinden om poëzie en dit soort bundels te beoordelen, want de gedichten waren soms super mooi en las ik ze ook voor aan Bren als ze me raakten en er zat ook een hoop tussen wat ik gewoon echt slecht vond, of wat me totaal niet raakte. Ik denk dan ook altijd dat er wel iets voor iedereen tussen zit. Zelf heb ik regelmatig gezegd dat ik gedichten songteksten zonder muziek vind en merk ik dat ik dan ook heel erg let op hoe een gedicht loopt, zit er cadans en ritme in? Dat soort dingen en vooral ook dat er echt betekenis achter de woorden zit, iets wat je raakt. Dat miste ik vaak, maar dan zaten er ook weer hele goede gedichten tussen waar ik even stil van werd. De lengte van een gedicht maakt ook nog niet eens zo vaak uit, een mooie, korte “quote” kan ook prachtig zijn in zijn eenvoud.

Pillow Thoughts 1

Kortom, het was met deze bundel voor mij een hoop “hit & miss”, waardoor ik het lastig vind er een cijferoordeel aan te geven. Met gedichten kan gewoonweg niet alles je bekoren, maar toch vond ik het hele “ritueeltje” van elke avond eventjes een paar gedichten lezen voor het slapen gaan leuk. Ik ga dan ook verder in de volgende bundel, want die ligt al klaar. Misschien dat ik daarna beter kan zeggen of poëzie écht iets voor me is. Als (songtekst)schrijver mis ik denk ik te veel de muziek erbij. 😉

Cover: 🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

~Jeffrey

Review: Mason — Linda Kage

Genre:                             New Adult / Romance
Uitgever:                         SVM Publishing
ISBN:                               978 94 93030 18 3
Uitvoering:                    Paperback
Aantal pagina’s:           408
Uitgave:                          Juli 2019

In dit boek leren we Mason Lowe en Reese Randall kennen, beiden hebben nogal een verleden op hun naam staan. Mason staat bekend als gigolo, hij is door privé omstandigheden in de wereld van de prostitutie terecht gekomen. Vanuit zijn werk op de country club schijnt hij de rijke vrouwen voor een flinke som geld te plezieren. Bijna alle meiden vallen in katzwijm voor hem, maar hij ziet niemand staan. Mason moet niets weten van relaties. Hij lijkt het wel prima te vinden zoals zijn leven gaat. Maar is dit ook wel echt zo, of zit hier een heel ander verhaal aan vast?

Mason Cover

“Mason Lowe was perfect. Nou ja, afgezien van dat hele gigolo-gebeuren dan. Maar ja, als je dat even ter beschouwing liet, vielen alle andere mannen bij hem in het niet.” -blz.115-

Reese is sinds kort verhuisd, ze woont in een appartement boven de garage van haar oom, tante en nichtje Eva. Dit was echter niet zonder reden. Ze is gevlucht, haar leven was niet meer veilig waardoor ze wel naar de andere kant van het land moest vluchten. Haar ex-vriendje is een regelrechte hufter en heeft haar geprobeerd te vermoorden, alleen krijgt zijn vader, die advocaat is, hem elke keer weer op vrije voeten, dus het proces tegen hem blijft lopen en hij….is op zoek naar haar en oh wee als hij haar weet te vinden. Sinds haar vlucht heeft ze ook haar naam laten veranderen naar Reese Randall om zo te proberen aan haar ex te kunnen ontsnappen. Ze vindt het  verschrikkelijk dat het allemaal zo moet, maar hoopt dat het recht toch zal zegevieren en ze dan eindelijk kan terugkeren naar haar roots. Maar dan ontmoet ze op school de knappe Mason…en staat haar wereld op een hele andere manier op zijn kop.

“Ik weet hoe sneu ik klonk. Elke vrouw die zoiets toegeeft aan een man die haar heeft ontweken, kan net zo goed haar hart uit haar borst scheuren, het aan hem overhandigen en smeken: Hier, zou je dit alsjeblieft voor me willen fijnstampen en in kleine stukjes willen scheuren? Alvast bedankt.” -blz.172-

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en de spanning begint steeds meer op te bouwen tussen Reese en Mason. Ze heeft zichzelf nog zo gezegd niet verliefd op hem te worden, maar dat tegenhouden blijkt heel zo makkelijk nog niet te zijn als ze elkaar steeds beter leren kennen. Het begint met een vriendschap, wat geleidelijk aan overgaat naar plagerijtjes en onschuldig flirten. Vanaf het begin af aan heeft Mason Reese heel duidelijk te verstaan gegeven dat meer dan dat er niet in zit. Maar ook Mason lijkt steeds meer moeite ermee te krijgen om zich aan zijn belofte naar zichzelf te houden. De chemie tussen de twee lijkt op springen te staan, maar of dit überhaupt wel een kans van slagen heeft is nog maar de vraag…

Mason 1

“Je bent eigenzinnig… en toch ook conventioneel. Onschuldig, maar wereldwijs. Gereserveerd en toch extravert. Openhartig, maar behoedzaam. Modieus, maar ook praktisch. En kinderlijk, terwijl het je ook lukt om volwassen te zijn, Het lijkt wel alsof je… de perfecte tegenstelling bent.” -blz.280-

Nadat ik even moest bekomen van de proloog van het boek, want dat is best even heftig, trok ik gelukkig al snel mijn mening over het boek bij. Ik dacht eerst dat dit geen boek voor mij zou zijn. Maar dat was het gelukkig absoluut wel, want wauw wat een verhaal. En niet een standaard new adult boek bomvol erotiek en al, nee er zit echt een hele gave verhaallijn in. Het is spannend, interessant, verdrietig maar ook met heel veel humor, want wat heb ik vaak hardop moeten lachen om het sarcasme van Reese, echt wat een heerlijk personage is zij. De schrijfstijl van Linda zorgt ervoor dat je maar door en door wilt lezen en ik las dit boek dan ook in sneltreintempo uit. Want wat zit dit verhaal goed in elkaar en wat zijn de personages fijn. Je gaat gewoon van ze houden, of je dat nou wilt of niet. En dat is fijn 🙂 als je zo’n band met ze opbouwt. Ik heb werkelijk genoten van dit verhaal. Linda Kage heeft met dit boek absoluut een topper neergezet en ik ga dan ook snel verder met lezen binnenkort in het tweede deel van deze duologie “Verboden Passie” dat ik als recensie-exemplaar heb mogen ontvangen van de uitgeverij 🙂

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟🌟1/2
Happy Reading!!!
Liefs,

Bren

Review: Als de nacht eindigt – Laura Diane

Genre:                      Dystopisch / Young Adult
Uitgeverij:               Clavis
ISBN:                        978 9044837117
Uitvoering:             Hardcover
Aantal pagina’s:    220
Uitgave:                  Oktober 2019

Als de nacht eindigt - kaft

“Er schijnt licht in de hoeken van haar hart. Maar ze wordt verblind door haar eigen duisternis”

Lya Marlow heeft in haar hele leven nog nooit de zon gezien. Niet omdat ze daarin een keuze heeft, of vanwege een zonneallergie. Nee, de zon is in haar wereld levensgevaarlijk. Op twee augustus 2108 scheurde een gigantische zonnevlam, zo groot en zo ongelooflijk krachtig door de atmosfeer heen alsof de aarde niets was. Vanaf die dag, ook wel “de Tweede” genoemd is niets meer zoals het ooit is geweest. De mensheid leek wel te worden weggevaagd, al vrij snel erna werden de mensen ernstig ziek van de straling. Ze stierven met vele duizenden tegelijk. Een jaar daarna werden er verbrande lichamen op de straten gevonden….de zon was niet meer hun vriendin, maar hun vijand geworden. Vanaf dat moment werd ieders leven volledig anders.

Als de nacht eindigt 1

“Want als de nacht overgaat in de dag herrijst de zon. De alles verwoestende vijand die meer slachtoffers heeft gemaakt dan welke oorlog dan ook in de geschiedenis van Amerika” -blz.16-

De mensen krijgen de opdracht van hun koning dat ze vanaf dan van de nacht hun dag maken en overdag moeten zij binnen blijven, dit wordt nu hun nacht. Lya is daardoor niet anders gewend dan om zo te moeten leven in het duister. Maar makkelijk heeft ze het niet, haar vader is ernstig ziek en zal niet meer beter worden, hier heeft ze het ontzettend moeilijk mee. Haar moeder probeert toekomstplannen te maken voor Lya die ze totaal niet ziet zitten. Veel toekomst is er niet in Spruce Pine, of je gaat werken in de mijnen en als vrouw zul je moeten trouwen. Ze wil weg en als ze op een dag haar vader dan ook nog eens tegen haar moeder hoort zeggen dat zij haar bij hem weg moet houden, is voor Lya de maat vol. Ze besluit weg te lopen. Te ontsnappen aan deze wereld, waarin alles maar moet….al was het maar gewoon voor een enkele dag.

“Ik denk dat het gemakkelijker is om iemand van wie je houdt los te laten dan om machteloos te moeten toezien hoe iemand van wie je houdt zichzelf verliest.” -blz.213-

Haar vriendinnen Gwen en Carli zien dit wel zitten, nou ja…voor eventjes dan, ze willen natuurlijk wel weer veilig thuis zijn voordat de zon opkomt. Maar of dit ze gaat lukken? Tijdens hun avontuur buiten de veiligheid van hun stad komen ze twee jongens tegen die niet uit Spruce Pine komen. Dit verrast de meiden behoorlijk, want hun is altijd verteld dat hun stadje de enige bevolkte stad was die er in North Carolina is. Hoe zit dat dan in vredesnaam? Want als dat al niet waar is, wat klopt er nog meer niet dan? Ze begint steeds nieuwsgieriger te worden en stiekem ontstaat er hoop naar een leven buiten de stad. Maar hoe langer ze buiten de muren van hun stad zijn, hoe veilig zijn ze dan nog? De zon moet toch een keer opkomen….

Als de nacht eindigt 2

“Angst voor de dood is zinloos en van haar proberen te ontsnappen ook. Want hoe vaak je het ook probeert, hoe hard je ook rijdt of rent, op het eind krijgt ze je toch altijd te pakken.” -blz.211-

Wat is “Als de nacht eindigt” een onwijs gaaf boek zeg. Vanaf de allereerste bladzijde werd ik volledig mee gezogen het verhaal in en dat liet me ook niet meer los. Wat is dit waanzinnig goed geschreven. De wereld die door de klimaatverandering volledig veranderd is natuurlijk een ding dat heel erg bij onze werkelijkheid ligt. Hopelijk komt het natuurlijk nooit zo ver en wordt de mensheid wakker en beseft een ieder dat we er nu nog iets tegen kunnen doen. Dit verhaal sleept je niet alleen volledig mee in een spannend avontuur, maar laat je dus ook echt meedenken over onze aarde. En dat vind ik absoluut goed. De schrijfstijl van Laura Diane is heerlijk vlot en laat alles voor je ogen tot leven komen. Je voelt de emoties van de personages zo goed en al snel krijg je een band met ze. En dan dat einde….holy fuck…. wat een cliffhanger….Ik heb nog een aardige tijd met het boek dichtgeklapt in mijn handen gezeten met een “ja en nu dan”-gevoel. Want je wilt het allerliefste gewoon verder lezen. Het is zo spannend, ik kan dan ook niet wachten tot het tweede en laatste deel in deze duologie uitkomt, ik moet gewoon weten hoe het verder gaat. Je begrijpt het al, ik ben absoluut fan van dit verhaal 😀 Wat is dit een waanzinnig goed verhaal zeg, loved it!!!

“Nee, realiseer ik me met mijn vaders glimlach nog op mijn netvlies. Ik voel me geen rebel. Ik ben een rebel.” -blz.163-

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟1/2
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟½
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Star Wars: Darth Vader

Genre:                      Scifi
Uitgever:                  Marvel
ISBN:                        978-1-302-91360-1
Uitvoering:              Hardcover
Aantal pagina’s:      280
Uitgave:                    Oktober 2018

Van de week was het eindelijk zover! Mijn bestelling bij de Read Shop in Uithoorn was eindelijk binnen en wat was het? Nou, deze prachtige hardcover editie van Star Wars: Darth Vader, een omnibus van de eerste 12 issues van de comic. Ik had zo veel goede dingen gehoord hierover, dat ik maar eens besloot zelf te kijken of de Star Wars comics nou ook echt zo goed zijn.

star-wars-darth-vader-dark-lord-of-the-sith-01-

Het verhaal begint kort nadat Anakin Skywalker Darth Vader is geworden en hij door Emperor Palpatine “gered” is en zijn cybernetische pak heeft gekregen. Na een pijnlijke eerste les van zijn meester krijgt hij de opdracht om een lightsaber te bemachtigen, want een echte Sith Lord krijgt geen wapen, die moet er eentje van iemand afnemen. Aangezien er nog steeds Jedi zijn die Order 66 hebben overleefd is het dus de schone taak aan Vader om een Jedi op te sporen en diens lightsaber te bemachtigen. Daarna moet hij het kyber kristal wat erin zit blootstellen aan zijn haat, pijn en woede, zodat de kleur van de lightsaber bloedrood zal worden!

This is Lord Vader

Wat was dit een geweldige ervaring zeg! Ik had zoals eerder gezegd nog niet eerder een comic gelezen van Star Wars en deze was meteen raak. Darth Vader is een iconisch figuur en vooral het innerlijke conflict en het lijden is in deze comic erg goed in beeld gebracht. Vader zit vol met woede en haat en heeft zoals velen weten een hekel aan incompetentie. Er worden dan ook diverse figuren met de Force gewurgd, zoals we kennen uit de films.

20200514_125902
Onder de dust jacket zit deze prachtige cover verscholen 🙂

Het artwork in dit boek is prachtig getekend en veel pagina’s zijn ook gevuld met alleen maar actie en weinig dialoog. Hierdoor kun je mooie plaatjes kijken en genieten van alle details. Het verhaal zelf mist misschien hier en daar wat diepgang, maar dat is meestal niet waarom je een comic leest. Dat maakt het verhaal absoluut niet slecht, want er zit wel echt een hele duidelijke opbouw in. Toch is het nu nog weer wachten op de volgende omnibus, want de serie gaat nog verder. Ik zal ongeduldig wachten en waarschijnlijk in de tussentijd mezelf wagen aan andere comics van Star Wars, want ik heb de smaak wel te pakken 😉

20200514_125813

Voor echte fans en dan vooral de fans van de oude films en de prequels kan ik deze comic van harte aanbevelen. Het geeft je echt een goed beeld van wat er nu precies met Vader gebeurde vlak na zijn transformatie en dat is volgens mij verder nergens echt beschreven of in beeld gebracht!

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Artwork: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟½
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey