Review: Hij die blijft – Roni Loren

Genre: New Adult Romance
Uitgever: Zomer & Keuning
Serie: Long Acre #2
ISBN: 9789020540833
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 382
Uitgave: augustus 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Zomer & Keuning voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Hij die blijft - kaft

Flaptekst:

Tijdens het gala van de Seniors van Long Acre High School kwamen bij een schietpartij veel studenten om het leven. Slechts een kleine groep wist te overleven. Een van hen is Rebecca. Ze wordt door de wereld gezien als een overlever, maar zo voelt ze zich niet. Ze kan de verschrikkelijke avond uit haar verleden niet vergeten. Rebecca stort zich op haar werk als advocaat en doet alles om haar zaken te winnen.
Wes probeert zijn leven weer op te pakken na een heftige scheiding. Hij is zijn restaurant en de helft van zijn bankrekening kwijt en ook mentaal heeft hij een klap gekregen. Als hij getuige is van een straatroof en het slachtoffer Rebecca redt – de advocate die zijn ex hielp om Wes te ruïneren – wordt zijn leven plotsklaps een stuk ingewikkelder.

Hij die blijft is het tweede deel in de “Long Acre” serie. In elk boek maak je kennis met een van de overlevenden en hoe hun leven er nu uitziet, met tussendoor flashbacks terug naar het heftige verleden. Rebecca kwam in het eerste boek nogal heftig over, erg koud. Maar in dit deel leer je een hele andere kant van haar kennen en dat vond ik echt zo gaaf. Natuurlijk is ze een keiharde advocate, maar dat is ze niet zomaar. Ze werkt zich werkelijk een slag in de rondte om zo haar vader, die eigenaar is van de firma waar zij werkt, tevreden te houden en probeert aan al zijn eisen te voldoen. Hierdoor vergeet ze alleen wel vaak voor haarzelf te zorgen en heeft ze niet goed door dat ze veel te veel van zichzelf vraagt. Net als de andere overlevenden heeft Rebecca een muur om zich heen gebouwd, ze wil niet gezien worden als zwak, ze ziet zichzelf alleen echter wel zo en is doodsbang dat als de buitenwereld erachter zouden komen wat haar hele verhaal is, dat ze haar laten vallen als een baksteen. Ze lijkt zichzelf alles te ontgunnen en dat alles omdat ze een ding heeft gedaan in haar verleden dat naar haar maatstaven niet goed te praten is…maar is dat ook echt zo, of gaat Rebecca hier wel heel extreem ver in en is ze de greep op de realiteit toch wel een beetje kwijt?

Hij die blijft 2

“Ze was in haar been geschoten in plaats van op een dodelijkere plek. Dat kwam door puur dom geluk en door Finn die zich voor haar had gegooid om te zorgen dat de schutter niet goed kon richten. En nu, omdat ze geen volledige puinhoop was geworden, was ze een ‘inspiratie’. Het was zo’n schijnvertoning. Ze had niet het recht om iemand te inspireren. Als deze mensen het hele verhaal kenden, zouden ze haar verdrijven met hooivorken. Ze was een bedrieger.”
—blz.185—

Maar dan verandert alles als ze het slachtoffer wordt van een straatoverval en Wes haar red. Beide werelden komen op hun kop te staan. Maar kan Wes haar vergeven voor wat zij hem in het verleden in zijn scheidingszaak heeft aangedaan en kan Rebecca haarzelf vergeven voor alles? De kracht van hun liefde voor elkaar is uitzonderlijk sterk, maar daarvoor zullen ze beiden het verleden daar moeten laten en volledig voor elkaar moeten gaan. Maar dit blijkt heel zo makkelijk nog niet als dat ze dachten. Wes en Rebecca zullen er keihard voor moeten vechten en hun angsten opzij moeten zetten om samen iets moois op te kunnen bouwen. Qua gevoel en aantrekkingskracht zit dat helemaal goed bij de twee in ieder geval…maar nu de rest nog.

Hij die blijft 3

“Alles in haar dreef. Alsof de ochtend stenen aan haar voeten had gebonden en haar in de oceaan had gedumpt en Wes een manier had gevonden om de ketenen los te knippen en haar niet alleen een reddingsvest had toegeworpen, maar haar ook in een speedboot had gezet waar ze de wind door haar haren kon voelen. Ze voelde zich…licht. Ze was vergeten hoe dat voelde.”
—blz.217—

Wat was dit weer een onwijs gaaf verhaal, het gevecht van beide personages is zo ontzettend goed beschreven dat je vanaf het allereerste moment gelijk met ze meeleeft en een band met ze opbouwt.  Roni Loren heeft echt de gave om de personages voor je ogen tot leven te zien komen, ze als je vrienden te gaan zien en echt van ze te gaan houden. Ze heeft een fijne schrijfstijl die je vanaf de allereerste bladzijde meeneemt het verhaal in en je pas loslaat als je het boek uit hebt. Stoppen met lezen zit er gewoon niet in, want je wil gewoon weten hoe het verder gaat. Ik hou echt van deze serie, het is een bijzondere mix van heftige emoties en gebeurtenissen, liefde, erotiek, vriendschap en kracht. Er gebeurt veel in de boeken en Rebecca groeit zo als persoon, je bent als lezer gewoon zo ontzettend trots op wat ze allemaal bereikt. Ik hou ervan en ik hoop dat deze auteur ons nog heel lang van boeken blijft voorzien, want wat is ze goed!

Hij die blijft - 1

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟½

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Levy en het witte wonderdoosje – Lara Reims

Genre: Jeugd
Uitgever: Hamley Books
ISBN: 9789463967303
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 222
Uitgave: 12 september 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Levy en het witte wonderdoosje - Kaft

In dit verhaal volgen we Levy, een jong meisje die net even anders is dan de andere kinderen bij haar in de klas. Haar concentratie glipt vaak weg, waardoor sommen maken haar niet op tijd lukt, of ze een stuk van de uitleg mist. Het is niet dat ze niet slim is, integendeel namelijk, Levy is juist wel slim. Maar er ligt erg veel druk op haar schouders. Haar ouders zijn sinds kort gescheiden en Levy heeft het daar toch wel erg moeilijk mee, ook wordt er door haar moeder vaak tegen haar gezegd dat ze beter haar best moet doen en de kinderen op school pesten haar elke dag weer. Niet echt de meest ideale manier dus om je concentratie goed bij je schoolwerk te houden dus. Toch heeft Levy wel een hele lieve beste vriend, met een onwijs leuke naam vind ik, hij heet Robin en zo heet mijn beste vriend ook, dus dat kan alleen maar een hele gave vriend zijn dan! Samen kunnen ze uren de grootste lol hebben en Levy wil dan ook niets liever dan na dit schooljaar samen met hem naar dezelfde middelbare school gaan. Hiervoor zal ze alleen wel echt betere cijfers moeten krijgen. Levy lijkt steeds vaker de gemene woorden van haar klasgenootjes te geloven, dat ze dom is en traag en dat helpt haar concentratie ook niet bepaald. Ook blijft het pesten niet alleen bij schelden en gemene woorden, de pesters beginnen nu ook steeds vaker fysiek te worden en Levy voelt zich op school steeds eenzamer worden. Bijna elke nacht heeft ze er nachtmerries over, maar ze vertelt helemaal niemand wat er werkelijk speelt op school.

Levy en het witte wonderdoosje 2

“Dit was weken geleden. Sindsdien zorgt ze ervoor dat ze nooit meer op een pad komt waar de anderen haar kunnen pakken. Altijd past ze op. Altijd kijkt ze om zich heen. Alleen de dromen, die willen maar niet stoppen.” —blz.39—

Maar dan vindt ze zomaar op een dag, op de straat een klein, wit, prachtig uitziend doosje. Levy pakt het op en neemt het met haar mee, het lijkt echt een aantrekkingskracht op haar te hebben. Natuurlijk deelt ze haar vondst zo snel mogelijk met Robin. Vanaf dan beginnen er steeds vreemdere dingen om hun heen te gebeuren. Eerst krijgen ze een berichtje via een webpagina, dan via de telefoon en zo nog meer. Het lijkt wel alsof de eigenaar van het doosje precies weet hoe haar te bereiken en waar en met wie ze op dat moment is. Ondanks dat Robin in eerste instantie denkt dat het maar raar en niet slim is om het doosje te bewaren, houdt Levy het toch bij zich. Want haar gevoel zegt haar juist dat de vondst van het witte wonderdoosje haar kan helpen… maar is dit ook zo of is ze nu echt in gevaar?

Levy en het witte wonderdoosje 1

“In de klas zegt ze nooit zomaar iets. Maar bij Robin heeft ze altijd het hoogste woord. Dan kan ze haar gedachten gewoon laten stromen en als er eentje uit haar mond komt die niet klopt, dan doet dat er niet toe. Dan gaat ze er gewoon met een typex-kwastje overheen. Zou het anders zijn, als ze dat op school ook zou durven? ”
—blz.154—

Levy en het witte wonderdoosje is het vierde boek van Lara Reims, alleen is dit wel haar debuut als jeugdboeken schrijfster. Van haar eerdere “Remi” trilogie ben ik echt hartstikke fan, dus ik was dan ook razend nieuwsgierig naar hoe ze een jeugdboek zou gaan schrijven. Ik ben dan ook snel begonnen met lezen toen ik het boek in huis had. En wat heeft ze dit weer onwijs goed gedaan. Het is echt een ontzettend leuk en spannend verhaal. Veel kinderen zullen zich ook zeker in Levy en Robin herkennen en dat maakt het boek voor zowel jongen als meisje een perfect verhaal om te gaan lezen. Lara haalt de onderwerpen over gescheiden ouders, pesten en zo nog wel wat meer heel erg goed naar voren. Onderwerpen die in mijn leven en ik neem aan velen met mij, absoluut belangrijk zijn om naar voren te halen, want pesten is iets wat nog zoveel gebeurd en het kan iemand echt voor de rest van zijn/ haar leven blijven achtervolgen. Ik ben zelf vroeger ook heel erg gepest omdat ik anders was dan anderen en als kind doet dat je heel erg veel en je gaat je zo ontzettend eenzaam en rot voelen. Dat zou niemand moeten meemaken. Maar ook gescheiden ouders hebben komt tegenwoordig heel erg vaak voor en de emoties hierin van Levy zijn zo ontzettend goed verwoord. Ik vond het echt een top boek en raad het dan ook echt aan om op scholen te gaan lezen, dus ouders, opa’s en oma’s en natuurlijk de leraren, als je nog een goed boek zoekt, dan is deze de absolute topper. Buiten dat deze onderwerpen aangehaald worden is het ook nog eens een hartstikke leuk verhaal die je buiten de avonturen die ze beleven door het witte wonderdoosje ook nog eens laat zien hoe ontzettend mooi en goed de kracht van vriendschap is. Ik kan uren doorpraten over dit verhaal, maar dan ga ik veel te veel verklappen en dat is ook weer niet de bedoeling. Dus ik wens je alvast onwijs veel leesplezier voor als jij dit boek gaat lezen! Zowel voor jong als oud een hartstikke leuk boek!

Levy en het witte wonderdoosje 3

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Verloren zielen — Kelly van der Laan

Genre: Verhalenbundel
Uitgever: Zilverspoor
ISBN: 9789463081993
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 259
Uitgave: Februari 2020
Toen dit boek uitkwam heb ik staan springen van enthousiasme. Wat een prachtige cover! Een cover die gelijk al vragen oproept en die kleur!!😱 Ik was opslag verliefd. Al een aantal weken stond dit boek op mijn wenslijstje. Toen kwam Kelly met een verjaardagsactie en daar gebeurde het! Mijn naam verscheen op de gewonnen balk. Zo blij!! Een dansje door de kamer en een glimlach van oor tot oor. Maar nu kwam het spannendste, zou dit boek mijn enthousiasme waard zijn geweest?
Verloren Zielen - Kaft
Flaptekst 
In de afgelopen jaren heeft Kelly, naast haar warm onthaalde Lentagon-serie, ook meerdere korte verhalen geschreven en ingestuurd naar verhalenwedstrijden. De twaalf beste van deze verhalen zijn opgenomen in deze bundel, inclusief “Roze water”, het verhaal waarmee ze in 2013 Fantastels won, en drie korte verhalen die zich in de Lentagon-wereld afspelen.
De overige verhalen spelen zich af op aarde, in een magische setting of in de toekomst. Ze gaan onder andere over een jonge poortwachter die een gruwelijke keuze moet maken om haar stad te beschermen, een jongen die na een experiment met drugs ontdekt dat hij buiten de tijd kan stappen, een meisje dat tijdens haar nachtdienst belaagd wordt door een demonische entiteit, een priester die oog in oog komt te staan met zijn stervende god, en een dief die het keizerlijk paleis probeert te beroven. Allemaal alledaagse mensen die in niet-alledaagse situaties terecht komen en keuzes moeten maken die hun bevatting te boven gaan.
Deze bundel is een ode aan de verloren zielen: de helden waar niemand over zingt, omdat ze niet altijd triomfantelijk thuiskomen, maar wier verhalen wel het interessantst zijn.
Het antwoord: Volmondig JA. Deze bundel bevat twaalf verhalen. Stuk voor stuk zijn de verhalen uniek en vallen ze allemaal in andere genres. Hier laat de schrijfster haar veelzijdigheid zien en over het algemeen pakt dat goed uit.
Er staan verhalen uit de Lentagon serie in, helaas voor mij een ongelezen serie. Gek genoeg deed dit totaal geen afbreuk aan de verhalen. Integendeel zelfs, het zorgde er juist voor dat er interesse werd gewekt.
Het boek begint met een knaller en eindigt met een nog grotere knaller. Verhalen over helden, helden op hun eigen manier. Helden die niet worden bestempeld als held maar dat wel zijn op hun eigen manier.
Er zijn verhalen over nare keuzes, een heel spannend verhaal over een demonische verschijning, stervende goden en keizerlijke paleizen vind je allemaal terug in dit veelzijdige boek.Niet elk verhaal was even sterk en dat zorgde er voor dat het boek dan even aan de kant verdween. Soms is het wisselen van genre iets waar wat tijd voor nodig was. Het verhaal moet dan even weggelegd worden en op een ander moment hervat. Storend als je graag doorleest, maar perfect als je moeite met je concentratie hebt.
IMG_20200813_164009
De genrewissels geven de lezers het gevoel dat ze elke keer een ander boek lezen. Dat is knap, het betekent dat de schrijfster een heel breed perspectief heeft. Daar waar sommige verhalen wat tegenvielen waren ander juist heel sterk. Er is duidelijk gekozen voor een opbouw in de verhalen en daarbij valt het op dat er twee sterke verhalen de bundel openen en sluiten.
De schrijfster weet in jou hoofd te kruipen, je gedachtes overhoop te gooien en ze laat je nadenken.
Waarom maakt deze priester deze keuze en vooral wat zou je doen als jij hem was? Waarom zou je van een koninkrijk stelen? Wat zou er gebeuren als je buiten de tijd stapt? Allemaal vragen die je verbeelding en geest laten versmelten en aan je knagen in de tijden dat je even nergens aan denkt. Al met al is het een fantastisch boek met onderwerpen die je aan het denken zetten. Onderwerpen die je als mens bezighouden, onderwerpen waarbij je bij jezelf te rade gaat. Wat zou ik hier hebben gedaan? Ik kan dan ook niet anders dan dit boek een dikke vijf sterren geven!

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Lisa

Review: Zen & de kunst van eenvoudig leven — Shunmyo Masuno

Genre: Filosifie / Zelfhulp
Uitgever: Boekerij
ISBN: 978-90-225-8562-7
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 221
Uitgave: Augustus 2019

Zen & de kunst van eenvoudig leven is een boek dat geschreven is door de Japanse zenmonnik Shunmyo Masuno, die naast zenmonnik ook tuinarchitect is. Op de achterflap staat veelbelovend “Masuno doet voor je geest wat Marie Kondo doet voor je huis”. Opruimen in de geest en ruimte maken is iets wat we allemaal in de westerse maatschappij goed kunnen gebruiken.

Zen en de kusnt van eenvoudig leven - kaft

Het boek is opgedeeld in vier verschillende delen, met elk zo’n 20 á 30 manieren om bij dat specifieke deel te helpen. De hoofdonderwerpen zijn: aanwezigheid stimuleren, zelfvertrouwen en moed, verwarring en zorgen verlichten en als laatste het beste van de dag te maken.

Zen en de kusnt van eenvoudig leven 2

Eigenlijk is dit boek een grote verzameling van tips en is de opbouw door het hele boek hetzelfde. Aan de linkerzijde staat een onderwerp, onderschrift en een tekeningetje en aan de rechterkant een stuk tekst over het onderwerp. In totaal staan er honderd van deze teksten in het boek en dat betekent dus dat als je even doorleest je dit boek(je) binnen no time uit hebt.

Zen en de kusnt van eenvoudig leven 3

De wijsheid van Shunmyo Masuno is erg groot en de teksten zijn mooi en helder beschreven. Echter, omdat elk van deze hoofdstukjes zo summier is, wordt er ook niet echt in de diepte gedoken en dat maakt dat dit boek erg oppervlakkig blijft. Ook worden er regelmatig dingen herhaald. Betekent dat dat je er niets uit gaat halen? Dat zeker niet, maar verwacht niet een boek dat je alle inzichten gaat geven die je nodig hebt om een zen en eenvoudig leven te gaan leiden.

Zen en de kusnt van eenvoudig leven 1

Dit boek is denk ik perfect om iemand als geschenk te geven. Ik las dit boek uitsluitend bij het ontwaken, als onderdeel van mijn ochtendroutine en de teksten lenen zich er goed voor om als een soort dagopening te dienen. Stel dat je er elke dag eentje zou lezen, dan ben je na honderd dagen door dit boek heen en heb je hopelijk wat nieuwe inzichten gekregen. Als fervent lezer van non-fictie, zelfhulp en filosofie heb ik er niet echt veel uitgehaald, maar ik heb dit boek wel met veel plezier gelezen. De Westerse cultuur kan wel een beetje zen gebruiken en als je een goede instap wilt hebben, dan is dit boek een mooi startpunt!

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Inhoud: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

Review: Tot onze wegen scheiden – Emma anna

Genre: romance
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN: 978 94 92585 57 8
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 325
Uitgave: september 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening in de blogtour.

Tot onze wegen scheiden - kaft

Achterflaptekst:

De eenentwintigjarige Ada woont al haar hele leven in het strenggelovige dorpje Breesden. Wanneer ze een paar weken voor haar huwelijk voor haar studie in Roosendaal moet zijn, ontmoet ze door omstandigheden de jongere Belen, zoon van een Griekse restauranteigenaar. Ze krijgt een baantje als serveerster aangeboden en hoewel ze weet dat haar ouders het nooit zouden goedkeuren, zegt ze ja.

Ada probeert krampachtig haar twee verschillende levens gescheiden te houden tot de grote dag. Vanaf dan zal ze de rol van plichtsgetrouwe echtgenote moeten spelen. Maar naarmate die dag dichterbij komt, trekt ze steeds meer en meer naar Belen toe. Er ontstaat een oprechte en open vriendschap; iets wat ze nog nooit eerder heeft ervaren.

Ada begint te beseffen dat de waarden en normen die ze haar hele leven al met zich meedraagt door Belen in gevaar komen, maar hem en zijn vrije leven loslaten is niet gemakkelijk als ze diepere gevoelens voor hem krijgt. Kan ze een andere weg inslaan als ze tegelijkertijd bang is voor de mensen die haar zouden moeten beschermen?

“Wat als je gevangen zit in je eigen leven”, die tekst op de cover van het boek sprak me samen met de achterflap van een meisje in een heel streng geloof echt onmiddellijk aan. Want ja… wat doe je dan? Zelf heb ik niet door het geloof vastgezeten in mijn leven, maar wel door een relatie die absoluut verre van goed voor mij was. Ik ben eruit gekomen gelukkig en heb een heel nieuw leven weten op te bouwen. Ik was dus razend benieuwd of dat Ada ook zou lukken, zij had per slot van rekening ook nog eens een heel zwaar geloof bij zitten. Haar ouders en dan vooral haar vader is intens streng. De kerk waar ze komen, prediken bijna alleen maar over hoe God kwaad op ze zou zijn als ze iets zouden doen wat in Zijn ogen niet aanvaardbaar was en zo nog veel meer ellende. Niet bepaald iets wat ik een vredelievend geloof zou noemen en duidelijk werd dat hoe meer Ada met Belen optrok zij dat zelf ook begon in te zien. Door het contact met Belen krijgt Ada de kans om te zien hoe de wereld er buiten haar eigen kleine strenge leven uitziet en dat er zo ongelooflijk veel meer is.

Tot onze wegen scheide - banner

“Het beangstigd me dat dit werk, drank rondbrengen, een praatje maken met mensen die van het heerlijke eten genieten, iets nuttigs doen en er iets mee verdienen, me zo gelukkig maakt. Dat iets simpels en iets wat zo ver van me af staat van de Ada die ik al mijn hele leven probeer te zijn, me zo blij maakt.” -blz.36-

Ondanks haar angsten voor al deze nieuwe dingen komt ze erachter dat je hoort te genieten juist in plaats van alleen maar onderdanig te zijn aan mannen en aan God. Ze heeft altijd al wel haar twijfels gehad of het leven dat voor haar zo gepland is nou wel echt haar ding zou zijn en of het wel zo rechtvaardig is allemaal, maar dat kon ze beter voor zich houden want anders zou ze zwaar gestraft worden door haar vader en God. Maar nu beginnen haar twijfels steeds meer de boventoon te voeren en al helemaal als haar aanstaande echtgenoot ook nog eens hele nare kanten blijkt te bezitten. Ondertussen groeit haar vriendschap met de Griekse Belen uit tot iets heel moois en hij steekt niet onder stoelen of banken dat hij haar echt wel leuk vindt en zelfs Ada moet aan zichzelf toegeven dat ze elke keer toch wel erg uitkijkt om hem weer te zien in het restaurant of naar hun appjes. Hoezeer het ook aan haar knaagt dat dit absoluut niet hoort. De twee krijgen zo’n intense band met elkaar en hoe sterker die band wordt, hoe meer ze begint te twijfelen of het leven dat zij heeft nu wel echt hetgeen is wat zij wil. Ze denkt dat de duivel haar gek aan het maken is en probeert haar niet te laten trouwen met Robert, waardoor ze dat wel moet doen, want dat is het enige juiste, toch? Maar is deze keuze wel echt verstandig en verliest ze dan niet juist de persoon die zij echt is? En als dat zo zou zijn….hoe komt ze weg uit de gevangenis die dan haar leven is?

Tot onze wegen scheiden 2

“Ik hou mijn arm stevig om zijn middel en ik wens, bid, verlang met heel mijn hart dat er iets gebeurt waardoor ik niet terug hoef naar mijn normale leven. Natuurlijk is dat een onrealistische droom, zoals zoveel dingen die ik zou willen. En toch, hoezeer ik soms ook met rust gelaten zou willen worden, hoezeer ik ook rustig, zonder schuldgevoel, schaamte of angst zelf zou willen nadenken, zou ik mijn familie te veel missen. Ik zou er alleen voor staan en dat maakt me nog veel banger.”-blz.108-

Emma Anna heeft met dit boek wederom een juweel neergezet, net als bij vorige boeken van haar kon ik gewoon niet stoppen met lezen, wou dat ook echt niet. Ik werd meegezogen de wereld van Ada in en moest weten hoe het verder zou gaan. Ik wou haar toeschreeuwen dat ze bepaalde keuzes moest maken en wakker moest worden en kon sommige personages wel wat aandoen gewoon. Dat een meisje als Ada zo verscheurd wordt door iets wat eigenlijk heel erg normaal zou moeten zijn is gewoon verschrikkelijk. Het boek laat je allerlei emoties ervaren en je krijgt zo’n hechte band met Ada en Belen. Ze worden je vrienden en je wil niets liever dan dat zij twee gewoon gelukkig worden en dat de rest van de wereld zich lekker met zijn en haar eigen zaken moet gaan bemoeien. Dit boek is zo ontzettend mooi, het is werkelijk een prachtig liefdesverhaal, maar wel een met een duister randje eraan.

“Als ik niemand had waar ik rekening mee moest houden, als ik gewoon kon doen wat ik wilde, waar mijn hart naar verlangde, zou ik op hem afrennen, mijn armen om zijn nek slaan en een kus op zijn wang drukken. Of misschien zelfs ergens anders.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

review: De verborgen kinderen – Elizabeth Byler Younts

Genre: Historische roman / Literaire roman
Uitgever: KokBoekenCentrum
ISBN: 9789029729703
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 384
Uitgave: september 2020

Ik deed mee aan de leesclub over dit boek bij Hebban, hiervoor dan ook mijn dank voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De verborgen kinderen kaft

Toen ik de cover van dit boek zag was mijn interesse eigenlijk al gewekt, een creepy gebouw op de achtergrond waar een meisje, met een teddybeer in haar hand, naartoe loopt…maar toen ik de achterflap las wist ik het zeker, dit boek moest en zou ik lezen. Want ik en psychiatrie, we hebben een haat/liefde verhouding, maar man wat was ik gelijk ontzettend nieuwsgierig naar dit verhaal.

We maken in eerste instantie kennis met Nell, een wat oudere vrouw die een fotorolletje ontvangt met daarbij een kort geschreven tekst : “Brighton, ik heb ook de rest, mocht je geïnteresseerd zijn. Kelly Keene.”
Ze kent geen Kelly, wie is die vrouw die haar dit stuurt en waarom bezit zij eigendommen die uit een donker verleden van Nell zijn…in een tijd waar zij nog naar de naam Brighton luisterde?

Pennsylvania, 1937
Brighton Friedrich is hier nog maar een veertienjarig meisje, maar heeft nog nooit een stap buiten de muren van het Riverside gesticht gezet. Haar moeder werd in Riverside opgenomen toen ze nog zwanger was van Brighton en zij is hier dan ook geboren. Alleen is zij na haar geboorte nooit meer het gesticht uit gekomen. Ze leeft haar leventje met haar geesteszieke moeder op een klein kamertje, waar Brighton zover als zij kan haar moeder helpt. Ze heeft geen familie of vrienden buiten het gesticht, de enige die ze zo beschouwd en daar heeft zijn verpleegster Joann en haar beste vriend, de albino jongen, Angel. Voor haar lijkt het leven daar gewoon zoals het hoort, maar niets is minder waar. Wanneer er op een dag een nieuwe patiënte wordt binnengebracht, Grace, hoort zij verhalen over de wereld buiten Riverside. Grace is een goedlachse, lieve, spontane en gezonde jonge vrouw die vol levenslust en verhalen zit. Al snel worden de twee meiden vriendinnen en via Grace hoort Brighton hoe het leven ook kan zijn. Ze begint zich steeds vaker af te vragen hoe het zou zijn als zij eindelijk de echte wereld in zou mogen en hoe haar leven er dan uit zou zien. Maar dit lijkt onmogelijk te zijn…elke keer is er wel iets waardoor het niet zou kunnen. Haar vertrouwen in Joann begint daardoor steeds meer te zakken en Grace wordt hoe langer ze in Riverside zit steeds meer als de andere vrouwen. Ze raakt haar grip op de realiteit kwijt en het wordt Brighton steeds duidelijker, ze moeten zien te ontsnappen, Angel, Grace en zij….de vraag is alleen hoe ze dat in vredesnaam voor elkaar moeten krijgen. Maar een ding weten Angel en Brighton zeker, ontsnappen zullen ze, want in Riverside is er absoluut geen toekomst voor hun weggelegd en iemand moet de wereld vertellen hoe het er aan toe gaat daar binnen.

De verborgen kinderen 2

“Waarom iemand denkt dat iets wat veel weg heeft van een gevangenisstraf geluk en geestelijke gezondheid zou moeten bevorderen, is me een raadsel. Het is vreemd te bedenken dat mensen zich beter voelden door hen die ze als beschadigd beschouwden, onzichtbaar te maken. Dat het als enorm belangrijk werd gezien om hen vooral buiten je blikveld te houden.” -blz.164-

Eenmaal buiten het gesticht staan ze echter met hun rug tegen de muur, niemand heeft ze erop kunnen voorbereiden hoe de buiten wereld zou zijn. Ze zijn daar letterlijk niemand, zonder hun geboortepapieren en amper een cent te makken. Het enige wat ze hebben zijn een aantal plekken waar ze heen zouden kunnen gaan op zoek naar een nieuw thuis. Ze moeten zien te overleven in een voor hun volledig onbekende wereld, hebben eigenlijk alleen elkaar nog en moeten hun vertrouwen zien te leggen in complete vreemdelingen, zonder te weten of die mensen hun vertrouwen eigenlijk wel verdienen. Er zitten vreemdelingen bij die nog gevaarlijker blijken te zijn dan degenen in het gesticht zelf. In deze onbekende wereld moeten ze zichzelf zien te redden en zullen ze zich staande moeten houden.

De verborgen kinderen leesclub

“Ik besefte dat het gesprek dat ik nu meekreeg, waarschijnlijk al jaren zo werd gevoerd. De tegenstelling in alles wat ons nu omringde, werd groter en groter. Vrijheid was goed. Maar ik wist helemaal niet hoe ik vrij moest zijn en ik had niemand om het me te leren.” -blz.199-

Wow, wat een verhaal. Ik sloeg het boek dicht en moest echt even een tijdje bijkomen van alles wat ik gelezen had. Ik wist dat de psychiatrie in de jaren dertig nog lang niet zo vergevorderd was als dat het heden ten dage is, ook wist ik van de ingrijpende methodes die ze toentertijd uitvoerden omdat ze dachten dat dat wel zou helpen, methoden als lobotomie en shock therapie. Dingen die tegenwoordig gelukkig niet meer worden uitgevoerd. De gruwelijkheden vielen op zich best wel mee in dit boek, maar werden af en toe terwijl je in Nell/ Brighton haar verleden was, wel soms naar voren gebracht en dat is gewoon heftig. Verschrikkelijk ook hoe mensen omgingen met anderen, want je hoefde niet eens echt iets ernstig psychisch onder de leden te hebben om in een gesticht terecht te komen. Nee, als je viel op iemand van hetzelfde geslacht, iemand met een andere afkomst of huidskleur, of je deed niet braaf wat je ouders van je verwachtten dan kon je daar al achtergelaten worden. En dat is echt afgrijselijk. Het verhaal van Brighton waarom ze daar zat is echt verschrikkelijk en om haar pad daarna te volgen als het ze eenmaal gelukt is om te ontsnappen liet me ook vaak met grote ogen van verbazing en verschrikking verder lezen. Maar het is niet alleen kommer en kwel, nee het is ook een prachtig verhaal over vriendschap, liefde, vertrouwen en de kracht van een mens in nood. Ik heb absoluut wat tranen gelaten tijdens het lezen, maar ik heb ook echt genoten van dit boek. Want wauw, wat was dit een page turner. Ik zal het verhaal ook zeker nog eens lezen en ben zo onwijs nieuwsgierig geworden naar Elizabeth Byler Younts haar boeken hiervoor. Wat kan deze vrouw schrijven, je begint met lezen en ze zorgt er door haar beeldende schrijfstijl voor dat je gewoon niet meer kan stoppen met lezen, een band met de personages krijgt en van de ene naar de andere emotie wordt geslingerd. Het wisselen van het heden naar het verleden heeft mij ook geen moment gestoord, dit werd duidelijk aangegeven en tijdens het lezen kreeg je steeds meer informatie. Ik vond het werkelijk een onwijs goed boek. Absoluut een plek in mijn boekenkast waard en hopelijk kan ik binnenkort ook haar voorgaande boeken daaraan toevoegen.

De verborgen kinderen

“Dat mensen mensen zijn, ongeacht hun diagnose.” -blz.357-

“En mocht je iemand tegenkomen die misschien met een mentale aandoening worstelt, zie dan de persoon achter die bange ogen. Niet alleen de diagnose.”-blz.365-

Cover: 🌟🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Gastreview: Help ik heb een asielhond — Marian Werkman

Genre: Zelfhulp – Huisdieren – Honden
Uitgever: Boekenbent
ISBN: 978-94-6203-431-0
Uitvoering: E-book
Aantal pagina’s: 240
Uitgave: Oktober 2013

Help ik heb een asielhond - kaft

Flaptekst:

Alles over het houden van een asielhond
”Is dat niet eng, zo’n hond met een verleden? Kun je hem wel vertrouwen? Hij is toch niet voor niets weggedaan?” In tegenstelling tot wat regelmatig gedacht wordt, zijn asielhonden vaak net zulke leuke huisgenoten als andere honden. Ondanks hun trauma’s kunnen ze helemaal opbloeien wanneer ze een eerlijke kans krijgen. De baasjes die de uitdaging aangingen, weten erover mee te praten. Met geduld en aandacht veranderde hun geadopteerde viervoeter, zwerver of buitenlandse hond in een trouwe vriend. En hoewel het van beide kanten best wat energie kost om te wennen aan een nieuw leven, blijkt er nog veel mogelijk te zijn. Het verleden is niet meer te veranderen, maar in het nu ligt alles nog open.
Help, ik heb een asielhond! geeft praktische informatie voor wie een hond een gouden mandje biedt. Met allerlei verhalen, humoristische anekdotes en handige adviezen. Ook een hond met een rugzakje kan je alles leren over het belangrijkste in het leven: onvoorwaardelijke liefde!
Marian Werkman schreef over een van haar asielhonden de boeken ‘Meneer Maus’ en ‘Meer Maus’. Ook publiceerde zij ‘De vergeten jaren’ en ‘Hond te koop’. Ze werd genomineerd voor de shortlist van de Agatha Christie-verhalenwedstrijd bij Luitingh-Sijthoff. Met haar boeken sponsort ze uit naam van Maus het asiel.
Een hondenliefhebber zal de verhalen allemaal herkennen en veel leesplezier aan het boek beleven! (Hart voor dieren over Meneer Maus)
Humoristisch en ontroerend geschreven. Herkenbaar voor iedere hondenbezitter. Een leuk boek om te lezen. (NBD/Biblion over Meer Maus)
Een vlot geschreven speurdersverhaal. Met veel empathie wordt het dierenleed belicht. (NBD/Biblion over Hond te koop)

In dit boek deelt Marian Werkman haar eigen ervaringen met asielhonden. Zij heeft twee asielhonden gehad. Maus (van de boeken Meneer Maus en Meer Maus) een Jack Russel die 4 maanden in het asiel heeft gewacht op zijn nieuwe baasje. Na het overlijden van Maus, kwam Dora een tienjarige Jack Russel op hun pad en ook zij heeft een mooie tweede kans gekregen bij Marian en haar man Marco. In het boek staan nog tien verhalen van andere mensen die ook een asielhond in huis hebben genomen. Ik vind het altijd fijn om dit soort boeken te lezen waarin de ervaringen van mensen worden gedeeld. Natuurlijk is iedere hond, ieder gezin en iedere situatie weer anders maar je leert er best veel van.

Het boek is goed opgebouwd en helpt je in je zoektocht naar een geschikte nieuwe viervoeter. Waarom je voor een asielhond zou ‘moeten’ kiezen en niet voor een pup of een hond uit het buitenland. Wat er allemaal bij komt kijken en wat de voor- en de nadelen zijn van een hond uit het asiel. Ook is er een heel hoofdstuk geschreven over de aanschaf van de hond. Heel belangrijk om te bedenken welk ras er goed bij jou (en je gezin) past en jullie levensstijl. Neem je een grote of juist een kleine hond, een reu, of een teef en is de hond al gecastreerd of gesteriliseerd? Allemaal belangrijke dingen waar je rekening mee dient te houden bij het maken van je keuze.

Help ik heb een asielhond

De titel van het boek is natuurlijk ‘Help, ik heb een asielhond!’ waarbij er tips worden gegeven om een goed asiel uit te zoeken, maar ook de optie van particuliere bemiddeling, herplaatser via een rasvereniging en honden uit het buitenland worden besproken. Er staat heel veel nuttige informatie in het boek maar soms vond ik ook dat er in het boek dingen stonden waar ik het persoonlijk niet mee eens ben. Bijvoorbeeld wanneer je hond angstig is, je hem zou moeten negeren. Wanneer je hond angstig is en hij zoekt steun bij jou … Dan moet je hem juist NIET negeren. Ook is het advies om je hond niets zelf te laten bepalen, terwijl het juist voor je hond ook heel fijn is om WEL zelf dingen te kunnen bepalen. Wij bepalen al zoveel voor onze honden, dus dan is het juist fijn om tijdens de wandeling de hond zelf de route te laten bepalen. Dit is heel goed voor zijn zelfvertrouwen en je leert de favoriete rondjes van je hond ook goed kennen!

Jillz

“Nu jullie elkaar een tijdje kennen, zal je zien dat er een wereld voor je opengaat. Er komen allerlei nieuwe dingen op je pad waarvan je het bestaan nooit had vermoed. Ook ga je je verder verdiepen in het gedrag en karakter van je beste vriend. Soms heb je zelfs nog meer vragen dan in het begin, toen jullie elkaar net ontmoet hadden. Je beseft hoe bijzonder en veerkrachtig je labrador, teckel, husky, windhond, herder of vuilnisbakkenhond eigenlijk is. Maar ook merk je dat sommige problemen dieper zitten dan je in eerste instantie verwachtte. Je leert je hond steeds beter begrijpen en dus heb je er veel voor over om zijn leven te veraangenamen. Om je hond echt gelukkig te maken, is het van belang dat je jezelf en je kennis over honden voortdurend ontwikkelt en (mede daardoor) een goede interactie met hem aangaat. Als jullie op persoonlijk, mentaal en fysiek gebied met elkaar kunnen lezen en schrijven, zal de band hechter worden dan ooit.”
— Blz. 192-

Dit boek is zeker een aanrader wanneer je van plan bent om een hond uit het asiel een nieuw leven te gunnen, zodat je goed voorbereid bent op wat er allemaal zou kunnen gebeuren. Ik heb dit boek zelf gelezen nadat ik een hond uit het asiel heb gehaald. Ook bij Jillz weten wij heel weinig van haar achtergrond, wij zouden de vierde of vijfde eigenaar al zijn en de informatie die wij vanuit het asiel hebben gekregen was ook summier. Gelukkig is zij leergierig en pakt zij dingen snel op, sommige dingen gaan wat langer duren maar wij hebben geduld met haar en geven haar de kans om zich aan te passen aan haar nieuwe huis. Dit is voor haar de laatste verhuizing want wij kunnen nu al niet meer zonder haar 😉

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Print/Lettering: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟

Overall rating 🌟🌟🌟🌟½

Liefs,

Marsha

Lees Meer

Review: Als doden dromen — mel Hartman

Genre: Urban Fantasy
Uitgever: Hamley Books
Serie: Dodenreeks #1
ISBN: 978 94 6396 725 9
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 305
Uitgave: 8 september 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Als doden dromen - cover

Flaptekst:

Ze werkt in een funerarium, kickt op zombieverhalen en heeft leuke vrienden. Maar niemand in haar omgeving weet dat ze niet van deze wereld komt.
Ze is half sirene en half ripper. Met haar stem kan ze de doden tot leven wekken en de levenden beïnvloeden. Die gaven gebruiken is echter niet zonder gevolgen. Haar duistere kant wil het dan overnemen en het kost haar alle moeite om deze onder controle te houden.
Wanneer ze op een dag per ongeluk een dode tot leven wekt, vertelt die haar verontrustend nieuws. Een groep menselijke psychopaten zijn van plan om haar wereld, Terr, uit te buiten en het aan de allerrijksten als exclusieve vakantiebestemming te verkopen. Op Terr kan en mag namelijk alles, er zijn bijna geen regels en er leven vreemde, fascinerende wezens.
April weet dat ze haar rustige leventje vaarwel moet zeggen als ze Terr wil helpen redden. En dus gooit ze zich met frisse tegenzin in de strijd.

Dit was serieus mijn eerste kennismaking met het werk van Mel Hartman, ondanks dat zij al behoorlijk wat boeken op haar naam heeft staan. Maar eindelijk was het dan zover en wat voor een kennismaking was dit! Mel heeft absoluut een volledig eigen en unieke schrijfstijl die ik serieus waar nog nooit eerder op deze manier heb meegemaakt, bij welke andere schrijver dan ook. Het verhaal wordt verteld vanuit April in de ik vorm, maar op zo’n heerlijke gekke en sarcastische manier dat je haar dan ook gelijk mag. Ze heeft een vertelvorm waarin je haar doen en laten gelijk meemaakt, maar ook dat ze iets aan het uitleggen/ vertellen is en je dan vertelt dat ze daar later in het verhaal op terug komt. Wat ze dan ook echt doet. Alsof je er een soort van bij bent, alsof April daadwerkelijk tegen jou als lezer zelf spreekt. Dat zorgt er dan ook voor dat het al snel heel erg beeldend wordt. Ik moest in het begin er even aan wennen, maar al snel zat ik helemaal in het verhaal en wou gewoon niet meer stoppen met lezen. Het is zo’n absurdistisch verhaal eigenlijk, maar dat niet op een verkeerde manier, het is juist heerlijk gek en tegelijkertijd onwijs verfrissend. April is een geweldig personage en haar beste vriend Steven, die begrafenisondernemer is, is zo gaaf! Vanaf de eerste ontmoeting met hem, mocht ik hem gelijk en ik hoorde zijn manier van praten dan ook echt in mijn hoofd. Heerlijk!!

Als doden dromen blogtour banner

“Kijk, het vaak tussen de doden vertoeven heeft me niet doen inzien dat ik gezond moet leven om het zo lang mogelijk te rekken. Het heeft me doen inzien dat het leven in het nu belangrijk is en dat je gewoon moet doen waar je zin in hebt, want voor je het weet worden je oogleden en lippen dichtgeplakt. En dan is het bye bye vette broodjes.” -blz.24-

April haar humor is gewoon prachtig, toen ik de zin hierboven las heb ik ook zo hard moeten lachen. En dat gebeurde nog vele malen meer door het gehele verhaal heen, want dit boek is niet alleen erg maf en heeft een toffe verhaallijn, maar het zit ook boordevol heerlijk sarcastische humor en als ik ergens van hou is het dat wel! Je ontmoet allerlei wezens die je uit allerlei sprookjes, mythen en sagen kent, je zou denken too much, maar dat wordt het gewoon geen moment. Terr is eigenlijk de droomwereld, waar de mens als hij/zij gaat slapen naartoe gaat in diens dromen, op dat moment kom je dus in de echte wereld van wezens zoals April binnen. Terr klinkt echt geweldig, er zijn zo goed als geen regels en een ieder leeft daar volledig vrij, er is geen plek voor ruzie, haat of jaloezie, wie wil daar nou niet heen. Ik denk dat ik me er prima zou kunnen vermaken in ieder geval. Daarom ben ik ook ontzettend blij dat dit boek een serie is, er komen dus nog meer tripjes naar Terr aan en ik heb er nu al onwijs veel zin in.

Als doden dromen 1

“Ze verschuilen zich achter een façade van technologie, macht en geld en zien dat als beschaving, terwijl werkelijke beschaving van binnenuit komt, uit de ziel en het hart” -blz.151-

Heb jij zin in een heerlijk urban fantasy verhaal, op een waanzinnig gekke manier verteld, maar gelijk zo verslavend is dat je alleen maar door en door wilt lezen, wacht dan geen moment en schaf dit boek echt aan. De cover is alleen al een plaatje, werkelijk waar prachtig, maar het verhaal zal je ook zeker niet in de steek laten! Het is echt ontzettend gaaf, je krijgt er een hele nieuwe wereld bij….of misschien beleef jij die wereld ook wel elke keer als je je hoofd te rusten legt om te gaan dromen? Wie weet…

“Iedere keer als ik mijn stem misbruikte, verloor ik weer een beetje van mezelf. Dan kwam de afgrond weer enkele meters dichterbij, dan leek het alsof het duiveltje op mijn schouder terrein won.” -blz.222-

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Van SLAG — SUZANNE PETERS

Genre: New adult romance
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN: 9789492585547
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 263
Uitgave: September 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

van-slag-kaft

“Twee mensen die worstelen met pijn die ze liever niet laten zien.
Twee levens die op onverwachte wijze met elkaar in aanraking komen.”

Wow, wat een verhaal was dit en wat een perfect gekozen thema. Niet voor de hand liggend, maar absoluut iets waar mensen rekening mee moeten houden. Valselijk beschuldigd worden van iets wat je niet gedaan hebt, dat is wat Steven overkomt na een avond uit te zijn geweest en met Christina mee naar huis gaat op haar uitnodiging. Wat een geweldige nacht had horen te zijn verandert echter in een nachtmerrie voor Steven. Christina stoot op een nogal stom moment haar hoofd, Steven wil haar graag helpen opruimen en de wond te verzorgen, maar daar moet ze niets van weten en zegt dat ze nu toch wel graag wil dat hij naar huis gaat en dat ze het wel alleen opruimt, het is niet erg. Ondanks dat hij zijn twijfels bij haar verhaal trekt, gaat hij toch maar naar huis als zij hem duidelijk maakt hem niet meer om zich heen te willen hebben. Dan de volgende dag wordt hij wakker door een telefoontje van zijn beste vriend en krijgt hij te horen dat hij beschuldigd wordt van verkrachting…Steven snapt er werkelijk niets van. Maar ondertussen staat heel social media er al vol mee en wordt hij van alle kanten beschuldigd voor iets wat hij niet heeft gedaan. Zijn leven stort zoetjesaan steeds meer en meer in elkaar en er lijkt niets te zijn wat hij er tegen kan doen, zijn vrienden laten hem vallen, hij raakt zijn baan kwijt en ga zo maar door. Hij wordt opgejaagd in zijn eigen stad en sluit zich steeds meer en meer op….en dat alles doordat iedereen klakkeloos aanneemt wat iemand zomaar beweert op social media…Hoe zal Steven in vredesnaam zijn leven nog weer normaal kunnen oppakken als niemand hem lijkt te willen helpen en geloven? Is er nog wel een toekomst weggelegd voor hem?

van-slag-banner

“Hij klikte de melding aan waarin hij was getagd in een bericht. Van de eerste foto ging zijn hart als een razende tekeer. Daar stond hij. De selfie die Christina van hen had gemaakt. Hij met een scheve grijns en een wazige blik in zijn ogen. Zij zwoel en sexy, zoals hij haar herinnerde. De tweede foto was er eentje van Christina’s bed en de grote hoeveelheid bloed op het hoeslaken en het kussen. In het licht leek het nog gruwelijker dan de vorige avond.” -blz.38-

Evi volgt een sportopleiding, maar na een ongeluk in het bos waardoor zij haar voet op meerdere plekken breekt raakt zij geblesseerd. De genezing en revalidatie ervan gaat erg lang duren en hierdoor valt haar volledige schooljaar in het water. Dit valt haar ontzettend zwaar, maar de directeur heeft haar gezegd het in het nieuwe jaar opnieuw te doen zodat ze nu volledig aan haar herstel kan werken. Uiteindelijk neemt ze een baantje aan in het zwembad om zo wel haar kosten voor de huur en alles te kunnen betalen en zo is ze toch nog wel een soort van met sport omringt. Hier ontmoet ze een waterpolospeler waar haar hart een heel stuk sneller van gaat slaan. In het begin zegt Mick maar weinig, maar al snel is er toch echt niet te ontkennen dat er wel degelijk een sterke aantrekkingskracht is tussen de twee. Mick behandeld haar alleen het ene moment alsof ze de wereld voor hem is en het andere moment is hij hartstikke afstandelijk, ze begrijpt er werkelijk waar niets meer van. Waarom houdt Mick haar zo overduidelijk op afstand en waar heeft ze dit gedrag in vredesnaam aan verdiend? Moet ze hier nog wel meer moeite in steken of kan ze het beter laten gaan, ondanks dat ze zo onwijs gek op hem is…

van-slag-2

“Volg je hart.’ raadde Carola aan.’Maar wees niet blind voor alles om je heen.” -blz.205-

Dit verhaal geeft je de verhalen van twee intens lieve en goede mensen die ongelooflijk worstelen met zichzelf en de wereld om zich heen…. en laat je als lezer een hele andere kant van de social media zien, dat het niet alleen maar leuk en al is en dat je zeker niet alles moet geloven wat er online staat. Nu moet de mens dat sowieso niet natuurlijk, gelijk een oordeel vellen puur omdat iemand je iets vertelt, want dat hoeft echt niet altijd de waarheid te zijn. Maar inderdaad, ik zie het ook om me heen, men post iets negatiefs op Facebook over iemand en hoppa menig mens gaat er gelijk onder reageren en heeft zijn of haar mening wel klaar staan over de desbetreffende persoon. Dit vaak zonder dat er überhaupt wel wordt nagegaan of het verhaal wel klopt. Mensen lijken echt sneller geneigd te zijn om iets negatiefs klakkeloos voor waarheid aan te nemen dan dat ze dat met iets positiefs doen… en heel eerlijk beangstigt dat mij persoonlijk vaak zat. Je kan namelijk niet in iemands hoofd of leven kijken, iemand kan heel anders zijn dan wat jij of een ander denkt of zegt. Ga eerst na of de bronnen wel kloppen voordat je een mening vormt. Zo moeilijk is dat namelijk echt niet. Ik vind het zo ontzettend goed dat Suzanne Peters deze onderwerpen naar voren haalt in haar boek, want het is echt heel erg belangrijk dat daar ook eens naar gekeken wordt. Het verhaal daarbij zit ook nog eens steengoed in elkaar. Ik had het boek in no time uitgelezen en leefde met beide personages erg mee, maar bovenal met Steven, want tsjezus wat heeft die gozer een hoop shit over zich heen gekregen. In het begin was het nog wel een beetje inkomen, maar al snel veranderde dat en zat ik midden in de levens van de hoofdpersonages. Maar niet alles is kommer en kwel in dit boek er is ook absoluut ruimte voor mooie, leuke en lieve dingen gemaakt. Ik ben echt onder de indruk van het verhaal en Suzanne haar schrijfstijl is zo ontzettend fijn waardoor je voor je het weet het boek al uit hebt. De titel past absoluut bij het boek, want van slag ben je er zeker nog wel even door. Dit boek is echt een aanrader om te gaan lezen! Met een hele duidelijke boodschap: geloof niet alles wat je online ziet staan.

“Het had haar doen denken aan alle keren dat ze zelf ook keihard had geoordeeld over iemand die ze niet kende. Hoe vaak had ze niet geloofd wat ze online las?” – blz.223-

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟1/2
Overall: 🌟🌟🌟🌟1/2

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: De twaalfde Saturnusmaan — Johanna Lime

Genre: Biografie / Science Fiction
Uitgever: AquaZZ
ISBN: 978-94-93023-46-8
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 255
Uitgave: April 2020

De twaalfde saturnusmaan was mijn eerste kennismaking met het schrijfwerk van Johanna Lime. Dit boek is een autografisch werk, maar tegelijkertijd ook science fiction. Het boek vertelt het verhaal van twee vrouwen die samenwonen in de fictieve plaats Lunapoort, Dalmar en Maud. We leren ze allebei kennen en volgen hun leven op de voet, tot ze op een dag studieobjecten worden van twee aliens die erg geïnteresseerd in de twee dames blijken te zijn.

De Twaalfde Saturnusmaan - Kaft

Het leven van Dalmar en Maud is er eentje waarin ze continu tegen allerlei barrières oplopen. Ze worden niet goed begrepen door hun omgeving en hebben andersom ook problemen om contact te onderhouden met andere mensen en vriendschappen, behalve degene die ze met zijn tweeën hebben, blijken ook erg problematisch te verlopen. Ze voelen zich niet begrepen, maar proberen er desondanks samen het beste van te maken. Bij zowel Dalmar als Maud gaat het met werk ook niet allemaal van een leien dakje. Door reorganisaties staat de baan van Dalmar als docente op de tocht en ook Maud gaat uiteindelijk bij haar werk weg, vanwege seksuele intimidatie. Kortom, ze krijgen behoorlijk wat voor hun kiezen, maar ze zetten ondanks al deze tegenslagen wel gewoon door.

20200909_110502

Ondanks dat hun gewone arbeidersleven niet over rozen gaat, gaan Dalmar en Maud wel veel op reis en hebben ze allebei een fascinatie met geschiedenis. We volgen ze op de voet tijdens hun reizen en hier wordt ook veel verteld over de avonturen die ze daar mee maken. Maar op een gegeven moment wordt in het verhaal duidelijk dat al deze herinneringen aan de reizen die ze gemaakt hebben niet zomaar naar boven worden gehaald. Ze worden namelijk bestudeerd door een stel aliens die zich op de twaalfde Saturnusmaan bevinden. Maar waarom precies hun twee?

20200911_123118

Ik heb behoorlijk wat (auto)biografieën gelezen, maar nog nooit eentje die zichzelf het beste laat beschrijven als een fictieve biografie. De gebeurtenissen in het boek zijn deels berust op het leven van Johanna Lime zelf, maar dan is er natuurlijk nog het deel met de aliens die ze bestuderen. De schrijfstijl is erg soepel en dit maakte dat ik het boek dan ook snel uit had. De uitvoering vond ik alleen soms wel wat ver gezocht en ondanks dat alle worstelingen van Maud en Dalmar me wel aan het hart gingen, vond ik de toon soms wat klagerig overkomen en dat vond ik wel jammer. Er werd erg veel gehamerd op het onbegrip waar Maud en Dalmar mee te kampen hebben, maar ook andersom dat zij de maatschappij niet snappen. Het is duidelijk dat Maud en Dalmar continu zichzelf moeten bewijzen als vrouwen in een mannenwereld. Twee vriendinnen die samenwonen is natuurlijk niet een gebruikelijke gezinssamenstelling en daar werden ze flink op afgerekend. Dit is zeker een heel uniek boek, omdat je van sommige dingen zeker weet dat ze fictief zijn en van andere dat ze waarschijnlijk biografisch van aard zijn. Als het verhaal dan uiteindelijk op zijn eind kwam moest ik het allemaal eventjes laten bezinken. Uiteindelijk is het leven een zoektocht naar mensen die gelijkgezind zijn en kunnen we ons gevoel ergens bij te willen horen niet onderdrukken. Maud en Dalmar hadden ondanks alles elkaar en als ik het verhaal een beetje goed interpreteer is dat vooral de boodschap die Johanna Lime mee wilde geven. Zolang we gelijkgezinden om ons heen hebben, kunnen we gelukkig zijn.

Cover: 🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

~Jeffrey