Review: Tot onze wegen scheiden – Emma anna

Genre: romance
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN: 978 94 92585 57 8
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 325
Uitgave: september 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening in de blogtour.

Tot onze wegen scheiden - kaft

Achterflaptekst:

De eenentwintigjarige Ada woont al haar hele leven in het strenggelovige dorpje Breesden. Wanneer ze een paar weken voor haar huwelijk voor haar studie in Roosendaal moet zijn, ontmoet ze door omstandigheden de jongere Belen, zoon van een Griekse restauranteigenaar. Ze krijgt een baantje als serveerster aangeboden en hoewel ze weet dat haar ouders het nooit zouden goedkeuren, zegt ze ja.

Ada probeert krampachtig haar twee verschillende levens gescheiden te houden tot de grote dag. Vanaf dan zal ze de rol van plichtsgetrouwe echtgenote moeten spelen. Maar naarmate die dag dichterbij komt, trekt ze steeds meer en meer naar Belen toe. Er ontstaat een oprechte en open vriendschap; iets wat ze nog nooit eerder heeft ervaren.

Ada begint te beseffen dat de waarden en normen die ze haar hele leven al met zich meedraagt door Belen in gevaar komen, maar hem en zijn vrije leven loslaten is niet gemakkelijk als ze diepere gevoelens voor hem krijgt. Kan ze een andere weg inslaan als ze tegelijkertijd bang is voor de mensen die haar zouden moeten beschermen?

“Wat als je gevangen zit in je eigen leven”, die tekst op de cover van het boek sprak me samen met de achterflap van een meisje in een heel streng geloof echt onmiddellijk aan. Want ja… wat doe je dan? Zelf heb ik niet door het geloof vastgezeten in mijn leven, maar wel door een relatie die absoluut verre van goed voor mij was. Ik ben eruit gekomen gelukkig en heb een heel nieuw leven weten op te bouwen. Ik was dus razend benieuwd of dat Ada ook zou lukken, zij had per slot van rekening ook nog eens een heel zwaar geloof bij zitten. Haar ouders en dan vooral haar vader is intens streng. De kerk waar ze komen, prediken bijna alleen maar over hoe God kwaad op ze zou zijn als ze iets zouden doen wat in Zijn ogen niet aanvaardbaar was en zo nog veel meer ellende. Niet bepaald iets wat ik een vredelievend geloof zou noemen en duidelijk werd dat hoe meer Ada met Belen optrok zij dat zelf ook begon in te zien. Door het contact met Belen krijgt Ada de kans om te zien hoe de wereld er buiten haar eigen kleine strenge leven uitziet en dat er zo ongelooflijk veel meer is.

Tot onze wegen scheide - banner

“Het beangstigd me dat dit werk, drank rondbrengen, een praatje maken met mensen die van het heerlijke eten genieten, iets nuttigs doen en er iets mee verdienen, me zo gelukkig maakt. Dat iets simpels en iets wat zo ver van me af staat van de Ada die ik al mijn hele leven probeer te zijn, me zo blij maakt.” -blz.36-

Ondanks haar angsten voor al deze nieuwe dingen komt ze erachter dat je hoort te genieten juist in plaats van alleen maar onderdanig te zijn aan mannen en aan God. Ze heeft altijd al wel haar twijfels gehad of het leven dat voor haar zo gepland is nou wel echt haar ding zou zijn en of het wel zo rechtvaardig is allemaal, maar dat kon ze beter voor zich houden want anders zou ze zwaar gestraft worden door haar vader en God. Maar nu beginnen haar twijfels steeds meer de boventoon te voeren en al helemaal als haar aanstaande echtgenoot ook nog eens hele nare kanten blijkt te bezitten. Ondertussen groeit haar vriendschap met de Griekse Belen uit tot iets heel moois en hij steekt niet onder stoelen of banken dat hij haar echt wel leuk vindt en zelfs Ada moet aan zichzelf toegeven dat ze elke keer toch wel erg uitkijkt om hem weer te zien in het restaurant of naar hun appjes. Hoezeer het ook aan haar knaagt dat dit absoluut niet hoort. De twee krijgen zo’n intense band met elkaar en hoe sterker die band wordt, hoe meer ze begint te twijfelen of het leven dat zij heeft nu wel echt hetgeen is wat zij wil. Ze denkt dat de duivel haar gek aan het maken is en probeert haar niet te laten trouwen met Robert, waardoor ze dat wel moet doen, want dat is het enige juiste, toch? Maar is deze keuze wel echt verstandig en verliest ze dan niet juist de persoon die zij echt is? En als dat zo zou zijn….hoe komt ze weg uit de gevangenis die dan haar leven is?

Tot onze wegen scheiden 2

“Ik hou mijn arm stevig om zijn middel en ik wens, bid, verlang met heel mijn hart dat er iets gebeurt waardoor ik niet terug hoef naar mijn normale leven. Natuurlijk is dat een onrealistische droom, zoals zoveel dingen die ik zou willen. En toch, hoezeer ik soms ook met rust gelaten zou willen worden, hoezeer ik ook rustig, zonder schuldgevoel, schaamte of angst zelf zou willen nadenken, zou ik mijn familie te veel missen. Ik zou er alleen voor staan en dat maakt me nog veel banger.”-blz.108-

Emma Anna heeft met dit boek wederom een juweel neergezet, net als bij vorige boeken van haar kon ik gewoon niet stoppen met lezen, wou dat ook echt niet. Ik werd meegezogen de wereld van Ada in en moest weten hoe het verder zou gaan. Ik wou haar toeschreeuwen dat ze bepaalde keuzes moest maken en wakker moest worden en kon sommige personages wel wat aandoen gewoon. Dat een meisje als Ada zo verscheurd wordt door iets wat eigenlijk heel erg normaal zou moeten zijn is gewoon verschrikkelijk. Het boek laat je allerlei emoties ervaren en je krijgt zo’n hechte band met Ada en Belen. Ze worden je vrienden en je wil niets liever dan dat zij twee gewoon gelukkig worden en dat de rest van de wereld zich lekker met zijn en haar eigen zaken moet gaan bemoeien. Dit boek is zo ontzettend mooi, het is werkelijk een prachtig liefdesverhaal, maar wel een met een duister randje eraan.

“Als ik niemand had waar ik rekening mee moest houden, als ik gewoon kon doen wat ik wilde, waar mijn hart naar verlangde, zou ik op hem afrennen, mijn armen om zijn nek slaan en een kus op zijn wang drukken. Of misschien zelfs ergens anders.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

review: De verborgen kinderen – Elizabeth Byler Younts

Genre: Historische roman / Literaire roman
Uitgever: KokBoekenCentrum
ISBN: 9789029729703
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 384
Uitgave: september 2020

Ik deed mee aan de leesclub over dit boek bij Hebban, hiervoor dan ook mijn dank voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De verborgen kinderen kaft

Toen ik de cover van dit boek zag was mijn interesse eigenlijk al gewekt, een creepy gebouw op de achtergrond waar een meisje, met een teddybeer in haar hand, naartoe loopt…maar toen ik de achterflap las wist ik het zeker, dit boek moest en zou ik lezen. Want ik en psychiatrie, we hebben een haat/liefde verhouding, maar man wat was ik gelijk ontzettend nieuwsgierig naar dit verhaal.

We maken in eerste instantie kennis met Nell, een wat oudere vrouw die een fotorolletje ontvangt met daarbij een kort geschreven tekst : “Brighton, ik heb ook de rest, mocht je geΓ―nteresseerd zijn. Kelly Keene.”
Ze kent geen Kelly, wie is die vrouw die haar dit stuurt en waarom bezit zij eigendommen die uit een donker verleden van Nell zijn…in een tijd waar zij nog naar de naam Brighton luisterde?

Pennsylvania, 1937
Brighton Friedrich is hier nog maar een veertienjarig meisje, maar heeft nog nooit een stap buiten de muren van het Riverside gesticht gezet. Haar moeder werd in Riverside opgenomen toen ze nog zwanger was van Brighton en zij is hier dan ook geboren. Alleen is zij na haar geboorte nooit meer het gesticht uit gekomen. Ze leeft haar leventje met haar geesteszieke moeder op een klein kamertje, waar Brighton zover als zij kan haar moeder helpt. Ze heeft geen familie of vrienden buiten het gesticht, de enige die ze zo beschouwd en daar heeft zijn verpleegster Joann en haar beste vriend, de albino jongen, Angel. Voor haar lijkt het leven daar gewoon zoals het hoort, maar niets is minder waar. Wanneer er op een dag een nieuwe patiΓ«nte wordt binnengebracht, Grace, hoort zij verhalen over de wereld buiten Riverside. Grace is een goedlachse, lieve, spontane en gezonde jonge vrouw die vol levenslust en verhalen zit. Al snel worden de twee meiden vriendinnen en via Grace hoort Brighton hoe het leven ook kan zijn. Ze begint zich steeds vaker af te vragen hoe het zou zijn als zij eindelijk de echte wereld in zou mogen en hoe haar leven er dan uit zou zien. Maar dit lijkt onmogelijk te zijn…elke keer is er wel iets waardoor het niet zou kunnen. Haar vertrouwen in Joann begint daardoor steeds meer te zakken en Grace wordt hoe langer ze in Riverside zit steeds meer als de andere vrouwen. Ze raakt haar grip op de realiteit kwijt en het wordt Brighton steeds duidelijker, ze moeten zien te ontsnappen, Angel, Grace en zij….de vraag is alleen hoe ze dat in vredesnaam voor elkaar moeten krijgen. Maar een ding weten Angel en Brighton zeker, ontsnappen zullen ze, want in Riverside is er absoluut geen toekomst voor hun weggelegd en iemand moet de wereld vertellen hoe het er aan toe gaat daar binnen.

De verborgen kinderen 2

“Waarom iemand denkt dat iets wat veel weg heeft van een gevangenisstraf geluk en geestelijke gezondheid zou moeten bevorderen, is me een raadsel. Het is vreemd te bedenken dat mensen zich beter voelden door hen die ze als beschadigd beschouwden, onzichtbaar te maken. Dat het als enorm belangrijk werd gezien om hen vooral buiten je blikveld te houden.” -blz.164-

Eenmaal buiten het gesticht staan ze echter met hun rug tegen de muur, niemand heeft ze erop kunnen voorbereiden hoe de buiten wereld zou zijn. Ze zijn daar letterlijk niemand, zonder hun geboortepapieren en amper een cent te makken. Het enige wat ze hebben zijn een aantal plekken waar ze heen zouden kunnen gaan op zoek naar een nieuw thuis. Ze moeten zien te overleven in een voor hun volledig onbekende wereld, hebben eigenlijk alleen elkaar nog en moeten hun vertrouwen zien te leggen in complete vreemdelingen, zonder te weten of die mensen hun vertrouwen eigenlijk wel verdienen. Er zitten vreemdelingen bij die nog gevaarlijker blijken te zijn dan degenen in het gesticht zelf. In deze onbekende wereld moeten ze zichzelf zien te redden en zullen ze zich staande moeten houden.

De verborgen kinderen leesclub

“Ik besefte dat het gesprek dat ik nu meekreeg, waarschijnlijk al jaren zo werd gevoerd. De tegenstelling in alles wat ons nu omringde, werd groter en groter. Vrijheid was goed. Maar ik wist helemaal niet hoe ik vrij moest zijn en ik had niemand om het me te leren.” -blz.199-

Wow, wat een verhaal. Ik sloeg het boek dicht en moest echt even een tijdje bijkomen van alles wat ik gelezen had. Ik wist dat de psychiatrie in de jaren dertig nog lang niet zo vergevorderd was als dat het heden ten dage is, ook wist ik van de ingrijpende methodes die ze toentertijd uitvoerden omdat ze dachten dat dat wel zou helpen, methoden als lobotomie en shock therapie. Dingen die tegenwoordig gelukkig niet meer worden uitgevoerd. De gruwelijkheden vielen op zich best wel mee in dit boek, maar werden af en toe terwijl je in Nell/ Brighton haar verleden was, wel soms naar voren gebracht en dat is gewoon heftig. Verschrikkelijk ook hoe mensen omgingen met anderen, want je hoefde niet eens echt iets ernstig psychisch onder de leden te hebben om in een gesticht terecht te komen. Nee, als je viel op iemand van hetzelfde geslacht, iemand met een andere afkomst of huidskleur, of je deed niet braaf wat je ouders van je verwachtten dan kon je daar al achtergelaten worden. En dat is echt afgrijselijk. Het verhaal van Brighton waarom ze daar zat is echt verschrikkelijk en om haar pad daarna te volgen als het ze eenmaal gelukt is om te ontsnappen liet me ook vaak met grote ogen van verbazing en verschrikking verder lezen. Maar het is niet alleen kommer en kwel, nee het is ook een prachtig verhaal over vriendschap, liefde, vertrouwen en de kracht van een mens in nood. Ik heb absoluut wat tranen gelaten tijdens het lezen, maar ik heb ook echt genoten van dit boek. Want wauw, wat was dit een page turner. Ik zal het verhaal ook zeker nog eens lezen en ben zo onwijs nieuwsgierig geworden naar Elizabeth Byler Younts haar boeken hiervoor. Wat kan deze vrouw schrijven, je begint met lezen en ze zorgt er door haar beeldende schrijfstijl voor dat je gewoon niet meer kan stoppen met lezen, een band met de personages krijgt en van de ene naar de andere emotie wordt geslingerd. Het wisselen van het heden naar het verleden heeft mij ook geen moment gestoord, dit werd duidelijk aangegeven en tijdens het lezen kreeg je steeds meer informatie. Ik vond het werkelijk een onwijs goed boek. Absoluut een plek in mijn boekenkast waard en hopelijk kan ik binnenkort ook haar voorgaande boeken daaraan toevoegen.

De verborgen kinderen

“Dat mensen mensen zijn, ongeacht hun diagnose.” -blz.357-

“En mocht je iemand tegenkomen die misschien met een mentale aandoening worstelt, zie dan de persoon achter die bange ogen. Niet alleen de diagnose.”-blz.365-

Cover: 🌟🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Gastreview: Help ik heb een asielhond β€” Marian Werkman

Genre: Zelfhulp – Huisdieren – Honden
Uitgever: Boekenbent
ISBN: 978-94-6203-431-0
Uitvoering: E-book
Aantal pagina’s: 240
Uitgave: Oktober 2013

Help ik heb een asielhond - kaft

Flaptekst:

Alles over het houden van een asielhond
”Is dat niet eng, zo’n hond met een verleden? Kun je hem wel vertrouwen? Hij is toch niet voor niets weggedaan?” In tegenstelling tot wat regelmatig gedacht wordt, zijn asielhonden vaak net zulke leuke huisgenoten als andere honden. Ondanks hun trauma’s kunnen ze helemaal opbloeien wanneer ze een eerlijke kans krijgen. De baasjes die de uitdaging aangingen, weten erover mee te praten. Met geduld en aandacht veranderde hun geadopteerde viervoeter, zwerver of buitenlandse hond in een trouwe vriend. En hoewel het van beide kanten best wat energie kost om te wennen aan een nieuw leven, blijkt er nog veel mogelijk te zijn. Het verleden is niet meer te veranderen, maar in het nu ligt alles nog open.
Help, ik heb een asielhond! geeft praktische informatie voor wie een hond een gouden mandje biedt. Met allerlei verhalen, humoristische anekdotes en handige adviezen. Ook een hond met een rugzakje kan je alles leren over het belangrijkste in het leven: onvoorwaardelijke liefde!
Marian Werkman schreef over een van haar asielhonden de boeken ‘Meneer Maus’ en ‘Meer Maus’. Ook publiceerde zij ‘De vergeten jaren’ en ‘Hond te koop’. Ze werd genomineerd voor de shortlist van de Agatha Christie-verhalenwedstrijd bij Luitingh-Sijthoff. Met haar boeken sponsort ze uit naam van Maus het asiel.
Een hondenliefhebber zal de verhalen allemaal herkennen en veel leesplezier aan het boek beleven! (Hart voor dieren over Meneer Maus)
Humoristisch en ontroerend geschreven. Herkenbaar voor iedere hondenbezitter. Een leuk boek om te lezen. (NBD/Biblion over Meer Maus)
Een vlot geschreven speurdersverhaal. Met veel empathie wordt het dierenleed belicht. (NBD/Biblion over Hond te koop)

In dit boek deelt Marian Werkman haar eigen ervaringen met asielhonden. Zij heeft twee asielhonden gehad. Maus (van de boeken Meneer Maus en Meer Maus) een Jack Russel die 4 maanden in het asiel heeft gewacht op zijn nieuwe baasje. Na het overlijden van Maus, kwam Dora een tienjarige Jack Russel op hun pad en ook zij heeft een mooie tweede kans gekregen bij Marian en haar man Marco. In het boek staan nog tien verhalen van andere mensen die ook een asielhond in huis hebben genomen. Ik vind het altijd fijn om dit soort boeken te lezen waarin de ervaringen van mensen worden gedeeld. Natuurlijk is iedere hond, ieder gezin en iedere situatie weer anders maar je leert er best veel van.

Het boek is goed opgebouwd en helpt je in je zoektocht naar een geschikte nieuwe viervoeter. Waarom je voor een asielhond zou β€˜moeten’ kiezen en niet voor een pup of een hond uit het buitenland. Wat er allemaal bij komt kijken en wat de voor- en de nadelen zijn van een hond uit het asiel. Ook is er een heel hoofdstuk geschreven over de aanschaf van de hond. Heel belangrijk om te bedenken welk ras er goed bij jou (en je gezin) past en jullie levensstijl. Neem je een grote of juist een kleine hond, een reu, of een teef en is de hond al gecastreerd of gesteriliseerd? Allemaal belangrijke dingen waar je rekening mee dient te houden bij het maken van je keuze.

Help ik heb een asielhond

De titel van het boek is natuurlijk β€˜Help, ik heb een asielhond!’ waarbij er tips worden gegeven om een goed asiel uit te zoeken, maar ook de optie van particuliere bemiddeling, herplaatser via een rasvereniging en honden uit het buitenland worden besproken. Er staat heel veel nuttige informatie in het boek maar soms vond ik ook dat er in het boek dingen stonden waar ik het persoonlijk niet mee eens ben. Bijvoorbeeld wanneer je hond angstig is, je hem zou moeten negeren. Wanneer je hond angstig is en hij zoekt steun bij jou … Dan moet je hem juist NIET negeren. Ook is het advies om je hond niets zelf te laten bepalen, terwijl het juist voor je hond ook heel fijn is om WEL zelf dingen te kunnen bepalen. Wij bepalen al zoveel voor onze honden, dus dan is het juist fijn om tijdens de wandeling de hond zelf de route te laten bepalen. Dit is heel goed voor zijn zelfvertrouwen en je leert de favoriete rondjes van je hond ook goed kennen!

Jillz

“Nu jullie elkaar een tijdje kennen, zal je zien dat er een wereld voor je opengaat. Er komen allerlei nieuwe dingen op je pad waarvan je het bestaan nooit had vermoed. Ook ga je je verder verdiepen in het gedrag en karakter van je beste vriend. Soms heb je zelfs nog meer vragen dan in het begin, toen jullie elkaar net ontmoet hadden. Je beseft hoe bijzonder en veerkrachtig je labrador, teckel, husky, windhond, herder of vuilnisbakkenhond eigenlijk is. Maar ook merk je dat sommige problemen dieper zitten dan je in eerste instantie verwachtte. Je leert je hond steeds beter begrijpen en dus heb je er veel voor over om zijn leven te veraangenamen. Om je hond echt gelukkig te maken, is het van belang dat je jezelf en je kennis over honden voortdurend ontwikkelt en (mede daardoor) een goede interactie met hem aangaat. Als jullie op persoonlijk, mentaal en fysiek gebied met elkaar kunnen lezen en schrijven, zal de band hechter worden dan ooit.”
β€” Blz. 192-

Dit boek is zeker een aanrader wanneer je van plan bent om een hond uit het asiel een nieuw leven te gunnen, zodat je goed voorbereid bent op wat er allemaal zou kunnen gebeuren. Ik heb dit boek zelf gelezen nadat ik een hond uit het asiel heb gehaald. Ook bij Jillz weten wij heel weinig van haar achtergrond, wij zouden de vierde of vijfde eigenaar al zijn en de informatie die wij vanuit het asiel hebben gekregen was ook summier. Gelukkig is zij leergierig en pakt zij dingen snel op, sommige dingen gaan wat langer duren maar wij hebben geduld met haar en geven haar de kans om zich aan te passen aan haar nieuwe huis. Dit is voor haar de laatste verhuizing want wij kunnen nu al niet meer zonder haar πŸ˜‰

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Print/Lettering: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟

Overall rating 🌟🌟🌟🌟½

Liefs,

Marsha

Lees Meer

Review: Als doden dromen β€” mel Hartman

Genre: Urban Fantasy
Uitgever: Hamley Books
Serie: Dodenreeks #1
ISBN: 978 94 6396 725 9
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 305
Uitgave: 8 september 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Als doden dromen - cover

Flaptekst:

Ze werkt in een funerarium, kickt op zombieverhalen en heeft leuke vrienden. Maar niemand in haar omgeving weet dat ze niet van deze wereld komt.
Ze is half sirene en half ripper. Met haar stem kan ze de doden tot leven wekken en de levenden beΓ―nvloeden. Die gaven gebruiken is echter niet zonder gevolgen. Haar duistere kant wil het dan overnemen en het kost haar alle moeite om deze onder controle te houden.
Wanneer ze op een dag per ongeluk een dode tot leven wekt, vertelt die haar verontrustend nieuws. Een groep menselijke psychopaten zijn van plan om haar wereld, Terr, uit te buiten en het aan de allerrijksten als exclusieve vakantiebestemming te verkopen. Op Terr kan en mag namelijk alles, er zijn bijna geen regels en er leven vreemde, fascinerende wezens.
April weet dat ze haar rustige leventje vaarwel moet zeggen als ze Terr wil helpen redden. En dus gooit ze zich met frisse tegenzin in de strijd.

Dit was serieus mijn eerste kennismaking met het werk van Mel Hartman, ondanks dat zij al behoorlijk wat boeken op haar naam heeft staan. Maar eindelijk was het dan zover en wat voor een kennismaking was dit! Mel heeft absoluut een volledig eigen en unieke schrijfstijl die ik serieus waar nog nooit eerder op deze manier heb meegemaakt, bij welke andere schrijver dan ook. Het verhaal wordt verteld vanuit April in de ik vorm, maar op zo’n heerlijke gekke en sarcastische manier dat je haar dan ook gelijk mag. Ze heeft een vertelvorm waarin je haar doen en laten gelijk meemaakt, maar ook dat ze iets aan het uitleggen/ vertellen is en je dan vertelt dat ze daar later in het verhaal op terug komt. Wat ze dan ook echt doet. Alsof je er een soort van bij bent, alsof April daadwerkelijk tegen jou als lezer zelf spreekt. Dat zorgt er dan ook voor dat het al snel heel erg beeldend wordt. Ik moest in het begin er even aan wennen, maar al snel zat ik helemaal in het verhaal en wou gewoon niet meer stoppen met lezen. Het is zo’n absurdistisch verhaal eigenlijk, maar dat niet op een verkeerde manier, het is juist heerlijk gek en tegelijkertijd onwijs verfrissend. April is een geweldig personage en haar beste vriend Steven, die begrafenisondernemer is, is zo gaaf! Vanaf de eerste ontmoeting met hem, mocht ik hem gelijk en ik hoorde zijn manier van praten dan ook echt in mijn hoofd. Heerlijk!!

Als doden dromen blogtour banner

“Kijk, het vaak tussen de doden vertoeven heeft me niet doen inzien dat ik gezond moet leven om het zo lang mogelijk te rekken. Het heeft me doen inzien dat het leven in het nu belangrijk is en dat je gewoon moet doen waar je zin in hebt, want voor je het weet worden je oogleden en lippen dichtgeplakt. En dan is het bye bye vette broodjes.” -blz.24-

April haar humor is gewoon prachtig, toen ik de zin hierboven las heb ik ook zo hard moeten lachen. En dat gebeurde nog vele malen meer door het gehele verhaal heen, want dit boek is niet alleen erg maf en heeft een toffe verhaallijn, maar het zit ook boordevol heerlijk sarcastische humor en als ik ergens van hou is het dat wel! Je ontmoet allerlei wezens die je uit allerlei sprookjes, mythen en sagen kent, je zou denken too much, maar dat wordt het gewoon geen moment. Terr is eigenlijk de droomwereld, waar de mens als hij/zij gaat slapen naartoe gaat in diens dromen, op dat moment kom je dus in de echte wereld van wezens zoals April binnen. Terr klinkt echt geweldig, er zijn zo goed als geen regels en een ieder leeft daar volledig vrij, er is geen plek voor ruzie, haat of jaloezie, wie wil daar nou niet heen. Ik denk dat ik me er prima zou kunnen vermaken in ieder geval. Daarom ben ik ook ontzettend blij dat dit boek een serie is, er komen dus nog meer tripjes naar Terr aan en ik heb er nu al onwijs veel zin in.

Als doden dromen 1

“Ze verschuilen zich achter een faΓ§ade van technologie, macht en geld en zien dat als beschaving, terwijl werkelijke beschaving van binnenuit komt, uit de ziel en het hart” -blz.151-

Heb jij zin in een heerlijk urban fantasy verhaal, op een waanzinnig gekke manier verteld, maar gelijk zo verslavend is dat je alleen maar door en door wilt lezen, wacht dan geen moment en schaf dit boek echt aan. De cover is alleen al een plaatje, werkelijk waar prachtig, maar het verhaal zal je ook zeker niet in de steek laten! Het is echt ontzettend gaaf, je krijgt er een hele nieuwe wereld bij….of misschien beleef jij die wereld ook wel elke keer als je je hoofd te rusten legt om te gaan dromen? Wie weet…

“Iedere keer als ik mijn stem misbruikte, verloor ik weer een beetje van mezelf. Dan kwam de afgrond weer enkele meters dichterbij, dan leek het alsof het duiveltje op mijn schouder terrein won.” -blz.222-

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Van SLAG β€” SUZANNE PETERS

Genre: New adult romance
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN: 9789492585547
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 263
Uitgave: September 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

van-slag-kaft

“Twee mensen die worstelen met pijn die ze liever niet laten zien.
Twee levens die op onverwachte wijze met elkaar in aanraking komen.”

Wow, wat een verhaal was dit en wat een perfect gekozen thema. Niet voor de hand liggend, maar absoluut iets waar mensen rekening mee moeten houden. Valselijk beschuldigd worden van iets wat je niet gedaan hebt, dat is wat Steven overkomt na een avond uit te zijn geweest en met Christina mee naar huis gaat op haar uitnodiging. Wat een geweldige nacht had horen te zijn verandert echter in een nachtmerrie voor Steven. Christina stoot op een nogal stom moment haar hoofd, Steven wil haar graag helpen opruimen en de wond te verzorgen, maar daar moet ze niets van weten en zegt dat ze nu toch wel graag wil dat hij naar huis gaat en dat ze het wel alleen opruimt, het is niet erg. Ondanks dat hij zijn twijfels bij haar verhaal trekt, gaat hij toch maar naar huis als zij hem duidelijk maakt hem niet meer om zich heen te willen hebben. Dan de volgende dag wordt hij wakker door een telefoontje van zijn beste vriend en krijgt hij te horen dat hij beschuldigd wordt van verkrachting…Steven snapt er werkelijk niets van. Maar ondertussen staat heel social media er al vol mee en wordt hij van alle kanten beschuldigd voor iets wat hij niet heeft gedaan. Zijn leven stort zoetjesaan steeds meer en meer in elkaar en er lijkt niets te zijn wat hij er tegen kan doen, zijn vrienden laten hem vallen, hij raakt zijn baan kwijt en ga zo maar door. Hij wordt opgejaagd in zijn eigen stad en sluit zich steeds meer en meer op….en dat alles doordat iedereen klakkeloos aanneemt wat iemand zomaar beweert op social media…Hoe zal Steven in vredesnaam zijn leven nog weer normaal kunnen oppakken als niemand hem lijkt te willen helpen en geloven? Is er nog wel een toekomst weggelegd voor hem?

van-slag-banner

“Hij klikte de melding aan waarin hij was getagd in een bericht. Van de eerste foto ging zijn hart als een razende tekeer. Daar stond hij. De selfie die Christina van hen had gemaakt. Hij met een scheve grijns en een wazige blik in zijn ogen. Zij zwoel en sexy, zoals hij haar herinnerde. De tweede foto was er eentje van Christina’s bed en de grote hoeveelheid bloed op het hoeslaken en het kussen. In het licht leek het nog gruwelijker dan de vorige avond.” -blz.38-

Evi volgt een sportopleiding, maar na een ongeluk in het bos waardoor zij haar voet op meerdere plekken breekt raakt zij geblesseerd. De genezing en revalidatie ervan gaat erg lang duren en hierdoor valt haar volledige schooljaar in het water. Dit valt haar ontzettend zwaar, maar de directeur heeft haar gezegd het in het nieuwe jaar opnieuw te doen zodat ze nu volledig aan haar herstel kan werken. Uiteindelijk neemt ze een baantje aan in het zwembad om zo wel haar kosten voor de huur en alles te kunnen betalen en zo is ze toch nog wel een soort van met sport omringt. Hier ontmoet ze een waterpolospeler waar haar hart een heel stuk sneller van gaat slaan. In het begin zegt Mick maar weinig, maar al snel is er toch echt niet te ontkennen dat er wel degelijk een sterke aantrekkingskracht is tussen de twee. Mick behandeld haar alleen het ene moment alsof ze de wereld voor hem is en het andere moment is hij hartstikke afstandelijk, ze begrijpt er werkelijk waar niets meer van. Waarom houdt Mick haar zo overduidelijk op afstand en waar heeft ze dit gedrag in vredesnaam aan verdiend? Moet ze hier nog wel meer moeite in steken of kan ze het beter laten gaan, ondanks dat ze zo onwijs gek op hem is…

van-slag-2

“Volg je hart.’ raadde Carola aan.’Maar wees niet blind voor alles om je heen.” -blz.205-

Dit verhaal geeft je de verhalen van twee intens lieve en goede mensen die ongelooflijk worstelen met zichzelf en de wereld om zich heen…. en laat je als lezer een hele andere kant van de social media zien, dat het niet alleen maar leuk en al is en dat je zeker niet alles moet geloven wat er online staat. Nu moet de mens dat sowieso niet natuurlijk, gelijk een oordeel vellen puur omdat iemand je iets vertelt, want dat hoeft echt niet altijd de waarheid te zijn. Maar inderdaad, ik zie het ook om me heen, men post iets negatiefs op Facebook over iemand en hoppa menig mens gaat er gelijk onder reageren en heeft zijn of haar mening wel klaar staan over de desbetreffende persoon. Dit vaak zonder dat er ΓΌberhaupt wel wordt nagegaan of het verhaal wel klopt. Mensen lijken echt sneller geneigd te zijn om iets negatiefs klakkeloos voor waarheid aan te nemen dan dat ze dat met iets positiefs doen… en heel eerlijk beangstigt dat mij persoonlijk vaak zat. Je kan namelijk niet in iemands hoofd of leven kijken, iemand kan heel anders zijn dan wat jij of een ander denkt of zegt. Ga eerst na of de bronnen wel kloppen voordat je een mening vormt. Zo moeilijk is dat namelijk echt niet. Ik vind het zo ontzettend goed dat Suzanne Peters deze onderwerpen naar voren haalt in haar boek, want het is echt heel erg belangrijk dat daar ook eens naar gekeken wordt. Het verhaal daarbij zit ook nog eens steengoed in elkaar. Ik had het boek in no time uitgelezen en leefde met beide personages erg mee, maar bovenal met Steven, want tsjezus wat heeft die gozer een hoop shit over zich heen gekregen. In het begin was het nog wel een beetje inkomen, maar al snel veranderde dat en zat ik midden in de levens van de hoofdpersonages. Maar niet alles is kommer en kwel in dit boek er is ook absoluut ruimte voor mooie, leuke en lieve dingen gemaakt. Ik ben echt onder de indruk van het verhaal en Suzanne haar schrijfstijl is zo ontzettend fijn waardoor je voor je het weet het boek al uit hebt. De titel past absoluut bij het boek, want van slag ben je er zeker nog wel even door. Dit boek is echt een aanrader om te gaan lezen! Met een hele duidelijke boodschap: geloof niet alles wat je online ziet staan.

“Het had haar doen denken aan alle keren dat ze zelf ook keihard had geoordeeld over iemand die ze niet kende. Hoe vaak had ze niet geloofd wat ze online las?” – blz.223-

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟1/2
Overall: 🌟🌟🌟🌟1/2

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: De twaalfde Saturnusmaan β€” Johanna Lime

Genre: Biografie / Science Fiction
Uitgever: AquaZZ
ISBN: 978-94-93023-46-8
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 255
Uitgave: April 2020

De twaalfde saturnusmaan was mijn eerste kennismaking met het schrijfwerk van Johanna Lime. Dit boek is een autografisch werk, maar tegelijkertijd ook science fiction. Het boek vertelt het verhaal van twee vrouwen die samenwonen in de fictieve plaats Lunapoort, Dalmar en Maud. We leren ze allebei kennen en volgen hun leven op de voet, tot ze op een dag studieobjecten worden van twee aliens die erg geΓ―nteresseerd in de twee dames blijken te zijn.

De Twaalfde Saturnusmaan - Kaft

Het leven van Dalmar en Maud is er eentje waarin ze continu tegen allerlei barrières oplopen. Ze worden niet goed begrepen door hun omgeving en hebben andersom ook problemen om contact te onderhouden met andere mensen en vriendschappen, behalve degene die ze met zijn tweeën hebben, blijken ook erg problematisch te verlopen. Ze voelen zich niet begrepen, maar proberen er desondanks samen het beste van te maken. Bij zowel Dalmar als Maud gaat het met werk ook niet allemaal van een leien dakje. Door reorganisaties staat de baan van Dalmar als docente op de tocht en ook Maud gaat uiteindelijk bij haar werk weg, vanwege seksuele intimidatie. Kortom, ze krijgen behoorlijk wat voor hun kiezen, maar ze zetten ondanks al deze tegenslagen wel gewoon door.

20200909_110502

Ondanks dat hun gewone arbeidersleven niet over rozen gaat, gaan Dalmar en Maud wel veel op reis en hebben ze allebei een fascinatie met geschiedenis. We volgen ze op de voet tijdens hun reizen en hier wordt ook veel verteld over de avonturen die ze daar mee maken. Maar op een gegeven moment wordt in het verhaal duidelijk dat al deze herinneringen aan de reizen die ze gemaakt hebben niet zomaar naar boven worden gehaald. Ze worden namelijk bestudeerd door een stel aliens die zich op de twaalfde Saturnusmaan bevinden. Maar waarom precies hun twee?

20200911_123118

Ik heb behoorlijk wat (auto)biografieΓ«n gelezen, maar nog nooit eentje die zichzelf het beste laat beschrijven als een fictieve biografie. De gebeurtenissen in het boek zijn deels berust op het leven van Johanna Lime zelf, maar dan is er natuurlijk nog het deel met de aliens die ze bestuderen. De schrijfstijl is erg soepel en dit maakte dat ik het boek dan ook snel uit had. De uitvoering vond ik alleen soms wel wat ver gezocht en ondanks dat alle worstelingen van Maud en Dalmar me wel aan het hart gingen, vond ik de toon soms wat klagerig overkomen en dat vond ik wel jammer. Er werd erg veel gehamerd op het onbegrip waar Maud en Dalmar mee te kampen hebben, maar ook andersom dat zij de maatschappij niet snappen. Het is duidelijk dat Maud en Dalmar continu zichzelf moeten bewijzen als vrouwen in een mannenwereld. Twee vriendinnen die samenwonen is natuurlijk niet een gebruikelijke gezinssamenstelling en daar werden ze flink op afgerekend. Dit is zeker een heel uniek boek, omdat je van sommige dingen zeker weet dat ze fictief zijn en van andere dat ze waarschijnlijk biografisch van aard zijn. Als het verhaal dan uiteindelijk op zijn eind kwam moest ik het allemaal eventjes laten bezinken. Uiteindelijk is het leven een zoektocht naar mensen die gelijkgezind zijn en kunnen we ons gevoel ergens bij te willen horen niet onderdrukken. Maud en Dalmar hadden ondanks alles elkaar en als ik het verhaal een beetje goed interpreteer is dat vooral de boodschap die Johanna Lime mee wilde geven. Zolang we gelijkgezinden om ons heen hebben, kunnen we gelukkig zijn.

Cover: 🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

~Jeffrey

Review: De Ademdief β€” Miranda pETERS

Genre: Urban Fantasy
Uitgever: Dutch Venture Publishing
Serie: De Ademdief #1
ISBN: 978 94 92585 58 5
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 309
Uitgave: September 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De Ademdief Kaft

“Dood de ademdieven
Vernietig de magie
Verbreek de vloek”

Deze drie korte zinnen zorgen er nu al jarenlang voor dat de ademdieven, oftewel de Aspiratar want dat is de echte naam voor hun soort mensen, opgejaagd worden door de Jagers. Het is hun levensmissie en ze zullen er alles aan doen om alle Aspiratars uit te roeien, zodat een eeuwenoude vloek die over de Jagers heerst verbroken zou kunnen worden. De vloek is dat geen een Jager ouder zal worden dan twintig jaar, precies op de dag dat ze deze leeftijd bereiken storten ze ter aarde, ze zijn er dan ook heilig van overtuigd dat als ze zich aan hun opdracht blijven houden de vloek samen met de laatste Aspiratar op zal lossen….Echter weten de Aspiratars al meer dan tweeduizend jaar te ontkomen. Natuurlijk krijgen de Jagers er veel te pakken, maar uitgeroeid…zo ver zijn ze nog niet en dat jaagt de Jagers behoorlijk het harnas in. In dit boek leren we de Jager Quinn kennen, de allerbeste spoorzoeker van zijn soort. Hij raakt op een dag in contact met Thalia, een Aspirator, of zoals Quinn haar noemt een Ademdief. Hij is met een groep Jagers op pad en is vastbesloten haar om het leven te brengen. Toch weet zij hem te overmeesteren met haar gave, maar voor het voor hem te laat is, geeft ze hem zijn adem terug en vlucht weg. Ze is ontsnapt… Dit alles maakt hem behoorlijk van slag, maar ondanks dat zij zijn leven gespaard heeft, heeft hij dat per ongeluk ook bij haar gedaan en dat zint hem totaal niet. Hij moet en zal zijn fout rechtzetten en zet daarvoor alles op zijn kop om haar te zullen vinden. Maar zal zijn zoektocht hem de antwoorden en de wraak geven waar hij zo naar op zoek is, of zal hij toch moeten gaan toegeven dat de manier van werken van de Jagers toch niet bepaald lijkt te kloppen?

De Ademdief Blogtour Banner

“Hoeveel onze levens ook van elkaar verschillen, we proberen allebei te overleven. We hebben allebei geen ouders meer en we doen allebei dingen die we niet willen doen. We lijken meer op elkaar dan je denkt.” -blz.126-

Thalia en haar jongere zusje Livia leven al vele jaren een eenzaam reizigersleven. Nooit verblijven zij lang genoeg op dezelfde plek om het ook echt een thuis te kunnen noemen. Altijd zullen zij waakzaam moeten zijn en op moeten passen dat ze niet op het spoor komen van de Jagers. Thalia is genezer, met haar bijzondere gaven geneest ze mensen van allerlei uiteenlopende wonden, ziekten en ga zo maar door. Klinkt heel niet zo slecht toch, als je bedenkt dat de Jagers ze als moordenaars bestempelen. Thalia gaat door het vuur om Livia uit de klauwen van de Jagers te houden, het meisje is negen jaar en dus bijna op de leeftijd dat ook haar gave zich zal gaan ontwikkelen. Hun leven is alles behalve makkelijk, continue op de vlucht zijn, geen ouders meer of wie dan ook om hun te beschermen. En dan red ze ook nog eens die verschrikkelijk arrogante jager, waardoor ze opnieuw hun spullen moeten pakken en op de vlucht moeten slaan. Ze vinden een nieuw onderkomen en alles lijkt behoorlijk soepel te gaan, ze leert er Mia en Jurriaan kennen, waar Thalia al redelijk snel een band mee opbouwt. Al blijft ze het vermoeden houden dat er meer aan de hand is dan de twee in eerste instantie zeggen. En dan gebeurt er iets verschrikkelijks waardoor Thalia haar leven nog erger dan normaal op haar kop komt te staan. Haar “vrienden” springen haar gelijk te hulp en zelfs Quinn…lijkt haar te willen helpen… Maar of dat betrouwbaar is?

De Ademdief 1

“Mia ligt naast me op Quinns winterjas te slapen. Waar zou ze over dromen? Over Jur? Het lijkt me fantastisch om iemand te hebben voor wie je door het heetste vuur gaat, door de diepste dalen, om vervolgens samen de hoogste toppen te beklimmen. Ik heb zo vaak gedacht dat liefde niet voor ons, Aspiratar, is weggelegd, dat ik er zelf in ben gaan geloven.” -blz.176-

Wat was dit een fijn verhaal om te lezen zeg! In het begin start het verhaal rustig op, zodat je alle kans krijgt de wereld van de Jagers en de Aspiratar te leren kennen. Zo ook leer je al wat over Quinn en Thalia, maar daarna komt er een snelheid in het verhaal dat je als lezer vastpakt en niet meer loslaat tot je het boek uit hebt. Miranda Peters heeft met dit boek een absolute binnenkomer weten neer te zetten en maakt je zo onwijs nieuwsgierig naar hoe het allemaal verder gaat straks, want dat einde van dit deel….OMG….hoezo spannend? Gaat het ze lukken om de droom van zovelen tot uiting te brengen. Een wereld waarin niemand zich meer hoeft te verstoppen of elkaar moet doden. Maar juist een wereld waarin een ieder vrij kan zijn, samen mogen en kunnen zijn met degenen die hun dierbaar zijn. Waarin magie niet meer iets is om bang voor te zijn, maar juist gezien wordt als iets moois en goeds….Ik hoop het zo! Ik moet gewoon weten hoe het verder zal gaan dus ik zal, als menig andere lezer, braaf wachten op het tweede deel, want die moet ik gewoon lezen! Een ongelooflijk leuk, spannend en boeiend verhaal, met personages waar je al snel een band mee krijgt en een heerlijk vlotte schrijfstijl. Wat wil je nog meer?

“Omdat ik niet weet wie ik ben als ik geen Jager meer zou zijn,’ antwoord ik automatisch, voordat ik erover heb kunnen nadenken. Met een schok besef ik dat het de waarheid is. Ik ben al zo lang Jager, dat ik geen idee meer heb wie de jongen achter het masker is. Wat hij wil, waar hij naar verlangt…”-blz.203-

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: I am C-3PO, The Inside Story β€” Anthony Daniels

Genre: Biografie / Non-fictie
Uitgever: Dorling Kindersley / Penguin Random House
ISBN: 978-0-2414-2073-7
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 273
Uitgave: November 2019

BiografieΓ«n kunnen heerlijk zijn om te lezen en je een kijkje te geven in het leven van bekende mensen. Toen ik dit boek tegenkwam wist ik meteen dat ik hem wilde lezen, want volgens mij is het leven van Anthony Daniels, de man die al zo’n beetje zijn hele leven een van de bekendste droids uit Star Wars vertolkt, erg interessant.

I am C-3PO kaft

Dit boek beschrijft het leven van Anthony Daniels en is gelukkig dan ook door hemzelf geschreven. Het grappige is dat ik niet echt anders kon dan de stem van C-3PO in mijn hoofd horen terwijl ik alles aan het lezen was. Het mooie is dat Anthony Daniels in echt alle Star Wars films mee heeft gedaan. Vaak natuurlijk als de wereldberoemde droid C-3PO, maar ook diverse malen met een cameo, zoals bijvoorbeeld in Solo: A Star Wars story.

Een van de dingen die mij erg opviel tijdens het lezen van dit boek was dat het niet makkelijk was om de goudkleurige droid te spelen. Het pak was in de eerste film zo’n veertig kilo en het was nauwelijks mogelijk om er in te bewegen, laat staan om iets te zien. En terwijl de andere sterren van de eerste film uitgenodigd werden voor interviews en dergelijke bleef dat voor Anthony Daniels uit. Veel mensen dachten namelijk helemaal niet dat er echt een mens verscholen zat in C-3PO. Toch werd Anthony Daniels helemaal verliefd op het personage dat hij vertolkt had in de film en toen hij later gevraagd werd weer de rol op te pakken deed hij dat iedere keer weer, hoewel hij het wel altijd moest doen met een rol die steeds meer op de achtergrond leek te zijn, ten opzichte van de eerste films, waar C-3PO best een grote rol in speelt.

Het mooie van dit boek is dat er naast de vele verhalen over hoe het er op de filmsets aan toe ging ook heel veel foto’s in zijn opgenomen. Zo krijg je naast het verhaal ook nog de beelden erbij. Op deze manier krijg je ook een goed beeld van alles wat Anthony Daniels gedaan heeft en dat is echt heel veel! Je zou haast kunnen zeggen dat hij echt C-3PO is geworden over de tijd. Het boek staat vol mooie anecdotes en ik heb het dan ook met veel plezier gelezen.

I am C-3PO 1

Wat mij wel opviel was dat Anthony Daniels veel klaagde in het boek. In het begin vooral over het gebrek aan erkenning voor de rol die hij speelde. Blijkbaar is het lastig om bekendheid te krijgen als de rol die je vertolkt niet met je eigen gezicht is. Hij werd vaak niet herkend en zoals eerder gezegd wisten veel mensen niet dat hij ook echt in het pak zat, maar dat hij gewoonweg de stemacteur was. Op een gegeven moment vond ik het soms wel wat vervelend worden dat er zoveel geklaagd werd. Echter merkte je dat tegen het einde aan Anthony Daniels de erkenning kreeg die hij verdient en dat hij zich volledig heeft overgegeven aan het idee dat hij zo’n iconische rol heeft mogen vertolken. Hij geniet van de momenten met de fans van Star Wars en is dan ook erg blij met het idee dat hij zoveel levens heeft mogen raken met zijn rol. Die van mij heeft hij zeker geraakt en C-3PO is ook bij mij altijd een favoriet gebleven. Ik was dan ook erg blij dat hij zo’n prominente rol kreeg in The Rise of Skywalker, want dat verdiende hij ook gewoon! Dit boek is echt een aanrader voor Star Wars fans, maar ik zou het wel alleen lezen als je C-3PO leuk vindt, want daar gaat dit boek natuurlijk voornamelijk over!

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

* * * * Van begin tot eind intrigerend

De derde recensie in de blogtour voor Angela & Emma. Vier sterren dit keer, van recensente Bren.

* * * * Van begin tot eind intrigerend

Review: Angela & Emma Weerzien – Alice Bakker en Elly Godijn

Genre: Roman
Uitgever: Godijn Publishing
Serie: #0.5 Angela & Emma
ISBN: 978 94 93157 35 4
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 115
Uitgave: augustus 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Angela en Emma - Cover

In deze novelle worden we als lezer meegenomen de wereld van Angela en Emma in, een twee-eiige tweeling uit een welgesteld gezin. De twee meiden zijn in hun jeugd onafscheidelijk geweest, maar daar kwam op hun achttiende verandering in. Emma begon al anders tegen Angela te doen in haar gedrag en maakte op school een best lullige opmerking. En dan loopt Emma ’s avonds weg om niet weer gevonden te willen worden. Niemand weet waar ze heen is en waarom ze vertrokken is. Nooit weer laat Emma ook nog maar iets horen aan haar familie, ze lijkt alle banden met ze verbroken te hebben en hun ouders lijken daar niet eens zo heel erg mee te zitten…

Angela en Emma Blogtour banner

Dan vijfentwintig jaar later is Angela er klaar mee, ze wil haar zus terug en wil weten hoe en wat. Ze gaat de zoektocht naar haar zus aan in Zweden, het land waarvan haar tante heeft gezegd te weten dat Emma daar zou wonen. Angela verteld niemand dat ze deze onderneming aangaat en al zeker niet aan haar moeder. De kans is groot dat Emma haar zus niet eens wil zien, maar ze moet en zal het proberen. Het wordt tijd om de ver weggestopte geheimen te ontrafelen en er voor eens en altijd achter te komen wat er nou precies allemaal gebeurd is. Maar zijn de twee zussen hier wel klaar voor?

Angela en Emma 1

Angela & Emma is een verhaal dat je niet zomaar even loslaat nadat je het gelezen hebt. Je blijft met grote vraagtekens achter en normaal zou dit natuurlijk verschrikkelijk zijn, maar deze novelle is de introductie op de later uitkomende gelijknamige roman van deze twee schrijfsters. En man, die wil ik echt lezen! Het verhaal is aangrijpend en tenenkrommend, niet perse van enge spanning, maar wel dat je gewoon wil weten wat er in vredesnaam is gebeurd in het verleden van de meiden dat dit allemaal zo ver heeft moeten komen. Soms word je even op een dwaalspoor gezet en dan krijg je wel wat informatie. Informatie waar je behoorlijk van schrikt, want wie zou zoiets in vredesnaam doen… Kortom een novelle die je absoluut gelezen moet hebben. Van begin tot eind intrigerend en mooi, verveelt geen seconde en na die laatste bladzijde vraagt het absoluut om meer. Deze novelle is prachtig geschreven en ik raakte al snel in de ban van de schrijfstijl van deze twee toppers van schrijvers. Ik kan niet wachten tot het boek uit is en ik er eindelijk achter kan komen wat er nou allemaal aan de hand is. Want dat er heftige dingen zijn gebeurd in hun verleden is wel duidelijk…Maar hoe dit allemaal in elkaar steekt en wie hier allemaal wat mee te maken hebben… die antwoorden zullen in dat boek gaan komen. Tot die tijd is dit Godijntje een absolute must om mee te beginnen.

Cover: 🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟1/2
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren