Review: Kat(rina) – Marjolein Claeys

Genre: Young Adult
Uitgever: Storyland
ISBN: 9781916268562
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 305
Uitgave: september 2020

Hartelijk dank aan Marjolein Claeys voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Kat(rina) - Kaft

Flaptekst:

Katrina is zeventien jaar en staat te trappelen om het huis uit te gaan. Vroeger had ze een idyllische jeugd, maar alles was opeens veranderd en Katrina wist nog steeds niet waarom. Opeens werd ze opgesloten in haar kamer, zag ze haar moeder alleen nog maar nauwelijks en mocht ze niets meer doen; alleen naar school en op haar kamer zitten.
Thuis is ze Katrina, de brave dochter die doet wat er gevraagd wordt en niet meer of minder. Op school is ze Kat, een levendige jonge vrouw vol dromen. Zodra ze achttien is, loopt ze weg van huis naar haar oma. Maar daarmee zijn haar spoken niet opgelost en samen met haar oma, haar beste vriendin Layla en haar vriend Igor ontdekt ze wie haar moeder echt is en wat er met haar afwezige vader gebeurd is.

De achterflap van dit boek sprak me al snel aan, ik wou weten wat er precies aan de hand was in Kat haar leven en waarom haar moeder zich zo van de ene op de andere dag als een soort feeks is gaan gedragenΒ  naar haar. Dit klonk als een boek voor mij.
De schrijfstijl is lekker spontaan en leest makkelijk weg, al snapte ik niet alle Vlaamse bewoordingen, maar dat werd ofwel duidelijk tijdens het verder lezen, of ik vroeg het even na aan een Vlaamse vriendin en dan wist ik ook wat ermee bedoeld werd, hahaha. En anders bestaat er natuurlijk altijd nog Google. Het boek begon dan ook goed en je raakt gelijk geΓ―nteresseerd in wat er in vredesnaam toch aan de hand is. Waarom zit Katrina eigenlijk zo goed als opgesloten in haar kamer en wat is dat voor vreemd mens die moeder van haar. Katrina lijkt wel uit twee personen te bestaan, thuis is ze stil en terug getrokken terwijl ze op school juist weer een hele andere persoonlijkheid laat zien. Dit zou kunnen, natuurlijk… maar toch voelde het voor mij niet echt als een volledig kloppend verhaal.

Kat(rina) - 1

“Besefte haar moeder wel dat haar preek op niets sloeg? Ze dacht er even over na om het te vragen maar besloot te zwijgen. Wat deed ze voor haar? Wat offerde ze allemaal op? Katrina wist het niet en vermoedde dat ze het nooit zou weten. Het enige waar haar moeder in slaagde, was haar kapot maken.”

Het is echt verschrikkelijk wat Katrina thuis allemaal meemaakt, haar moeder sluit haar op in haar kamer, haar eten krijgt ze op een wel hele rare manier, van samen eten is er geen sprake en veel voeding binnenkrijgen doet ze dus ook niet, ze mag eigenlijk alleen naar buiten om naar school te gaan en weer terug. Maar voor mijn gevoel sloeg het eigenlijk niet echt ergens op… Okay, ze maakt heftige dingen mee en dat is verre van cool, maar een echt antwoord op de motieven van waarom haar moeder dit doet krijg je een hele tijd niet… En als die er dan eenmaal is vond ik het eerlijk gezegd kant noch wal slaan. Het klopte gewoon niet in hoe het verhaal verder liep. Alsof je gedeeltes miste, maar ook gingen er dingen echt way to easy… Kat leek alles gewoon wel eventjes te doen, op zichzelf wonen e.d,Β  maar het ging te makkelijk… veel te makkelijk in tegenstelling tot hoe het in het echt zou gaan, vooral met iemand die zoiets heeft meegemaakt, waardoor het verhaal wat ongeloofwaardig werd. Ik kon er niet lekker doorkomen en heb het boek dan ook best vaak naast me neer gelegd. Ik heb het wel uitgelezen, maar het is gewoon niet mijn soort boek. Wat ik jammer vind, want ik had het gewoon echt graag goed gevonden, maar die dingetjes hebben mij persoonlijk tegengestaan , waardoor ik het verhaal niet serieus meer kon nemen en ik er maar lastig doorheen kwam. Ondanks dat Marjolein Claeys echt een leuke en vloeiende schrijfstijl heeft.

Cover: 🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟1/2Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Zwarte koffie, macchiato & takkenthee – Jacodine van de Velde

Genre: Feelgood
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN: 9789492585806
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 273
Uitgave: Juni 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Zwarte koffie, macchiato en takkenthee - kaft

Flaptekst:
Sarah heeft een prima leven met haar man Stef en twee dochtertjes Jenna en Liv. Sinds kort heeft ze ook nog eens een leuk baantje in de Bagels & Beans van haar beste vriendin Marit. Kortom, het leven lacht haar toe. Maar toch bekruipt haar soms een onbestemd gevoel. Steeds vaker maakt Stef opmerkingen waardoor ze zich onzeker gaat voelen. Ze probeert hem zoveel mogelijk tegemoet te komen, tot haar duidelijk wordt dat zij de enige is die bereid is te vechten voor hun huwelijk.
Sarah belandt in een rollercoaster aan emoties. Haar wereld staat volledig op z’n kop…net als haar woonkamer, wanneer op een ochtend blijkt dat Sinterklaas niet alleen voor haar dochters is langs geweest en ze op een wel heel ludieke manier op een blind date wordt gevraagd. Is dit het werk van Stef? Of van die sexy Macchiato-man die duidelijk een oogje op haar heeft?

Zwarte koffie, macchiato en takkenthee

Wat was dit een fijn boek om te lezen. Ik ben echt gek op feelgoods, ze kunnen je echt even dat momentje van bijkomen en weer dat lekker-in-je-vel gevoel geven, als je dat zelf even niet zat. Jacodine heeft een fijne, spontane schrijfstijl. Al snel nadat ik begon met lezen wou ik het boek gewoon niet wegleggen. De personages zijn geloofwaardig, je zou ze bijvoorbeeld zelf kunnen kennen. De situatie waar Sarah inzit is voor ik denk best wat mensen herkenbaar en maakt ook al snel dat je makkelijk een band met haar kan vormen. Dit zal veel lezers dan ook zeker aanspreken.

Zwarte koffie, macchiato en takkenthee - banner

“Wie ik ben kan ik nog niet zeggen, maar op pakjesavond zullen de Sint en ik een bezoekje bij jullie afleggen.”

Ik vond het echt een leuk en vermakelijk verhaal, origineel nou ook weer niet, maar dat is natuurlijk wel vaker het geval bij dit genre. Je vindt er altijd wel wat dingetjes in die je al kent uit vorige boeken, maar dat stoort echt totaal niet. Ik heb er dan ook echt van genoten om dit boek te lezen en ben ook zeer zeker benieuwd naar Jacodine haar volgende boeken. Dus hou jij van een fijne, makkelijk leesbare en ook echt gezellige feelgood, met een serieuze lijn door het verhaal, dan zit je met dit boek absoluut goed!

Cover: 🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟1/2

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Schamel Verbond β€” Johanna Lime

Genre: Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: De Vergeten Vloek
ISBN: 9789463082105
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 475
Uitgave: April 2020

Hartelijk dank aan Johanna Lime voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Schamel Verbond - Kaft
Een voorkant die in essentie lijkt op de anderen, de eerste twee delen waren goed en eindigden op een cliffhanger. Of het mij net zo kon boeien als de andere twee?
Achterflap:
De Laskoriaanse Ruimte Macht verrast Het Quaterno in Orion. Koning Jima Revaldesh-Morane hoopt de vijand in de ruimte te verslaan, want grondtroepen zijn verboden. Wanneer er toch schepen landen, worden de Magii tot het uiterste beproefd. Helena moet een priester van Mage naar Berinyi halen. Ze vindt de Wan in de tempel op Chyndyro. Maar zij verdedigen zich op een wel erg radicale manier. Als haar dochters verslagen zijn, moet Helena toegeven dat haar plannen hebben gefaald. De Avatars heffen de vloek pas op als Laskoro en Berinyi samenwerken. Maar als Sylviana breekt met Het Quaterno, verraadt ze de Terranen, Quarandonianen en Fryeterianen. De hoop op evenwicht is vervlogen, waardoor de Avatars besluiten tot een drastische actie over te gaan.
Het antwoord is ja, het verhaal wordt direct weer opgepakt waar deel twee eindigde. Dit is vooral prettig als je een serie wilt doorlezen. In dit deel volg je de beide kanten van het verhaal en leef je mee met Jima van Laskoro en Sylviana van Berinyi. Beiden kregen een oorlog waar ze niet op zaten te wachten, hierdoor wordt een compleet beeld geschept. Je merkt hoe de beide planeten en de hoofdpersonen ermee omgaan met waar ze in verzeild zijn geraakt. In een oorlog heb je te maken met minder leuke, maar toch ook leuke dingen. Daar waar de grote vreugde miste in de leuke dingen miste ook het oprechte verdriet van de minder leuke dingen. Er wordt weinig ingegaan op de emotie van de personages en daardoor krijg je een beetje een “en-weer-door”-gevoel. Dat was jammer want daardoor voel je niet de emotie die je zou willen voelen als deze momenten voorbij kwamen.
Er wordt veel verteld over de strijd die de volkeren van de twee planeten samen voeren en de loop naar het ‘schamele verbond’. De stappen die ze maken om de oorlog samen te winnen en hierbij worden meerdere perspectieven belicht. Op deze manier krijg je een breed beeld van het geheel en dat is heel prettig. Het verhaal is duidelijk opgebouwd in twee delen : het perspectief vanΒ  Sylviana wordt afgewisseld met perspectieven Helena, haar dochters, de man van Sylviana en haar vriendinnen. Je volgt Helena op haar zoektocht naar Lucian en een oplossing voor het probleem op Berinyi en de vriendinnen tijdens hun taken in de oorlog.Β  Het perspectief van Jima wisselt af met Lucian, Kamilia en verscheidene anderen. De verschillende perspectieven maken wel dat je snel moet schakelen en zorgen ervoor dat het doorlezen wel wat lastig is. Maar doordat die twee ‘gescheiden’ stukken elkaar afwisselenΒ  geeft dat elke keer een frisse blik op het verhaal.
In dit verhaal krijgen de avatars eindelijk de grotere rol die ze verdienen. Ze maken zich grote zorgen over het geheel en lijken eindelijk verantwoordelijkheid te nemen voor de onnodige problemen waar ze het volk in hebben gebracht. Door samenwerking met het ‘schamele verbond’ willen ze zorgen voor een sterkere band.Β Maar ze zijn er nog lang niet…..
Al met al mis ik een stukje afsluiting, de afsluiting waar ik op had gehoopt.
Maar dat is mijn mening, graag nodig ik je uit om dat zelf verder te ontdekken.
Uiteindelijk kom ik uit op een mooie vier sterren.
Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟Happy Reading!

Lisa

Review: Onze eerste zomer samen – Sandra J. Paul

Genre: Psychologische Young-Adult Thriller
Uitgever: Hamley Books
ISBN: 9789464208290
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 223
Uitgave: 30 April 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Onze eerste zomer samen - kaft

Flaptekst:
Welke geheimen worden verborgen achter de muren van het domein?
Op een stormachtige nacht komen Mila en Daniel elkaar na jaren weer tegen. Hij heeft een dringende lift naar het ziekenhuis nodig, zij besluit om hem te helpen. Het loopt mis wanneer ze onderweg een ongeluk krijgen.
Wanneer Daniel ontwaakt, ontdekt hij tot zijn verbijstering dat hij een gevangene is van de mysterieuze sekteleider Dominic, die hen na het ongeluk naar zijn afgesloten domein heeft gebracht. En hij is niet de enige die in de klauwen van de man vastzit.

Een nieuwe psychologische thriller van de veelzijdige auteur Sandra J. Paul. Maar ditmaal een in een Young-Adult jasje, mijn nieuwsgierigheid was gelijk gewekt toen ik hoorde dat dit boek eraan zou komen. Sandra is echt zo’n ontzettend goede auteur, echt een manusje van alles en heeft voor mij nog nooit de plank mis geslagen met een van haar boeken. Zou dat deze keer weer zo zijn?

Onze eerste zomer samen - 1

“Het is slechts een kwestie van tijd voor zijn wil gebroken wordt. Het spel kan beginnen.”

Vanaf het moment dat ik dit boek opensloeg en erin begon te lezen heb ik het niet meer weggelegd. De spanning zat er al snel in en je wilt gewoon weten hoe het gaat aflopen. Sektes zijn sowieso al een onwijs creepy iets en hebben me altijd al weten te interesseren, ik vind het een verschrikkelijk iets, begrijp me niet verkeerd, maar de psyche van de mens is gewoon onwijs interessant. Sandra heeft dan ook precies dat punt in dit boek ontzettend goed weten neer te pennen. Het boek is freaky door die creep van een Dominic, maar ook het paranormale aspect erin vind ik erg goed gedaan. Okay, ik zat op een gegeven moment echt wel dat het wel wat ongelovig is, maar hey dat stoorde niet in het verhaal, het paste er juist erg goed in. Het gevecht dat Daniel moet leveren om te proberen uit de klauwen van Dominic en zijn sekte te komen is echt intens, maar niet alleen Dominic zal moeten vechten voor zijn leven…

Onze eerste zomer samen - banner

“Ik heb mijn ziel aan de duivel in een wit pak en sneakers verkocht. Wat heb ik gedaan?”

Sandra J. Paul heeft met dit boek wederom bewezen dat ze echt een talent is op schrijfgebied, is er ΓΌberhaupt wel een genre dat haar niet ligt? Als je het mij vraagt niet. Dit boek zal je na het lezen nog best een tijdje bijblijven, het is er niet een die je zo even naast je neerlegt. Het geeft je toch wel wat te denken mee en ik hou van zulke psychologische thrillers. De spanningsboog is van begin tot eind goed, waardoor je je werkelijk geen moment verveelt of je aandacht tijdens het lezen laat verslappen. Je leest het verhaal vanuit twee perspectieven, namelijk die van Mila en die van Daniel, dit wordt duidelijk aan elk begin van het hoofdstuk aangegeven en is daarom ook heel makkelijk te volgen. Je leeft echt met ze mee en man wat wil je graag weten hoe ze het er vanaf gaan brengen of…redden ze dat misschien helemaal niet en is Dominic toch heel wat sterker en machtiger dan er gedacht werd?

“Hij gedraagt zich alsof hij zonet de loterij heeft gewonnen. Voor het eerst wordt ik echt bang.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Sahana – Ruby Coene

Genre: Young Adult
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN: 9789492585776
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 320
Uitgave: Juni 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Sahana - Kaft

Flaptekst:
Zeven Grote Huizen herrezen onder de ruΓ―nes van de vroegere wereldsteden.
Zeven Grote Families beloofden de vrede voorgoed te bewaren.
De zestienjarige Nyah
ziet de zon slechts twee keer per jaar. De rest van de tijd verblijft ze onder de grond. Hier werkt ze voor een van de Grote Families in ruil voor bescherming tegen de straling die de Laatste Oorlog veroorzaakt heeft. Dat ziet Nyah tijdens haar werk gruwelijke beelden van de buitenwereld: het zijn de bebloede velden die ze al jaren in haar dromen ziet.
Voordat ze de kans krijgt te achterhalen hoe die verboden beelden in haar dromen terecht zijn gekomen, wordt ze verkocht aan de erfgenaam van de meest beruchte Grote Familie. Nu ze een gevangene is van deze grillige jongen, zal ze nooit meer kans zien de waarheid over haar dromen te achterhalen…tenzij ze vlucht.
Al snel blijkt dat ze niet zomaar kan weglopen voor wat haar is overkomen. Om echt vrij te zijn moet ze de laatste restjes van haar veiligheid opgeven en de waarheid achterhalen over haar verleden en de rol die ze speelt in Nieuw-Europa. Pas als ze weet waar ze voor vecht, zal ze kunnen winnen.

“Als je niet weet waarvoor je vecht, zul je nooit winnen.”

De cover van het boek maakte me al gelijk nieuwsgierig naar het verhaal, want wat is die gaaf en wat een prachtig kleurgebruik, de achterflap maakte dat ik het 100% zeker weten wou lezen. Wat was dit een ontzettend gaaf boek. Al snel zat ik volledig in het verhaal en werd ik de wereld van Nyah ingezogen. Het is een dystopisch verhaal, waarin de wereld door de laatste Grote Oorlog zo erg is verpest door straling dat mensen amper tot niet meer buiten kunnen komen. Slechts twee keer per jaar, met de zomer- en winterzonnewende mag iedereen even naar buiten toe. Verder leeft de mensheid onder de grond. Het is een volkomen oneerlijke wereld waarin de massa onderdrukt wordt en maar te doen hebben wat de Grote Families hen opdragen. Een wereld waar een lach bijna niet voorkomt…Nyah wordt bruusk bij haar ouders weggehaald en verkocht aan een van de grootste hufters van dit verhaal, Charles George, de erfgenaam van het Leeuwenhuis. Hij behandelt “zijn” meisjes als zijn bezit en eist van ze dat ze doen wat hij wil, zo niet staat ze een verschrikkelijk lot te wachten. Een waarbij een gewone dood misschien nog wel de beste zou zijn… Nyah probeert in het begin nog op hem in te praten, maar komt er al snel achter dat haar enige uitweg vluchten is…

Sahana - 1

“Jij hebt de mogelijkheid om het beter te doen, de macht om niet dezelfde fouten te maken als de mensen van toen. Jij bent de enige die de kans heeft om echte vrede te brengen. Om echt iets goeds te doen. Om te luisteren naar mensen en het geweld te stoppen.”

Ik hou echt van dystopische verhalen, ik heb werkelijk een aantal planken in mijn boekenkast vol staan met dit genre. Een tijd lang leek het alsof dit soort verhalen er amper nog waren, maar gelukkig is daar dan Sahana, een dystopisch young adult verhaal. En het is echt gaaf. Nyah is een personage waar ik me al snel verbonden mee voelde, ik leefde ontzettend met haar mee, maar bewonderde haar eigenwijsheid en haar kracht ook enorm. Het boek heeft een ontzettend fijne spanningsboog, met soms echt wel gruwelijke dingen die erin gebeuren. De personages zijn erg goed neergezet en Ruby Coene heeft een fijne schrijfstijl wat er nog eens extra aan bijdroeg dat ik werkelijk door het verhaal heen vloog. Ik hoop dan ook echt dat er een vervolg op gaat komen…want dat einde…en ik wil gewoon echt zo graag meer weten over deze wereld en hoe nu verder.

Sahana - Banner

‘Zij zijn de belichaming van alles wat er mis is in onze wereld. De mensen met macht hebben alles terwijl de rest wegkwijnt. Nooit echt volle magen, nooit echt veilig zijn en nooit echt helemaal van jezelf kunnen zijn. De machtigen hebben alle rijkdom, meer eten dan ze op kunnen, de meest extravagante kleding. Voor ons is vanaf het moment dat we geboren worden ons hele leven vastgelegd.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: De Weddenschap – JosΓ© Kruijer

Genre: Literaire roman / Thriller
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789493157682
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 322
Uitgave: Oktober 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De Weddenschap - Kaft

Als je de waarheid vertelt, wordt het onderdeel van je verleden. Als je liegt, wordt het onderdeel van je toekomst. Een weddenschap met zichzelf zet het leven van Dieke Wielinga compleet op zijn kop. Ze vlucht naar een andere provincie om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Als jaren later de levens van haar kinderen in gevaar komen door een cruciale fout uit haar verleden, gaat ze de confrontatie met haar belager aan. Wie heeft het op haar gemunt, en is ze nog op tijd?

Dieke Wielinga loopt al vanaf haar achttiende met een groot geheim dat ze voor alles en iedereen verborgen houdt. Ze lijkt het achter zich te hebben gelaten, maar niets is minder waar. Haar privΓ©leven is toch niet zo perfect als dat ze het graag gezien zou hebben en als ze dan eindelijk de keuze maakt om voor haarzelf te kiezen, vindt ze dat het nu toch eigenlijk ook wel echt tijd is om ook een streep te trekken door haar verleden. Ze neemt de stap om naar Friesland te gaan en ervoor te zorgen dat het nu weleens klaar mag zijn ermee en dat de enige persoon die haar geheim kent echt zijn mond blijft houden, zodat zij nu eindelijk vrij mag leven. Maar gaat het haar ook echt lukken om het verleden achter haar te laten of is het daar eigenlijk al veel te laat voor?

De weddenschap is een thriller/roman die gegarandeerd staat voor best wat uurtjes leesvermaak. Heb ik betere gelezen, absoluut. Maar ik heb me daarom zeker niet minder vermaakt met het lezen van dit boek. Er zit van begin tot eind echt wel een spanningsboog in het verhaal en ik wou ook zeker weten hoe het af zou lopen, maar het was het voor mij toch net niet helemaal. Misschien omdat ik bij thrillers echt hou van dat puntje op je stoel zitten gevoel en dat deed dit boek het niet voor mij. Ook vond ik dat sommige dingen Dieke wel erg makkelijk afgingen, zoals een huis kopen, haar bedrijf opzetten en al… dat gaat in het echte leven toch wel even een stukkie lastiger. En zulke dingetjes waren voor mij gewoon wat ongeloofwaardig en haalden me soms wat uit het verhaal.

De Weddenschap - 1

JosΓ© Kruijer heeft zeker een prettige schrijfstijl waardoor je wel makkelijk door het boek heen gaat, op de paar minpuntjes na dan die ik al eerder heb genoemd. Denk dan ook dat veel mensen dit boek absoluut heel erg fijn gaan vinden om te lezen. Het verhaal wordt verteld vanuit Dieke en degene die op zoek is naar haar. Dit boek is denk ik een perfect boek om op vakantie te lezen of als je lekker even niets te doen hebt en in je tuin of op het balkon lekker onderuit wilt met een boek en een kopje thee of misschien wel een ander drankje.

Cover: 🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: De Woestijndief β€” Emmelie Arents

Genre: Young Adult / Fantasy
Uitgever: Hamley Books
Serie: Dievenreeks #1
ISBN: 9789463967693
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 416
Uitgave: 21 april 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De Woestijndief - Kaft

Flaptekst:
Taran kan stelen als de beste. Wanneer zijn laatste diefstal eindigt in een drama, wordt zijn broer Amir gekozen om deel te nemen aan het Labyrint, een magisch spel waar criminelen strijden voor vrijheid.
Vastberaden om zijn broer te redden, raakt Taran verstrikt in de duistere geheimen van magie.

“Degenen die bereid zijn om een verschil te maken, moeten ook bereid zijn om te falen.”

Wat was De Woestijndief weer een ontzettend gaaf verhaal. Ik was al fan na haar boek “Het hart van de Adelaar” (recensie kun je hier lezen) te hebben gelezen, maar damn dit boek is ook onwijs gaaf. Emmelie Arents wordt ook wel de Vlaamse Leigh Bardugo genoemd, een van mijn meest favoriete schrijvers ooit en heel eerlijk, ik kan niet anders dan het hiermee eens zijn.

De Woestijndief - 1

“En soms maken we onze eigen keuzes, ervan overtuigd dat we het juiste doen. En deden we precies het tegenovergestelde.”

De cover nodigt gelijk uit tot lezen, het is in prachtige rustige aardetinten en geeft een heerlijke oosterse sfeer weg, je kan gewoon niet anders dan het boek openen en beginnen met lezen..en lezen…en lezen. Want wegleggen is er met dit boek niet zomaar even bij. Het artwork bij elk hoofdstuk is wederom prachtig gedaan en past echt zo ontzettend goed bij de stijl van het verhaal. Ik hou er echt zo van en het bracht ook echt nog meer extra leesplezier. Emmelie Arents heeft met dit boek wederom een ijzersterk verhaal weten neer te zetten, met een geweldige world-building. Vanaf de eerste pagina word je meegezogen het verhaal in en mede door haar beeldende schrijfstijl zie je alles voor je tot leven komen. Bij elk hoofdstuk wordt goed weergegeven door middel van de naam, vanuit welk personage het verhaal verteld wordt. De personages zijn ontzettend goed neergezet en voelen al snel als vrienden aan. Vanaf het begin af aan zit de spanning al goed in het boek en bouwt zich hoe verder het verhaal gaat meer en meer op. Dit is geen boek dat je even oppakt om na een of twee hoofdstukken weer naast je neer te leggen, want je wilt gewoon weten hoe het verder gaat. En dan dat einde….ik kan eigenlijk niet wachten tot ik weet hoe dit verhaal zich verder zal gaan ontpoppen in het tweede deel “De Meesterdief“, maar ik wacht braaf geduldig af…

De Woestijndief - Banner

“Een compliment accepteren betekend niet dat je te trots bent, maar dat je ook bereid bent iets terug te krijgen wanneer je altijd geeft.”

Dus ben jij op zoek naar een goed, spannend en mooi fantasy verhaal, stop dan met zoeken en echt schaf Emmelie haar boek aan, het is echt zo ontzettend goed. En buiten dat het verhaal onwijs gaaf is, staat dit pareltje ook echt onwijs mooi in je boekenkast bij de rest van je collectie.

“Ik zal altijd terugkomen, zelfs als je me nooit meer wilt zien.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: In de knel β€” Heleen Smit

Genre: Polderthriller / Thriller
Uitgever: De Crime Compagnie
Serie:
ISBN: 9789461094742
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 276
Uitgave: April 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

In de knel - kaft

Flaptekst:
De wanorde is groter dan ooit op de boerderij van haar ouders. Kan Noor het bedrijf nog redden en ten koste van wat?
Noor Aalberts is gelukkig met haar stadse leven in Amsterdam, al staat dat in groot contrast met haar jeugd in de Achterhoek. Na een noodkreet van een familielid keert Noor terug naar de boerderij waar ze is opgegroeid. Ze treft een complete chaos aan en haar vader is nergens te bekennen…

Noor krijgt tijdens een meeting op haar werk een telefoontje van haar oma of ze alsjeblieft naar huis kan komen want het gaat slecht met haar opa. Na wikken en wegen besluit ze erheen te gaan, waar ze eigenlijk had besloten nooit meer terug te keren naar de boerderij, maar haar opa en oma zijn altijd belangrijk voor haar geweest dus wil ze hun nu toch ook zeker niet laten zitten…
Wanneer Noor aankomt bij haar opa en oma lijkt het toch iets anders in elkaar te steken dan wat haar aan de telefoon was verteld, haar vader is verdwenen en niemand weet waar hij is. Al beweert iedereen dat hij echt wel weer terugkomt omdat dit wel vaker schijnt voor te komen.
Noor vindt het maar een vreemd verhaal en vertrouwd er weinig van, al snel merkt ze dat er zich vreemde dingen op en rond de boerderij afspelen en ondanks dat ze het liefste gewoon naar huis zou keren en de boel de boel laten, besluit ze te blijven en uit te zoeken wat hier in vredesnaam allemaal aan de hand is. Maar of dat nou wel zo’n slim idee is? Wat is er met Noor haar vader gebeurd, waar is hij en wie zijn die duistere figuren die zich op het land begeven? Hoe langer ze op de boerderij verblijft hoe meer ze betrokken raakt bij alles…en dat is nou net wat ze absoluut niet wil.

In de knel - 1

“Hoe jullie persoonlijke verhouding ligt, maakt voor mij geen enkel verschil. Als u zijn belangen op het bedrijf blijft behartigen, kloppen we vroeg of laat bij u aan. Daar kunt u van op aan.”

In de knel is een thriller die rap wegleest, het heeft een fijne leesflow, fijne korte hoofdstukken en Heleen Smit haar schrijfstijl is vlot en beeldend, waardoor je het boek in rap tempo uit hebt. Echt heel spannend vond ik ‘m niet echt, maar het verhaal zit zeker wel goed in elkaar. En wat is Noor haar familie geflipt zeg… Ik snap haar wel dat ze het liefste weer rechtsomkeert zou maken naar Amsterdam. Het verhaal wordt vertelt vanuit het heden via Noor en vanuit het verleden via Noor haar vader. Hoe verder je komt hoe meer je duidelijk wordt, maar toch weet Heleen Smit je ook weer aardig op een dwaalspoor te zetten met de verschillende plottwists die ze in het verhaal heeft verwerkt. Al met al is het zeker een boek die je in zijn greep weet te houden en veel thrillerlezers zullen er dan ook echt van genieten. En dat het zich op en rondom een boerderij afspeelt zie je ook niet vaak, dus dat vond ik ook echt wel heel erg tof gedaan eigenlijk.

“Met een mengeling van angst en haat keek ze door haar tranen naar hem op. Als ze het zou kunnen zou ze het uiteinde van de bezemsteel met plezier in Tumors oog rammen.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟1/2
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Monster Hunter Rise

Genre: RPG
Uitgever: Capcom
Serie: Monster Hunter
Platform: Nintendo Switch
Uitgave: Maart 2021

Monster Hunter, het is een heel fenomeen op zich en ik kende het wel, maar had de games nooit echt gespeeld. Dat veranderde toen ik mijn eerste Monster Hunter kocht op de Wii U; Monster Hunter Tri Ultimate. Die game wist me echter niet zo erg te grijpen als ik destijds had gehoopt. Toen kwam Monster Hunter World op de PlayStation 4 en ik wilde het wederom eens een kans geven, omdat ik het idee had dat het toch echt wel heel erg tof was. Sindsdien ben ik echt volledig verslingerd geraakt aan deze serie en toen ik zag dat Monster Hunter Rise op de Nintendo Switch zou komen, moest en zou ik de game hebben!

monster-hunter-rise

De titel van de game geeft exact weer wat de game is. Je jaagt op monsters. Van wat kleinere, tot enorme draken die het volledige scherm vullen. In dit deel is de speler een bewoner van Kamura Village. Een Oosters aandoend dorp die op het moment dat het spel begint bedreigd wordt door een fenomeen dat bekend staat als “The Rampage”. En zodra Magnamalo tevoorschijn komt (het monster van de voorkant van de hoes) dan is dat de voorbode dat een enorme horde monsters Kamura Village zal gaan aanvallen. Het is aan jou als speler om je voor te bereiden, door op monsters te jagen en steeds betere wapenuitrusting bij elkaar te sprokkelen.

Monster Hunter Rise - 1

Op het moment van schrijven heb ik al meer dan 100 uur in deze game zitten en dat gaat erg snel. Een hunt kost gemiddeld zo’n 15 tot 45 minuten en hoewel de game een lage instap heeft qua moeilijkheidsgraad, wordt de game al snel wat lastiger en voor je het weet moet je wegrollen, verdedigen, speciale moves en een heel arsenaal aan gadgets inzetten om het er succesvol vanaf te brengen. Ook kun je niet zomaar elke armor dragen, want er zijn monsters die bijvoorbeeld vuur schade doen en als je armor draagt die daar niet tegen bestand is, zul je het in korte tijd afleggen tegen deze gevaartes.

monster-hunter-rise-2

Voorbereiding is het halve werk

Voordat je op een hunt gaat moet je er altijd voor zorgen dat je goed voorbereid bent. Je mag een beperkt aantal items meenemen, maar je moet ook genoeg ruimte overlaten voor alle loot die je mee terug wilt nemen, natuurlijk! Zo kun je allerlei items meenemen zoals potions die je kunnen helen, maar bijvoorbeeld ook vallen en allerlei soorten explosieven en bommen. Daarnaast kun je ook voordat je op je quest gaat, eten. In dit deel gaat dat in de vorm van een lekkernij die Bunny Dango heet, een soort marshmellowachtige substantie die je allerlei bonussen geeft. Afhankelijk van welke drie bolletjes je kiest, krijg je ook andere bonussen, zoals betere bescherming tegen elementen, of je kunt sneller je wapen slijpen. De combinaties die je kunt maken zijn vrijwel eindeloos!

Hunten en farmen

Monster Hunter is geen spel voor iedereen. Om het er succesvol vanaf te brengen moet je continu bezig zijn met betere armor maken en nieuwe wapens creΓ«ren. Er zijn veertien verschillende wapensoorten die je kunt gebruiken en deze bepalen grotendeels hoe de gameplay voor jou is. Je hebt bijvoorbeeld de Light Bowgun, een soort geweer die naast goede schade ook flinke mobiliteit geeft aan de speler, maar ook enorme zwaarden, speren, bogen en wat meer exotische wapens. Zelf zijn mijn wapenkeuzes de Light Bowgun, Hammer en Dual Blades. Ik heb de rest ook wel eens geprobeerd, maar op een of andere manier zijn dit de drie waar ik steeds maar weer naar blijf terugkeren.

monster-hunter-rise-3

Soms kan het zijn dat je bepaalde monsters meerdere keren moet verslaan om voldoende materials te krijgen voor je volgende upgrade. Je kunt armor en wapens op je wishlist zetten en zodra je dan alles hebt, geeft de game dit na de hunt aan, zodat je naar de weaponsmith kunt om te laten maken waar je naar op zoek was!

High Rank & Rampage Quests

Zoals vaker met RPG’s is het zo dat de games veel om de zogenaamde “end-game” draaien. Dat is bij Monster Hunter Rise ook zo, want je begint met Low Rank quests en als je ver genoeg bent gevorderd in het verhaal, dan unlock je de High Rank quests. Er is onderscheid tussen Village en Hub Quests, waarbij de Village Quests allemaal Low Rank quests zijn en de Hub Quests ook High Rank bevatten. Zodra je Hard Rank kunt doen zul je merken dat alle monsters die je al eens eerder was tegengekomen,Β  ineens nieuwe trucjes in hun arsenaal hebben en dat ze veel harder slaan dan ze op Low Rank deden.

Monster Hunter Rise 2

Tijdens je hunt word je vergezeld door twee maatjes als je niet online speelt; je Palico en je Palamute, een katachtige en een hondachtige metgezel. Ik heb de Palico die je als eerste kreeg vernoemd naar onze Mysty en haar ook zoveel mogelijk laten lijken op de echte Mysty. Zo is ze ook in deze game nog steeds bij ons. Palicoes helpen je tijdens het gevecht, door mee te vechten, maar ook door je te healen en ondertussen items te verzamelen. Je kunt namelijk zo’n beetje alle planten, insecten en andere dingen uit de omgeving oppakken en hier weer items van maken, zoals potions, ammo en traps.

De mooiste visuals van de Switch

Een ding waar ik erg bang voor was, was dat de game er veel minder mooi uit zou zien danΒ Monster Hunter World op de PS4, omdat de Switch niet zo’n enorme krachtpatser is op grafisch gebied. Maar wat heeft Capcom wonderen verricht met wat ze tot hun beschikking hadden! Deze game heeft de mooiste visuals die ik heb gezien op de Switch! Kamura Village en de omliggende omgeving zien er prachtig en vooral levendig uit. Overal waar je maar kijkt leeft de hele wereld, vol met de meest prachtige details.

Zoals gezegd is Monster Hunter wel een soort game dat je echt leuk moet vinden. Elke hunt is in feite een bossfight en ze worden steeds lastiger, maar je moet ze ook regelmatig opnieuw doen om de juiste materials bij elkaar te farmen. Dat moet je wel liggen, maar als je eenmaal verslingerd bent, dan is het super lastig om te stoppen en dat betekent dat Capcom de gameplay goed op orde heeft! Wat mij betreft is dit nu al de game van het jaar, want dit is bijzonder lastig te overtreffen.

Graphics: 🌟🌟🌟🌟🌟
Gameplay: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Gaming!

Liefs,

Jeffrey

Review: De Nepvampier – Sophia Drenth

Genre: Jeugd
Uitgever: Hamley Books
Serie: De bloedstollende avonturen van Vladimir von Rotenbeck #1
ISBN: 9789463967976
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 211
Uitgave: 8 mei 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De Nepvampier - Kaft

Flaptekst:
Boze darmen, jeuk aan zijn kladden en een reusachtige pukkel op zijn neus. Vladimir von Rotenbeck is geen gewone vampier. Bloed maakt hem ziek tot op het bot, een kwaal die hem tot de schande van zijn familie maakt.
Vladimir zweert dat hij op de Nacht der Doden weer bloed zal kunnen drinken. Tijdens zijn speurtocht naar een geneesmiddel maakt hij kennis met het waarzegmeisje Naswikka. Zij vertelt hem dat er een groter gevaar op de loer ligt dan boze darmen. Op de Nacht der Doden zal een vampierjager Knekelstein onveilig maken. Zijn doel: alle vampiers uitroeien.
Durft Vladimir een held te worden en zijn moeder en zussen te redden, ook al vinden zij hem een waardeloze nepvampier?

Hoewel we bijna alle boeken van Sophia Drenth in huis hebben staan, ben ik er door de drukte en alle recensie-exemplaren elke keer gewoon nog steeds niet aan toe gekomen ze allemaal te gaan lezen. En ik wil ze juist zo graag lezen! Maar dat komt toch hopelijk binnenkort wel eens goed. Nu Sophia bij Hamley Books als jeugdauteur debuteert, was ik dan ook echt ontzettend nieuwsgierig hoe dit boek zou zijn.

Allereerst is de kaft echt ontzettend gaaf voor een jeugdboek over een vampier…nou ja…een nepvampier dan in Vladimir zijn geval. De kleuren zijn ontzettend goed gekozen en het kasteel met de vleermuizen en de volle maan op de achtergrond zal vele kinderhartjes doen kloppen van spanning wat er allemaal gaat gebeuren in het verhaal. Echt heel gaaf gekozen. Ik zou het boek dan ook zeker in de winkel hebben opgepakt, al was het alleen maar voor de cover.

De Nepvampier - 1

“Mensen werd geleerd om bang te zijn voor monsters, zoals vampiers werd geleerd om bang te zijn voor de zon.”

Het verhaal speelt zich af in het monsterdorp Knekelstein, een plek waar alleen maar monsters leven die wij mensen kennen uit mythen, verhalen en vast ook wel uit nachtmerries. De mensen leven aan de andere kant van het gevaarlijke Grimgruwelbos. Eens per jaar komen ze naar Knekelstein om daar gezamenlijk de Nacht der Doden te vieren. En ook dit jaar is daar geen uitzondering op.

Het verhaal is erg beeldend geschreven waardoor je alles al snel tot je ogen tot leven ziet komen (of je dat nou wilt of niet, hahaha), het leest lekker vlot weg en heeft een leuke spanningsboog. Ik weet zeker dat kinderen die van enge verhaaltjes houden deze serie geweldig zullen vinden. Eerst vond ik het wel wat jammer dat bijvoorbeeld een vampier in dit verhaal geen spiegelbeeld heeft, niet tegen knoflook zou kunnen en meer van de standaard dingetjes, maar later had ik wel echt zoiets van come on Bren, het is een verhaal voor kinderen, dan kan dit gewoon nog. En zo is het ook gewoon, dus toen boeide het me ook totaal niet meer, het is en blijft gewoon een leuk verhaal om te lezen. Ik had het ook echt binnen no time uit. De illustraties in het boek passen er perfect bij ook. En het allermooiste vind ik de lessen die Sophia in het verhaal heeft verwerkt. Zoals, anders zijn dan anderen is niet erg, het maakt je je juist tot de persoon wie jij bent en daar is er altijd maar een van en daar moet je gewoon lekker trots op zijn. Want zo leuk is het heel eerlijk gezegd toch ook niet om maar hetzelfde te zijn als ieder ander, zeg nou zelf…

De Nepvampier - Banner

“Hij was anders dan alle vampiers en in dat anders zijn school zijn kracht.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟½
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟Happy Reading!

Liefs,

Bren