Review: Sporen van het vergetene – Garvin Pouw

Genre: High Fantasy
Uitgever: Godijn Publishing
Serie: Valtada #3 De kronieken van Azeria
ISBN: 9789493157477
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 671
Uitgave: April 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Valtada 3 - kaft

Flaptekst:
Het lijkt zo’n simpele opdracht: verenig het Noordland Azeria en zorg dat het continent gevrijwaard blijft van de macht van de Duistere God. Nu Azeria is binnengevallen door Satar moet het een koud kunstje zijn de koningshuizen van de Nara te overtuigen van de dreiging, maar de Sherendi stuiten op weerstand. Aan ieder bewijs wordt getwijfeld, alles duidt erop dat iemand niet gebaat is bij een alliantie. Werkt iemand hen tegen of kiest de gevestigde orde er bewust voor te ontkennen en te vergeten?

Sporen van het vergetene is het derde deel in de “Kronieken van Azeria” reeks en ondanks dat ik er een behoorlijke tijd over heb gedaan om het uit te lezen is het wederom een erg goed verhaal. Ik durf zelfs te zeggen dat dit van de drie boeken die er tot nu toe verschenen zijn in de serie wel mijn favo is. Het verhaal lijkt nog vloeiender dan voorgaande boeken geschreven te zijn, waardoor je nog makkelijker een feeling met de omgeving en de personages krijgt. Ik vond het wel wat tΓ© dat als het over de elfjes ging er overal bijna het verklein woord “tje of je” achter kwam, maar dit was meer omdat je dat gewoon wel weet dat ze klein zijn en het dan niet perse nodig is dat continu te blijven benoemen. Maar toch blijft het elfje Nikara een van mijn favo’s en doet de schrijfstijl op die momenten ook niet af aan de rest van het verhaal. Het viel me alleen gewoon heel erg op πŸ™‚

De hoofdstukken zijn korter dan in voorgaande boeken wat absoluut helpt om het lezen extra te versnellen en je die heerlijke leesflow geeft, kan een persoonlijk iets zijn natuurlijk, maar voor mij leest dat gewoon zoveel prettiger weg πŸ™‚ Als ik dan een echt puntje van kritiek heb, dan is het toch nog steeds het lettertype, als dat iets groter zou zijn zou dat nog prettiger lezen. Ik merkte namelijk dat tijdens het lezen mijn ogen snel moe werden. Maar verder is het gewoon een heerlijk verhaal dat je echt gelezen moet hebben. Al snel nadat je begint met lezen begint de spanning zich op te bouwen en leef je al snel weer mee met de personages. Aan world building ook absoluut geen gebrek, want daarin heeft Garvin Pouw zich zeker wel een meester in gemaakt. Al lezende zie je alles voor je ogen tot leven komen en waan je je ook samen met de personages in de prachtige wereld Valtada. Love it! Hoe gaaf zou het zijn als een wereld als Valtada gewoon echt zou bestaan.

Valtada 3

“Ik kan je niet vertellen dat je de wereld niet moet haten’, zuchtte hij. ‘Dat is iets dat jij ooit aan jezelf vertellen moet.”

Ik heb het boek gelezen met een lach maar ook af en toe met een traan en een hart gevuld met hoop. Garvin weet je als lezer absoluut te raken met zijn verhalen en dat is zo goed en mooi. Ook vond ik de ontwikkelingen van de karakters ontzettend goed gedaan, in het echte leven word je ook getekend door de dingen die je meemaakt, of die nou goed of slecht zijn, ze laten altijd wel iets bij je achter wat je uiteindelijk kan maken tot de persoon die je bent en die dingen waren zo ontzettend goed verweven naar hoe de personages nu zijn in vergelijking tot voorgaande boeken. Het maakt ze gewoon zo echt menselijk. Je leeft, huilt en lacht met ze mee en voelt hun frustraties ook echt. Maar ook lijkt het boek een ontzettend mooie boodschap te willen meegeven aan zijn/haar lezer: Dat je nooit of te nimmer moet ophouden met geloof houden in jezelf, nooit op te geven als je iets echt graag wilt en de kracht van vriendschap en liefde. Als een rode draad loopt dat heel subtiel door het boek heen en dat vond ik echt iets heel moois en puurs.

“Hoe zou een wereld zonder enig geluk zijn? Geluk is misschien een leugen, maar zonder die leugen is de wereld een duisternis.’ De kat schudde haar hoofd. ‘Nee, geluk is een beste leugen. De mooiste van allemaal.”De poes glimlachte. ‘Iemand moet ze blijven liegen. Wie weet wordt het ooit waar? “

Ik kan deze boeken zeker aanraden voor de fantasy en high fantasy liefhebbers. Aan avontuur, fantasie en een prachtige world building is zeker geen gebrek. Wel zijn het zware, dikke boeken, dus mocht je last van je handen hebben is een bookseat echt een uitkomst! Heeft mij zeker geholpen tijdens het lezen ervan πŸ™‚ Ik wens je in ieder geval heel veel plezier op jouw avontuur door de prachtige fantasy wereld Valtada!

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!Liefs,

Bren

One Comment on “Review: Sporen van het vergetene – Garvin Pouw

  1. Bren, Quite a compliment to the author that this book is your favorite of the three books published in the series so far. –Five Stars! And the message, “That you should never or never stop believing in yourself, never to give up if you really want something and the power of friendship and love.” You really praised this story & its world building & the fairies!!! Phil

    Like

Laat een reactie achter op philipfontana Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: