Review: Over wezenloze zielen – merel de keyzer

Genre: Young Adult / Sprookje dark fairy tale
Uitgever: Voorheen bij Uitgeverij WillowTreez komt nieuw uit bij Dutch Venture Publishing
ISBN: 9789082555448
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 200
Uitgave: 2018

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Wezenloze Zielen Kaft

Flaptekst:
Er was eens.
Ergens ver weg, diep in het Zwarte Woud het dorpje Flüstern. Ooit viel dit dorp onder het toezicht van de mysterieuze graaf van Nebelburg. Niemand van de dorpsbewoners had hem ooit gezien, maar iedereen kende zijn donkere vervallen kasteel dat hoog in de bergen stond. Ondanks de geruchten en enge verhalen, die aan de kinderen werden verteld voor het slapen gaan, wist niemand wat er zich werkelijk afspeelde achter de oude kasteelmuren. Daar in Flüstern, vlakbij de Flüsternsee, woonde een meisje met haren als koren en ogen zo groen als lenteblaadjes. Door haar volk onbegrepen en ongeschikt gevonden voor het huwelijk. Dit meisje zou zonder dat zij het wisten hun levens en dat van de graaf voorgoed veranderen.

De cover van het boek sprak me gelijk aan, het is niet eens heel apart, maar het heeft iets waardoor je gelijk zin hebt om in het boek te gaan lezen. Zo ook de woorden “Er was eens…” op de achterflap. Een ieder die mij ook maar een beetje kent weet dat ik dol ben op sprookjes, dus mijn interesse was onmiddellijk dubbel gewekt. Maar heeft  Over Wezenloze Zielen mij ook daadwerkelijk gegeven waar ik op hoopte?

“Haar naam was Sieglinde en dit is haar verhaal….”

Tsja Sieglinde haar verhaal, wist het me te betoveren zoals ik hoopte? Ja en nee eigenlijk. Het is een vermakelijk verhaal, dat absoluut. Het heeft wat weg van een duister sprookje zoals de Gebroeders Grimm dat misschien zouden hebben geschreven met een kleine twist erin van Bram Stoker zijn Dracula en toch ook weer net niet dat… Het voelt een beetje dubbel. Ik vond het verhaal leuk om te lezen en was er ook zo doorheen. Maar toch, ik had er zoveel meer van verwacht. Het begon allemaal veelbelovend met de cover en al, maar na een tijdje verloor het verhaal wel sneller mijn aandacht. Het komt wat rommelig over en dat vond ik erg jammer. Het voelde aan alsof de schrijfster in korte tijd zoveel wou vertellen en zoveel verschillende genres erin wou betrekken waardoor het toch niet helemaal goed overkwam en dat is zo zonde.

Merel de Keyzer heeft een op zichzelf staande schrijfstijl, een wat klassieke manier en dat vond ik ook echt goed bij het verhaal passen. Alleen om nou te zeggen dat ik echt een band met de personages kreeg, nee niet echt. Sieglinde is nogal naïef en komt voor haar leeftijd van negentien wat onbeholpen over soms, ze vloekt als een dokwerker, wat ik niet erg vind, maar het klopte gewoon niet echt met de schrijfstijl verder. De schrijfstijl en het gevloek, vloekten dus met elkaar. Toch is het verhaal op zich leuk verzonnen, maar ik blijf het gevoel houden dat er meer uit gehaald had kunnen worden. Nu heb ik het vermoeden dat dat ook gaat gebeuren. De uitgave die ik heb gelezen is nog die van de oude Uitgeverij en nu Dutch Venture Publishing het opnieuw gaat uitbrengen zou het zomaar kunnen dat er nog wel wat geschaafd gaat worden in het verhaal. Wat ik echt toe zou juichen, want het kan echt beter dan dit. Het is dus echt niet dat ik me niet vermaakt heb met het verhaal, maar het was gewoon ook niet dat ik zoiets van: “Yes, dit was echt een onwijs leuk topboek.” Het einde vond ik ook erg rap ineens en leek niet netjes afgewerkt te zijn, waardoor het wat afgeraffeld overkwam. Ik kreeg mede daardoor dus een beetje een meh gevoel na het lezen van het boek. Zonde, want wat ik al zei, het verhaal op zich is echt niet slecht. Het is zeker wel vermakelijk, maar daar hield het voor mij toch ook wel op.

Wezenloze Zielen

Juist de Dark Fairy Tale setting vond ik erg leuk gedaan, voor mij hoeven sprookjes niet allemaal zoetsappig en schattig te zijn, er mag best wel wat kwaadaardigs inzitten. Maleficent is niet voor niets mijn favo Disney personage. Maar toch kwam het duistere in dit verhaal niet goed tot zijn recht. Het was gewoon net wat te lomp, of zo. Alles was ervoor aanwezig en toch was het het net niet. Maar ik weet zeker dat er met een nieuwe redactie eroverheen en wat aanpassingen er echt een onwijs tof boek van gemaakt kan worden, dus mijn hoop ligt absoluut daar. Zou dat gebeuren, dan zou ik de nieuwe uitgave in ieder geval erg graag willen lezen.

Wezenloze Zielen blogtour banner

‘Ik zal oprecht zijn; ik ben zelf niet zeker. Soms wil ik je zien lijden, soms zelfs sterven, andere keren wil ik je kussen en brandt mijn binnenste van verlangen.” -blz.100- 

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟1/2

Happy Reading!

Liefs,

Bren

One Comment on “Review: Over wezenloze zielen – merel de keyzer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: