Mijn leven met bipolair, vanuit Jeffrey’s kant

Eerder deelde Bren al het een en ander over haar leven met bipolair, dit heeft ontzettend veel lieve, steunende en soms zelfs ontroerende reacties losgemaakt bij mensen. Vandaag willen we eens aandacht besteden aan een kant die soms vergeten wordt, de kant van de partner van iemand met bipolair 🙂

Voordat ik wat met Bren kreeg hadden we veel gepraat en dan ook echt héél veel gechat via WhatsApp. Als ik daar een boek van zou schrijven, dan zitten we voor een feelgood trilogie misschien wel goed zelfs 😛 Want wat ik vandaag met jullie wil delen is vooral dat het samenleven met iemand met een bipolaire stoornis geen hel is, of dat het een ondragelijk iets is. Bipolair is namelijk met de juiste aanpassingen in je leefstijl aardig onder controle te houden. Is dat makkelijk? Nee, dat vergt een hoop tijd, energie, bloed, zweet en tranen. Is het het waard? Absoluut! Ik kan me een leven zonder Bren met alles wat onderdeel van haar is niet voorstellen, want een bipolaire stoornis heeft niet alleen maar nare kanten, er zitten ook heel mooie kanten aan die haar maken wie ze is. De ziekte is een onderdeel van Bren en het zal ook nooit overgaan. Met dat besef in mijn achterhoofd ben ik ook onze relatie ingestapt. Ik weet dat Bren er nooit meer van af zal komen.

De drie R-en; Rust, Ruimte & Regelmaat

Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik een druk baasje ben en dat is ook nou net iets wat me in Maart ook over het randje heeft geholpen een burn-out in. Daar wil ik nu alleen even niet te diep op in gaan, misschien doe ik dat later nog in een apart artikel. Een ding waar ik in het begin van onze relatie een beetje tegenaan liep was dat ik altijd zo gewend was op alle uitnodigingen die ik kreeg maar “Ja” te zeggen dat onze agenda continu vol liep. Iedereen wilde dolgraag Bren ontmoeten, omdat ik eindelijk eens een relatie had! Dat voelde echt letterlijk alsof we “on tour” waren om er maar voor te zorgen dat iedereen die we kenden Bren ook een keertje zag. Bren gaf toen op een gegeven moment al aan dat het te druk voor haar was en dat we minder afspraken moesten gaan maken, of dat zij anders liever niet mee ging. Dat was natuurlijk wel prima dat ik dan alleen mocht, want Bren laat me daar gewoon vrij in en dat is natuurlijk super. Toch zette het mij wel aan het denken, want ook ik vond eigenlijk wel dat ik altijd maar druk was elk weekend met van hot naar her gaan om iedereen maar tevreden te houden. En waarom eigenlijk?

bipolar-depression-quote-by-carrie-fisher-1065204.jpg

Een ding waar we nu heel bewust mee bezig zijn is zorgen dat er voor ons twee voldoende rust, ruimte en regelmaat is. Want dat zijn absoluut dé dingen waar je op moet letten om het bipolaire in toom te houden. Dat betekent dus dat we altijd goed opletten hoe het gaat en niet te veel afspraken inplannen, zodat er daarna weer voldoende tijd is om de batterij op te laden. De regelmaat proberen we te kweken door juist nu in deze rare periode ook de wekker te blijven zetten en we hebben allebei een ochtendroutine om onze dag te starten. Daarnaast geven we elkaar veel ruimte zodat we allebei kunnen doen wat we willen.

Wat wel werkt en wat niet werkt

Mensen zijn van nature vaak zo ingesteld dat alles gaat met “trial & error”, dat betekent dus gewoon iets doen en zien of het werkt en als iets niet werkt, dan doen we dat dus niet meer in het vervolg. Zo is het ook wel een klein beetje gegaan met Bren en mij. Nu scheelt het dat ik erg rustig kan blijven, want als er een ding is wat ik absoluut niet moet doen als Bren een moodswing heeft is er tegenin gaan. Soms als het haar allemaal echt teveel wordt kan ze ineens een woede aanval krijgen en dat hoeft dan niet eens perse naar mij gericht te zijn, maar je moet wel goed weten hoe je op dat moment moet handelen. Het is natuurlijk veel makkelijker om er mee om te gaan als het niet naar jou gericht is, maar dat is niet altijd te vermijden. Bren gaat dan in “Maleficent-mode” zoals ik het gedoopt heb en het is dan echt zaak dat ik alert blijf, maar vooral kalm. Wat ik vooral moet realiseren dan, is dat Bren niet langer tegenover mij staat, maar dat haar ziekte het heeft overgenomen van haar. Ze is dan niet toerekeningsvatbaar en allesbehalve redelijk. Als het gebeurt is dit laat op de avond omdat alle triggers zich dan hebben opgebouwd en eigenlijk is pas de volgende ochtend weer alles een beetje betrokken. Wat vooral erg vervelend is voor Bren is dat ze zich er ook bijna niks meer van kan herinneren. Vaak vertel ik wel wat er gedaan en gezegd is en krijg ik daarna netjes een verontschuldiging van haar. Ik kan het haar ook gewoon niet kwalijk nemen dat het soms gebeurt. Dit is iets waar veel relaties waar een van de partners bipolair is op stukloopt. Het niet om kunnen gaan met de ziekte.

quote-when-i-was-little-like-maleficent-i-was-told-that-i-was-different-and-i-felt-out-of-angelina-jolie-92-41-35.jpg

Veel praten en een plan maken

Bren gaf mij een tijdje geleden het boek “Loving someone with bipolar disorder” en in dit boek maak je samen met je partner een holistisch plan om de ziekte in toom te houden. We hebben nu al wat sessies samen gehad waarin we alle symptomen in kaart proberen te brengen en nu zijn we bezig met een lijst van dingen die werken en dingen die niet werken in specifieke situaties. Bijvoorbeeld zoals ik net dus schetste. Voor depressie hebben we al een heleboel op papier staan en ik vind het erg fijn als ik handvatten heb die ik kan gebruiken om ervoor te zorgen dat Bren zo lekker mogelijk in haar vel zit.

Veel praten is iets wat je sowieso moet doen als je een goede relatie wilt onderhouden met elkaar, maar om goed te begrijpen hoe de bipolaire stoornis van je partner in elkaar zit (want dit is voor ieder individu weer anders!) moet je veel praten en vooral heel veel vragen stellen! Het is niet altijd even makkelijk en ik merk ook dat Bren er heel onzeker van word als ik bepaalde vragen wil stellen, of dingen wil weten, omdat ze bang is dat ik haar zat ben, of wat dan ook. Dat is absoluut niet het geval, maar een verleden vol onbegrip en mensen die juist triggers veroorzaakten zorgen ervoor dat ze dan vaak van het negatieve uitgaat en dat is ook volkomen begrijpelijk. Maar soms moeten we nou eenmaal even door het oog van de naald heen om tot de essentie te komen en uiteindelijk pluk je daar dan weer de vruchten van en wordt je relatie alleen nog maar sterker.

Cijfer jezelf niet weg!

Bren heeft altijd tegen mij gezegd dat ik haar niet als patiënt moet behandelen en dat doe ik ook, maar dat betekent natuurlijk niet dat ze soms geen extra aandacht nodig heeft, of hulp om de dag beter door te komen. Een ding wat je echter niet moet doen is jezelf compleet wegcijferen. Je hebt ook nog een eigen leven met je eigen wensen en dromen. Ook hierin heb ik weer geluk dat Bren mij vrij laat om te doen wat ik wil en vaak komen wij onze avonden door met een ieder die gewoon lekker zijn ding doet, al doen we natuurlijk ook veel samen.

Depression-FB.jpg

Voor mij is schrijven een enorme uitlaatklep en daarvoor heb ik ook een lekker hoekje in onze woonkamer waar ik me lekker kan nestelen, dus regelmatig ben ik daar te vinden en ben ik gewoon met mijn eigen ding bezig. Ook ben ik weer lekker aan het sporten en weer goed voor mezelf aan het zorgen (als je ineens thuis komt te zitten met een burn-out moet je wel…). Kortom, vergeet alsjeblieft niet het belang van jezelf en offer je niet op voor iets wat nooit over gaat. Het klinkt heel hard misschien, maar het grootste deel van het gevecht met bipolair wordt geleverd door degene die het heeft en heel vaak kun je frustrerend genoeg als partner bijna niks doen om te helpen. Behalve er zijn, hulp aan te bieden, te vragen wat helpt en vooral in gesprek te blijven met elkaar, want alleen door samen te werken krijg je grip op de zaken en kun je werken aan een hele fijne relatie samen, waarin de ziekte niet de overhand heeft en redelijk onder controle te houden is. Niemand zei ooit dat het makkelijk zou zijn. Nu scheelt het dat ik mijn games ook altijd op de moeilijkste stand speel, dat doe ik ook nu weer met deze relatie ;P

Vergeet ook niet dat humor een sleutel is om alles te relativeren. Bren en ik zijn allebei erg sarcastisch en kunnen vaak door de meest harde grappen te maken tegen elkaar alles relativeren. Andere mensen zullen soms wel denken “Jeetje, dat zeg je toch niet?” Maar als je niks meer mag zeggen en nergens meer om kunt lachen, dan is het leven niks meer waard. Zo staan wij er allebei in en samen werken wij aan een prachtige toekomst gevuld met liefde, passie voor boeken en een gezellig thuis vol met katjes! Ik hoop dat wie dit ook heeft gelezen er steun uit kan halen. Weet dat je niet alleen bent en mocht je willen praten of contact met ons willen opnemen, doe dat dan vooral, wie weet kunnen wij je helpen!

Heel veel liefs,

Knuf,

Jeffrey

4 Comments on “Mijn leven met bipolair, vanuit Jeffrey’s kant

  1. Lieve Jeffrey
    Bedankt voor het delen van jullie leven met bipolair, respect hoe jullie daar mee om gaan.
    Daar kunnen vele een voorbeeld aan nemen ook zonder bipolaire stoornis.
    Geniet van het leven ( wat jullie volgens mij ook doen) en vooral van elkaar, blijf elkaar steunen.
    Ik wens jullie beide een lang ,gelukkig leven.

    Liefs Dien

    Geliked door 1 persoon

    • Dankjewel Dien! Ik denk dat het inderdaad ook de stoornis ontstijgt. Iedereen moet in een relatie begrip voor elkaar opbrengen en samen werken aan een fijne relatie met elkaar. 🙂 We genieten elke dag met volle teugen van elkaar en ons thuis ❤ Ik wens jou hetzelfde!

      Liefs,

      Jeffrey

      Like

  2. Jeffrey, The beautiful part of your side of the Bipolar story of life with Bren is that it cannot be a one-sided story. From meeting with friends at a reasonable pace to coordinating your schedules, what you describe is your life together. And yet, there is time for your interests as well as Bren’s The most difficult thing must be Bren’s “Maleficent mode” which you describe in detail & seem to manage so well yourself & even with Bren when she comes out of it the next morning. The book “Loving someone with bipolar disorder” sounds like such a positive activity together planning to keep the disease in check. –I could go on & on….Your excellent “Jeffrey’s Side” of Bren’s Bipolar illness is filled with your love for one-another & a special life together like few people have experienced. Phil

    Geliked door 1 persoon

  3. Ik gaf de tip ook al aan Brenda, maar op basis van wat jij schrijft denk ik dat het echt heel erg bij jullie past: Sara Kroos. Zij heeft ook een bipolaire stoornis en heeft het regelmatig in haar shows over haar aandoening. Er staan er een paar op Netflix!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: