Mijn leven met Bipolair…#3

Wat vliegt de tijd zeg, gewoon weer een week voorbij en ik schrijf nu mijn derde column alweer. Apart eigenlijk hoe snel dat soms toch kan gaan. Ik hoop dat jullie een leuke week achter de rug hebben, de mijne was niet volledig top, maar dat komt met wat aanpassingen hopelijk wel weer okay en anders…. het is bijna lente!!! Wat kijk ik daar naar uit, jullie? Maar nu eerst hoe het de afgelopen week gegaan is. Lezen jullie weer mee?

Jeffrey heeft zijn eerste week thuis erop zitten en niet zonder reden. Het ging al een tijdje niet al te lekker meer op zijn werk en daardoor ook met Jeff zelf niet, steeds vaker begon ik dingen bij hem te herkennen waar ik ooit zelf tegenaan liep en dat zorgde er toch wel voor dat ik best bezorgd was. We zijn op maandag naar de huisarts geweest en ja hoor… daar was de bevestiging… hij zit tegen een burn-out aan en moest zich per direct ziek gaan melden bij zijn baas. Dat ging gelukkig vrij relaxt, zijn baas snapte het en was heel erg begripvol. Gelukkig maar, want zoals velen zullen weten is dat bij lange na niet altijd het geval. Sinds die dag zit Jeff nu thuis, hij moet zichzelf echt even zien terug te vinden en uitzoeken wat hij precies wel en niet wil. Natuurlijk zal ik hem in zijn volledige pad naar rust vinden volledig steunen en er voor hem zijn!

Maar dat brengt toch wel even wat met zich mee, beiden zijn we natuurlijk gewend aan een bepaald ritme. Hij met zijn werk en al en ik hier in huis en met het blog en zo. Maar dan zit je ineens beiden thuis, gaat goed hoor, daar niet van. Alleen ik ben niet de persoon die continu mensen om zich heen kan hebben, hoe onwijs lief ik ze ook kan vinden of hoeveel ik ook van ze kan houden, ik heb de ruimte nodig om tot rust te komen en dat kan ik vaak het beste als ik alleen ben. Nu is Jeff zelf ook zo, dus die begrijpt dat en we laten elkaar daarom ook altijd behoorlijk vrij in ons doen en laten. Dus een manier om er easy mee om te gaan die vinden we wel, daar ben ik zeker van. En trouwens tot nu toe heb ik hem ook niet horen klagen hoor. Eerder ik, of het geluid van zijn game wat zachter mocht omdat ik anders mijn recensieboek niet goed kon volgen, hahaha.

FB_IMG_1583769108415.jpg

Lieve Jeff, voel je snel weer beter, maar neem alle tijd. Hou van jou ❤

Dinsdag

Marsha kwam langs om haar broertje ook bij te staan. Dat vond ik zo onwijs lief! En daarbij is het ook altijd gezellig als ze er is. Jeff heeft een sterke band met zijn familie en dat vind ik zo onwijs mooi om te zien. Wel voelde ik later zelf het gemis van zoiets. Ik heb weinig contact met familie, ga er niet over uitweiden, is ook niet nodig, maar op zulke momenten mis je het zelf gewoon ineens. Hoe het ook had kunnen zijn als ik niet ziek was geweest. Mijn Bipolair zijn heeft namelijk bij sommigen een nogal fikse kloof veroorzaakt; onbegrip is jammer genoeg bij ziektes als deze erg groot. Ik denk dat veel mensen die met een psychische / onzichtbare ziekte rondlopen dat wel zullen herkennen. Dus zien hoe het ook anders kan als ik niet ziek was geweest komt soms even heftig aan. Gelukkig was dat gevoel wel snel weer over hoor, ben gewoon lekker gaan lezen ’s avonds en Jeff had gekookt. Toch ook wel voordeeltje hoor als je vriend thuis is en ook nog eens van koken houd 😀 Hoef niet perse elke dag te koken nu doordeweeks en gelukkig kan Jeff ook rust vinden tijdens het koken, dus dat is al helemaal mooi meegenomen. Zo fijn dat dat voor hem ook kan helpen 🙂 (Zou ook fijn zijn als hij niet overal champignons doorheen gooit, zeker? 😛 – Red.) 

Rest van de week rustig aan gedaan, natuurlijk wel het huishouden en de boodschapjes en zo, maar geen drukke ondernemingen, die zouden we het weekend namelijk al krijgen.

Weekend

Vrijdag sliep onze vriendin en collega schrijfster van Jeffrey bij Celtica Publishing, Esther Wagenaar hier. Was erg gezellig. Alleen was het glutenvrije brood dat we de dag van te voren bij de winkel hadden gehaald voor haar al beschimmeld. En we hadden het gehaald, omdat ik vrijdag het liefst zo rustig mogelijk aan zou doen i.v.m. zaterdag. Maar dat werd toch zelf een glutenvrij brood bakken en daarna ook nog glutenvrije koekjes. Kan iemand niet zonder iets lekkers laten zitten natuurlijk. Het werd een gezellige dag, wel op tijd naar bed want de volgende dag moesten we al vroeg op om naar Arnhem te gaan.

IMG_20200307_173556.jpg

Zo gezegd, zo gedaan, zaterdagochtend reden we hier weg naar Arnhem, Godijn Publishing gaf daar het “Zonderlingen” Fantasy/ scifi event en tegelijkertijd de boeklancering van Johan Klein Haneveld zijn nieuwste verhalenbundel “Ruisreizigers” . Jeffrey zat die dag in het panel op het podium met een aantal mede schrijvers 🙂 Over de dag zelf volgt deze week nog een blogartikel! Het was een gezellige dag 🙂 Ik werd zelf ook door verschillende mensen benaderd die vertelden dat ze deze blogs gelezen hadden en dat ze het goed vonden dat ik dit doe en dat mensen er ook echt wat aan hebben! Dat voelde eerst heel raar, maar ook superfijn! Ik doe dit niet om bekendheid te krijgen, of wat dan ook, maar wel om mensen te bereiken en ze te helpen en meer begrip voor dit onderwerp te creëren.

Na het evenement zijn we naar Breukelen gereden en hebben daar met zijn drietjes nog even bij de Mac gegeten om daarna Esther af te zetten bij het station die haar weg naar huis weer zou vervolgen. Moe maar voldaan gingen we naar huis. Altijd leuk even wat gezelligs doen met vrienden en natuurlijk is een boekig uitje daarbij helemaal leuk. Fleur ik zelf altijd wel van op.

Zondag hebben we rustig aan gedaan en zijn we met de katjes op de bank gekropen om lekker te gaan lezen. Nog gezellig wat na te babbelen over het evenement en hebben we heerlijk zitten lezen.

Maandag

Masker.jpg

Zo voelt het soms echt…

En toen brak maandag aan, die was niet tof. Ik merkte hoe verder de dag vorderde hoe voller het in mijn hoofd werd, ik kon geen rust vinden en werd steeds somberder. Maar ja, geen tijd eigenlijk om daar aandacht aan te besteden, want we moesten naar de fysiotherapie toe in de avond. Netjes heen gegaan en zelfs nog gezellig even gepraat en gelachen met de fysiotherapeute. Al merkte ik wel dat ik steeds meer moeite had om m’n masker op te houden. Het masker van “Ja hoor het gaat prima, niets aan de hand”, maar daarachter werden mijn gedachtes toch wel steeds donkerder en volgde ik amper wat er nou eigenlijk verteld werd. Toch hield ik wel hoop dat het nog zou wegtrekken. We hebben lekker makkelijk gedaan met eten en dat wil soms nog wel eens helpen. Dit keer jammer genoeg niet. Heb een tijd met mijn beste vriend gechat en met Jeff gepraat en we kwamen zo toch wel tot de conclusie dat het me allemaal eventjes teveel aan het worden is. Maar ja… veel tijd om erover na te denken was er niet want moesten alweer op tijd naar bed omdat we vandaag een afspraak hadden bij de mondhygieniste om freaking half 9 ….. Niet mijn soort tijd of zo om ergens al te moeten zijn. En natuurlijk sliep ik vannacht weer slecht, mijn hoofd was gewoon te druk en kreeg het gewoon niet rustig. Ik ben wel blijven liggen want tsja, het lichaam heeft wel zijn rust nodig, slapend of niet en uiteindelijk ben ik diep in de nacht pas in slaap gevallen.

Dinsdag

Vanochtend toen de wekker al vroeg ging was ik dus niet happy. Niet chagrijnig hoor, maar ik was een ramp om uit bed te krijgen. Wel netjes gedaan en waren ook braaf op tijd bij de mondhygiëniste waar gelukkig ook alles goed ging. Maar de gevoelens bleven rot en zwaar. En hier had ik dus echt geen zin in. Ja, het kan allemaal even teveel zijn geworden, maar ik zat er toch echt niet op te wachten dat die ellendige depressie zich nu toch weer zou gaan verergeren. Dusssss rara….Yup ik ben aan het brood bakken geslagen. Zo hopende dat het zou werken, al was het maar een beetje. En ik kan je zeggen, het werkte! Whoop, whoop! De hele scherpe randjes zijn er weer af, ik voel me natuurlijk nog steeds niet okay, maar het is zo een stuk beter te doen. En ondertussen dat ik dit schrijf begin ik het brood dat nu in de oven staat steeds meer te ruiken. Toch geeft die geur altijd zo’n fijn huiselijk en vertrouwd gevoel dat ook dat helpt om me weer wat beter te voelen. Tussen de twee rijstijden van het brood door heb ik wat gelezen, ook wel een leuk voordeel van bakken dus!

20200310_140039

Het brood is al een stuk gerezen!

Alleen daarom zou het eigenlijk al aan te raden zijn om te gaan bakken, je hebt gewoon nog een perfecte smoes erbij om te gaan lezen 😀 Ik weet dat ik er nog lang niet ben en dat ik nog een hele tijd zal moeten vechten om hier weer uit te komen, maar toch ben ik stiekem best wel trots dat het gelukt is om in ieder geval de scherpe kantjes weer de baas te worden. Wel ga ik deze week rustig aan doen en buiten de afspraak vrijdag met de slaapspecialist het liefste even geen afspraken inplannen, want anders loopt de boel weer over en daar zit niemand op te wachten, dus wie doet er deze week gezellig mee met even de boel de boel laten en alleen doen wat echt nodig is en verder even tot jezelf komen. Door bijvoorbeeld lekker te gaan lezen, te hobbyen of te bakken. In ieder geval iets waar je happy van wordt. Hopelijk wordt het deze week ook nog beter weer, dan kunnen we lekker gaan wandelen. Denk dat dat voor Jeff en mij wel heel erg goed zal zijn, gewoon heerlijk de natuur in en genieten van wat die ons te brengen heeft. En morgen, dan ga ik denk ik koekjes bakken 😀 Want koekjes loos lezen is ook weer zo wat toch 😛

Heel veel liefs,

Bren

6 gedachtes over “Mijn leven met Bipolair…#3

  1. bookstamel zegt:

    Ik begin elke keer te water tanden als ik die lekkere broden van je voorbij zie komen. Wat vervelend dat Jeff tegen een burn out aanzit ik hoop dat die snel zijn eigen weer vind en jullie samen weer in je ritme komen.

    Liked by 1 persoon

  2. philipfontana zegt:

    Bren, Bipolar #3 is another success! Love your talk about helping Jeffrey with his situation. –And how Jeffrey at home changed the rhythm of things but the key to success was giving each other your separate spaces! What I am learning from all you said day by day is that the biggest key to your health is YOU! –Your interests like baking & while you wait for the bread you read if I understand you correctly. And therefore, your recommendation to people is to do something that makes them happy! –Great advice, Bren! Great column week 3!!!! Phil

    Like

    • medusadewit zegt:

      Thnx❤ alleen naar buiten gaan doen we al wel veel hoor 🙂 maar was hier de laatste tijd alleen maar regen en keiharde wind en dat trekt mijn lijf niet zo best die kou ervan (fibromyalgie en hms) Daarom gaan we het liefste als het niet regent ed. Maar ziet er vandaag goed uit, dus zou fijn zijn als dat zo blijft😁

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s