Review: Oragayn – Ninja Paap – Luijten

Genre:                        Fantasy

Uitgeverij:                 Perubo Publishing

ISBN:                           978-94-92702-15-9

Uitvoering:               Paperback

Aantal pagina’s:      400

Uitgave:                    Juli 2019

 

Met dank aan Uitgeverij Perubo Publishing voor het recensie-exemplaar.

Oragayn 4

Op zijn zestiende verjaardag vluchtte Rymus van huis en ging het leger in. Nu is hij sergeant in de Koninklijke Garde, een elitekorps dat misdaden onderzoekt en bescherming biedt. Hij denkt nauwelijks terug aan zijn verleden, totdat zijn ouders ineens voor zijn neus staan. Als hij hoort dat ze zijn hulp nodig hebben, beseft hij een ding: ze zijn wanhopig. 

Wat begint met een eenvoudige aangifte, veranderd in een netelige zaak vol ethische dilemma’s en onverwachte ontwikkelingen. Kan Rymus zijn ouders helpen? Of blijkt het verleden te sterk voor hem?

 

Oragayn is het debuutverhaal van Ninja Paap – Luijten en wat voor eentje. Ninja heeft een heel eigen manier van schrijven en wist me al vanaf de eerste bladzijden vast te houden en mee te nemen in deze bijzondere fantasy wereld. Ze heeft een vlotte, vloeiende manier van schrijven en weet het verhaal beeldend neer te zetten, waardoor ik al rap alles voor me kon zien. De personages zijn boeiend en je leeft dan ook al snel met ze mee. Soms vond ik bepaalde rassen die samen leefden met elkaar wat apart, maar juist dat aparte in dit boek maakt het ook weer uniek. En laten we eerlijk zijn, dat is toch iets wat we zoeken in een goed verhaal. Ik vond het een heerlijk boek om te lezen en hoop ook zeker meer te lezen van Ninja Paap – Luijten. Achterin het boek wordt al aangegeven dat er meer verhalen komen rondom de Freyutanen , ik zeg kom maar op met die boeken, want ik wil ze maar wat graag lezen. 😀

Oragayn 1.jpeg

“Heb jij een hekel aan gelovigen, soldaat?’ ‘Nee, kolonel, ik heb een hekel aan personen die hun macht misbruiken om de vrijheid van een ander in te perken.”- Rymus, blz.20- 

Het verdriet van Rymus is in dit verhaal tevens ook waar hij zijn kracht uit put, hij is al op zijn zestiende uit huis gegaan om het leger in te gaan en heeft vanaf dat moment ook nooit meer contact gehad met zijn familie. Als je gaandeweg het verhaal meer leest over de afschuwelijke tijd die hij heeft meegemaakt in zijn jeugd dan krijg je al snel een hechte band met hem. Zijn ouders zijn ontzettend gelovig en niet zomaar, ze zijn aangesloten bij een verboden sekte, waarvan zijn oom de leider is. Rymus heeft daar nooit iets mee van doen willen hebben, hij gelooft niet. Toen niet en nu niet. Dit zorgde natuurlijk voor een fikse breuk tussen hem en zijn ouders, maar toch heeft hij zijn leven bij de Koninklijke Garde goed voor elkaar gekregen. Op het moment dat zijn ouders ten tonele verschijnen wil hij in eerste instantie weigeren ze te spreken of te zien. William, zijn kolonel, en de enige persoon die weet wat er in Rymus z’n verleden heeft afgespeeld, zegt dat hij wel degelijk met ze moet gaan praten, gardezaken gaan voor alles dus zal Rymus zijn ouders te woord moeten staan. Zijn ouders zijn van ver gekomen en het gaat verre van goed met ze, ze hebben zijn hulp en dat van de Koninklijke Garde heel hard nodig, ze zijn wanhopig en weten zich geen raad meer. De Garde besluit te gaan helpen en zo begint dan ook dit verhaal.

Oragayn 2.jpeg

“Tussen niemand en iemand zit slechts een persoon verschil.”- William van Assizie, kolonel der Koninklijke Garde, blz 146-“

Het verhaal zit goed in elkaar en laat je verlangen naar meer. Je wilt gewoon weten hoe dit afloopt. De diepe band tussen de personages is werkelijk mooi om te lezen, een soort van ‘een voor allen en allen voor een’ gevoel. Ik hou daar wel van 🙂 Ninja heeft een erg leuk fantasy verhaal weten neer te zetten, van vriendschap en loyaliteit naar verraad en bedrog. De spanning is goed opgebouwd in het verhaal en je leeft ook echt met de personages mee. Er is ruimte voor een lach, maar ook voor veel meer dan dat. Bij het openslaan van het boek werd ik al blij, de mooie randversieringen doen je gelijk al dat heerlijke gevoel geven dat je een fantasy verhaal in gaat. Zoals eigenlijk alleen fantasy dat kan doen 🙂 je die spark geven dat je op een avontuur gaat en je de werkelijkheid even doet vergeten. Gotta love that feeling 😀

“Majesteit,’ zei Leatitia, ‘die vogels staan zelfs op de ramen van het paleis. Er wordt over verteld in… ‘Enkele eeuwenoude romans,’ onderbrak Enna haar. ‘ Niemand die daar veel waarde aan hecht. Het wordt wat anders als er ineens een oragayn in levende lijve voor je staat.’ Daar kon Aaron over meepraten. Hij hechtte wel degelijk waarde aan sommige oude verhalen, maar het was echt wat anders om een legende in werkelijkheid tegen te komen.”– blz, 210

Ik vond dit boek een heerlijk fantasy debuut en kan het dan ook zeker aanraden, ben  erg blij dat ik heb mogen mee doen aan de blogtour rondom dit boek en kijk onwijs uit naar meer verhalen van Ninja haar hand 🙂

Rating: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

3 gedachtes over “Review: Oragayn – Ninja Paap – Luijten

  1. philipfontana zegt:

    Bren, What impressed me over & again reading your review of “Oragayn” by Ninja Paap – Luijten was the importance interpersonal relationships seem to play in the story-line of this fantasy novel. I am sure that sold you on the book from start to finish! –Enjoyable review & book! –Well done once again! Phil

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s