Review: Valtada, De kronieken van Azeria deel 1- De vervloekte roeping – Garvin Pouw

Genre:                    High Fantasy

Uitgeverij:             Godijn Publishing

ISBN:                      978-94-92115-83-6

Uitvoering:            Paperback

Aantal pagina;s:   653

Uitgave:                  Maart 2019

 

 

Met dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

 

Vervloekte Roeping 1.jpg

 

“De Vervloekte Roeping” deel een van “De kronieken van Azeria” speelt zich wederom af in de fantasy wereld Valtada. Het eerder uitgekomen boek “Schaduwkoningin” ( 2017) speelde zich hier ook af, maar dan in een woud genaamd Valta. We maken in dit boek kennis met de vier hoofdpersonages Aresta, Shutai, Yivenna en Vohan, allen behoren zij tot de Nara’s , het menselijke Ras van Valtada. Je wordt meegenomen op queeste die begonnen is bij Shutai die aan de hand van een magische landkaart, ontworpen door zijn grootvader, op zoek gaat naar het heilige land Vyrendia. Thuis heeft hij niets meer over, zijn kasteel is afgebrand nadat het is aangevallen en zo besluit hij zijn roeping te gaan volgen. Yivenna en Vohan wonen samen in een bos tegenover een prachtige hoge berg, ver afgelegen van de rest van de bewoonde wereld. De berg heeft altijd al een gigantische aantrekkingskracht op Vohan gehad en eens in de zoveel tijd vertrekt hij van huis om hem te beklimmen en zo tot zichzelf te komen. Tot hem daar via visioenen wordt verteld dat hij op reis zal moeten gaan en verder moet trekken. Shutai komt door zijn tocht bij Vohan en Yivenna terecht en hierdoor besluit Vohan  gehoor te geven aan zijn visioenen en vertrekt samen met Shutai en de magische parel die hem op de berg ‘gegeven’ is, ondanks dat hij niet weet waarheen zijn tocht gaat. Hij laat hierbij zijn geliefde Yivenna alleen achter.

“Vohan kon de parel niet negeren. Zelfs nu was het licht hem aan het lokken. Met gesloten ogen kon hij het voelen gonzen in de tas. Dat ding was nauw aan hem verbonden. Vanaf het moment dat hij de parel kreeg, was het alsof iets in Vohans lijf ernaar toe getrokken werd, alsof zo’n zelfde energie weer naar hem terug vloeide, zich mengend met zijn bloedsomloop. De parel wegdoen leek daardoor als het afhakken van een ledemaat. Dat had Yivenna nooit van hem mogen eisen.” -Vohan.blz.61-

 

Kwaad als ze is besluit Yivenna haar geliefde toch achterna te gaan, ze mist hem verschrikkelijk en wil bij hem zijn, zonder hem is hun huis geen thuis meer. Aresta woont die zomer bij haar tante, niet omdat zij daarvoor gekozen heeft maar haar vader heeft die beslissing voor haar gemaakt. Aresta is hier niet gelukkig, als Shutai en Vohan op een dag bij de boerderij aankomen en om een overnachting verlegen zitten kan ze haar geluk niet op, want zo hoort ze eindelijk eens andere verhalen dan die uit het dorp en van haar tante. De volgende dag vertrekken de mannen alweer vroeg en lijkt haar alleen nog een saai leven voor de boeg te liggen. Ook Aresta besluit uiteindelijk te vertrekken nadat haar dorp is aangevallen,door wat ze de mannen ook wel de Duisternis had horen noemen. Net als Yivenna besluit ze het spoor te volgen en op zoek te gaan naar Vohan en Shutai, die hun roeping volgen om Valtada te beschermen en de Duisternis die steeds verder over het land heen verspreid proberen tegen te houden. Er loeren overal gevaren op hun pad en ze moeten continue op hun hoede zijn. Gaat het het viertal lukken om hun queeste te voltooien? En welke ontberingen zullen ze allemaal moeten doorstaan? Het is een verhaal vol spanning en avontuur. Tijdens hun tocht krijgen Shutai en Vohan hulp van het elfje Nikara, zij is geen hoofdpersonage in dit verhaal, maar wat is ze geweldig! Ze is zeker niet de allerslimste hulp, maar dat moet haar vergeven worden, ik vind haar super. Haar taalgebruik is super schattig en ze heeft me menigmaal laten lachen. Heerlijk!

Vervloekte Roeping 2.jpg

“Met twee handen omklemde Shutai het zilveren zwaard. Hij balde zijn spieren en trok het los uit de schedel in welke het eeuwenlang vast had gezeten. Hoog boven zijn hoofd hield hij het voor zich uit. Het straalde in het ijle licht van het vertrek. Witte sterren dansten en een lichtblauwe schittering blonk in het handvest. Dit was het zwaard dat zij terzijde had geworpen. Anfaulûk was de laatste slag die het gemaakt had. Het had hier eeuwen gelegen en gewacht? Op hem? Terwijl hij het zwaard omklemde, voelde hij iets in zijn aders vloeien. Niet langer bezocht hij de geschiedenis, hier maakte hij geschiedenis. – Shutai.blz.331-

 

Wat is dit een heerlijk boek! Ik heb er werkelijk van genoten,  wat je verwacht van High Fantasy dat krijg je in dit verhaal. De personages zijn geweldig en de Valtada wereld is werkelijk prachtig. Garvin Pouw heeft een vlotte, beeldende schrijfstijl die je alles voor je laat zien en je echt mee laat nemen op de queeste, je leeft met ze mee en gaat al snel van de wereld en haar personages houden. Ook is zijn schrijfstijl zo eigen dat ik het niet kan vergelijken met enig andere schrijver uit dit genre en dat vind ik werkelijk geweldig. Ik hou hiervan en kan er dan ook geen genoeg van krijgen 😀 En als ik dan ergens een minpuntje in heb gevonden dan is het dat het boek erg dik is, niet dat dit een probleem is, maar het zou handiger zijn geweest als het in hardcover was uitgebracht door de dikte, dan zou het boek makkelijker hanteerbaar zijn tijdens het lezen. En het tweede minpunt… ik kan niet verder met het verhaal, want ik heb het tweede deel nog niet. Maar daar moet ik niet te lang over treuren, want dit weekend gaan we naar Boek10 van Godijn Publishing en daar hoop ik het tweede deel uit deze duologie aan te kunnen schaffen, om zo binnenkort weer heerlijk verder te kunnen lezen. 

Ik kan dit boek dan ook zeker aanraden aan alle Fantasy-liefhebbers. Dus aarzel niet langer ( als je dat al deed ) schaf dit boek aan en laat jezelf ook onderdompelen in deze prachtige wereld. Je zal er zeker geen spijt van krijgen 🙂

Rating:                    🌟🌟🌟🌟½

Happy Reading!!!

Liefs Bren

 

 

Een gedachte over “Review: Valtada, De kronieken van Azeria deel 1- De vervloekte roeping – Garvin Pouw

  1. philipfontana zegt:

    Bren, I admire your attention to detail & characters & story in this review of “The Cursed Call,” part I, of “The Chronicles of Azeria.” And you are, obviously, in admiration of the author & his writing. This is the kind of review I looked for someone to write & wanted to write myself on Jeffrey’s books. I think “The Shaedon Resurgence” trilogy with all its dimensions defies such a review! –Excellent, ambitious review here by you!!! Phil

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s