Review: De Laatste Zes – Alexandra Manir

“De laatste zes” – Alexandra Manir

Genre:                          Young Adult / Dystopie

Uitgever:                     Uitgeverij Imagine

ISBN:                            978 94 633 3464 8

Uitvoering:                paperback

Aantal pagina’s:        384

Uitgave:                      maart 2019

 

Met dank aan Uitgeverij Imagine en Leesclub de Perfecte Buren voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

De laatste zes.jpg

“Er gebeurt iets vreemds wanneer je niets meer hebt om voor te leven. Je bestaan verliest al zijn scherpe randjes. Er zijn geen diepe afgronden meer, geen heuvels om te beklimmen. Kleuren vervagen en lopen door elkaar heen totdat je omgeving alleen nog maar bestaat uit een hoop betekenisloze vormen en figuren in dezelfde tint grijs. Er is niets wat je zou kunnen verrassen of dat oude gevoel van vreugde of angst zou kunnen doen herleven. Geen mens is zo gevoelloos, zo verdoofd, als jij. En dan, net wanneer je wordt opgeslokt door de monotone routine, knapt er iets. Ik wil dit niet.” -Leo.blz.7-

De Aarde loopt op haar einde, het klimaat is volledig verwoest door de mens en moeder Aarde lijkt wraak te nemen. Orkanen, aardbevingen en overstromingen teisteren onze planeet, steeds meer steden, staten en landen gaan volledig ten onder. Er is weinig tot geen hoop meer, en al zeker geen enkele meer om de planeet zelf nog te kunnen redden. Nasa en Esa hebben hun laatste hoop gevestigd op hun plan een nieuwe kolonie te stichten op de maan van Jupiter, Europa genaamd. Ze selecteren 24 tieners van over de hele wereld die allen beschikken over handige gaves, slimheid, snelheid, kracht en ga zo maar door. Deze jongens en meiden moeten zichzelf bewijzen goed genoeg te zijn om zo uiteindelijk een plaats te bemachtigen bij de laatste zes. Zes plekken zullen er zijn om met een ruimteschip naar Europa te gaan en om daar een nieuwe wereld voor de mensheid te creëren.

“En daarbij, zelfs al zijn dit de enige milieukwesties waar ze ‘rekening mee houden’, hoelang zal het duren voordat de mens deze nieuwe wereld naar de filistijnen zal helpen, net zoals we met de Aarde hebben gedaan? Ik begin me af te vragen wie er banger zou moeten zijn: wij voor Europa’s onbekende terrein en mogelijke intelligente leven… of zij voor de mensheid en onze neiging om dingen te vernietigen.” – Naomi, blz.171-

De Laatste Zes 2

Het verhaal wordt verteld vanuit de ogen van de Italiaanse wedstrijdzwemmer Leo uit Rome en Naomi een Iraans-Amerikaans wetenschapsgenie uit Los-Angèles – Californië. Leo ziet het helemaal zitten om bij de laatste zes te komen, na het verlies van zijn familie door een zware overstroming, ziet hij Europa als zijn enige kans. Naomi daarentegen wil niets liever dan zo snel mogelijk terug naar huis, naar haar ouders en haar broertje Sam. Ook wantrouwt ze de volledige missie. Leo en Naomi, twee tieners met een andere afkomst en een ander verleden, maar beiden in de run voor een gezamenlijke toekomst op een nieuwe planeet. Hun vriendschap groeit al snel en de twee beginnen een hechte band met elkaar te krijgen. Maar hoe verder de selectie vordert en hoe minder finalisten er overblijven geeft ze steeds meer zicht op wat er daadwerkelijk allemaal op het spel staat. Want zijn de laatste zes wel echt waar de mensen hun allerlaatste hoop op hebben gevestigd?

“Het is een gevoel van solidariteit, van het vinden van een vriend in de duisternis.” -Naomi,blz.141-

De laatste zes, wat heb ik onwijs genoten van dit boek, wat een heerlijk verhaal. Alexandra heeft een vloeiende, vlotte en beeldende schrijfstijl wat ervoor zorgde dat ik het boek in no time uit had. De cover alleen al is prachtig vorm gegeven en het verhaal deed daar ook zeker niet voor onder. Het lijkt erop dat Alexandra de lezer met dit verhaal, van een volledig verziekte Aarde, een klimaatverandering zo groot dat we er niets meer aan kunnen doen dan toekijken hoe het ten onder gaat, wil meegeven dat we zuinig moeten zijn en goed voor onze Aarde moeten zorgen. We hebben er ten slotte maar een van en kijk hoe prachtig ze is. Ik vind dat heel mooi gedaan. Het boek is een heerlijk wegleesboek, gewoon zo voor tussendoor te lezen. De manier van schrijven voert je van de eerste bladzijde mee het verhaal in en laat je niet meer los. Ik ben dan ook onwijs benieuwd naar het tweede deel van deze duologie. Voor mij verdient dit boek dan ook een dikke 4 1/2e ster, wat een heerlijk verhaal.

Rating:                       🌟🌟🌟🌟½

Happy reading!!!

Liefs,

Bren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s