Review: Fallon- Soraya Naomi

Genre:                            Maffia romance/ New-Adult

Uitgever:                       Dutch Venture Publishing

ISBN:                              978-94-63189-67-5

Uitvoering:                   Paperback

Aantal pagina’s:          345

Serie:                             Chicago Syndicate Serie, book 1

 

Fallon.jpg

” Bestaat er een andere emotie die zoveel tegenstrijdige gevoelens opwekt? Liefde kan ervoor zorgen dat onze mond zich tot een lach vormt, dat onze ogen oplichten van vreugde, ons hart vol verwachting klopt en ons lichaam vol verlangen is. Aan de andere kant kan de liefde diezelfde mond laten pruilen, onze ogen laten huilen, ons hart breken en ons zoveel verdriet doen dat het lichamelijk pijn doet. Het is een grote imperfectie, want perfecte liefde bestaat niet. Maar zouden we zonder het verdriet het intense geluk  kunnen ervaren?” -stukje uit de proloog-

 

 Fallon is het eerste deel in de “Chicago Syndicate” serie. Ik moet eerlijk bekennen dat ik eerst wat huiverig was om in deze serie te gaan beginnen, aangezien dit normaal niet mijn genre is en ik hoopte dan ook echt dat het niet zo’n typische “50 tinten” serie was, want wauw wat vond ik die slecht. Maar gelukkig is dat met deze serie niet het geval 🙂 Natuurlijk komt er een aardige dosis erotiek in voor, maar hier zit dan ook wel een leuke verhaallijn in.

Tijdens een avondje stappen met haar beste vriendin Teagan loopt Fallon de aantrekkelijke Italiaan Luca tegen het lijf. En dan lopen ze elkaar ook echt letterlijk tegen het lijf! Fallon is aardig onder de indruk van hem, maar is hij dat ook wel van haar? Hij helpt haar in ieder geval om een vervelende dronken bekende uit haar buurt te krijgen en dat ze een taxi naar huis krijgen, omdat Teagan te dronken is om nog op eigen benen te staan, maar zal ze hem ooit nog terugzien? Als Fallon de volgende dag naar haar favoriete koffiezaakje vlak bij haar huis gaat kruizen hun wegen elkaar opnieuw. Toeval? Ze beginnen elkaar vaker te zien en spreken af met elkaar. Fallon en Luca vallen als een blok voor elkaar en de vonken spatten er dan ook vanaf. Hun liefde voor elkaar lijkt door niets en niemand kapot te kunnen krijgen. Maar is dit ook zo? Luca houdt zielsveel van Fallon, maar toch zegt Fallon haar instinct haar dat er iets niet in orde is, iets klopt er niet. Wat houdt Luca voor Fallon verborgen, wat verbergt hij onder zijn zo zorgvuldig opgebouwde masker? Langzamerhand beginnen er kleine scheurtjes in hun relatie te ontstaan. Luca is de onderbaas van het Chicago Syndicate oftewel de ‘Cosa Nostra’, de maffia van Chicago. Omwille van Fallon’s, maar ook zijn eigen veiligheid, kan Luca hier niets over prijsgeven. Hij probeert dan ook alles op alles te zetten om Fallon buiten zijn wereld in de maffia te houden, maar hoe dieper hun relatie gaat, des te moeilijker dit voor hem wordt.

“De ochtend na mijn vreemde ontmoeting met Luca lig ik wakker in mijn bed terwijl de zon opkomt. Die vrouw in zijn appartement en de manier waarop hij en Adriano reageerden hebben me achterdochtig gemaakt. De stem in mijn hoofd schreeuwt steeds luider en luider dat Luca iets voor me achterhoudt.” -Fallon.blz.110-

Fallon 2.jpg

Het verhaal wordt vanuit twee oogpunten verteld, namelijk vanuit dat van Fallon, maar ook dat van Luca en wordt verteld vanuit de ik-vorm. In het begin draait het vooral om de opbloeiende…of moet ik zeggen oplaaiende… liefde tussen Fallon en Luca. Maar hoe verder hun relatie vordert hoe meer spanning er in het verhaal komt. Ik vond het een leuk boek om te lezen, het verhaal zit goed in elkaar, de nodige spanning is aanwezig en een flinke dosis erotiek en romantiek ontbreken ook zeer zeker niet.

“Fallon, altijd met je neus in de boeken. Heb je enig idee hoe sexy dat is? – Luca.blz.82-

Soraya Naomi heeft een leuke, vlotte schrijfstijl die lekker weg leest. Mede hierdoor had ik het boek dan ook in een rap tempo uit. De verhaallijn heeft me weten te verassen en ik ben dan ook echt benieuwd naar het tweede deel in deze serie.

“De gemiddelde mens leeft tachtig jaar. Dat is 29.200 dagen. Als ik me dat realiseer, is een gemiddeld leven, in dagen, ontzettend kort. Maar 29.200 dagen. Een heel leven aan herinneringen, aan gevonden en verloren liefde, speelt zich af in 29.200 dagen. Zou ik dan niet moeten proberen gelukkig te zijn in die 29.200 dagen? Zou ik niet moeten stoppen met me zorgen maken over onbelangrijke dingen? Zou ik niet moeten genieten van elk moment van de elke dag?” – Fallon.blz.167-

Rating:                           🌟🌟🌟

Happy reading!

Liefs,

Bren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s